Ontslagen!

Vanmorgen weer naar het ziekenhuis om de holster in te leveren. Alleen gisteravond had ik een paar keer hartkloppingen, vooral als ik na een tijdje rustig gezeten te hebben weer opstond om iets te doen – naar de wc of keuken lopen of zoiets simpels. Maar ‘t is alweer een stuk minder dan in het weekend, de effecten van de herceptin nemen alweer af – gelukkig maar.

Daarna door voor een hartecho. Weer allemaal plakkers op mijn torso. Ik kon meekijken op de monitor en vanmorgen heb ik zodoende voor het eerst in mijn leven mijn hart zien kloppen. Bóem-boem. Bóem-boem. Bóem-boem. En bij elke eerste bóem beweegt een dun fliebeltje met een soort van zweepslag naar opzij, weg van de kamers en naar de boezems, en klapt dan bij de tweede boem terug. Bóem-boem. Bij sommige opnames kon je zien hoe de stuwing van het bloed was, er wordt werkelijk een boel rondgepompt bij elke hartslag…

Waarom ze geen vochtig washandje leveren na afloop van de echo is me trouwens een raadsel. Met droge tissues krijg je de smurrie niet helemaal weg. Maar dat mocht de pret niet drukken. ‘Alles ziet er goed uit,’ zei de radioloog, ‘hoewel het nog door een cardioloog beoordeeld moet worden. Maar ik wou je niet in spanning laten.’ Lief.

Koffie halen en naar het rookhol dat ergens diep verstopt in het ziekenhuis zit. Jas over mijn arm, krant onder de oksel geklemd, tas over de schouder, stok in de ene hand, cappuchino in de andere hand. Ik kijk bezwerend naar het schuim, alsjeblieft niet over de rand gaan klotsen. Ineens herken ik de beweging van het schuim. Bóem-boem. Bóem-boem. Bóem-boem.

Drie kwartier later zit ik tegenover de oncoloog. Ik geef hem mijn kankerboekje. Hij maakt papieren voor me in orde: aanvraag verwijdering PAC. Hoera! Hij zegt dat-ie het nog één keer vraagt en we hebben de zoveelste discussie over wel-of-niet hormonen. Want ik zou in plaats van aromataseremmers ook tamoxifen kunnen proberen, vertelt hij; inmiddels zijn ze van de gedachte afgestapt dat her2neutjes beter het eerste wel en het tweede niet kunnen nemen. Wil ik niet drie, vier weken tamoxifen proberen en dan zien hoe het met de bijwerkingen zit? Het type hormoontherapie maakt me niet uit, zeg ik, ik wil simpelweg niet langer aan de medicijnen, twintig maanden is mooi zat geweest en risico’s helemaal uitsluiten kun je nooit en ik trek mijn eigen grens graag hier. Hij lacht om onze herhaling van zetten.

En dan voelt het ineens plechtig. Onverwacht plechtig. ‘Als ik nou ooit iets raars merk, iets raars dat aanhoudt, waar meld ik me dan,’ vraag ik hem, ‘bij jou, bij chirurgie of bij de huisarts?’ Bij chirurgie moet ik nog jaren onder controle blijven, met elk jaar een mammografie. ‘Kom gerust hier,’ zegt-ie, ‘je kunt altijd bellen.’ Hij kijkt nog eens in mijn dossier. Nee, niks meer af te handelen. Alles is klaar. ‘Je bent een goede dokter,’ zeg ik, ‘ik ben blij dat je mijn oncoloog was.’ Eigenlijk wil ik hem zoenen maar hij wou toen-ie me ophaalde uit de wachtkamer al niet eens handjes geven omdat-ie verkouden was. Ik grijp zijn hand. ‘Ik ben toxisch,’ grapt-ie. ‘Kan me niet schelen. Ik zie wel meer mensen vandaag en daarvan is vast ook een deel verkouden,’ zeg ik en schudt hem hartelijk de hand. Daarna loop ik naar de balie om de verpleegkundigen gedag te zeggen en ook hun handen te schudden.

Ontslagen. Ik ben ontslagen bij oncologie!


Aantal reacties: 15

  1. Susan ≡ 04 Dec 2007 ≡ 15:43

    gefeliciteerd Ka!!.

    en dat gemuts bij een echo ken ik wel. maar had een lieve radioloog;* mevrouw hier zit nog wat*smeersel* zal ik het effe voor u wegpoetsen? hij was een lieverd;)

    en nu feest vieren mevroi ;)

  2. Klaartje ≡ 04 Dec 2007 ≡ 15:43

    Wat een goed nieuws! Kus.

  3. Jogy ≡ 04 Dec 2007 ≡ 15:43

    Gefeliciteerd! Ken je niet, maar dit is altijd goed nieuws!

  4. Vertigo ≡ 04 Dec 2007 ≡ 15:43

    \o/

  5. Thomas J. Boschloo ≡ 04 Dec 2007 ≡ 15:43

    [zie subject]
    En dat in deze economische hoogconjunctuur!
    _Schande_

  6. Henk ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:43

    Jammer, van de droge tissues… anders had je dit bezoek een 10 kunnen geven. :-) Een ontslag om te vieren en daar zul inmiddels wel mee begonnen zijn. Gefeliciteerd, Karin ! Op naar een zo gezond mogelijk 2008 !

  7. Marleen ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:44

    Gefeliciteerd !
    Heb je pamflet aangeschaft en vond het goed leesbaar, het heeft me meer informatie en stof tot nadenken gegeven. Knap dat je dat hebt kunnen schrijven onder de omstandigheden. Dit compliment is ook bedoeld voor je weblog. Succes en sterkte bij je verdere herstel,

    Met vriendelijke groet, Marleen

  8. Joan ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:44

    Even heel snel tussendoor vanuit Brussel. Maar wat heerlijk voor je! Geniet ervan en van harte gefeliciteerd.

  9. postkantoor ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:44

    Gefeliciteerd! Dat het een nooit weerziens mag worden met deze beste man!

  10. Wieteke ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:44

    Gefeliciteerd! Fijne feestdagen en een gezond 2008!

  11. JuZo ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:44

    Proficiat. En nu fully speed er tegenaan!!! Geen tijd, geen seconde, geen flard, geen knip met de vingers, te verliezen.

    ‘\*_*/’ – Jump! – Roep! – Lach! – Feest! – “Jaah!” “Joeh!” “Yep!”

    ‘n gat in de lucht! Hartelijk gefeliciteerd, en eerlijk gemeend. Fijne sinterklaas, & kerstdagen.

    (wgs verblijf in buitenl., ben ik in buitenl.)

  12. Shadowdancer ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:44

    Hoi Karin,

    Al heb ik tot nu toe nog niet gereageerd, toch lees ik hier al een tijdje mee. Gefeliciteerd met deze mijlpaal! Hopelijk gaat het van hieraf alleen maar weer bergop met je. Succes!

    Shadowdancer

  13. Sjaak ≡ 05 Dec 2007 ≡ 15:45

    Rij er nog wel eens langs. Het is (echt) ongelooflijk er (veel) later van buiten óp te kijken. Straks lopen u en ik in boekhandel weer opnieuw en hartstikke tegen Karin op. Wil wel oplopen tegen eigenwijze visies over haar werk, reizen, herinnering en anderszins.

  14. Karin ≡ 06 Dec 2007 ≡ 15:45

    Weer een mijlpaal…. Proficiat en sterkte met je verdere herstel!

  15. Car ≡ 07 Dec 2007 ≡ 15:45

    Karin de afgelopen maanden tijdens mijn eigen kuren ben jij een van mijn lotgenoten geworden op wiens blog ik regelmatig meelas. Gefeliciteerd met je ontslag.

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *