Statistiek

Comments Posted By Joan

Displaying 421 To 450 Of 680 Comments

Rondom Tien, 10 nov 2007: gezondheidsadviezen

Heb net blikjes V8-groentensap gekocht, Susan. Anders graag.

» Posted By Joan On November 19, 2007 @ 13:50

Elly, ik denk niet dat Wil met het plaatsen van die link je wilde aanmoedigen om je hele eetpatroon om te gooien. Ik denk dat ze dat eerder als afschrikwekkend heeft bedoeld om mensen te waarschuwen zich niet al te veel te verliezen in gezondheidsadviezen.

Zelf heb ik na het roken nu ook de drank de deur uitgegooid. Niet omdat ik echt teveel dronk, heb zo’n test gedaan en zat onder de toegestane 16 wekelijkse glazen voor vrouwen en had ze ook nog netjes gespreid over de week. Ik ben er desondanks mee gestopt omdat ik merkte dat het een gewoonte werd waaraan ik vast zat. ‘s Avonds uit m’n werk gauw een glas wijn, als ik niks in huis had desnoods naar de avondwinkel. Dat heeft voor mij niks met bourgondisch leven of kwaliteit van leven te maken. Wél de enorme kop chocola/cappuccino met wollige schuimwolken erop die nu naast me staat.

Maar ik ben wel helemaal met je eens, Elly, dat iedereen z’n eigen keuzes moet maken. Ik geniet erg van het leven zonder roken en (tijdelijk) zonder alcohol. Heb gisteren in de Haarlemmerstraat bij een spelletjeswinkel een legpuzzel gekocht, ook vanuit een gezondheidsadvies om dementie tegen te gaan, puzzelen en vooral legpuzzels maken. Maar ik vind het ook hartstikke leuk om te doen met m’n chococapuccino erbij. Als jij dat zo leest vind je me misschien wel een fanaticus op gezondheidsgebied, wat ik toch echt niet ben. Dus misschien is wel het beste gezondheidsadvies om niet over elkaar of over jezelf te oordelen. Doe gewoon waar je je écht lekker bij voelt, volgens mij leef je dan het prettigst.

» Posted By Joan On November 18, 2007 @ 13:49

Wat dat laatste betreft ben ik het met Ineke eens. Ben zelf iemand die borstkanker heeft gekregen wegens het meer dan 10 jaar lang slikken van HRT. Kwam jong in de overgang en mijn toenmalige huisarts zei dat hij elke vrouw zou aanraden HRT te nemen, maar in mijn geval, met een moeder die leed aan hart- en vaatziekten en osteoporose, al heel in het bijzonder, omdat HRT ook daarop een preventieve werking zou hebben (later bleek het juist bij deze specifieke kwalen averechts te werken). Ben overgestapt naar een andere huisarts om andere redenen, maar die heeft ook nooit gezegd dat ik er misschien maar eens mee moest stoppen. En zelf ging ik ermee door omdat ik dacht dat het goed voor me was, tot de dag dat ik er gelijk mee moest stoppen, dezelfde dag nog, omdat ik borstkanker bleek te hebben, als enige in een gezin met vijf vrouwen en een grotere familie met ontelbare vrouwen.

Ben benieuwd hoeveel er nog meer van zijn als ik. Energieke vrouwen, altijd druk aan het werk of met andere dingen bezig, nooit ziek, die ook niet veel bij een huisarts komen en in goed vertrouwen op diens adviezen afgaan.

Wat de discussie alternatief/regulier betreft, het bovenstaande betrof de reguliere geneeskunde. Desondanks heb ik nog nooit gehoord van iemand die zich alleen door een alternatief genezer liet behandelen tegen kanker, zonder chemo/bestraling/chirurgie, dat die dat overleefde. Vermoed dat Henk dat meer bedoelt. Verder weet ik niet wat ik daarvan moet denken. Een vriendin die is gestorven aan kanker had op een gegeven moment een wichelroedeloper in huis gehaald, die zei dat ze op een aardstraal woonde en moest verhuizen. Dat heeft ze ook gedaan en het gaf even opluchting. Ik geloof niet dat iemand het recht heeft daar meesmuilend over te doen, of daarover te oordelen. Het was háár leven, en dat leven is veel te vroeg geeindigd door de dood. Een klein tijdje hoop over aardstralen deed toch weer even vrolijk leven, and so what? Laat iedereen toch lekker doen waar hij of zij zich goed bij voelt!

» Posted By Joan On November 17, 2007 @ 13:48

Zie trouwens dat ik met één van mijn seizoensgebonden verslavingen, pepernoten, mijn kans op baarmoederkanker verdubbel.

» Posted By Joan On November 16, 2007 @ 13:46

Nou, dat moet je helemaal zelf weten. Ik ben wel de laatste die iets zal zeggen van het rookgedrag van anderen, want ik heb zelf echt heel erg lang 2 pakjes zware ongefilterde sigaretten per dag gerookt. ‘s Ochtends het eerste wat ik deed, nog in bed, een sigaret opsteken. En ‘s avonds het laatste wat ik deed, in bed, een laatste sigaret voor het slapen gaan. Ben daardoor nog wel eens haast verbrand, een groot stuk matras bleek weggesmeuld de volgende ochtend toen ik met een brandende sigaret in slaap was gevallen.

Maar in z’n algemeenheid roken (of drinken, of snoepen) mensen wel degelijk om spanningen te lijf te gaan, of om niet al te uitgesproken te zeggen wat ze nou eigenlijk van dingen vinden. Vandaar dat de meeste stoppers door hun directe omgeving vaak gesmeekt worden, in het begin, om a.j.b. weer te gaan roken.

» Posted By Joan On November 16, 2007 @ 13:46

Karin, ik begrijp wat je bedoelt. Alleen ervaar ik het anders maar misschien is dat ook echt heel erg persoonlijk. Ik heb werkelijk geen seconde het gevoel dat ik mezelf in het heden iets ontzeg als ik bepaalde dingen niet meer doe die me vroeger wel degelijk laafden, inspiratie gaven, stress weg namen, etc. Laat ik het maar even bij roken houden als voorbeeld van iets dat toch vrij onbestreden aantoonbaar slecht is voor de gezondheid van een mens, maar je kunt daar om het even welk ander voorbeeld voor in de plaats stellen. Voordat ik weer stopte dacht ik dat ik het heel erg zou gaan missen, dat ik inderdaad mezelf in het heden iets zou gaan ontzeggen vanwege een mogelijke beloning in een betere gezondheid op langere termijn. Vooral die allereerste sigaret ‘s ochtends, die diep geinhaleerde sigaret (je kunt er weer om het even wat voor in de plaats stellen, dat eerste glas wijn, die eerste calva, die eerste bonbon, etc.) dacht ik te zullen gaan missen. Die duizeling, dat gevoel van even heel gelukkig zijn dat zelfs nog wordt aangewakkerd door het huidige antirook-beleid, want steeds vaker moet dat stiekem uit een raam.

Maar zo is het niet. Je laat namelijk al heel gauw die ongezonde gewoonte (weer om het even wat) achter je, en mijn ervaring is dat het een extra bonus is als je als tot alle ongezondheden geneigde gezond leert leven. Zodat je jezelf echt helemaal niets ontzegt. Als ik als niet-roker over de markt loop, ervaar ik een groot geluk omdat ik al die bloemen, al die kruiden, ruik. Ja, ook die stinkende regenjassen in de tram, ook die vissen op de markt. Desondanks heb ik nu het gevoel dat ik intenser leef. Ook omdat de emoties die door al die slechte gewoontes (wederom niet beperkt tot roken) worden onderdrukt nu naar buiten komen. Als mensen kwaad worden, gefrustreerd, wat ook, dan nemen ze een sigaret/bonbon/zak patat/ noem maar op, vreemd genoeg altijd dingen die niet echt goed voor je gezondheid zijn. Doe je dat niet, dan zeg je gewoon wat je niet bevalt. Is mijn ervaring. Met als gevolg dat je jezelf helemaal niets ontzegt in het hier en nu, maar juist beter gaat leven in het hier en nu. Dat je fysieke gezondheid daar ook wel bij vaart en dat je er beter uit gaat zien, soit. Leuk meegenomen, maar niet waarom je het doet.

» Posted By Joan On November 16, 2007 @ 13:46

Wat een oordelen, Hannelore, en wat een veelvuldig gebruik van het woord “moet”. Eerlijk gezegd lijkt het me echt supersaai als je de afleiding in je leven moet vinden in het bewust nemen van gezondheidsrisico’s. Als ik voor mezelf spreek, ik ben wel degelijk gestopt met roken omdat ik bang was er ziek van te worden. Nogal logisch, vind ik. Mijn vader en vier van mijn 6 ooms zijn door roken aan longkanker gestorven. Pas daarna kwam ik er achter dat ik niet roken ook minder stressvol en prettiger vind. Maar ben ik nu een saai mens omdat ik bewust een gezondheidsrisico probeer uit te sluiten? Dat zegt toch echt hélemaal niets over de kwaliteit van mijn leven? En wat is er mis met streven naar een zo lang mogelijk leven?

Gisteravond zat ik in Frankrijk te eten met toch echt heel erg niet saaie mensen, en het gesprek kwam er op hoe jammer het toch is dat je op een gegeven moment dood gaat, dan mist hoe het verder gaat met de wereld en het leven van de anderen om wie je geeft. Juist door het bruisend leven willen sommige mensen dat zo lang mogelijk blijven doen. En elimineren dus duidelijk wetenschappelijk vastgestelde ernstige risicofactoren als roken of te veel drinken. Daar kun je wel 10 x 365 dagen is 3.650 dagen mee winnen. Heerlijk. Ik zie er al ontzettend naar uit.

» Posted By Joan On November 15, 2007 @ 13:45

Gekwakkel

Heel veel sterkte ermee. Eind november is te overzien, en ik hoop zeer van harte dat je daarna van alle nare kwaaltjes verlost zult zijn.

» Posted By Joan On November 08, 2007 @ 13:03

JuZo, ik verstar achter mijn computer bij de gedachte. Als zoiets als door jou geschetst bij mij zou gebeuren zou ik onmiddellijk 112 bellen en er op staan dat je zou worden aangehouden en minimaal een nacht vastgezet. Misschien is niet alleen uitgaan van jezelf, maar proberen je in te leven in anderen (getuige je reacties hier in het algemeen is dat een niet zwak ontwikkelde, maar niet bestaande kant bij jou) een goed idee?

» Posted By Joan On November 04, 2007 @ 13:02

Het gekwakkel herken ik niet, wel heb ik zelfs nu nog (drie jaar na de diagnose) dat ik soms word overmand door een echt ontzettende vermoeidheid. Ik noem het exhaustion, omdat dat beter uitdrukt wat ik dan voel. Het wordt wel minder, geleidelijk aan. Had er laatst weer een langere periode last van en heb het toen opgelost door er ten dele aan toe te geven, ‘s avonds vroeg naar bed al ben ik een avondmens, geregeld proberen te leven. Minder werken kan niet, er moet brood op de plank, en ik zou dat trouwens ook niet willen.

Het kwakkelen en de hartklachten zullen inderdaad wel bij de Herceptin horen, en een half jaar lijkt erg lang maar is wel te overzien. Maar toch wel heel prettig te horen dat het voor wat betreft de kanker heel goed gaat? En misschien moet je niet bij álles denken dat het door Herceptin komt. Misschien word je gewoon depressief omdat de dagen weer zo kort zijn, er gedoe in je familie is, een vriendin doodziek is, je je slap en rot voelt door het gekwakkel en de diarree, daar word je toch ook allemaal niet vrolijker van, lijkt me. Het advies van anderen om jezelf eens lekker in de watten te leggen lijkt me prima, gewoon iets gaan doen wat je echt leuk vindt en daarbij voor je laten koken, liefst erg lekker.

Heb zelf laatst een beauty-arrangement gedaan in een hotel in een prachtige omgeving in Twente, ze hadden ook een echt verrukkelijke keuken en ben daar echt van opgeknapt, beetje gewandeld, gefietst, had zelfs m’n telefoon thuis gelaten zodat ik totaal onbereikbaar was. Kan ik aanraden. Gewoon goed zorgen voor jezelf. Heb zelf vroeger eens een opkomende depressie buiten de deur weten te houden door mezelf te dwingen elke dag iéts leuks te doen. Film, toneelstuk, mooie tentoonstelling, concert. Werkte bij mij echt heel goed, moest mezelf dan echt smeken of ik alsjeblieft niét naar de kermis hoefde die dag in het kader van iets leuks, omdat het toch inmiddels weer goed ging? Je hebt er wel behoorlijk veel zelfdiscipline voor nodig, voor zo’n kuur, maar als ik zo lees hoe je jezelf op de huid zit dan kun je dat vast ook wel met zo’n elke dag wat leuks-régime. Sterkte ermee.

» Posted By Joan On November 03, 2007 @ 13:00

RTL nieuws, 22 oktober 2007: maakt voorlichting bang?

Het “nieuws” dat positief of negatief denken geen enkele invloed heeft op het genezingsproces bij kanker is al veel langer bekend en is hier ook eerder genoemd op de site, juist in reactie op een bewering van JuZo die toen zat te doen dat als iedereen maar ferm en fluks met een positieve instelling er tegenaan zou gaan, kanker eigenlijk een eitje was.

Overigens, Leny, is de kans op kanker bij alle kankersoorten groter naarmate je ouder wordt. Omdat de celdeling op latere leeftijd langzamer gaat duurt het vaak veel langer dan bij een jongere voordat iemand sterft, en bij kankersoorten als borstkanker is de ziekte, mits tijdig ontdekt, bij ouderen minder vaak fataal dan bij jongeren. Statistisch gezien dan.

» Posted By Joan On October 23, 2007 @ 11:32

U wordt bedankt

In het begin, toen ik net borstkanker had, heb ik me helemaal suf gelezen en heb enorm veel boeken besteld in Amerika en ben allemaal pillen gaan slikken uit de range van de anti-oxydanten, etc.. Pogingen dus het evt. noodlot te bezweren, en waarschijnlijk een normale paniekreactie als je ineens geconfronteerd wordt met het feit dat je, net als al die mensen om je heen die je voorgingen, net als je ouders bijvoorbeeld ook want ik ben al vrij lang wees, simpelweg dood gaat op een gegeven moment. Dat die maatschappij doodgewoon zal doordraaien, maar dat jij daar, hoe nieuwsgierig je ook bent hoe het dán zal zijn, echt niet meer bij zult zijn.

Me opwinden over zo’n campagne? Waarom? Ik voel me echt niet persoonlijk aangesproken. Verder leef ik behoorlijk gezond. Niet omdat ik dan geen kanker krijg, daar heeft Robert Jan helemaal gelijk in, maar omdat ik me prettiger voel en veel meer energie heb omdat ik gezond leef. Ik vind gezond eten veel lekkerder dan ongezond. En ik beweeg omdat ik liever, zoals gisteren, over de Amsterdamse grachten loop en geniet van het zonlicht door de herfstbladeren dan achter de tv te zitten. Ook vind ik het leuker straks met een stel anderen te gaan fietsen dan achter de computer te hangen. Dat ik daardoor minder kans loop op kanker speelt bij die keuzes in het geheel geen rol. Bij roken wel. Dat was (en is nu weer bij mij, nadat ik helaas een half jaar terug weer voor de bijl ging) bij mij een bewuste anti-kankerkeuze, ook wel ingegeven omdat het zo lastig wordt om te roken, dat gehang op straat terwijl het regent, omdat het binnen nergens meer mag, vind ik nogal armoedig. Maar het is ook omdat mijn vader is gestorven aan longkanker die was uitgezaaid naar de botten, na een levenlang roken van ongefilterde Chesterfields. Een erg pijnlijke, erg nare dood die ik niemand toewens, zeker mezelf niet.

Dat was echter een rationele keuze, het heeft echt volstrekt niets te maken met m’n gevoel van eigenwaarde en het zal me worst zijn of mensen denken dat mijn borstkanker is voortgekomen uit persoonlijke levenskeuzes. Met mensen die zo denken zou ik sowieso al helemaal nooit om willen gaan en gelukkig ken ik in mijn directe omgeving ook geen mensen die zo akelig denken. Dat neemt niet weg dat veel mensen echt niet op de hoogte zijn van gezonde voeding en de relatie daarvan met ziekte en ik vind het erg normaal dat de KWF zich in een campagne daarop richt. Ik woon zelf in een volksbuurt, tegenover een frietenkraam. Daar komt voor veel mensen avond aan avond het avondeten vandaan. Als ik bij de supermarkt sta en ik kijk wat er in de winkelwagentjes ligt schrik ik ook wel eens. Gezonde voeding is ook veel duurder, en veel mensen, zeker mensen die van een lage uitkering of een beneden modaal inkomen moeten rondkomen, kunnen zich dat helemaal niet veroorloven.

Het zou prettig zijn als de maatschappij ook op een andere manier zou bevorderen dat mensen gezond gaan leven. Door het subsidieren van biologische groenten en fruit bijvoorbeeld. En door het openbaar vervoer beter en goedkoper te maken zodat er een realistisch alternatief is voor de auto. Niet zozeer om kanker te voorkomen, maar om de levenskwaliteit te bevorderen.

» Posted By Joan On October 14, 2007 @ 21:12

Think before you pink

Nou o.k., daar heb je dan weer gelijk in, Wieteke. Het stoppen met roken kost me deze keer meer moeite dan normaal. Op zich prettig je eens uit te leven, maar het gaat misschien wat ten koste van anderen die er ook niks aan kunnen doen. Overigens is het wel zo dat ik naast het afkicken van roken ook bezig ben met afkicken van schrijven op weblogs. Maar dat kan ook op een vriendelijker manier. En wat ik schrijf over de anticonceptiepil en de relatie daarvan met (ik schreef haast roken) borstkanker is doodgewoon waar. Je moet niet vrouwen de stuipen op het lijf jagen als dat niet nodig is, en zo’n opmerking mag best van commentaar voorzien worden.

» Posted By Joan On October 13, 2007 @ 20:21

Daar wil ik trouwens nog iets aan toevoegen. Ik had niet het woord ondoordacht tussen aanhalingstekens gezet, maar “onderdoordacht”. Ik vind dat een raar, pretentieus woord en weet bijzonder zeker dat ik zo’n woord nooit zou gebruiken, omdat ik nogal helder ben in mijn taalgebruik.

Overigens vind ik het inderdaad zeer ondoordacht om te beweren dat er een link zou zijn tussen het gebruik van de anticonceptiepil en het krijgen van borstkanker. In de periode dat ik zelf borstkanker kreeg deed ook een onzingerucht de ronde, je zou borstkanker krijgen door het gebruiken van deodorant. Dat volksstammen vrouwen daardoor naar zweet stinkend hun dagelijkse bezigheden verrichtten, soit, vrij vervelend voor de omgeving, zeker als er dan nog zo wijsneuzerig en betweterig bij werd gedaan door die vrouwen. Daar hebben vrouwen sinds de jaren zeventig, toen ze en masse macramé-rondjes produceerden en beweerden dat dat kunst was, patent op. Ook in de periode dat de achteloos omgevallen urn in de voortuin mode was, met dan achter het raam een gans met eens trik om z’n hals, vroeg ik me wel eens af wat er met m’n eigen sekse aan de hand was en het is júí­st dat soort vrouwen, dat soort vrouwen waar de menstruatiegeur vanaf walmt, bij wijze van spreken, die dit soort dingen debiteert. Ik bedoel, als iedereen hier ongenuanceerde uitspraken mag doen, dan mag ik dat ook. Pas op hoor, van deodorant krijg je kanker!! Als je de pil slikt, krijg je kanker!! Pás maar op!!! Kijk, Wieteke, daar word ik nou fysiek onwel van en als jí­j dat mag zeggen, dan mag ik het ook. Maar de gevolgen van het stoppen met de anticonceptiepil op basis van een niet onderbouwd gerucht dat bovendien niet wáár is, dat gaat nogal wat verder dan stinken omdat je geen deodorant meer gebruikt. Wel eens gedacht aan de vrouwen die vervolgens ongewenst zwanger worden? Omdat ze bang zijn borstkanker te zullen krijgen als ze de pil blijven slikken? Wel eens gedacht aan kinderen die geboren worden, terwijl ze niet helemaal welkom zijn, met alle uiterst akelige gevolgen, voor moeder en kind, vandien? Ik heb het volste recht het ondoordacht te vinden zo’n bewering te doen op basis van één link op het Internet, terwijl er wereldwijd uitputtend onderzoek is gedaan dat het tegendeel bewijst. Zo, en nu nogmaals het beste.

» Posted By Joan On October 13, 2007 @ 20:21

Ik vind het niet geheel terecht dat hier tegen mij gezegd kan worden, simpelweg omdat ik een andere mening ben toegedaan, dat ik “een overdosis aan nonsens en rancune spui”, dat “ik een fysieke afkeer van je begin te krijgen”. Het kan dat mijn toon wat heftiger was dan normaal, ik was net weer gestopt met roken, dan ben je vaak wat eerder aangebrand. Dan vind ik zo’n reactie “een fysieke afkeer van je krijgen”nog steeds volstrekt onder de maat. Ik blijf dus niet, zoals Wieteke verzoekt, twee weken weg, maar voor altijd. Temeer omdat ik geen “nonsens” aan het spuien was toen ik zei dat er geen verband is tussen het krijgen van borstkanker en het slikken van de anti-conceptiepil (wat weer iets heel anders is dan HRT) en dat het slikken van de anticonceptiepil de kans op het krijgen van een aantal andere kankersoorten vermindert. Ook vind ik het grote gemak waarme een stel zeer bevoorrechte vrouwen volstrekt voorbij gaat aan mijn argumenten dat Pink Ribbon wel degelijk kan werken voor de overgrote meerderheid van vrouwen die borstkanker krijgen in minder bevoorrechte omstandigheden als wij hier in dat zo rijke en van alle medische apparatuur voorziene Nederland nogal teleurstellend. ik heb echt geen zin hier verder te schrijven. Ik kan mijn tijd vele malen beter gebruiken. Het beste verder.

» Posted By Joan On October 13, 2007 @ 20:21

En tot slot, wat me ook nog behoorlijk kwaad maakt, is dat Ineke hier een nooit wetenschappelijk bewezen aantoonbaar risico door het slikken van de anticonceptiepil poneert, waarmee ze vele vrouwen de stuipen volstrekt onnodig op het lijf jaagt, maar gemakshalve maar vergeet te noemen dat de anticonceptiepil – en dat is wél wetenschappelijk aangetoond – preventief werkt op zowel eierstokkanker als baarmoederhalskanker, ook kankersoorten waaraan nogal wat vrouwen op akelige wijze doodgaan. Het ging hier om Pink Ribbon en of het terecht is dat die geen verband noemen tussen borstkanker en de anticonceptiepil. Dat is inderdaad terecht. Dat verband is nooit aangetoond. Je zou hooguit kunnen zeggen dat Pink Ribbon de preventieve werking op de andere kankersoorten zou kunnen noemen, en als ze inderdaad gesponsord zouden zijn door de pilfabrikanten, zoals niet werd gesteld, maar wel geimpliceerd, dan zouden ze dat zeker hebben gedaan.

» Posted By Joan On October 07, 2007 @ 20:19

Weet je wat het is, Vertigo? Ik ben sowieso het schrijven op weblogs een beetje zat. Om de verdraaiingen (neem jouw eigen bijdrage, waarin je stelt dat iemand (bedoel je mij?) bijdragen als ‘onderdoordacht’ of ‘teleurstellend’ zou hebben betiteld, of anderen naar eilanden zou hebben verwezen. Ik heb geen zin heb me tegen dit soort aantijgingen te verdedigen. Dat vind ik een beetje zonde van m’n tijd. Verder wil ik – voor Susan – best verklaren waarom ik nog steeds niet boos, maar misschien iets harder dan normaal reageer.

Ik ben inmiddels volstrekt allergisch geworden voor alle kromme redeneringen die vanuit een SP filosofie worden opgezet, en waarbij gemakshalve alleen dié feiten worden benoemd die met een vergrootglas ergens zijn gevonden, over het algemeen afkomstig van een volstrekt obscure zogenaamde ‘wetenschapper’ die ook immer obscuur zal blijven. Dat Ineke uit de SP-hoek afkomstig is blijkt voor mij uit heel veel dingen erg duidelijk. En ik heb inmiddels een echt fysieke afkeer van die partij. Hier in discussie gaan met een representant van wat ik een achterlijke demagogisch zootje vind (wat, om alle tegenaanvallen voor te zijn, dus nog iets heel anders is dan constateren dat de Socialistische Partij uit achterlijke en demagogisch ingestelde mensen bestaat) is voor mij persoonlijk niet goed. En dat verklaart dus waarom ik die discussie niet aanga. Als het weer eens over iets anders gaat kom ik graag weer terug hoor Susan.

» Posted By Joan On October 07, 2007 @ 20:19

Wil, volgens mij was ik niet zo kwaad. Ik vind het alleen erg jammer dat mijn boodschap – kijk eens wat verder dan je eigen voordeur en je eigen wel bijzonder bevoorrechte landje – zo echt helemaal niet werd opgepikt. Ik ben ook helemaal niet van plan de discussie toe te gaan spitsen of al dan niet Pink Ribbon onder invloed van sponsors het risico voor het slikken van de pil zou hebben verdonkeremaand. In de eerste plaats kan ik er niet over meepraten, want ik heb de Pink Ribbon campagne dit jaar aan me voorbij laten gaan en heb ook het blad niet gekocht.

Wél weet ik, dat in het jaar dat ik zelf door borstkanker getroffen werd, heel toepasselijk in de borstkankermaand oktober, jaar 2004, het Pink Ribbonblad in Nederland voor het eerst verscheen, het werd mij natuurlijk veelvuldig geschonken toen, en de risico’s van het slikken van hormonen bij een begin van overgangsklachten werd zeer adequaat behandeld. Dat is natuurlijk iets heel anders dan de anticonceptiepil en er is naar mijn weten geen goed onderbouwd oorzakelijk verband tussen de jongste generaties van die anticonceptiepillen en borstkanker. Dat Pink Ribbon dat dus ook niet noemt, lijkt me weinig met afspraken met sponsors te maken hebben (hoezeer dat dan ook door Ineke slechts gedacht wordt, en niet als feit genoemd, ik hou niet zo van dat soort altijd onbenoemde vrouwengedachtetjes die vrij snel als feiten door andere vrouwen worden overgenomen) maar meer met het in elk geval vaak op grond van wetenschappelijk onderzoek vastgestelde feit dat zo’n oorzakelijk verband niet bestaat.

En Ineke, in je eerste bijdrage heb je het over “pilgebruik op jonge leeftijd”, waarmee je het over de anticonceptiepil hebt. In je bovenstaande bijdrage gaat het ineens over “meer dan zestig jaar hormoongebruik door vrouwen en de desastreuze gevolgen daarvan”. Misschien is het niet vriendelijk van me je te vragen eerst eens zelf door je informatie heen te ploeteren en daar een fatsoenlijk onderscheid in te maken, maar als je zelf niet kunt inzien dat je over echt volstrekt verschillende dingen schrijft in twee bijdragen, dan zal ik je dat zeker niet kunnen doen inzien. Ik haak dus een tijdje af hier.

» Posted By Joan On October 07, 2007 @ 20:17

Ineke, volgens mij haal je een aantal dingen door elkaar en praat je wat erg simplistisch. Zo is het bedrijfsleven niet Pink Ribbon en als je twee jaar hebt besteed om dit soort obligate politiek correcte onzin te debiteren, dan vind ik dat toch wat teleurstellend. Net als je verlangen naar de volgende film van Michael Moore, alsof die door de werkelijke machthebbers in de U.S.A. ook maar een moment serieus zou worden genomen. Dat is wel erg geredeneerd vanuit je eigen navel en politieke achtergrond (ongetwijfeld SP,. waar de Michael Moore-films verplichte kost zijn voor elk kaderlid), zonder enig besef van die heel erg grote wereld buiten de grenzen van Nederland.

Ook verwar je een aantal dingen met elkaar. De internationale en de nationale Pink Ribbon-beweging, om te beginnen. En je zegt wat erg makkelijk dat in Amerika de armen zich niet zullen verzetten tegen een ziektekostenverzekering, alsof je de federalistische U.S.A. zou kunnen vergelijken met een parlementarie democratie als Nederland en alsof je de ziektekostenverzekeringsstelsels daar en hier op één lijn zou kunnen stellen.

Ik wilde juist de aandacht vestigen op hoe Godsgruwelijk goed wij het hier getroffen hebben, in West Europa en dan nog speciaal in Nederland, en dat dit voor de meeste vrouwen in andere landen, die net zo hard door borstkanker getroffen worden maar alleen een stuk minder goede zorg krijgen, niet geldt. En dat voor die vrouwen de internationale Pink Ribbon beweging misschien wél iets kan opleveren. Wat jij stelt, dat de Pink Ribbon beweging onder invloed van mogelijke sponsors risicofactoren voor borstkanker bewust niet zou noemen, komt op mij wat erg paranoide over. En bovendien wat erg denigrerend naar vrouwen. Denk je echt, Ineke, dat die allemaal achterlijk zijn en zich laten bedotten door de pilfabrikanten? Sorry Ineke, als je de lezers hier al niet serieus kunt nemen en denkt te kunnen gebruiken voor je eigen politieke agenda, dan haak ik hier af totdat jij weer bent verdwenen.

» Posted By Joan On October 06, 2007 @ 20:16

Of misschien deed het “kom dames, doe eens wat” je gelijk in de touwen schieten. En daar kan ik een heel stuk met je meegaan. Ik vind het zelf ook echt heel erg naar en onaangenaam dat een stuk sneu uit Zuid-Limburg, al lange tijd met de VUT (een regeling die niet meer bestaat, maar die degene die er gebruik van maakt op kosten van slechter berechtigden een erg aangename ouwe dag bezorgt) hier op een wat mij betreft voyeuristische manier zit mee te loeren. Aan de andere kant beter dat iets ongezonds als JuZo zich manifesteert, dan let je nog een beetje op wat je schrijft. Veel van die vieze ouwe sukkels zitten zich alleen maar anoniem af te trekken.

Ik heb een tijdje terug eens een gerichte Google-zoekactie verricht op JuZo. Daaruit bleek dat dit de enige weblog is, behalve die van hemzelf, waarop hij schrijft. Ook als je het op zijn volledige naam doet, Jules Zollner, komt er niet meer dan zijn eigen site en die van Karin. Er moet dus ongetwijfeld iets zijn wat JuZo aan deze weblog bindt. Hij is hier ongewenst, wordt vaak geschoffeerd, is nog nooit (behalve door mij hierboven) serieus genomen. Is niet, zoals hij zich eerst voordeed, jurist. Slaat op dat vlak wartaal uit waarmee hij misschien een volstrekte leek kan imponeren, maar voor een echte jurist valt hij gelijk door de mand. Wat heeft JuZo bij Karin Spaink doen belanden? Daar moet een oorzaak voor zijn. Als je het aan JuZo vraagt geeft hij natuurlijk geen antwoord, dat hoort bij zijn type persoonlijkheid. Desondanks: JuZo, verklaar je nader?

» Posted By Joan On October 06, 2007 @ 20:16

Susan, volgens mij wil JuZo hier alleen onderwerp-gerelateerde informatie geven, en daar is in mijn ogen niks mis mee. Misschien heb je zelf nog iets zinnigs te melden over het onderwerp?

» Posted By Joan On October 06, 2007 @ 20:16

Ik ben helemaal niet zo’n tegenstander van die Pink Ribbon acties. Natuurlijk zou het een heel stuk prettiger zijn als vrouwen al direct zo serieus genomen werden dat voldoende geld zou worden uitgetrokken voor borstkankeronderzoek. Maar helaas leven wij niet in een ideale wereld.

Op de weblog van Anja Meulenbelt las ik eens dat een Palestijnse vrouw elke dag langs de checkpoints moest, toen ze bestraald werd. En uren moest wachten. Ik probeerde me toen het relatieve ongemak van stuk gestraalde huid in de plooi onder mijn borst (was behoorlijk pijnlijk!!!) in herinnering te roepen, en realiseerde me weer eens hoe ontzettend bevoorrecht ik ben, en ik niet alleen, alle vrouwen die de absolute mazzel hebben gehad in West Europa geboren te worden. Met bijvoorbeeld adequate ziektekostenverzekeringen.

Ik weet het, tegenwoordig, sinds de liberalisering van de zorg, valt een klein aantal mensen ook in Nederland uit de boot, omdat ze de premie zorgverzekering niet betalen. Maar over het algemeen kan je toch stellen dat je in Nederland goed verzekerd bent tegen ziektekosten en dat je een behandeling krijgt als je ziek bent, ook voor borstkanker. Dat is bijvoorbeeld in de USA al heel anders. Heb eerder verteld dat ik destijds veel op een Amerikaanse weblog schreef. Daar schreven nogal wat vrouwen die niet behandeld konden worden, omdat ze niet verzekerd waren, of een verzekering met te beperkte dekking hadden. Ook werkte het merendeel van die vrouwen, ook degenen die wél verzekerd waren, gewoon tijdens de behandelingen. Na de chemo naar het werk, na de bestralingen gelijk door en aan de slag. Anders werden ze niet uitbetaald. Ik ben zelf niet kinderachtig en meld me nooit onnodig ziek, voor een fikse verkoudheid blijf ik niet thuis, dan moet ik toch wel echte influenza hebben of longontsteking. Maar na twee operaties onder volledige narcose in veertien dagen tijd en daarna 33 dagelijkse bestralingen was ik echt uitgeput. Bekaf, doodmoe, ik zou absoluut niet hebben kunnen werken toen, mijn concentratie was ook 0 en ik heb lange tijd afasie-achtige verschijnselen gehad toen. Durfde dat nauwelijks te zeggen op die weblog bij die Amerikaanse vrouwen, dat ik ziek thuis was, omdat zij het de normaalste zaak van de wereld vonden dat ze gewoon doorwerkten.

Zéker voor die vrouwen die helemaal niet verzekerd zijn, zéker voor de vrouwen als bijvoorbeeld in Gaza maar op zo ontzettend veel andere plekken waar ook ter wereld waar zelfs de primaire apparatuur ontbreekt ben ik blij met de wereldwijde Pink Ribbon-acties. Niet alleen verhoogt het het bewustzijn bij vrouwen hoe vaak de ziekte borstkanker voorkomst, maar daarbij, al is het slechts een fractie van de bestedingen, er gaat iets van naar de bestrijding van borstkanker. In een wereld die niet beschaafd genoeg is de bestrijding daarvan wereldwijd uit zichzelf bij de beleidsprioriteiten te zetten vind ik dat al heel wat. Als je bedenkt hoe vaak borstkanker voorkomt, kun je je dus ook voorstellen dat vrouwen die via vrouwenhandel in West Europa in de prostitutie terecht komen door die ziekte getroffen worden. Mijn hart gaat naar die vrouwen uit. En ik hoop dat zij bijvoorbeeld geholpen kunnen worden uit één of ander Pink Ribbon-potje.

» Posted By Joan On October 06, 2007 @ 20:15

Voorpublicatie ‘Open en bloot’

Ik wil aan de reactie van Karin op de andere inzenders nog even toevoegen dat het ook een fabeltje is dat je nooit pijn kunt voelen bij borstkanker. Ik had al geruime tijd een beetje zeurderige pijn diep in mijn rechterborst, voelde zelf niets, ben naar mijn huisarts gegaan, die een onderzoek heeft gedaan en ook niets voelde. Desondanks bleek bij het bevolkingsonderzoek ongeveer 7 maanden later wel degelijk een tumor te zitten diep in mijn borst, van buiten af niet voelbaar, op mijn longwand, precies op de plaats waar ik de zeurderige pijn steeds voelde. Ik zeg dit niet om paniek te zaaien, maar om iedereen aan te sporen goed bedacht te zijn op elk signaal van je lichaam, en je, als je het niet vertrouwt, niet met een kluitje in het riet te laten sturen, maar erop te staan dat er een borstfoto wordt gemaakt. Ik ben absoluut geen aanstellerig type en ga nooit onnodig naar de dokter. En had dus meer moeten vertrouwen op mijn eigen waarneming dat er een verandering was in mijn rechterborst die niet zichtbaar of voelbaar in de vorm van een knobbeltje was, wel voor mijzelf voelbaar doordat het anders voelde dan normaal. Mijn huisarts zei destijds dat het misschien weerpijn was van een beugel in m’n b.h., maar ik voelde die pijn ook als ik geen b.h. droeg en had dus zelf assertiever moeten zijn. Verder wil ik iedereen echt op het hart drukken niet te denken “laat maar” bij een bevolkingsonderzoek. Bij mij was het twee keer raak, jaren terug bij het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker en een aantal jaren terug bij borstkanker. Als ik die onderzoeken had laten zitten dan had ik hier nu niet meer vrolijk zitten schrijven.

» Posted By Joan On October 03, 2007 @ 03:12

Lust

Overigens vind ik het wel degelijk een onderwerp. Ik bedoel: “de vrouw als lustobject”. Ik kijk weinig tv, en al helemaal weinig naar commerciele zenders. Maar als ik dat wél eens doe en ik zie aan het einde al die reclames van hijgende vrouwen, dan vind ik dat wel degelijk naar. Ook elke week als ik per trein naar Brussel ga en de trein bij aankomst op station Noord langzaam langs een lange straat gaat waar huis aan huis en raam aan raam meisjes (vaak natuurlijk ook transseksuelen) staan in wulpse poses, ik vind het naar en raar en ook denigrerend voor vrouwen. Deze week, ook in de Volkskrant, staat als probleem van de week de oproep van een vrouw, wat zij nou moet doen met haar man die elke avond aan de computer hangt op pornosites, daar ook vaak ‘s nachts z’n bed voor uitgaat. Tolereren of de deur uitschoppen? Seksualiteit, lust, begeerte, ik vind het volkomen normale dingen. Voor vrouwen en voor mannen. Ik ken wel een aantal vrouwen die door dat glazen plafond zijn heengekomen, ondanks een gezin en kinderen. Al wordt heel stereotype hen wel steeds de vraag gesteld hoe ze dat nou doen met de kinderen en al heb ik die vraag tot op heden in geen enkel interview aan welke man ook gesteld zien worden. Dat het maar weinig getalenteerde vrouwen lukt, en het bij getalenteerde mannen veel vaker gebeurt, heeft denk ik toch te maken met dit soort vreemde fenomenen. Dat terwijl de ene vrouw capabel een vergadering voorzit, een andere achter een raam staat om aan instant behoeftebevrediging te kunnen voldoen voor mannen. Volgens mij heeft dat toch nog steeds te maken met een verwrongen kijk op seksualiteit. Als iedereen, man én vrouw, dat gewoon gaat zien voor wat het is, een normale levensbehoefte, waar geen enkel aureool van verwrongenheid en stiekemigheid aan verbonden hoeft te worden, dat uitgesteld kan worden net als hevige trek in een lekker stuk chocola, dan krijg je volgens mij een ander soort samenleving. Alleen, hoe krijg je dat voor elkaar? Ik zie het Rouvoet niet zo gauw in zijn opvoedingscursussen als thema inbrengen.

» Posted By Joan On September 30, 2007 @ 02:38

Misschien levert het volgende kabinetsberaad de kop op: “man is geen narcistische lul”. Kunnen de beide seksen zich onder leiding van onze gereformeerde vaderen zich op elkaar gaan herorienteren.

» Posted By Joan On September 30, 2007 @ 02:37

Privacy, stalkers en ander vals spul

Maar verder heb je wel gelijk, Lynn. Elke weblog heeft een cyberstalker. De beste methode om daarvan af te komen is om het volledig en duurzaam te negeren.

» Posted By Joan On September 30, 2007 @ 02:13

Ach, dan heeft hij nog énig vermaak, Lynn, op z’n ouwe dag. Gun die man ook eens wat!

» Posted By Joan On September 30, 2007 @ 02:13

JuZo, je praat weer naar het verstand dat je hebt. In de eerste plaats: Wat bedoel je met “de belangrijken der aarde?”. Dat duidt al op een beetje zielig denkpatroon. Daarbij ken ik erg veel mensen die dat op enig moment in hun leven hebben meegemaakt. Je kunt hooguit zeggen dat justitie er als de kippen bij is als het de “belangrijken der aarde” betreft. Ik ken een vrouw die ernstig werd gestalkt door haar ex. Posten voor de deur, hinderlijk volgen, telefoontjes midden in de nacht, bedreigingen. In een periode dat art. 285b Sr al ruimschoots in werking was. Op een gegeven moment trapte hij ‘s nachts haar voordeur in. Haar vader, die in dezelfde straat woonde, hoorde dat, rende naar haar huis en kreeg een mes op z’n keel gezet. Het enige wat de politie deed was langsgaan bij die ex en ze zeiden tegen hem: “joh, dat moet je niet meer doen”. Dat staat wel in uiterst schril contrast met het jaar cel en tbs met dwangverpleging waartoe de belaagster van Geert Wilders net veroordeeld is, al ken ik de aard van die bedreigingen niet, uit de krant viel toch op te maken dat het niet om meer ging dan bedreigende mails die vanuit openbare bibliotheken waren verstuurd. Waarmee ik ook dat laatste zeker niet goed wil praten, maar justitie hanteert nog steeds een dubbele norm, wat mijn vertrouwen in dat apparaat niet doet toenemen.

» Posted By Joan On September 29, 2007 @ 02:11

Overigens heb ik inmiddels het radio-interview afgeluisterd en ik kan me voorstellen dat je je geprovoceerd voelde. Het komt een beetje over alsof jíj fout zit en je aan laakbaar gedrag hebt schuldig gemaakt, door een tag naar zijn naam te plaatsen, al wordt die in de oorspronkelijke column niet genoemd. Ook de manier waarop die Google-opschoonder het over “die juffrouw” heeft, kan me goed voorstellen dat je bloeddruk even flink de pan uit rees. Het is natuurlijk ook een gruwelijke ervaring als je eigen vriendje dit soort weirde en akelige spelletjes met je speelt en knap dat je daarna toch weer opnieuw aan een relatie hebt durven beginnen. Maar doe hem dan achteraf niet de lol alsnog macht over je uit te oefenen. En dat geld, jammer dan. Leven en ervaringen opdoen kost geld. Het is heel naar als dat besteed is aan alleen een nare en uiterst negatieve ervaring, eentje die je liever niet zou hebben opgedaan, maar ik zou het toch lekker laten gaan en het gewoon op eigen kracht terugverdienen.

» Posted By Joan On September 29, 2007 @ 02:11

o.k., die discusie was dan helemaal aan me voorbij gegaan. Voor de argeloze bezoeker van jouw weblog – iemand als ik die internetdiscussies verder niet volgt – komt het wat raar over om ineens zo’n heel erg oude koe uit de sloot te halen. Overigens sluit ik me van harte bij het advies van Henk aan: Geen energie meer in steken. Dat roept alleen maar onrust op in jezelf, het is dertien jaar terug gebeurd, als die man nog steeds niet spoort is hij gelukkig wél al lange tijd je leven uit en je kunt je tijd en energie beter besteden. Maar dat is maar hoe ik er over denk, je moet het natuurlijk helemaal zelf weten.

» Posted By Joan On September 28, 2007 @ 02:11

«« Back To Stats Page