Op zorg besparen? Kijk naar de structuur!

De kosten van de gezondheidszorg lopen op. De Volkskrant maakte een rondje langs experts en publiceerde gisteren een overzicht van ‘scherpe keuzes’ die de uitgaven kunnen beteugelen. Het was nogal een ratjetoe: van eerst pijnbestrijding en fysiotherapie proberen voordat je bij artrose een nieuwe knie of heup plaatst, wat toch staande praktijk is, tot huur vragen aan mensen die in een verpleeg- of verzorgingstehuis verblijven (er is nu al een eigen bijdrage: die kan oplopen tot 900 euro per maand voor mensen wier partner nog thuis woont, en tot 2470 euro voor alleenstaanden).

Voorts kwam de discussie op levensrekkende medicijnen, vaak op het gebied van kanker. Zulke medicijnen zijn vaak extreem duur en rekken iemands leven meestal slechts met een paar maanden. Intussen staat het de farmaceuten zo ongeveer vrij om ervoor te vragen wat ze willen. Zorg aan sommige patiënten weigeren was de meest heikele optie die genoemd werd.

Wat me opviel, was de beperkte blik: de experts bepaalden zich tot de zorg zelf, op dat ene uitstapje naar de prijsmechanismes achter nieuwe medicijnen na. Maar daaromheen zitten allerlei bedrijfsstructuren en betalingsregelingen, waarvan een deel juist vergemakkelijkt dat het geld er met bakken tegelijk uitgaat.

Zo heeft de versplintering van de thuiszorg en de jeugdzorg die optrad na de decentralisatie in 2015 de opkomst van zorgcowboys in de hand gewerkt: handige jongens en snelle meiden, die soms in hun eentje binnen een paar jaar een miljoenenwinst uit hun zorgbedrijfje naar hun bv weten over te hevelen – en zo de gemeentelijke begrotingen vakkundig in de soep draaien.

Ook de opkomst van tientallen dyslexie-bedrijfjes en paardenknuffelaars zorgde voor een ingrijpende verschuiving: deze verhoudingsgewijs eenvoudige zorg slokt gaandeweg een groter deel van het budget op, wat uiteindelijk ten koste gaat van kinderen met complexe problemen. Zo constateerde Follow the Money vorige maand dat van de tien jeugdzorg-bv’s die de meeste winst maakten, liefst zeven zich bezighielden met dyslexie- en onderwijszorg: laaghangend fruit plukken loont. Instellingen voor complexe jeugdzorg moeten juist steeds vaker op een houtje bijten.

De zorg wordt steeds meer een markt, en dat doet haar geen goed. Inmiddels storten buitenlandse investeringsmaatschappijen zich al op de dementiezorg, je houdt je hart vast. Winstmarges van 10 procent – waarboven een instelling dividend aan haar investeerders mag uitkeren – zijn daar niet ongewoon. Maar dat is allemaal publiek geld dat wegstroomt uit de zorg, en dus doodzonde.

Ook op andere vlakken kan de overheid bepaald meer doen. Een fikse suikertaks instellen, bijvoorbeeld – en niet alleen voor frisdrank. Dat leidt er bewijsbaar toe dat kinderen en volwassenen minder suiker consumeren: goed voor hun tanden en voor hun gewicht, en een grote steun in de strijd tegen diabetes. Dat levert op termijn een enorme besparing op. Laat de vruchten van zo’n suikertaks intussen vooral ten goede komen aan de huidige zorg.

[Beeld:  publicdomainsvectors]


Aantal reacties: 1

  1. ≡ 21 Oct 2021 ≡ 14:57

    Interessant , interessant….dat had je niet echt gedacht
    hoe structuur beter in brede inzicht kan krijgen
    maar de vraag is waarom jij ( Karin ) en/of Follow the Money
    niet met eigen TV-programma kan beschikken
    bijvoorbeeld op zondag in bepaalde uur net als
    Buitenhof, WNL, de verwondering enzovoorts

    Dan zou zeker goed zijn voor de TV kijkers
    ook om bewuster te wekken.
    Why not??

    Niet alleen de structuur die alles omhoog gaat,
    alles onbetaalbaar is geworden, maar ook
    kijkend naar lonen, uitkeringsgerechtigden, WAO
    en pensioengeld.

    Bij mijn geval gaat mijn salaris dit jaar voor de 1e keer
    niet omhoog, zoals men beweert omdat ik niet van
    minimumloon ben en ik zei:
    ” Andere bedrijven wel, en bijna alle CAO gaat ook met loonverhoging
    en bij mij niet, omdat ik dan midden zit tussen Mini en Maxi.
    Is het ook rechtvaardig? Nee dus!

    De dure zorg en andere medisch kosten is inderdaad onvoorstelbaar,
    onverbeterlijk, onbetaalbaar geworden, niet erg gewoon van tegenwoordig.
    Om misselijk van te worden, want de hele farma-bedrijven zijn steenrijker
    geworden door elke burger in elke land.

    Het leven tussen Rijken en Armen is erger gewordenl de kloof is er niet, maar
    de grote scheurgat in de aardol zit er nogal wat in, de vulkaan barst uit, de weggegooide geld??? Ja, niks figuurlijk maar ook letterlijk!!!

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *