Op de wip

Over biseksualiteit en homo’s in schaapskleren
[Lezing voor de conferentie die LNBi in samenwerking met het COC op 22 september 2007 organiseerde.]

Wie voor het eerst verliefd wordt op – of zich fysiek aangetrokken voelt tot – iemand van de eigen sekse, is genoodzaakt zijn oriëntatie te herzien. Er moet worden nagedacht, in de ziel gegraven, piketpaaltjes worden verzet en aannames onderuit gehaald. De vanzelfsprekendheid van heteroseksualiteit komt op de tocht te staan. Wie dapper is – want hoe je het ook wendt of keert, en ook al is homoseksualiteit tegenwoordig veel minder ongewoon, onbekend en ongewenst dan dertig of veertig jaar geleden, tegen de vanzelfsprekendheid ingaan vergt altijd moed en inspanning – komt op enig moment tot de conclusie dat hij of zij ‘dus’ homoseksueel is. Je bent óm. Van de andere kant, zoals ze dat vroeger zeiden.

 

Aantal reacties: 2

  1. Sheba ≡ 24 Jun 2009 ≡ 23:54

    Er zit veel inhoud en ook veel herkenbaars in deze tekst. Nogmaals bedankt om hem mij aan te raden! Ik herken de discussie over ‘zuiver op de graad zijn’ die u beschrijft. Ik herken de twijfel: “ben ik nou biseksueel” en ik worstel zelf met de vraag of het noodzakelijk is om ‘tot de familie’ te behoren.

    Vroeger, toen ik nog een “lesbian” was in plaats van een “hasbian”, heb ik veel discussies meegemaakt van feministische lesbiennes die zich sterk afzetten tegen zowat alles en iedereen behalve vrouwen die precies zo zijn als zij. Daar is niets mis mee, omdat het wel een statement inhoudt. Het kan een ‘politiek’ gegeven zijn om iets hebben met een man als volstrekt onmogelijk te beschouwen en dat overal zo te verkondigen. Alles in hun leven is consequent lesbisch feministisch: de evenementen die ze bijwonen, hun vriendinnenkring, de t-shirts die ze dragen, de slogans die ze gebruiken, de café’s waar ze uitgaan, hun kapsels, hun juwelen, hun muziekkeuze, hobbies. Alles ademt lesbisch-feminisme. Ze hebben banden met de anarchisten, de queers, de feministen, en nog een stuk of duizend groepen die eindigen op –isten. Niks mis mee. Mensen doen wat ze willen. Anderzijds heeft het me altijd zo zwaar geleken om zo vreselijk consequent te zijn. Is dat ook een vorm van ‘zuiver op de graat’? Geldt dan de stelling: des te consequenter je bent in die keuzes, des te meer recht je hebt om je lesbisch of feministisch te noemen? Ik had vaak de indruk van wel.

    Ik voel me nog steeds niet hetero. Eerder lesbisch. Maar ik heb een man. Ik begeef me ook nog vaak in de LGBT-wereld, zij het niet voor seks of relaties, maar wel uit interesse en omdat ik er vrienden heb. Toch leef ik ook erg hetero, door samen te leven en een gezin te willen vormen met een man. Als je de ‘hetero way of life’ leeft, wil dat dan zeggen dat je de lesbische leefstijl verworpen hebt? Ik ben feministe, dat weet ik wel heel zeker. Toch ben ik gehuwd, met een man. Het huwelijk is toch heel patriarchaal, mag dat dan wel? Kan ik dan nog een feministe zijn?

    Voor mij heeft dat, denk ik, veel te maken met een soort van ‘spelen’, zoals acteren. Niet dat wat ik doe niet echt is, maar door dingen anders te doen dan ik ze oorspronkelijk gedacht had, komen nieuwe wegen open te liggen, doe ik dingen die ik anders niet zou doen. Is dat dan niet authentiek, is dat vals? Neem nu seks. Ik hou van seks met vrouwen, heel veel. Toch hou ik ook van seks met mijn man, hoewel ik dat oorspronkelijk anders gedacht had. Seks met een man verbind ik met ‘passief zijn’, zoals ‘gepenetreerden’ in het Romeinse Rijk. En dat gaat me niet altijd goed af. In mijn hoofd ben ik immers vaak een man, en mannen laten zich niet graag tot het lijdend voorwerp maken. Waarom huiveren heteromannen van gepenetreerd worden? Omdat een man geen voorwerp is. In de seks met een vrouw, was ik ook een man, denk ik. Altijd de actie voor mij. Laat mij maar bovenaan, onder kun je niets zelf beslissen. Toch hou ik van seks met mijn man, omdat het me, vanaf het moment dat ik erin slaagde minder rationeel te zijn over die dingen, een andere kijk gaf op seks. Andere opties, andere emoties, een andere rol, een ander spel. Ben ik dan geen echte vrouw, omdat ik me soms eerder als een man beschouw, mannelijke gedachten heb en aan mannelijke seks deed?

    Een ander facet is gedrag, pose, uiterlijk. Als lesbienne had ik okselhaar, tuinbroeken en nooit afspraken bij de kapper, alleen met mijn tondeuse. Lekker handig en goedkoop! Ik liep op sandalen, was kortom een leuk wandelend cliché. Nu ben ik een heteromeisje, ben ik blond, heb ik lang haar, loop ik op hakken, ben ik elegant en kijken (hetero)mannen me soms na op straat. Ik heb het niet voor het schoonheidsideaal. Dat was zo fijn aan die tuinbroekenperiode: het provoceert en het is een statement dat echt bevrijdend voelt. Maar ook het heteromeisje zijn bevrijdt in zekere zin. Ik kom met alles weg nu, alleen maar omdat ik ‘vrouwelijk’ ben. Nee, het bekeken worden zal ik nooit fijn vinden, omdat ik me ook dan een lijdend voorwerp weet, een object dat anderen pleziert. Dat ik als ‘lief en vrouwelijk meisje’ overal mee wegkom is op zich natuurlijk hatelijk en verkeerd. Soms voel ik me dan ook een ‘overloper’ op dat vlak en soms denk ik als ik in de spiegel kijk: ‘wat ben je toch een del geworden’. Maar ik kan steeds lachen om die gedachte omdat ik weet dat ik er geen ben. Buig ik nu voor het hetero-ideaal? Is dat laf en flauw, of ben ik gewoon flexibel? Is dat aanpassen naar believen of is dat conformeren uit zwakte?

    Ben ik nu bi, of iets anders? U schrijft dat u zich doorgaans niet definieert als het op seksuele identiteit aankomt. Doet u dat niet omdat u niet kunt of wilt kiezen, of omdat het woord dat bij uw identiteit past nog uitgevonden moet worden? Ik vind het een gemis me niet te kunnen benoemen. Ik weet niet wat ik ben? Ik zou het wel graag weten. Nu, tegenwoordig, denk ik over mezelf als iemand die ‘speelt’, die ervoor kiest om soms in de huid te kruipen van iemand van wie ze aanvankelijk dacht dat ze niet die persoon zou kunnen zijn. Kan dat ook een identiteit worden? Kunnen we daar geen woord voor verzinnen? Of is dat queer? En moet ik dan ook allianties aangaan met alle soorten –isten?

  2. Liesbeth ≡ 02 May 2010 ≡ 00:06

    Wow.. Geweldig artikel..!

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *