Hacken op de Paasheuvel

Het is verbazingwekkend wat een groep toegewijde vrijwilligers voor elkaar kan krijgen. HAR, het vierdaagse hackerscongres dat de afgelopen dagen op een kampeerterrein in Vierhouten werd gehouden, kostte een jaar voorbereiding en werd onbetaald in elkaar gezet. Circa 2300 hackers uit alle landstreken op een kampeerterrein bij elkaar brengen is geen sinecure.

De honderd sprekers gaven onbezoldigd een lezing en hadden vaak zelfs hun eigen reiskosten betaald: het was een eer om op HAR te mogen spreken, nergens vind je immers zoveel vakgenoten en deskundig commentaar als daar. Er was een imposant netwerk gebouwd dat iedereen van internet voorzag, compleet met servers in een tuinhuisje en een wifi-netwerk dat vijftienhonderd mensen aankon. IP-adressen werden op wasknijpers uitgedeeld, en bij de tenten stonden tot hubs omgebouwde mobiele wc’s waar je je computer op kon inpluggen.

Het kampeerterrein was uitbundig versierd met lichtobjecten, de bomen waren in lampen en ledjes gehuld; ’s avonds was het er feeëriek. Er waren drie enorme tenten voor de lezingen en twee iets kleinere voor de horeca. Er waren shuttles die tussen het kampeerterrein en het dichtstbijzijnde treinstation reed; er was een EHBO-team, een veiligheidsteam, een infoteam, een team dat het internet op de been hield, en een eigen nieuwsdienst. Er was HAR-radio en HAR-tv. Er waren mensen die de bar draaiden, tenten opbouwden, elektriciteit aanlegden en een lokaal telefoonnet onderhielden; er waren immens veel mensen die achter de schermen honderduit regelden en deden. En er was een bus vol politieagenten die helemaal niets te doen hadden, behalve soms een ommetje over het terrein maken. (Die kregen denkelijk wél betaald.)

Er werd verteld hoe je je eigen deeltjesversneller kunt bouwen en er werd gedebatteerd over quantumcryptografie. Er was een 3D-printer en een harddisk-versnipperaar. We kregen gedemonstreerd hoe makkelijk elektronische sloten open te maken zijn en een deskundige vatte nog maar weer eens samen hoe brak de OV-chipkaart is (‘zo kapot dat hij niet te repareren is’). Er werd uitgelegd hoe je signalen van ingebouwde chips kunt onderscheppen en hoe je je eigen GSM-station kunt bouwen en dat voor echt kunt laten doorgaan. Er werd uitgelegd dat internet vol en GSM-verkeer onveilig is. Er werd nagedacht over auteursrecht en overheidstransparantie, en voor de kinderen werd een robotwedstrijd georganiseerd. Bits of Freedom, de Nederlandse digitale burgerrechtenorganisatie, beleefde er tot mijn immense opluchting zijn feestelijke wederopstanding – wel zo gepast, daar op die Paasheuvel. Er vielen maar drie lezingen uit en er was slechts één incident, dat gelukkig snel werd opgelost.

Het was een groot feest.

Pas toen het afgelopen was – of nu ja, het afbreken moest nog beginnen, en daar zouden zeker nog een paar dagen mee gemoeid zijn – drong het gaandeweg door tot de mensen die zich al maandenlang het vuur uit de sloffen hadden gelopen: verhip, het is gelukt! We did it!

Aldert Hazenberg mag trots zijn. Hij is degene die ruim een jaar geleden besloot de organisatie op zich te nemen, die gaandeweg meer mensen bij het evenement betrok, al die vrijwilligers coördineerde, brandjes bluste, mensen moed insprak en ze begeesterde. He did it. Dat hij daarbij een grote groep jonge hackers en technologieliefhebbers aan het festijn heeft weten te binden, geeft ons allen een prachtige belofte voor de toekomst. Want zonder hackers – mensen die uitzoeken wat technologie wel en niet kan – kunnen we niet.


Aantal reacties: 8

  1. Sebas ≡ 19 Aug 2009 ≡ 11:55

    Wat mij ook al opviel in je intro van de closing ceremony, herhaal je hier weer, en ik zou het graag corrigeren.
    Aldert was niet begonnen met de opzet van HAR2009. Het was geinitieerd door Koen Martens en de mensen die toendertijd in het #whatthehack kanaal verbleven. De naam is verzonnen door Dwizzy. Aldert kwam er zelf pas bij latere vergaderingen bij. Ook vind ik oneerlijk t.o.v. van de rest van de organisatoren om één iemand zo op een troon te zetten. Het moet dan ook zijn: ‘They did it’.

  2. Spaink ≡ 19 Aug 2009 ≡ 19:57

    Sebas: ik heb altijd begrepen dat er mensen waren die wel wilden, maar niemand die de verantwoordelijkheid werkelijk op zich wou nemen – totdat Aldert zei dat hij wel wilde. Dat Koen enorm veel heeft gedaan, weet ik. Mischa trouwens ook :)

  3. Koen Martens ≡ 19 Aug 2009 ≡ 21:26

    Karin, denk dat je dat een beetje verkeerd hebt begrepen. Verder een leuk stukje hoor.

  4. Spaink ≡ 19 Aug 2009 ≡ 21:52

    Koen, dat spijt me dan oprecht…

  5. Klaartje ≡ 20 Aug 2009 ≡ 23:13

    Het was in elk geval weer allemachtig prachtig. En je hoort nog van ons… bedankt voor dit verslagje!

  6. Spaink ≡ 21 Aug 2009 ≡ 14:50

    Klaartje, jij en je ‘vriendje’ kregen nog kudos tijdens de slotceremonie, wegens het bouwen van de poort :)

  7. Rik ≡ 23 Aug 2009 ≡ 11:27

    ‘VriendJE’?!

  8. Spaink ≡ 23 Aug 2009 ≡ 15:02

    Da’s ook wat Aldert zei: ‘Klaartje en haar ‘vriendJE. Kuch.’ Het klonk of-ie Klaartjes aanduiding van jou citeerde en daar zo zijn eigen gedachtes over had :)

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *