logo XL

Artikelen uit XL


Van mei 1992 tot en met juli 2002 was XL het blad van het COC. Gedurende die tien jaar was ik de vaste columnist van XL. Ook een paar stukjes voor het COC-blad daarvoor, de SEK, zijn hier opgenomen.


Verkeerd verbonden, oktober 1994
Over de schrik wanneer je ontdekt dat de zwijger, die je al drie maanden telefonisch terroriseert, je eigen vriendje blijkt te zijn. En wat je moet doen als hij na zijn ontmaskering nóg niet ophoudt.
Gemoedelijke perversies, december 2000
De segregatie tussen homo- en «gewone» horeca is vrij strak. Je ziet zelden heteroseksuelen in homobars en nauwelijks een «normaal» contingent homoseksuelen in «gewone» cafés. De enige plaats waar die strenge scheiding langzaam wegvalt, is bij kinky parties.
Lage vergelijkingen, oktober 2000
In het parlement zou gestemd worden over het homohuwelijk en klein-rechts stijgerde: sinds de abortusdebatten hadden ze niet zulke zware tijden gehad. Maar wat is dat: trouwen met aborteren vergelijken? En wat is dat voor geklep over gewetensbezwarde ambtenaren?
De achterkant van ongelijkheid, augustus 2000
Dat het ongelijk verdeeld is in de wereld, is een open deur, waarvoor excuus. Minder voor de hand liggend is dat diezelfde ongelijkheid voordelen biedt. Daar waar vrouwen doen wat aan mannen voorbehouden lijkt, komen vrouwen met veel meer weg.
Feminiene man, juni 2000
Een onderzoek beweerde dat vrouwen bij wie de ringvinger langer was dan de wijswinger (ofzo) lesbisch waren, vanwege met iets als testosteron en de ontwikkeling als foetus, vielen mij de schellen van de ogen. Ik ben gewoon een man. Een feminiene man.
Transvrouwelijkheid, april 2000
Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, zou ik ergens spreken over transgender. Er waren mannen geweest die kaartjes hadden willen kopen, maar was niet de bedoeling geweest: het was immers vrouwendag. Maar 't had de organisatie niet lekker gezeten en mijn onderwerp wakkerde dat debat aan. Waarom zou je iemand die als man geboren was en vreselijk veel moeite had gedaan om vrouw te worden, niet binnenlaten?
Lotgenoten, februari 2000
Al jarenlang ben ik jurylid van De pen als lotgenoot, een prijs voor ego-documenten over ziekte en handicap. Hoe komt het dat ik bij de inzendingen nooit bijdragen van homoseksuele mensen? En evenmin van gele, bruine of zwarte mensen? En niet van Turken, Marokkanen, Chinezen? Wordt u nooit ziek dan, of kunt u soms niet schrijven?
Dag eeuw!, december 1999
Wat voor vorderingen zijn er gemaakt, de afgelopen honderd jaar? Je staat versteld als je erbij stilstaat. Aan het begin van deze eeuw hadden vrouwen geen stemrecht; ze hadden slechts bij uitzondering recht op bezit, ze kregen zelden scholing en stierven vaak in het kraambed. Homoseksualiteit was maar net uitgevonden en stond in een slecht daglicht.
Godsdienstwaanzin, oktober 1999
Bisschop Eijk wordt niet vervolgd vanwege zijn stupide opvattingen over homoseksuelen. Wie religieus is, mag kennelijk allerlei akelige dingen over vrouwen en homoseksuelen zeggen. Wie niet religieus is, mag dat niet. Erm... is dat geen discriminatie? Jawel. Sterker nog: dat is religieuze discriminatie.
Discussie Landmark, oktober 1999
Art Schreiber, voorzitter van Landmark Education, maakte zich boos over mijn column over deze sekte-achtige organisatie en stuurde een ingezonden brief naar XL. Bij deze die brief en mijn commentaar erop.
De Tupperware-handel in geluk, augustus 1999
Landmark, een sekte-achtige groepering, lijkt aan populariteit te winnen in de homobeweging. Een aantal prominente homo's werven voor Landmark. Wat is het eigenlijk voor een organisatie? En waarom trekken ze zo aan homo's cq. zijn homo's er zo ontvankelijk voor?
Landje aan de Zuiderzee, juni 1999
Er zijn tijden dat ik erg van dit land houd. Wanneer ik het bekijk door de ogen van een buitenlander, bijvoorbeeld. Want hoewel we in Nederland een gruwelijke geschiedenis van vervolging hebben, hebben we tolerantie geleerd. Er mogen homo's in de strijdmacht, en niemand kijkt nog echt mal op van transseksuelen. Sommige mensen moeten wel eens flink wennen, maar meestal herschikken ze hun opvattingen.
Boldly going where man has gone before, oktober 1998
Het bestaan van de G-plek is genoegzaam bekend. Maar dat dames ook kunnen spuiten (ejaculeren), dát is nieuws. Een kleine anatomische les. Maar leg voortaan wel een zeiltje in uw bed. (English version.)
Gay Games: slogans & soap, August 1998
Although I like the general concept behind the Gay Games (and had swell parties), I don't like the softiness and commercialism that go with it. And: are world games of any kind indeed ment to promote «riendship»? The moment that an organisation starts to promote «friendship», I get suspicious. This article was, by the way, refused for the Gay Games memorial book.
Poppers, of: de behoudzucht der dames, mei 1998
Vrouwen gebruiken zelden poppers. Heteroseksuele mannen ook al niet. Ze lijken exclusief voorbehouden te zijn aan homoseksuele mannen. En hoewel poppers niet ongevaarlijk zijn, is het de moeite waard ze een keer te proberen: je komt er erg lekker op klaar. Maar veel vrouwen vinden externe lustopwekkers uit den boze. Ze willen puur natuur.
Lipstick lesbian, maart 1998
Verloren geraakt in Magna Plaza (wáár in hemelsnaam bevindt zich de uitgang?) besluit ik de gevangenschap te veraangenamen en nieuwe lippenstift te kopen. Dan ontmoet ik een authentieke lipstick lesbian.
Toestanden, februari 1998
Sinds de invoering van partnerregistratie kunnen ook homostellen «trouwen». Niet elke gemeente staat te trappelen om dat te doen, maar weigeren mogen ze niet. Met een zo'n tegenstribbelende burgemeester, die van Barneveld, had ik een gesprek. Hij vreesde «toestanden».
Homohuwelijk: alle dagen cabaret, december 1997, (eerder in Het Parool)
De discussies over het homohuwelijk zijn geweldig: ze maken alle vooroordelen die er over homoseksualiteit bestaan ineens zo mooi evident. Daarom heb ik een cabaretprijs ingesteld en bij deze geef ik het juryrapport voor de HoHu-bokaal.
Hoop is een marteling, augustus 1997
Het klinkt allemaal prachtig, die berichten over de nieuwe combinatie-therapie inzake aids. Maar zoiets zet, als je aids hebt, je hele leven weer op de kop en voedt de hoop, terwijl je niet weet of dat gerechtvaardigd is.
Standaardwaarde, juni 1997
Onlangs werd iemands site geweerd van HyperBanner, een advertentie- annex linksysteem. Waarom? Omdat er een blote man op zijn hyperlink-button zat. Dat kon niet, vond HyperBanner: veel te expliciet. Niet dat ze wilden discrimineren, welnee, ben je mal, maarreh...
Niets is wat het is, april 1997
Naar aanleiding van een Valentijns-advertentie waarin mijn naam voorkwam samen met die van iemand die ik van mijn favoriete nieuwsgroep kende, begonnen deze Jaap en ik aldaar een publieke flirt, als sloeg die advertentie werkelijk op ons. Maar spelletjes zijn gevaarlijk en verhalen hebben de neiging waar te worden, of althans: te lijken...
Literaire les, februari 1997
Er is nogal wat te doen over de islam en homoseksualiteit: op scholen zeggen steeds meer mensen dat docenten last hebben van Marokkaanse en Turkse scholieren, die intolerant zouden zijn. Maar ik meen dat zulke angst ook veel te maken heeft met onkunde. Als je je tegen artikel-31'ers kunt verdedigen, waarom dan niet tegen ouderwetse islamieten?
In the year 2525, december 1996
Ter gelegenheid van het verschijnen van de 50e XL mochten allerlei mensen hun toekomstfantasie beschrijven. Ik wenste iedereen veel ontevredenheid.
SOS COC, november 1996
Er gaan dingen mis bij het COC. Het bestuur blinkt niet bepaald uit in openheid, maar dat is nog niet eens het ergste. Naar aanleiding van Dutroux worden de wildste beschuldigingen geuit aan het adres van homosuelen, doch het COC zwijgt in alle talen. Immers: Dutroux, dat was toch iets met pedofielen?
De bal is roze, september 1996
Sport vind ik op zich niet vervelend, in tegendeel: maar de zomerse overdosis - Olympische Spelen, iets met voetbal, Tour de France, Wimbledon - maakt het minder aangenaam. De commercie en het platvloerse nationalisme eromheen maakt dat sport me tegen staat. Dat nationalisme, zou dat nu ook bij de Homospelen...?
Tijdsbesteding, juli 1996
Alweer een onderzoek naar tijdsbesteding. Volgens mij slaan dergelijke onderzoeken de plank altijd ernstig mis, omdat ze gebaseerd zijn op de gedachte dat een mens slechts een ding tegelijkertijd doet. Maar wij flirten tijdens het vergaderen, lakken onze nagels terwijl we naar het nieuws kijken, en luisteren naar muziek tijdens het boodschappen doen.
Vakantieschool, juni 1996
Op vakantie in zo'n toeristenverwerkend dorp op de Canarische Eilanden valt het me op: hoe vreselijk ouderwets zijn toch de verhoudingen in gezinnen met kinderen. Die mensen hebben geen verhouding met elkaar, maar met hun kinderen. Eigenlijk heel leerzaam voor wie overweegt een kind te nemen. Misschien zou je bedenktijd moeten nemen, en eerst een maand in zo'n kamp moeten?
Pardon, daar gaan we weer, mei 1996
De speechwriter van de voormalige vice-president Dan Quayle schreef een artikel waarin ze uitlegde waarom ze tegen het homohuwelijk was. Zelden heb ik zo'n hypocriete redenering gezien - en dat is eigenlijk de voornaamste merites van discussies over het homohuwelijk. Kun je zien hoe vies sommige tegenstanders zijn.
Gezinswaarden, april 1996
In de discussie over het homohuwelijk worden (zeker in de VS) gezinswaarden zó voorgesteld, dat homofobie als een ware gezinsdeugd verschijnt. De vraag of het homohuwelijk het gezin inderdaad aantast, wordt niet gesteld - laat staan dat men zich realiseert dat het homohuwelijk het gezinsdenken juist stéunt.
Mannen en sport, maart 1996
Sport en mannen, daar is iets vreemd mee. Zodra ergens een bal aan te pas komt laten mannen alle emoties vrij baan en doen ze dingen die in elke andere context als hoogst «onmannelijk» worden beschouwd. Neem nu alleen het gedoe over het nieuwe sportnet en de betaling die de KNVB voortaan eist voor uitzendrechten - als kapotte ego's spatten de mannenbroeders op de vloer in stukken.
Verkenningen, februari 1996
Over de zwaar onderschatte rol die ons Openbaar Kunstbezit speelt bij het tot stand brengen van - cq. In stand houden van - verhoudingen. Men VVV't wat af, zo in de verkennende fase.
Kinderdromen, november 1995
Tegenwoordig schijnen meisjes zes of zeven Barbies te hebben, en maar één Ken, die als een voetveeg voor de Barbies dient. Dat Barbie-liefde tot grote feministische daden kan leiden, bewijst Gloria Steinem; die was als kind ook Barbie-fan. Dat wordt allemaal haarfijn uitgelegd in een prachtig boek over Barbie. Maar de schrijfster onderschat Kens betekenis onder homomannen.
Suikerzakjes, oktober 1995
Waarom neemt mijn moeder eigenlijk altijd de bij de koffie geserveerde melkkuipjes en suikerzakjes mee, ook al drinken zij en haar man hun koffie zwart? Is dat vrekkigheid, of misplaatste zuinigheid? Vermoedelijk is er meer aan de hand dan spaarzucht.
Vrijpartij, september 1995
Tijdens een heftige vrijpartij krijg ik ineens een ongenadige hoofdpijn. Die wil niet weg. Dertig uur later krijg ik een epileptische aanval en word ik spoorslags naar het ziekenhuis gebracht. Over hoe heftig de liefde soms kan zijn.... Een hersenbloeding kreeg ik ervan.
Ouderschap en de wet, augustus 1995
Thans gaan huwelijk en ouderschap al lang niet meer hand in hand en door technische ontwikkelingen is het bovendien mogelijk geworden een onderscheid te maken tussen sociaal, biologisch en genetisch ouderschap. De zaak wordt steeds complexer aangezien die verschillende definities daadwerkelijk op verschillende mensen van toepassing kunnen zijn. Van wie een kind nu wettelijk is bezorgt rechters derhalve hoofdbrekens en juristen volle werkdagen.
Queeste, juli 1995
Is de komkommertijd al aangebroken? Nieuws is er nog minder dan zon en alle homo-media staan dezer dagen vol met tot artikelen opgewerkt niets. Geen grote debatten, geen grote vragen; laat staan nieuwe vragen. Gelukkig ook geen grote problemen, dat is wel weer een voordeel. Zou roze Nederland soms af zijn?
Homomonument, juni 1995
Toespraak bij de kranslegging bij het Homomonument op 4 mei 1995, waar de vervolging van homoseksuelen werd herdacht. Eerder verschenen in Het Parool.
Wel verdomme!, mei 1995
De pretenties van Jomanda. Ze beweert nu ook aids te kunnen genezen maar heeft dan wel liever dat patiënten stoppen AZT te gebruiken; dan heeft ze namelijk meer succes, zegt ze. De HIV-vereniging houdt zich op de vlakte.
Chantage, april 1995
De Britse actiegroep OutRage! verklapt homoseksuelen. Ze brengen die namen in de openbaarheid en beweren daarmee de goede zaak te dienen. Daarmee verlagen ze zich tot verwerpelijke tactieken en maken ze mensen die hun nek hebben uitgestoken, het leven zuur.
Sentimenten, maart 1995
Over tienerpop, muzikale kalverliefdes en hotpants. En hoe het is om je jeugdidool terug te zien als een pafferige meneer in een te strakke broek. Hij zingt nog vals ook!
Internet, februari 1995
Waarom kletskoek op IRC wel leuk is en IRL niet, en waarom snail-mail blijft liggen en e-mail nooit. Oftewel: bekentenissen van een verse Internet-verslaafde.
Aidskindjes, januari 1995
Over aids, hiv en kinderen krijgen. «Andere mensen kunnen toch ook morgen onder de tram komen? Ik heb evenveel recht op een kind als ieder ander,» zei een vrouw op Wereld Aids Dag. Ze is niet zwanger, wel seropositief.
Wie van de acht, december 1994
«Tegenwoordig hóef je toch geen aids te krijgen?» hoorde ik deze maand voor de derde keer. Nee, het hoeft niet, maar het gebeurt wel. En lang niet altijd zoals mensen denken. Welke echtgenote weet bijvoorbeeld dat haar man naar prostituées gaat? Inmiddels kent één op de acht Nederlanders iemand met aids. Een handvol van dergelijke mensen. Eerder gepubliceerd in Het Parool.
Seks & moraal, november 1994
Naar aanleiding van een Veronica-serie waarin seksuele perversies werden gedocumenteerd, brak er onder homosuelen een debat uit over seks en moraal, en de verbeelding van beiden. Helemaal zuiver wordt het debat echter niet gevoerd: een aantal boze homo's hebben er kennelijk bezwaar tegen wanneer het hele scala aan homosuele subculturen wordt vertoond, en staan een tamelijk gekuist beeld voor.
Verkeerd verbonden, oktober 1994
Over de schrik wanneer je ontdekt dat de zwijger, die je al drie maanden telefonisch terroriseert, je eigen vriendje blijkt te zijn. En wat je moet doen als hij na zijn ontmaskering nóg niet ophoudt.
De kus, juli 1994
Ooit organiseerden de Grieken kuswedstrijden: winnaar was het paar dat de welluidendste kus kon doen klinken. In zekere zin zijn deze wedstrijden de voorloper van de Olympische Spelen. Om het recht te mogen kussen wordt ook nu nog gestreden: zeker wanneer het een openbare lesbo- of homokus betreft. Vandaar dat het ineens een goed idee leek om op Roze Zaterdag - waar ik een deel van de middag zou presenteren - de grootste openbare kus ever te organiseren....
Cadeautje, juni 1994
Bij een concert van Napalm Death spreekt een meneer me aan. Hij blijkt me te hebben opgewacht, daar; en tussen de muziek door spreken we. Hij is wat in de war, maar zeer openhartig. Over verjaardagen, vertalingen en het nut van harde muziek.
Erge dingen, mei 1994
Bij de begrafenis van mijn uitgever. Alles gaat mis, en van mensen begrijp ik niets; doe mij maar taal, die heeft tenminste een grammatica die ik begrijp.
Vervolg, maart 1994
Nadat ik voor een uitstrijkje bij de huisarts ben geweest (zie Doodvonnis), blijkt dat de uitslag verdacht is. Op naar de gynaecoloog. Gelukkig is het een zeer capabele man; althans, dat vindt hij zelf. De meningen verschillen nogal. En aan zijn adviezen heb ik ook al niks.
Identificatie, februari 1994
Het grote voordeel van een etiket vinden, van het gaan aanleunen tegen een groepsidentiteit, is dat er eindelijk een focus voorhanden is die al dat wisselvallige en onsamenhangende gedoe binnenin kan richten en een nieuwe context biedt voor onbegrijpelijke wensen en verlangens. «Oh, dus dát was het! Dat maakte dat ik anders was dan de anderen!» Tegelijkertijd ga ik telkens steigeren wanneer iemand spreekt over iets als «geïnternaliseerde homohaat» - zoiets onderschat het nut van zelfhaat & -hekel.
Niet over de lijntjes, januari 1994
Groot was de vreugde bij de Sneak Preview toen we Aladdin voorgeschoteld kregen. De film bleek trouwens regelrechte horror, doodeng. Met de meest vreemde seksuele intriges. Want dat Aladdin en Jasmine verliefd zijn, is slechts een dekmantel: terwijl ze verbaal de heteroseksuele liefde belijden gaat hun hart uit naar andere dingen. (Verscheen eerder in Het Parool.)
Kleur bekennen, december 1993
Prins Willem-Alexander werd voor de NOS-televisie uitgebreid geïnterviewd. Sommige op voorhand gepubliceerde uitspraken maakten dat mijn roze zintuig op red alert sprong... En jawel. Willem-Alexander deed zijn aanstaande volk kond van zijn voorkeuren: hij doet alles mits het maar iets is met veel mannen erbij.
kd vs. PJ, november 1993
Eddie Vedder maakte, toen hij namens Pearl Jam de MTV-Award 1993 in ontvangst nam, het meest oprechte statement over muziek dat ik gehoord heb: «Music saved my life». Vlak daarvoor had kd lang, de lieveling van het lesbopubliek, eveneens een award mogen ontvangen. Maar kd is niet zo oprecht en de liefde voor haar vertrouw ik niet. Doe mij maar PJ.
Zevenendertig, oktober 1993
Mijn ouders zijn net zevenendertig jaar getrouwd - dat is lang, dat is langer dan ik zelf besta. En ze houden nog immer veel van elkaar. Over lange liefdes, en cultuuromslagen: mijn generatie bekijkt verhoudingen van dag tot dag, die van hen niet.
Doodvonnis, september 1993
Op bezoek bij de huisarts om een boodschappenlijstje af te handelen: ik had een wrat die weg moest, had een oproep gekregen om een uitstrijkje te laten maken ten behoeve van het baarmoederhalskankerbevolkingsonderzoek en verder wilde ik een aidstest. Dat laatste kostte wat moeite.
Verlieskunde, juli 1993
Dat mijn lief kwijt is en ik thans zonder BodyGuard door het leven moet, doet nog immer ongenadig zeer. Uit puur ongeluk ben ik depressief. Kennissen raden therapie aan. En er bestaat zoiets als verlieskunde, ontdekte ik bij het lezen van de krant. Mijn god, verlieskunde! Kan men dat leren, tegenwoordig?
Kinderen krijgen, juni 1993
Kinderen wilde ik niet, dat wist ik allang. Dus dat was niet de voornaamste reden dat ik griezelde bij het moeten aanschouwen van de video van de buren, waarop de zojuist geslaagde bevalling van de vrouw des huizes te aanschouwen viel. Heel modern was dat toen, zo'n bevallingsvideo. Ik vond het erger dan de gemiddelde horrorfilm.
Boter bij de vis, mei 1993
Dat gepraat over het homohuwelijk is leuk en aardig, maar sommige relaties worden daardoor zwaar op de proef gesteld. Sommige intimi eisen ineens boter bij de vis en anderen merken dat hun boter niets meer is dan margarine.
Mijn eerste Boekenbal, april 1993
Ik mocht voor het eerst naar het Boekenbal en keek er mijn ogen uit. Aangezien ik daar een zeer recente ex tegenkwam, die een wel zeer flauw argument opdiste waarom hij er met zijn voorvorige ex was, gooide ik er nog een glas kapot - wat ook al een novum voor me was.
Fantasie, maart 1993
Het komt vast door al die kostscholen, denk ik wel eens, maar het blijft fascinerend hoe de Britten zich privé volmondig overgeven aan vormen van seks die ze publiekelijk met een stiff upper lip afwijzen. Het ene schandaal is nog niet uitgeraasd in de pers of het andere dient zich aan. En allemaal politici. Ik fantaseer wel eens over wat de Nederlandse politici zouden doen...
Drinkwater, februari 1993
Al in geen maanden is er een baanbrekend artikel gepubliceerd waarin een wetenschapper harde noten kraakt over de hormonale basis van homoseksualiteit. Van die stukken waarin wordt uitgelegd dat de suprachiasmatische kern in de hersenen van homosuelen abnormaal vergroot is en dat het dáármee te maken heeft, of waarin wordt aangetoond dat er een verband bestaat tussen linkshandigheid en lesbisch. Doodzonde is dat!
Verdomd: verdoemd, januari 1993
«Gehandicapten die niet in staat zijn een gezin te stichten en te onderhouden, mogen ook geen seksueel verkeer hebben. [..] Het verbod op seksualiteit voor onhuwbare gehandicapten vloeit voort uit de koppeling tussen seksualiteit en huwelijk.» Aldus, volgens de Volkskrant, moraal-theoloog Bonifazio Honings van de pauselijke Lateranen-Universiteit. O, hemel.
Theorie, december 1992
Een mevrouw mocht laatst in het NRC haar theorie over mannelijkheid en vrouwelijkheid ventileren. «Mannelijk is concentratie, aandacht op één punt. In de wetenschap en de kunst komt dat tot uitdrukking, maar ook in de geslachtsdaad. Vrouwelijk is expansie, spreiding, boodschappen doen, kinderen opvoeden, zwanger zijn, allemaal expansie.» Wat een onthullend inzicht. Maar mevrouw gaat verder: volgens haar theorie blijkt dat mannen wel eens vrouwendingen doen. Het nieuws van de eeuw.
De koffie is klaar, ` november 1992
Stond «koffie» in de reclame sinds jaar en dag voor het voorbeeldige gezin, sinds kort is dat afgelopen. In de koffiereclames vind je tegenwoordig geen gezinnen meer - de koffie is geïndividualiseerd, gepassioneerd, vrijgezel geworden met een spannend leven. En daar passen geen echtgenoten of kinderen bij.
Tekens, oktober 1992
De behoefte om onderscheid te maken en elkaar te herkennen, is onder damesdames nog altijd groot. Zodat er allerlei onbenullige dingen vol symboliek worden geladen om echt van namaak te onderscheiden. Tegenwoordig gaat het kennelijk over de heteroseksualiteit van verzorgde nagels.
Dieper en dieper, september 1992
BodyGuard en ik gingen naar de show van Rasti Rostelli, en hadden aldaar visioenen van wat men de mens al niet kon bijbrengen onder hypnose. Ze allergisch maken voor het uitspreken van nare stopwoordjes of voor het eten van vieze patatten in openbare gelegenheden, bijvoorbeeld. Rostelli stond echter een aanzienlijk platter beeld van volksverheffing voor. Seks.
Beursberichten, juli 1992
Samen met mijn uitgeefster bezocht ik een beurs: de Ero 92. Als dank voor de bestseller die ik haar zojuist had geleverd, mocht ik van Carly een leren keursje uitzoeken. Maar dat vond die meneer die zo geprotesteerd had tegen mijn tirade over de Orenmaffia interessant...!
Koopjesjacht, juni 1992
Toen mijn favoriete kleur rood eindelijk in was, dat wil zeggen: daar had je nu ook behaatjes van enzo, trok ik naar het warenhuis. Op alles voorbereid, doch niet op deze verkoopster. Ze was zeer behulpzaam, zeker toen bleek dat mijn maat niet voorradig was.
Complot, mei 1992
Medisch Centrum West heeft iets goed te maken: ontnamen ze de andersvoelende soap-liefhebber recent niet Guus, die bekeerd raakte? Het comité «Maak Reini Lesbisch» voerde laatst bilateraal overleg met de anti-orenmaffia brigade, die ook een appeltje met MCW te schillen had, en zo ontstonden er een stuk of wat hoogst interessante scenariowendingen.
In de herkansing, SEK, december 1991
Ergens tijdens het Gay and Lesbian Film Festival was ook een damesfeest georganiseerd, en wel in een zwembad: de nachtelijke Wet Party. Alwaar ik als zeemeermin in mijn rolstoel kon en alwaar een dark room was. Maar of die nu veel werd gebruikt? Onder dames moet zo'n dark room duidelijk nog inburgeren.
Ooit gevallen op een roze kneus?, SEK 1990, Vrouwenspecial
Raar eigenlijk dat je nooit of zelden mensen met een handicap in homokringen ziet. Ze zijn er wel. Maar roze kneuzen, rolpotten en vierbandenstoten vallen niet erg goed. Veel mensen hebben vooroordelen over de seksuele impact van handicaps.
Test Uzelve!, SEK 1990, Vrouwenspecial
Kleine test om uw moderniteit op het lesbisch-seksuele vlak te bepalen.