Statistiek

Comments Posted By Marleen

Displaying 1 To 23 Of 23 Comments

Alleen het tempo is ongeëvenaard

Deze kwam ik afgelopen week tegen en opende me weer de ogen:
https://decorrespondent.nl/6103/zo-verslaan-we-donald-trumps-aanval-op-de-democratie/156419890-f4c89a5d

» Posted By Marleen On February 09, 2017 @ 00:24

Zelfmoord II

ik ben marleen juist thuis van het ziekenhuis dinsdagavond slaappillen ingenomen was het eenzaamheid beu myn vriendje zit al drei weken in de gevangenis en kan het gewoon niet meer aan heb het er heel moeilyk meeweet gewoon niet hoe ik er mee moet omgaan het is zo verdomt moeilyk myn vreinden mogen my nu geen moment meer alleen laten normaal moest ik naar een gesloten instelling om uit te rusten maar mis myn beestjes te veel en myn vriendje

» Posted By marleen On April 01, 2010 @ 20:47

Transgender gedenkdag

Hoi Karin,

Ik was erbij die zaterdagavond op de Nieuwmarkt, en bovenstaand stuk gaf mij energie… als een bevestiging van onze situatie… en moed om te strijden voor onze rechten.

Nu… twee weken latet heb ik het voor de zesde keer gelezen en het pakt mij nogsteeds.

Hoplijk ben je er volgend jaar weer.

Liefs,
Marleen

» Posted By Marleen On November 27, 2008 @ 21:57

Ontslagen!

Gefeliciteerd !
Heb je pamflet aangeschaft en vond het goed leesbaar, het heeft me meer informatie en stof tot nadenken gegeven. Knap dat je dat hebt kunnen schrijven onder de omstandigheden. Dit compliment is ook bedoeld voor je weblog. Succes en sterkte bij je verdere herstel,

Met vriendelijke groet, Marleen

» Posted By Marleen On December 05, 2007 @ 15:44

TNTY 3: Korte verhalen voor de nabije toekomst

Hai Karin, ook al schrijven wij twee totaal verschillend, de één kinderboeken en de ander niet, ik wil je toch graag even feliciteren met het nieuwe boek! Misschien kom jij morgen ook in de roze gekleurde Arena, net als ik? Veel succes gewenst! Groeten, Marleen.

» Posted By Marleen On September 30, 2007 @ 01:49

Eén jaar verder

Ha Karin, die datum zul je je waarschijnlijk je hele leven lang blijven herinneren. Zo raar. Die dag die echo dat de chemo aansloeg. Die dag daar iets gevoeld. En toen hoorde ik van de dokter dat ik stabiel was… tenminste, ik onthoud elke datum. Bij mij was het trouwens zo, dat de anti-hormonen de werking heeft versterkt, meer nog dan de chemotherapie heeft gedaan! De bloedwaarden zijn gigantisch gezakt, van tweehonderdzoveel (slecht) naar 22 (heel goed.) De arts vond het zeldzaam. Maar dat maakt mij niet uit! Maar jij slikt natuurlijk al genoeg pillen omdat je ook nog MS had of nog hebt. Dat scheelt enorm. Dan snap ik dat je vijf tot zeven jaar pillen slikken erg lang vindt. Trouwens, mijn kinderboek over borstkanker wordt op 7 mei landelijk gepresenteerd hier op de basisschool. Weet je nog, waarin een meisje vertelt over haar zieke moeder.

» Posted By Marleen On April 18, 2007 @ 02:07

Therapietrouw en -scheiding

Ha Karin, nou, ik slik ze dus wel, na de zwaarste chemokuur van zes keer. Maar ik heb ook uitzaaiingen naar de lever gehad (ze zijn bijna helemaal weg!) en bij mij werken de anti-hormoonpillen zelfs beter dan de chemo! Ik heb er verder geen last van, ik moet alleen opletten met zwaarder worden maar ja, wie niet. Ik heb zelfs nooit meer hoofdpijn! Ja, misschien heb ik van mezelf wel ‘vrolijke hormonen.’ Maar ik begrijp dat je met de MS erbij anders met pijn enzo omgaat. Die pijn houd ik overigens wel in mijn rechterarm, dit komt door het infuus met kalk en zoutoplossing, wat ik nog vijf jaar of langer moet en dan elke maand… Maar ik wilde echt verder, zoveel te doen!

» Posted By Marleen On April 19, 2007 @ 23:39

Geen betere troost dan tranen

Eén zin: het is gewoon hartstikke herkenbaar, alles!

» Posted By Marleen On March 06, 2007 @ 02:12

Zeerover beha

Há! Herceptin! Dat is toch dat nieuwe medicijn? Maar daar moest je bepaalde receptoren voor hebben. En aromasepillen, ook al nieuw. Na tweeëneenhalf jaar Taximofen krijg je deze pillen. Maar…. als je geen uitzaaiingen hebt. Nou ja. Blij met niks. Alhoewel: vandaag heb ik in het CWZ gehoord dat ik een hartstikke goede bloeduitslag heb! Ze zagen dat bijna nooit, uitzonderlijk was het… dus ben ik heel blij! En de tumor in de borst is nog steeds aan het slinken. En het gekke is dat ik dat kan voelen. Ik voel dat de anti-hormoonpillen werken. Net als de kuren met ADP (met kalk en zoutoplossing die ik nog vijf jaar moet hebben in de vorm van een infuus, elke maand.) He, ik moet daar niet al te veel over nadenken. Voelde me net zo top!

» Posted By Marleen On February 27, 2007 @ 01:37

Ik heb allebei de borsten nog. Dat komt omdat het door de uitzaaiingen niet meer geopereerd kon worden. Maar bij jullie is het geopereerd en -hopelijk- weg. Ook al baal je ontzettend omdat je één borst hebt, jullie worden na een tijdje schoon verklaard. Ik ben blij voor jullie. Maar ik zou ook wel geopereerd willen worden enzovoorts… nou ja. Ik ben er nog. Had ook anders kunnen zijn afgelopen, nog later kunnen ontdekken… en dan zou het door mijn hele lijf zijn ‘gezaaid.’

» Posted By Marleen On February 26, 2007 @ 01:37

Kale vrouwen: ‘stress, or a sign of madness’

Brittney’s haar wordt geveild… hoe weten ze nu zeker dat het niet van een ander is? Haren zijn een raar iets… ik dacht vroeger, voor de chemo altijd: ik zou ze nooit afscheren maar toen het moest deed ik het zonder omzien. En nu ik door moet kunnen ze me niet snel genoeg groeien. En het is heel raar om te horen dat je ‘een mooi hoofd hebt.’ Schijnbaar stond het me wel. Maar waarom zijn er dan geen modellen met een kale kop? Miss Chemo.

» Posted By Marleen On February 21, 2007 @ 00:44

Constatering

Ha Juzo, maar ik zit niet in de put door de kanker. Ik wil juist die kinderen bereiken waarvan de ouders kanker hebben. Het is gewoon zo dat ik het heb en daar kun je niets aan doen, je hebt het of je hebt het niet. Je moet door of je wil of niet. En ook het in een dip zitten: dat heb je of niet. Je moet er zelf aan werken. Soms is het ook lekker om even in een dipje te zitten. Maar je moet er niet al te erg aan toegeven. Wie doet er anders je boodschappen, haalt je kinderen op, maakt afspraken enz. Het leven gaat door en dat klinkt afschuwelijk maar is wel waar. Maar laat iedereen zelf uitzoeken hoe en wat hij doet. Ze zeggen weleens dat je pas iets weet als je in zijn of haar schoenen hebt gestaan. En dat klopt. Dan ga je dingen anders bekijken. Helpen is één ding, het ondergaan een ander. Vandaag heb ik een fantastische uitslag gekregen in het ziekenhuis. Ze vonden het zelfs uitzonderlijk, één die ze niet vaak te zien kregen. Nou, al die positieve energie is toch ergens goed voor geweest!

» Posted By Marleen On February 27, 2007 @ 23:04

Maar liever niet op zo’n jonge leeftijd! (ik was 41, vorig jaar dus) en dan nog ‘toevallig’ ontdekt! (Bij mij dan.) Wie weet hoe lang het er al zat… En het is heus niet zo dat je alleen voor je kinderen door wil gaan, ook voor jezelf! En dan denk ik ook aan alle andere vormen van kanker. Het lijkt wel of iedereen het op jongere leeftijd krijgt. Hoezo milieuvervuiling, E-nummers e.d.?

» Posted By Marleen On February 23, 2007 @ 23:04

Hallo Sjaak. Het stond in De Gelderlander van afgelopen 14 februari.
Lijkt me een heel interessant onderzoek.

» Posted By Marleen On February 21, 2007 @ 23:03

Hebben jullie trouwens ook het berichtje over het HIV-eiwit gelezen? Dat daar misschien een geneesmiddel tegen kanker in zit?

» Posted By Marleen On February 21, 2007 @ 23:03

Oei, als ik het zo bekijk hoop ik dat jullie snappen dat ik met gepaste trots over mijn boek (jawel, over borstkanker) praat om het bespreekbaar te maken, niet speciaal om het te verkopen. Natuurlijk is dat wel handig maar ik wil middels het boek graag die kinderen bereiken. Het is een kinderboek, namelijk. Dus zie dit gewoon als informatie en zie maar wat je ermee doet. Toch? Trouwens, ik werd afgelopen zaterdag 17 feb. in de column van Daphne Deckers vernoemd… hebben jullie het soms gelezen? Ook al was het dan in De Telegraaf?

» Posted By Marleen On February 19, 2007 @ 23:02

Meiden onder elkaar: ik weet het ook niet waarom ze dat vanuit hun innerlijk zo voelen. Wat ik wel weet is dat mannen totaal anders met een ziektebeeld omgaan dan wij. Valt me ook op, vroeger opgegroeid tussen broers en nu twee opgroeiende zonen die exact hetzelfde reageren! Het is wel aandoenlijk. Maar ik wil best vertroeteld worden. Hoe on-geëmancipeerd…

» Posted By Marleen On February 16, 2007 @ 22:59

Zo zie je maar weer, de impact is voor iedereen compleet anders. Weet iemand van jullie hier wat je eigenlijk het beste doen kunt? Ik weet vaak niet eens meer wat goed is en wat niet. Je groot houden of je gevoelens laten zien. Soms weet ik ook niet wat ik zelf wil. Al die hormonen gaan de verkeerde kant op… superstress… Zou yoga helpen?

» Posted By Marleen On February 16, 2007 @ 22:59

Ha Jules! Dank je wel. Ik hoop dat het een succes wordt. En nee hoor, je hoeft niet bang te zijn. Ik ben zelf met mijn 42 jaar ook nog net een groot kind. Het wordt echt anders, ik houd rekening met de gevoelens en denkruimtes van kinderen. Ze mogen zijn hoe ze willen.

Lekker spontaan, leuk toch? Het is een kinderboek, een jeugdroman zoals je wil. De volwassenen doen hierin niet eens echt mee, zijdelings. Het komt in alle boekhandels in België en Nederland en op internet. Ik hoop al die kinderen te bereiken en iets voor hun te betekenen. Fijn dat iedereen met elkaar meeleeft.

» Posted By Marleen On February 15, 2007 @ 22:58

Hallo Karin! Wat grappig dat jij zo op deze directe wijze antwoord kunt geven! Nou, het wordt iets fantastisch! Echt waar. Een kinderboek over -toevallig- borstkanker bij een moeder, maar dan gezien door de ogen van haar kind, een meisje van tien. Een maf boek ook nog door de rake opmerkingen van het kleine -etterige- broertje van vijf. Het blijft alledaags en op een luchtige, eigenwijze manier probeer ik uit te leggen hoe het kind zich voelt als moeder kanker heeft. (Haar hele leventje wordt zomaar ineens omver gegooid.) Het komt zeer binnenkort uit bij Uitgeverij Thoeris. Zij hebben trouwens een heleboel leuke, informatieve boeken die makkelijk lezen.

» Posted By Marleen On February 15, 2007 @ 22:57

Haar, on the move (2)

Betty Boop… zo noemde mijn oudste broer me ook al. Maar hij heeft wel gelijk. Het krult nog erger dan bij Femke Halsema! Ik noem mijn haar nu mijn jongenshaar. Gossie en ik had het nog wel lang, blond en steil gewild! Maar verven, daar begin ik niet meer aan. De kleur lijkt nog wel het meest op dat van George Clooney! Zie je wel, toch jongenshaar!
Ik hoop dat je net zo weinig last hebt van de antihormoonkuur als ik, Heleen!

» Posted By Marleen On February 23, 2007 @ 22:42

Ontroerend mooi

Ik heb ook zo’n vader. Een betere is er niet. Voor mij, dit is natuurlijk voor iedereen anders. Wij zijn samen eens naar een operette in de buitenlucht geweest en daarna uit eten bij de Chinees. Toen was ik 23. Vergeet ik nooit meer. Zo apart was dat.

» Posted By Marleen On February 23, 2007 @ 22:08

Hoezo chemohoofd? (Parla, 29 januari 2007)

Karin deed het hartstikke goed. Je hebt met die verspreking een zwaar onderwerp even luchtiger aangepakt en dat zorgt ervoor dat je een breder publiek bereikt. Ga zo door. Je hebt het moeilijk genoeg.

» Posted By Marleen On January 28, 2007 @ 21:34

«« Back To Stats Page