Gesloten per 1 juni, 23:59
Ik wil jullie bedanken. Zoveel mooie mensen, zoveel schrijnende verhalen, zoveel moed om steeds weer te proberen om toch door te gaan, ook al lokte de zelfmoord elke dag.
Maar vooral wil ik jullie bedanken voor dit kleine, maar zo grote wonder: zoveel mensen die elkaar oprecht steunden – ze wisten immers waarover ze het hadden – en die aldoor tijd voor elkaar vonden, terwijl zijzelf het zelf bepaald niet makkelijk hadden. De aandacht en openheid die jullie onderling hadden, heb ik heel bijzonder gevonden. Die heeft het forum lange tijd gedragen. Weet dat ik veel bijdragen en veel reacties met tranen in de ogen heb gelezen, me ondertussen verbazend over ieders veerkracht, over de slimme survival tips die werden uitgewisseld, en vooral: hoeveel compassie er hier werd uitgedeeld,… Temeer daar steeds weer bleek dat, zodra je zelfmoord niet hoeft te bevechten, mensen elkaar allerlei lastige vragen durfden te stellen. En dat daar dan nog antwoorden op kwamen ook.
Dank voor alle complimenten aan mijn adres. Maar dit forum beheren was zoveel makkelijker dan iedereen dacht: de moderatie was meestal een fluitje van een cent. Als iets me écht hoofdbrekens kostte, postte ik meestal mijn aarzelingen en overwegingen, waarbij jullie reacties me hielpen om een goed beleid te formuleren.
Er waren bovendien altijd mensen die me waarschuwden als ergens iets dreigde te ontsporen, en altijd mensen die hartelijk wilden meedenken. Zelfs als ik een besluit nam waarmee niet iedereen gelukkig was, accepteerden jullie dat sommige besluiten uiteindelijk alleen aan mij toevielen. Het is vaak gebeurd dat iemand zei: ‘Hoor ’s, Spaink, zelf had ik wellicht anders besloten, maar ik begrijp je motivatie, en bovendien draag ik niet de verantwoordelijkheid. Dus als je dit besluit: mijn zegen heb je, al ben ik het niet met je eens.’ Dat is op zich al een mooi ding: kunnen onderscheiden tussen mening en verantwoordelijkheid is niet iedereen gegeven.
Maar ’t was meer. Het was ook: verschil kunnen accepteren. ‘Jij vindt dit en ik vind dat. Nou best. Daarom hoeven we mekaar toch niet de tent uit te vechten?’ Zelden ontstond er gebekvecht over zulke kwesties. Dat was een mooi midden: accepteren dat op mijn website mijn regels gelden, glashard durven zeggen wat jij ervan vindt, en een oordeel nooit als nederlaag hoeven zien maar gewoon je positie bepleiten.
Wat wél erg is – als in: ingrijpend erg, ondoenlijk erg, nachten-wakker-liggend erg – is de respons van nabestaanden. Intimi van forumleden hebben zich geregeld woedend bij mij gemeld nadat hun vriend/in, familielid of lief zelfmoord had gepleegd, en zij nadien ontdekten dat hun vriend/in, familielid of lief op dit forum postte.
Er werd gedreigd: ik moest subiet alle referenties naar X verwijderen, of alle berichten van Y wissen, want anders zouden ze me wel weten te vinden. Er werd gezwaaid met aanklachten over dood door schuld, of over hulp bij zelfmoord. Er werd gefulmineerd dat het sowieso pervers was dat zo’n forum kon bestaan. Dat zette mensen maar aan tot zelfmoord, het ondermijnde de pogingen van de hulpverlening om tot iemand door te dringen. Dit forum was dodelijk.
Boze familieleden heb ik altijd te woord gestaan. Soms erg lang, soms erg vaak. De crux is dat het logisch is dat zij in eerste instantie volkomen onthutst, boos of verwijtend zijn. Het zal je maar gebeuren: iemand van wie je houdt, pleegt zelfmoord. Dat is al erg zat. Daarna ontdek je dat sommige mensen, van wie jij nog nooit hebt gehoord. wisten dat dat in de lucht hing. En die mensen deden gvd niks! Die hadden toch moeten ingrijpen? Dan is het toch hun schuld? En hoezo, een forum over zelfmoord? Daar praat je mekaar toch alleen maar verder het graf in?
Ik geloof oprecht dat pas wanneer zelfmoord an sich niet wordt veroordeeld – en je er vrijelijk over kunt spreken – er ruimte ontstaat om daar écht over na te denken. Hoe kun je uitzoeken of je hang naar zelfmoord een vlucht is of iets dat je echt wilt, wanneer iedereen elk gesprek daarover uit de weg gaat? Hoe kun je je geliefden, die oprecht wensen dat jouw depressies overgaan, zeggen dat jijzelf na twintig jaar van behandelingen simpelweg de energie niet meer hebt en geen hoop meer kunt opbrengen? Hoe kun je uitzoeken wat je eigen wens is, wanneer iedereen met we je rover probeert erover te praten, uit angst of schrik niet kan luisteren?
Hier accepteren we dat iemand het volste recht heeft om dood te gaan. Maar ook wij hopen dat onze stem, ons luisterend oor, onze vraag of onze arm om iemands schouder maakt dat hij of zij zich net wat beter voelt. Dat-ie weerbaarder wordt, onaantastbaarder, krachtiger – kortom: levenslustiger, robuuster, en een tikkie minder kwetsbaar.
Maar als wij – die zelfmoord als optie accepteren – er al ondersteboven van zijn dat iemand hier er toch een streep onder zet, hoe kunnen we het de familie en vrienden van zo iemand het in hemelsnaam kwalijk nemen dat zij ervan ondersteboven zijn? Want terwijl wij vaak al maandenlang hebben meegeleefd met iemands worsteling, hebben zij zelf dat dagelijkse gevecht verborgen gehouden voor hun intimi. Uit angst om niet begrepen te worden, uit angst om tegen hun zin opgenomen te worden, en ook: uit angst on hun intimi te kwetsen. (Veel mensen hier die dood wilden, deden ellenlang hun best om te zorgen dat hun dood niet als ‘aanklacht’ of ‘verwijt’ zou worden opgevat.)
Daar sta je dan, als nabestaande. Je voelt sowieso waarschijnlijk al dat je bent tekort geschoten, en je wilde je lief / je kind / je vader / je vriend zo graag weerhouden van die ultieme keus. Dat was al verrotte moeilijk, en dan ontdek je ineens dat er een groep mensen was – wiens bestaan je nu pas ontdekt – die helemaal niet zo ‘tegen’ was. Hebben zij die zelfmoord dan niet aangewakkerd, aangevuurd, of tenminste: niet onvoldoende tegengewerkt? Hebben zij, door zelfmoord als optie te accepteren, eigenlijk de dood van jouw intimus niet bespoedigd, of zelf in de hand gewerkt? Zijn ze uiteindelijk niet medeschuldig aan die zelfmoord?
Laat me jullie zeggen: zulke gesprekken met nabestaanden zijn kutgesprekken. Ze komen bovendien altijd onverwacht, en altijd ongelegen: bijvoorbeeld wanneer je net een boek aan het schrijven bent. Maar ja. Voor die nabestaanden kwam die zelfmoord ook altijd onverwacht, en ook altijd ongelegen…
Tot mijn verrassing bleken tot nu toe werkelijk alle nabestaanden – ondanks hun aanvankelijke (vanzelfsprekende, en o zo begrijpelijke) boosheid – na een paar dagen ook bevattelijk voor het idee dat je zelfmoord uiteindelijk altijd helemaal zelf pleegt. En dat hun vriend of kind of zus dat recht had, en dat je mensen niet tot in lengte der dagen tegen zichzelf in bescherming kan nemen. Dat we zelfmoord hier niet romantiseerden, maar juist onderzochten. Dat er wellicht sowieso geen externe ‘schuldigen’ zijn aan te wijzen voor iemands zelfmoord. Dat het – vooral als nabestaande – soms makkelijker is om te zoeken naar schuld en verantwoordelijkheid, dan om te aanvaarden dat we vaak machteloos staan tegenover het leed van anderen; en dat het allerergste is: te weten dat jouw liefde voor iemand niet volstaat om hem of haar in leven te houden. En dat dat wellicht de crux is: dat er een moment kan zijn dat zelfde de wetenschap van de pijn die jouw dood anderen berokkent, niet meer genoeg is om je aan het leven te lijmen.
Veel nabestaanden hebben me paf doen staan: ze waren in staat om van schrik, boosheid en verlies om te schakelen naar begrip.. De vrouw van Storm ontdekte pas hier dat haar man al maandenlang zijn zelfmoord aan het plannen was, en dat hij dat deed om haar een toekomst zonder schulden te kunnen geven. Ze was het nog steeds niet eens met zijn afweging, maar ze kon nu wel lezen met hoeveel liefde voor haar zijn besluit gepaard was gegaan. De moeder van Sandra was blij dat haar kind hier wou praten; dat had ze eerder niet gedurfd. Die berichten teruglezen gaf haar troost: haar kind was minder alleen geweest dan ze vreesde. De moeder van Ovide – al jarenlang bang dat haar kind zelfmoord zou plegen – ontleende troost aan de gesprekken met een forumlid dat Ovide inmiddels redelijk had leren kennen: nu wist ze tenminste joe haar zoon was gestorven.
En nee, dat maakt het nog steeds niet makkelijk. Want zelfs als iemand op zeker moment accepteert dat zijn of haar kind / zusje / etc hier troost vond, betekent dat niet dat ze het forum zelf vinden deugen. Nabestaanden kunnen altijd vinden dat dit forum hun naaste een kant heeft opgeduwd die zij niet wilden, of dat het forum teveel ‘leunde’ naar de kant van simpelweg zelfmoord plegen.
Niet alleen hebben ze het volste recht om dat te vinden, maar de laatste maanden vond ik dat zelf ook. Teveel aanmeldingen, teveel nieuwelingen die niet wilden praten maar slechts een adresje wilden, teveel doden in erg korte tijd. Het forum is nooit bedoeld geweest als quick fix om dood te gaan: het forum is wat mij betreft altijd bedoeld geweest als plek waar je je kon afvragen [i]of je dood wilde, en zo ja, waarom dan.
Dan kun je zeggen: laat de nieuwelingen maar buiten staan, dan kunnen wij – bestaande leden – hier fijn doorgaan. Ja, leuk bedacht. Maar ondertussen moet ik die verse aanmelders afwijzen en krijg ik hun teleurstelling, hun wanhoop en soms hun woede op mijn bordje. Een tijdje liet ik alle nieuwelingen binnen, maar er kwamen protesten vanuit het forum: teveel nieuwe mensen toelaten betekende dat niemand zich meer om hen bekommerde, en iedereen kreeg ineens het gevoel dat de hele boel los zand aan het worden was. Sindsdien heb ik een wachtlijst ingevoerd en liet ik maximaal twee of drie nieuwe leden per week binnen. Maar hoe vertel je iemand die wanhopig graag hier wil praten, dat-ie pas over vijf of zes weken aan de beurt is?
Anders gezegd: het forum vrat aan me. Vandaar mijn besluit om de boel dan liever maar helemaal te sluiten, juist ook omdat de stijgende populariteit en stijgende dodentallen maakten dat ik steeds meer het gevoel kreeg dat k alle grip aan het verliezen was. Dat terwijl alle verantwoordelijkheid toch heus nog steeds bij mij lag…
Dat het stopzetten van het forum voor de vaste bezoekers grote consequenties heeft, snap ik terdege. Ik heb de afgelopen dagen veel lieve – en soms ook wanhopige – mails en PB’tjes gehad. Sommige forumleden weten werkelijk niet waar ze nu naartoe kunnen: het voelt voor hen alsof ik ze van hun life line heb beroofd. Anderen zijn ook ontsteld, maar zagen dezelfde ontwikkeling als ik, en voelen zich inmiddels sterk genoeg om zich los te maken van het forum.
Hoe dan ook – lieve dames en heren, het spijt me dat dit moest gebeuren. Ik hoop oprecht dat jullie iets aan het forum hebben gehad, en ik hoop al even oprecht dat jullie elders een anker vinden. Het ga jullie goed, en laat me af en toe nog ’s weten hoe het je gaat…?
Aantal reacties: 118
Bedankt.
Bedankt voor het forum,
bedankt voor je mooie teksten,
kortom, bedankt.
Ik heb nooit de nood gevoelt zelf deel te nemen aan het forum,
maar door eenvoudigweg mee te lezen, voelde ik mijzelf voor een keer toch een klein beetje begrepen.
Beste mw. Spaink,
Goed dat dit forum er was. Jammer dat u dit besluit heeft genomen.
Ik las hier enkel en ik zal ‘t missen.
Ik wens allen die hier een ‘thuis’ vonden het beste (ik neem er een op jullie gezondheid!).
Bedankt Karin!
Grtz M.
‘t Is wennen…
Na 2 jaar en 9 maanden een eerste nacht zonder forum…
Het waren mooie, zware, interessante, emotionele, vrolijke, aandoenlijke, irritante, blijmakende, enzovoorts nachten.
Vermoeiend, maar (meestal) de moeite waard.
‘k Heb er absoluut geen spijt van dat ik lid werd, maar het was een verstandig besluit om er een punt achter te zetten.
Bedankt voor het starten, het modereren… en het stoppen, Karin!
Met vriendelijke groet,
Henk.
je postings heb ik altijd gewaardeerd beste HenK,
net als bij vele op het forum.
cheers mate, ik hoop je nog wel eens te lezen ;)
net als dat ik de muziek zal missen… hoewel, eentje om het af te leren.
http://www.youtube.com/watch?v=TeI2cl3Sr7c
Hey Karin,
Goed idee, deze draad. ;) Nou kunnen we toch een beetje afkicken.
Ik heb, als verbannen lid, dankzij jou al mijn waardering voor je forum en het werk dat je eraan hebt gehad op het forum zelf kunnen uitspreken – ook op deze plek dank voor je medewerking daarvoor – dus die waardering hoef ik hier niet opnieuw uit te spreken, ook al zou ik best je ego nog een keertje willen strelen. :)
Ik heb er begrip voor dat je met het forum bent gestopt, want het werd voor jou een te zware opgaaf en je kon geen verantwoording meer dragen voor sommige dingen, die er de laatste tijd gebeurden, deels buiten jouw controle- en correctiemogelijkheden.
Toch vind ik het jammer dat je bent gestopt. Ik hoop dat je, nadat de tijd is gepasseerd, waarin het tumult wat kan wegechoën, dat je op je besluit terug komt en een andere, beter controleerbare, vorm voor een gespreksplatfor(u)m over dit onderwerp weet te vinden en te realiseren.
En je ziet: zelfs voor alleen-lezers, zoals hierboven Laurent en Marcus, is het forum belangrijk geweest. Dat wisten we natuurlijk al, maar het is leuk om dat bevestigd te zien.
Ikzelf werd na mijn ban noodgedwongen ook alleen-lezer, maar ik vond dat eigenlijk wel een rustige positie. Mijn neiging om iedereen, die van de helling af dreigde te glijden – zeker diegenen, die naar boven probeerden te klauteren – de hand te reiken, begon me op te breken, vooral doordat ik zelf ook op die helling stond, me vastgrijpend aan een plaatselijk boompje (en hoe lang houdt zo’n arm ding dat uit?). De tijd en de energie begonnen me te ontbreken, zeker bij het toenemende aantal leden.
Maar voorlopig voor jou: geniet van de rust en ga pas, nadat de echo’s zijn weggestorven, weer denken. :) Trek er eerst maar met je Canta op uit, brommend naar Zandvoort bijvoorbeeld.
Janus.
Mooi, uitgebalanceerd en complex verhaal. Dat je het ooit op je wilde nemen Karin, hulde!
Gelukkig zijn er nog reacties bewaard gebleven, bijv. onder het artikel ‘Zelfmoord gaat niet op recept’.
Misschien kan hier nog een link/ verwijzing komen daarnaar?
En ook naar een paar goede adressen (andere fora, 113 website en ander infobronnen?)
Heel veel dank voor alles!
Leeft magnani nog? Een omhelzing voor iedereen en ook voor haar in elk geval!
Karin, je bent een uniek en bijzonder mens.
Hallo Ans,
Leuk dat jij er ook weer even bij was op ‘t eind. Jij volgde het forum kennelijk ook nog dusdanig dat je de ophef en het opheffen in de gaten had. Het was mij bijna ontgaan.
Of Magnani nog leeft, dat weet ik niet, maar ik denk het wel. Ze schreef nog sporadisch – een paar maanden geleden nog – en voorzover ik haar nog gelezen heb ging het beter met haar dan in de tijd dat ze op het blog kwam en de eerste tijd op het forum. Maar als ze deze draad in de gaten krijgt, dan zegt ze er hopelijk zelf wat over.
Hartelijke groet, Janus.
Dank Janus. Ben altijd aan jullie blijven denken natuurlijk. En ik hoop zo dat het met magnani goed gaat. Veel liefs, Ans
Ja, jullie hadden wel wat samen. Wie weet horen we het nog van haar. Hagroe, J.
@Landy Thank you for the music… en je vriendelijke woorden, Arjan. Bedank Twister voor haar vriendelijke reactie in mijn richting op jullie nieuwe forum.
@Ans/Janus ‘k Heb Magnani een mailtje gestuurd op een oud adres waarvan ik niet weet of het nog in gebruik is. Zo ja, dan zal zij zich waarschijnlijk wel melden.
Met vriendelijke groet,
Henk.
Dank Henk! Ik blijf hopen. En ik blijf aan jullie allemaal denken.
Eerlijk gezegd ben ik blij dat ik de nieuwe leden (die nu dood zijn?) niet heb gekend, ik zou het heel moeilijk hebben gevonden. Het idee is al vreselijk dat van een forum mensen een voor een voorgoed wegblijven.
Sinds ik een ernstig te kort aan vitamine D ontdekte, gaat het een stuk beter met me. Iemand (was het Darela?) had er al eens over geschreven, dat het depressie kan veroorzaken.
Ik zorg nu dat ik lichamelijk in elk geval in conditie blijf, dat scheelt enorm.
Pas goed op jullie zelven!
Veel liefs, Ans.
Ps Heb nog even teruggezocht, en vond een van mijn laatste mailtjes:
Lieve …
Ik vind het heel moeilijk andermans doodswens te horen en te lezen op het blog, het maakt me erg verdrietig. Ik begrijp het wel als iemand erg ellendig is, maar het is bijna nooit je eigen fout, daarom vind ik het zo erg! Het is meestal iemand anders die iets naars heeft gedaan, of de opvoeding die totaal mis is gegaan. Of je hebt een ziekte of handicap waar je niets aan kunt doen.
Het enige wat ik mezelf zou kunnen verwijten is dat ik soms niet genoeg initiatief en actie onderneem. Daar wil ik nu verandering inbrengen. Het is niet mijn fout dat ik zo onzeker ben en dat ik mezelf nooit goed genoeg vind, dus nu wil ik alles doen om mezelf te helpen en niet nog meer en langer tegen te werken.
Ik wil niet te veel verwachten van het leven, maar ik wil ook niet meer te min over mezelf doen en denken.
Nou, tijd om te stoppen en me op de toekomst te richten, geen Karin’s blog meer voor mij, het helpt mij niet.
Heel veel goeds en liefs, we hebben het verdiend!
Ans.
zeg!
ben ik er even niet stoort de hele boel in mekaar.ts.ts ts.
ik hoor ik woord gezocht.sorry.
ik ben er nog.maar mijn lichaam doet het meeste werk.ik laat me gewoon meeslepen. niet denken.niks mag te diep gaan.alles oppervlakkig houden.ik ben dan net een boom die al onnodige ballast afstoot.alle energie gaat nu naar mij.
huis.tuin.werk(kon eindelijk met mijn opleiding beginnen)kinderen.op mezelf letten en verzorgen…..
volgende week wordt ik 40.nee voor mij een blije dag.alles gaat zo als verwacht.nog 5/6 jaar .en een diploma verder ,en ik ben erg benieuwd om te zien wat ik dan weer uithaal.
maar ik denk zeker aan jullie.en ik hoop we lezen of horen nog af en toe van mekaar.
en wie niet zonder me kan.(wat ik natuurlijk totaal begrijp)
paul en karin hebben misschien nog mijn e-mailadres.
je krijgt zeker antwoord.ook is het niet altijd meteen.
henk.ans .thian. elmo en paultje ….en all die anderen.jullie weten wie ik bedoel.lieve groeten en bedankt voor jullie antwoorden en begrip.
Jaaaaaa Magnani. Godzijdank. Ik lees met tranen in mijn ogen, ook door je humor! En wat schrijf je mooi. En wat doe je het goed. Ben helemaal trots en ontzettend blij. You go girl! Gaaf.
@ Magnani (14)
C: “zeg!
ben ik er even niet stort de hele boel in mekaar.ts.ts ts.”
*Humor* !!! Wie humor heeft, leeft. Nou ja, wie geen humor heeft, ook, maar die leeft een stuk minder leuk.
Fantastisch verhaal, Magnani, en gefeliciteerd.
Janus.
@Ans Met je geheugen is in ieder geval weinig mis, Ans. Het was inderdaad Darella/CiNNer, die daar inmiddels alweer drie geleden over schreef.
Mooi, dat het je (o.a.) door de vitamine D weer beter gaat. Houen zo!
Cinner heeft overigens een aardige blog… http://www.cinner.com/
Mooi mailtje trouwens!
@Magnani Bedankt, dat je met name Ans haar ongerustheid hebt weggenomen.
Fijn, dat je voor jezelf de beste methode gevonden hebt om zover te komen dat zelfs je VEERTIGSTE verjaardag een blije dag wordt! ;-)
Tot ‘ziens’!
Ik ken het forum pas sinds 2 maanden, maar de moed om in te loggen had ik niet. Bang om herkend te worden en misschien ook wel om contacten te leggen die fataal zouden kunnen zijn. Maar het gaf toch ook steun, dat ik niet de enige ben (wist ik natuurlijk wel) die niet gelukkig is in het leven. 20 jaar min of minder zware depressies maken het leven erg zwaar. Ik vond het zelf prettig dat ik de stukjes mee kon lezen zonder lid te worden. Heel moedig van degenen die uiteindelijk het leven lieten, stiekem ben ik ook jaloers, zij hebben de strijd gehad.
Ik hoop de moed er in te houden voor mijn dierbare naasten.
Ik denk wel dat het goed is van je Karin, het forum te stoppen.Hoewel heel veel mensen steun hebben gehad aan het forum, er kan wel makkelijker een drempel worden overschreden, voor de een zal dat goed zijn, voor de ander komt er misschien toch een tijd dat het leven dragelijk zal zijn.
Fijn om even wat van je te horen Magnani!
Begrijp nog steeds je besluit Karin hoewel ik het wel moeilijk vind.
Al die mensen met hun verhaal, hoe ze elkaar steunden.
hoeveel compassie er hier werd uitgedeeld,…
Prachtig geformuleerd Karin en dat was wat het was
Marije
@17 Henk, ik had laatst een beetje zitten terugbladeren. Darella schreef iets over vitamine D bij de reacties onder ‘Zelfmoord gaat niet op recept’.
Dus, helaas, was het niet mijn onfeilbare geheugen. Als ik al mijn succesjes nu juist iets beter zou onthouden, haha, zou hoop schelen!
Henk ik heb er overigens veel aan gehad dat jij vaak schreef: we zijn hier maar even. Zo mooi relativerend vind ik dat.
In dat licht, of ‘van bovenaf bekeken’: Ik las dat er morgenochtend voor het laatst deze eeuw een ‘venusovergang’ is. Het feit dringt zich dan weer eens op dat we in een gigantisch zonnestelsel leven waarin piepkleine planeetjes als stofvlokjes rond een majestueuze zon draaien… een hele geruststelling :-))
http://www.astronomie.nl/venusovergang
Verschrikkelijk jammer, Karin. Ik ben bereid om als moderator van dit forum op te treden.
Nemo
@21 Ans Om precies te zijn “We zijn hier maar net en we blijven maar even”.
Persoonlijk vind ik het wel iets komisch hebben, de positie die de diersoort mens zichzelf toekent in een universum, dat op zich misschien een zandkorrel is in een nog veel groter geheel.
Met steeds weer nieuwe geleerden en/of ‘geleerden’, die met hun “theory of everything” antwoorden bedenken op vragen, die onbeantwoordbaar zijn en zullen blijven en daarbij de bedenkers van religies naar de kroon steken.
Nou ja, met ‘laat iedereen zijn/haar eigen waarheid verzinnen’ krijg je geen leerstoel en ook geen volgelingen… en de mens kan nu eenmaal slecht tegen onbeantwoorde vragen…
Mooi, dat je veel aan hebt gehad… en het ook nog schrijft.
Bedankt daarvoor!
“It is your mind that creates this world” van de Boeddha herhaal ik ook nog maar een keer… dat lag destijds wat minder goed ‘in de groep’. :-)
Oktober 2009… de tijd vliegt.
Het ga je zo goed als mogelijk, Ans.
Met vriendelijke groet,
Henk.
@23 Pleasure Henk! Inderdaad geweldig om het zo te bezien. Vannacht reisde ik op venus langs de zon en glimlachte naar de aarde :-)
Over die Boeddha discussie, haha, nee, laten we maar niet wéér beginnen en het erop houden dat ‘je de omstandigheden en gegeven feiten (en andermans k..gedrag excusez le mot) in het leven niet kiest, maar wél kunt proberen te sturen hoe je er zo goed mogelijk mee omgaat’. Niet waar, ja toch?
(Boeddha is volgens mij trouwens een luie papzak, een egoïst die zich van niets en niemand iets aantrekt en lekker laf op z’n reet blijft zitten en een steeds dikkere bierbuik krijgt. Maar dat ter zijde, want misschien kunnen we tóch iets van hem leren? :-))
Zojuist best een mooie film gezien, ‘Remember me’.
Met daarin woorden van Ghandi die wel heel mooi zijn (verder ben ik trouwens niet zo’n fan van hem, omdat hij z’n vrouw sloeg, klein detail in het leven van deze vredelievende man, afijn).
“Whatever you do in life will be insignificant
but it is very important that you do it
because nobody else will”
Nog een mooi beeld om aan vast te houden… Ik bovenop het stipje Venus rond de zon, terwijl ik opschrijf hoe mooi het uitzicht op de aarde is…
Totaal onbelangrijk, maar niemand anders doet het ;-)
“Vandaag dacht ik bij mezelf… (morrege bij me zuster)”
Gisteren was de trouwdag van mijne (God hebbe hunne zielen – en als-Ie Zijn best niet gruwelijk doet dan heeft Hij ruzie) dierb’re liefhebbende ouders.
Hun schuld is het niet. Dat ik er ben. … .. . Is.
En als: hebben ze naar vermogen getracht mij welkom te doen voelen.
Opvoeden. Boerenverstand. Reflectie.
Toch moet iemand zich (voor eigen gemoedsrust) niet ál te veel afvragen. Doen.
Doen wat ook moet gedaan worden. Fouten maken.
“Roken is dodelijk. Fumer tue. Rauchen ist tödlich
“Vandaag dacht ik bij mezelf… (morrege bij me zuster)”
Gisteren was de trouwdag van mijne (God hebbe hunne zielen – en als-Ie Zijn best niet gruwelijk doet dan heeft Hij ruzie) dierb’re liefhebbende ouders.
Hun schuld is het niet. Dat ik er ben. … .. . Is.
En als: hebben ze naar vermogen getracht mij welkom te doen voelen.
Opvoeden. Boerenverstand. Reflectie.
Toch moet iemand zich (voor eigen gemoedsrust) niet ál te veel afvragen. Doen.
Doen wat ook moet gedaan worden. Fouten maken.
“Roken is dodelijk. Fumer tue. Rauchen ist tödlich
(computer crash – revisie-voor zover mogelijk (ik was milder, eerst))
een inhoudsloos amendement op: “geboren worden is dodelijk”
Origenes zijn vaststelling, eerder deze week, voegt daar weinig aan toe.
Leven; dat is niX: zoek maar op. Dat iemand daar in de tussentijd nogal het nodige poelijzier aan beleven kan; staat buiten kijf.
Maar het kan zoveel pijn doen. Veelsteveel.
Dat zou verboden moeten worden.
net als zelfmoord
ambigue, hè?
Hmm, een einde van een tijdperk. Whatever else, ‘t heeft sommige mensen ook goed gedaan. :)
@ HenK (23),
Karin heeft mijn posts in antwoord op jouw 23 en de 24 van Ans hier naar de Afvalbak verplaatst. Op zich was dat juist, want er zaten inmiddels overwegend uitweidingen in, die off topic werden in deze draad. Maar er is wel degelijk een relatie met het zelfmoordforum. Niet alleen omdat deze discussie daar indertijd is ontstaan, zoals je terecht schreef, maar er is vooral een relatie met mensen, die suïcidaal zijn in het algemeen.
Voor hén kan de stelling “It is your mind that creates this world” een klap in hun gezicht zijn, als je deze niet zorgvuldig toelicht. En die toelichting ontbrak van jouw kant toendertijd in eerste instantie – als ook later op het forum en ook hierboven weer – en dat was de reden dat ik er zo fel op reageerde.
Het is niet nodig mijn tegenargumenten nogmaals hier te herhalen. Daarvoor kan ik de belangstellenden nu verwijzen naar:
http://www.spaink.net/2011/08/16/afvalbak/ , vanaf post 223. (Met dank aan Karin voor de Afvalbak, dat is beter dan zomaar verwijderen.)
Ik overweeg daar alsnog wat dieper in te gaan op wat ook jij daar schreef, maar als ik dat doe, dan doe ik dat later. Voetbal is ook, ehh,,,,,, wás het leuk? :((
Groet, Janus.
Ik ben een nieuw forum begonnen.. zelfde soort opzet, voor mensen met een doodswens en hun naasten
Ehhh, voor wie die truc niet kent: Klik even op Hedwich’s naam.
Hee mensen.. woow,
Ik was niet vaak op het forum, kwam meestal maar 1 keer in de maand kijken, maar het voelt raar om dit te zien gebeuren.
Ik ga het missen, en ook de mensen die me gesteund hebben, echt waar.
Bedankt allemaal!
Groetjes, Horizon. <3
karin bedankt,
Ik ben maar even lid geweest, zat heel diep in een dal…
Ik ben vertrokken zonder iets te laten weten en ik dacht vandaag, ik moet de fijne, lieve, confronterende mensen op het forum wel nog laten weten dat ik het heb gered.
Mijn angst vooor het leven kan ik nu onder ogen zien.
En delen met mijn “echte” omgeving.
Het forum en de mensen die hier op posten hebben mij hierbij geholpen.
Echt geholpen, dankzij het delen zonder te worden afgekeurd heb ik de schroom van me kunnen afzetten en ben ik het leven aangegaan.
ik merk dat het me raakt dat t forum dicht is, de tranen staan in mijn ogen. ik kan weer huilen, ik kan weer voelen.
THANKS!!!!!
Vannelle
Vannelle, goedte horen dat jedoor het dal heen bent en nu weer opklautert…
Horizon: hou vol!
Omdat ik het niet altijd aan kon, kwam ik in periodes terug lezen. Vandaar dat ik nu pas zie dat het forum is opgeheven. Begrijp goed waarom het opgeheven is en kan me er wel achter scharen. Maar vind het tegelijkertijd stiekem wel jammer. Denk dat deze plek als enige écht ruimte gaf om werkelijk over alles te kunnen praten. In elk geval is dat het geweest.
Zelf ben ik nabestaande maar ook ik heb erg, erg veel aan het forum gehad. Aan jullie gehad. Het bracht me waar ik enorm naar op zoek was, een mogelijkheid om alles te kunnen vertellen zonder welke censuur dan ook en jullie hebben me geholpen mijn begrip weer terug te vinden. Hoop dat het iedereen die er nog wel is, goed zal vergaan.
@Ans: Dat was ik! Aanvankelijk ‘anoniem’ gepost als Darella en daarna mijn eigen nickname CiNNeR weer aangenomen. Blij om te horen dat je baat hebt bij de vitamine D. Een vitamine waarbij een tekort allerlei klachten kan aangeven, waarbij ook flink depressie. Overigens kan een B12 tekort ook psychisch problemen geven.
@Karin: je bent een fantastisch goed mens!
Ik was geen lid van het forum, maar heb sinds vorig jaar november dagelijks meegelezen. Klinkt misschien raar, maar het was fijn om te lezen dat ik niet de enige ben met een doodswens/gedachte. Maar vooral de discussie en mogelijkheid om te praten/lezen over suicide. In het dagelijks leven eigenlijk niet te doen. Mensen hebben geen idee hoe ze moeten reageren. Veel onbegrip en ontwetenheid. Het leven is een gift, geen plicht.
In de korte tijd dat ik heb meegelezen vond ik er steun, en ik begrijp dat het forum is opgeheven. Misschien in de toekomst een nieuw forum, ik hoop het.
Bedankt allemaal, succes en sterkte!
Groet, Qui
Hallo Qui,
Een ander forum kan je hier vinden:
http://instrumenttune.com/forum/
Maar daar kan je op een paar minder belangrijke pagina’s na, niet meelezen. Dan moet je je aanmelden. Ik geloof dat het niet de bedoeling is dat mensen er alleen komen meelezen, maar ik zou me, als ik jou was toch aanmelden en dan met de beheerder Hedwich overleggen of je toch kan meelezen.
Helaas staan er op de homepage geen contactgegevens, maar als je via ‘Waarom dit forum’ nog een keer verder doorklikt, dan vind je onderaan die pagina een emailadres. Dan kan je van te voren vragen of je kan meelezen of niet en hoe het dan verder gaat, maar ik mag een boon zijn, als je niet zou mogen meelezen. :)
Ik schat in dat als je in je kennismakingsstukje vertelt, waarom je liever alleen meeleest, dat niemand daar bezwaar tegen zal hebben. Het gaat er dacht ik vrnl om dat ze weten dat je er bent. Verder kan Hedwich je informeren, mail haar maar.
Groet en succes, Janus.
Een reden voor mij om me niet aan te melden bij een ander forum, is dat ik denk dat je er dan helemáál dagelijks mee bezig blijft. Je richt al je aandacht op dat ene gevoel en die ene gedachte, alsof er een vergrootglas op wordt gezet. Alsof je niets anders bent dan alleen je donkere gedachte.
Terwijl als ik maar even aan iets anders denk, kan het ook heel vluchtig zijn. Daarom heeft het mij enorm geholpen om juist niet meer op het forum te lezen en te schrijven. En te proberen mijn gedachten wat beter te sturen. En zo wil ik het houden, als een gedachtenvleugje dat zo nu en dan voorbij komt.
Wat ik bijvoorbeeld liever wil lezen is het nieuwe boek van Verhaeghe, een Belgische psychiater, ‘Identiteit’, over hoe veel psychische problemen met eenzaamheid te maken hebben.
Hoi Ans,
Ik ben het eens met wat je schrijft in 38. Als je je ergens op focust, dan ontstaat idd een vergrotende werking en dat is lang niet altijd gunstig. Ik had de neiging om erin te verzuipen, te trachten iedereen een hart onder de riem te steken, wetend vanuit mezelf hoe hard de mensen dat nodig hadden en hebben. Daarom was ik indertijd op een bepaalde manier opgelucht dat ik van Karin’s forum door haar verbannen werd, ook al was ik er aan de andere kant niet blij mee.
Maar toen ik begon te schrijven op Karin’s eerste zm draad, toen heeft het mij wel heel veel geholpen, want ik zat er toen wel heel erg klem mee. Te weten dat er anderen zijn met dezelfde gevoelens, erover te kunnen praten, dat luchtte enorm op. Ik was niet de enige, die ‘gek’ was.
Maar op een gegeven moment – hoe gek het ook is om dat te zeggen – verliest ook die legitimerende werking zijn kracht ahw. En dan moet je toch verder. Tegenwicht zoeken voor het duistere is dan de enige optie, ook al is dat lang niet makkelijk.
Maar het is jammer dat er niet meer zo’n openbaar leesbaar forum of blog is, voorzover ik weet tenminste. Velen hadden daar, bijkens Qui en ook bijvoorbeeld Laurent (1) en Marcus (2), al heel veel aan. En sommigen – Maria 18 – wilden niet schrijven ivm de angst voor herkenning, dus dat is ook een reden.
Maar die openbaarheid had ook in zichzelf keerzijden, zoals gebleken is, maar volgens mij zat het ‘kwaad’ toch vooral in de PB’s. Daardoor gebeurden er achter de schermen dingen, die zich aan de controle onttrokken. Ik blijf het jammer vinden dat Karin haar forum gesloten heeft, maar het is niet anders.
Lijkt me interessant, dat boek ‘Identiteit’ van die Belgische psychiater. Ook ik denk dat veel psychische problemen met eenzaamheid te maken hebben. We zijn immers kuddedieren. Ik denk dat dat ook de reden is dat zoveel mensen zoveel shit van anderen accepteren: ze willen er toch liever bij horen dan ruzie te krijgen met het risico uitgestoten te worden. Toch is shit accepteren erg ongezond, maar het juiste midden vinden is moeilijk.
Hartelijke groet, Janus.
Even in aanvulling op Janus bericht;
Het is prima als je lid wordt van mijn forum als je alleen wilt meelezen, ik vraag wel iedereen even een berichtje te plaatsen als ze nieuw zijn. Hier alleen zeggen ‘Ik lees mee’ is ook prima. Er zijn meerdere mensen die regelmatig inloggen en nooit iets posten op het eerste bericht na en tot nu toe vindt iedereen dit prima.
Groetjes
Heel mooi, Hedwich, je aanvulling. Alom duidelijkheid nu.
Groet en succes met je forum, Janus.
Goed nieuws voor iedereen die wel eens aan zelfmoord denkt of dacht:
“The Fascist accepts and loves life; he rejects and despises suicide as cowardly.”
— Benito Mussolini, The Doctrine of Fascism, 1933
Wat je dan ook allemaal wel moge zijn, je bent in elk geval geen fascist. Het werpt bovendien, meen ik, enig licht op de aard van mensen die zoiets werkelijk uit hun muil kunnen krijgen.
42
Die gasten waren totaal gestoord, hun visie volledig vertroebeld en rammelend aan alle kanten. Hitler pleegde toch zelfmoord?! Als je daar trouwens iets voor nodig hebt dan is het wel moed. Overigens zou je die daad vanuit bepaalde uitleg heel goed fascistisch kunnen noemen. Het individu heeft in die visie immers überhaupt geen afzonderlijk bestaansrecht.
En nu??;(
Karin???????????
Paniek hier!
JPaul Thian Elmo Henk Magnani Karin!!
Ik dufde niet meer te komen ivm Elmo?? is ze er nog???
Middels 3 serieuze zm pogingen gedaan;( ben de pijn en t stijden zooo moe.
Ik mis JPaul heel erg!!!!!!!!!;(;(((
Lieve Karin help! Jij maakte het verschil weeet je!!
xxx verdrietige onkruid ;(
JPaul ik zag je toen ik op een naam klikte en weet niet meer of ik die ken:(
Heb me aangemeld Karin!!!!!
pfff nu hopen snel goedkeuring!!
TNX Hedwich soooo much!!!!!
heel veel sterkte onkruid
liefs thian
Thian!!!!
Hoe gaat het met je????
Vraag ajb aan Karin naar mijn email!!!
Lief dat je reageert!! tnx xxxxx
ach wat darm aandoeningen erbij een heleboel dat ik niet mag eten
veel onduidelijkheid nog wat wel, en een duimspalk enzo
wat dingen om niet alleen naar flessen en potten te hoeven kijken
maar ook ze open te krijgen
in strijd voor thuiszorg en vervoer
verder gaat het prima,
net bezig met kerstkaarten
en weer een zeepslinger opgehangen
de katjes maken het glorieus
mijn email…, dat gaat me te ver
maar wens je alle goeds en hoopp dat je inmiddels actief op een forum bent
liefs thian
blij te horen:)
ga je ook op forum? groetjes
dank je wel onkruidje
niet op een zelfmoord forum ieder geval
dat hoop ik voorbij te zijn
en het zou niet goed zijn daarin te blijven hangen
ik ben hard aan het werk
en zoek iets wat er bij past
heel veel sterkte
liefs
thian
Thian,
Fijn iets van je te lezen,
knuffel
super van je trots op je xxx
Hoi Karin,
Ik vind het heel erg jammer dat dit forum is gestopt, met name omdat er geen ander soortgelijk forum is. Maar toch snap ik deze beslissing en het is misschien beter. Ik ben je dankbaar voor wie je bent en dat je ons begrijpt.
Een poging tot een soortgelijk forum.. klik op mijn naam
ik wil van me leven af maar hoe ik heb al een verhaal geschreven zal het late horen.
sorry mensen die ik achter laat het word me te veel ik wil stoppen met leven alles wat ik doe gaat fout niks doe ik goed niemand neemt me zoals ik ben behalve me 2 buurmannen deze brief zal als een schok komen maar het is het beste zo iedereen is blij als ik dood ben
Dag mensen,
Een kort bericht van mij, ik ben er nog. Alive and kicking! Het kan verkeren in een mensenleven. Ik heb van de liefde mogen proeven en daardoor ook van het leven. Mooi, maar ook angstig.
Maar mooi genoeg om te blijven vechten.
Keep your heads up
Rooftop
rooftop!!
wat goed,
wat fijn te lezen
heel veel goeds gewenst
en heel veel liefde
liefs thian
marco dat denken veel mensen
maar blijkt zelden de waarheid
zoek hulp is mijn boodschap
googel op: 113 online, het is anoniem
en je kunt gewoon even praten
thian
Ben even geschokt. Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens hier op de website kwam en dan zie je dat het forum stop is gezet. Spijtige zaak, maar begrijpbaar. Een andere soort forum zou ook wel leuk zijn. Of iets totaal anders: iets nieuws, iets dat uniek is. Ik hoop wel voor alle forumleden, inclusief mezelf dat als ik iets van informatie nodig zou hebben of een mening zou willen vragen dat die ergens makkelijk terecht kunnen. Waarmee ik eigenlijk nog een zeg, dat ik het spijtig vind, maar er zijn genoeg websites op het wereldwijde web waar je over soortgelijke zaken kan discussiëren. Ik vind het erg bewonderenswaardig wat spaink gedaan heeft. dank u.
Een half jaar is meer dan ‘een tijdje’, maar ‘k vind het leuk dat je je even ‘meldt’… en daarmee laat zien dat je de brief die je anderhalf jaar geleden schreef nog niet verstuurd hebt.
Samco… alive and kicking.
Of de kwaliteit van de informatie en de mening net zo doordacht is als op het forum, weet ik niet… ;-), maar Hedwich/Melomaan heeft wel een soort doorstart gemaakt, waar je, indien gewenst, zeker welkom zou zijn (zie @54).
Het ga je zo goed als mogelijk, joh!
Met vriendelijke groet,
HenK (voorbijganger!)
Samco; hallo!, en goedendag! PassanT. Goed, weer van jullie te horen.
Hoe vaart gijlieden?
Het varen is even geleden, maar voor de rest http://www.youtube.com/watch?v=dX96lU8dWpI Alive… and sometimes kicking!
En jij, weer richting Beieren geweest of kon je niet gemist worden op ‘het andere forum’? :-)
http://www.youtube.com/watch?v=xgPbPF_Y-PY
Ik was erbij, tranen met tuiten. Onbedaarlijk heb ik daar zitten janken. Janken om het forum, janken om Gimmick, om alle anderen.
Janken om mezelf, een forum waar ik nooit iemand anders dan psych over kan vertellen. Over rooftop.
Janken om rooftop. Om de dood, om het leven. Kut, wat doet het soms nog pijn.
kNusje voor jou, Roofie
je mag er zijn rooftop
denk aan je
liefs thian
Van 26 augustus 2009 tot en met 1 juni 2012… 2 jaar en 9 maanden speelde ‘het forum’ een rol in m’n leven… werd er lief en leed gedeeld… gelachen en gehuild.
En nu is het, afgezien van een paar leden waar ik nog contact mee heb, vooral een herinnering aan het worden. Helaas geen onverdeeld mooie, maar… ‘t is niet anders. Je zou er een boek over kunnen schrijven… over hen die de kracht vonden om door te gaan… over hen die steun zochten en vonden in de laatste periode van hun leven… over vriendschappen en ‘vriendschappen’… over diepe gedachten en vlotte babbels… over Bent, Joop, Sandra, Ellen, ‘Zwaan’, Sandra, Fran en anderen… over wat er langzaam maar zeker anders werd.
Je zou er een boek over kunnen schrijven, maar het lijkt me verstandiger om dat niet te doen. Zodat iedereen zijn/haar eigen herinnering kan bewaren en wellicht koesteren.
Met, ter afsluiting, een vriendelijke groet aan allen die me dierbaar waren/zijn,
Henk.
tja, ik leef nog en ga trouwen volgend jaar.
wie had dat kunnen denken toen ik op het forum kwam. daarna met Cookie een vervang forum opgezet, meis, als je meeleest, laat wat van je horen. wie haar mobiel nummer heeft, ik zou die graag willen voor contact met haar.
Landy, long time no see…, but so good to see you :-)
wat goed om te horen dat je een married man gaat worden !
geen telefoonnummer, maar wellicht kun je Cookie via skype vinden.
take care, Elmo
Tja, internet wat goed werkt ontbreekt het hier aan in Engeland. Ik zal haar vinden en zaken afhandelen als beloofd. Skype … Toch proberen. Cheers and thans from a wet and sh*tty England.
Wie weet hoe het met Emma is? Ik heb haar al verschillende keren gemaild, maar krijg geen reactie terug. Ik maak me zorgen..
Roof
lieve rooftop
ik weet het niet, heb geen mail van haar en mijn email adres ligt plat
door een of andere fout al een poosje
ik hoop dat het goed met haar gaat en met jou ook
liefs thian
Het gaat niet over hebben, hooguit over krijgen.
Alléén ben ik degene die nooit praat,
Maar met jou kan ik zwijgen.
Over wat voorbij is en nooit overgaat.
Over mijn vader, over een vroegere vrouw.
Over hoe verliezen kan verrijken.
Neem een kind dat zijn eerste stappen zet.
Het gaat niet over vasthouden, maar
Over -zou ik?- loslaten en lang kijken.
(Cadeau, Herman De Coninck)
(Nieuwjaars-)Cadeau voor wie nog nog wel eens aan me denkt, wat me zowel verrast als charmeert. Ik misprijs mezelf voor het feit dat ik te weinig in staat ben om goede contacten te onderhouden (ook al ben ik meester in het koesteren van goede herinneringen.) Ik kan ‘loslaten’, als het moet zeker, maar misschien ‘niet lang kijken’. Of ‘laat ik gewoon vallen’, en gebruik ik hiervoor valse voorwendselen. Onmacht, of angst. Of schaamte of wat? Praat ik me hier goed als ik jullie verzeker dat ik nog heel veel, en met warme gevoelens, aan jullie denk? Wellicht niet.
Maar goed:
Maak je zeker geen zorgen, dat doe ikzelf al genoeg over mezelf.
Het gaat redelijk, af en toe zelfs goed, soms ook minder; maar enfin: ik leef en lijd, en soms -zij het zelden- dans ik.
Zijn gangetje dus. Voortgestuwd door zowel angsten als nieuwsgierigheid lijkt het leven aan mij voorbij te razen, niettegenstaande ik toch het gevoel heb dat ik weinig tot niet echt leef en be-leef, en alles vaak stil blijft staan. Contradictie: zal aan mezelf liggen.
(In elk geval word ik met de dag steeds meer verbaasd over de wereld, de mensen en mezelf….)
Misschien moet ik maar eens iets nuttigs gaan doen. Maar ik beloof niks.
Hou jullie
Veel kracht in het nieuwe jaar
gelukkig….. Emma is still here !
ik hoop dat je veel zult dansen dit jaar emma
dank je voor je bericht, fijn
verbazing is goed denk ik
en er zullen altijd hobbels en kuilen zijn
heel veel goeds gewenst
liefs thian
Emma!!
Blij je te lezen. Er zijn mensen van het forum die voor altijd een plekje in mijn hart (en ziel wellicht ook) zullen houden. Jullie hebben ontzettend veel voor mij betekend in een heel donkere periode. De mist is weg, maar wat terug is gekomen is de angst voor terugval. Angst voor mist is soms beklemmender dan de mist op zich.
Maar Emma! Dans, dans, ween, dans, ween, vecht. Maar dans en draai ontzettend veel muziek lieve Emma.
mis het oude forum;(
Beste Onkruid: meld jezelf weer eens waar je daarna nog wel – en ook nét zo welkom – was. Laat toch tenminste iets weten asjeblief…
(En hallo Emanuela)
Het lijkt hier wel een reunie
Van overlevenden :)
Het is prettig, om tekenen van leven te lezen.
Ik zal mijn steentje bijdragen.
carpe diem quam minimum credula postero “lees ik hier net op de wikipedia”
met gelukkig voor mij, de letterlijke vertaling.
pluk de dag en reken zo min mogelijk op morgen.
Evenals Couperus zijner interpretatie.
pluk den dag. Dweep en droom niet met de schim van het Verleden en wees niet bang
voor het spook van de Toekomst, maar sla de verliefde armen vast om het levende,
gloeiende Heden.
http://www.youtube.com/watch?v=uCgQuj8v2gg&feature=related
Allez schrijvenden het ga jullie goed.
Plaatjes, Gérard, plaatjes; -> Clouds & Sunrises: Meddle.
En hallo! (Wish You Were Here)
verliefde armen om het heden nog wel, geert
er is een tijd geweest dat ik het hier en nu afschuwlijk vond
omdat de dagen niet te dragen waren
maar dat kan veranderen dus
ik ben niet meer destructief, helemaal niet meer
na 42 jaar, er is genoeg om aan te werken
dat wel maar het heden, kom maar op
nog niet met verliefde armen hoor
maar wel met een lijst van 55 dingen (opdracht) waar ik blij van wordt
daar mag ik een collage enzo van maken
enne ik heb fantastisch vervoer, jippie! echt goed
andere zorgverzekeraar en het was zo gepiept
er staatvzoveel op stapel,
aangepaste schoenen, met 3 sm onder 1 kant extra, miste ik
of heb ik te veel, net hoe je het bekijkt, aangepaste fiets
zodat ik het asfast niet kus
de poezebeesten zijn geweldig en eten gedroogde kip
zomaar even een stukje van mij
euhhh dat ik nog leef voor insiders
liefs thian
Wat een heerlijk bericht, Thian!
dank je karin :) vindt ik ook
en gun ik iedereen !
Hoi Thian, fijn dat je hier even een berichtje typt. Mis jouw stukjes best wel, maar ben erg blij dat je er nog bent (was ff schrikken vandaag) en dat het goed gaat. Succes met de 55 dingen!
Thian wat goed om te lezen dat je er nog bent en dat het goed met je gaat!.
lief van jullie laro en pietje
ik hoop dat het ook goed met jullie gaat
gefeliciteerd thian,
ik lees het een beetje laat , maar goed.
volhouden geeft dus toch verbetering, ik mag hopen voor vele overlevers van het forum.
gegroet, een knuf op veilige afstand en geniet een beetje, voor dat je het weet is het lente.
Jpaul;(
Ik vind het niet fijn daar en wil zooograag dood! Kanker kut planeet!
ik vind je woorden niet zo prettig
mischien zou je het anders kunnen zeggen onkruid?
2 van de laatste 3 bedoel ik
Nee
@thian weet niet hoe bericht moet bewerken dus kan niet niet weghalen..oefff
kan ook niet, is geen forum
is goed zo, is niet anders je bedoeling is wel duidelijk nu denk ik
is een rot ziekte
veel mensen die hier komen hebben het
of hebben het gehad
of naasten
erg he,
liefs thian
Weet der alles van thian.en nee never bedoeling iemand
Te kwetsen.
Echt een frustratie uitspraak! Tnx
Is er iemand die een betrouwbare ( buitenlandse) apotheeks site weet waar je betrouwbaar medicijnen kunt bestellen?
@Marijke,
Om welke medicatie gaat het?
‘Zomaar’… http://www.youtube.com/watch?v=9jg4ekLG9Zo
Beste @onkruid
Ik zou graag depronal willen bestellen.
BVD
Groet
@Marijke; je kunt via de reacties onder dit artikel geen medicatie bestellen
Beste @Hedwich,
Ik werd via een site waar ze advies geven verwezen naar deze site.
Zou je mij kunnen vertellen op welke andere manier ik erachter zou kunnen komen?
Groetjes
Marijke, als je medicatie zoekt moet je net als iedereen heel goed zoeken via google, of ze voorgeschreven krijgen van een arts. Depronal kan je alleen met een recept halen, of je kunt (illegaal) via internetapotheken het middel proberen te bestellen, maar dan weet je nooit zeker of je de juiste medicatie krijgt.
Het komt er dus op neer dat je veel moet googelen en op de een of andere manier erachter moet zien te komen of je het ‘echte’ middel hebt gekregen. Via de NVVE kan je medicatie laten testen op echtheid.
Je werd misschien hierheen verwezen, omdat hier eerst een forum was voor mensen met een doodswens, deze is opgeheven.
je kunt ook contact opnemen met de einder
voor informatie
maar zult het toch zelf moeten doen
Wat fijn om hier toch weer wat mensen te “lezen”.
Ik weet niet of jullie je mij nog herinneren, ik vele van jullie in ieder geval wel.
Lang geen beschikking over internet gehad en nu ik dat wel weer heb toch weer even hier kijken.
Het blijft vreemd zonder het forum, ik mis het enorm..
fijn jou te lezen tired, heb ook aan jou gedacht
en dan doe ik het zo goed op de wondelijke medicatie
en dan moet alles wat goed werkt afgebouwd
omdat mijn lever het niet trekt
en ik er een stempel leverfunctie stoornis bij krijg
en ik drink niet eens
bah
oh mijn huishouden is uitgebreid met
bettie en belle
2 stenen/ betonnen eenden ware grote
de katten moesten even snufflen
maar ze ruiken niet naar eend
Ik stop er mee! Waarom ben ik mijn eigen barrière? Ik ben gewoon een heel leuk mens! En ik mag meedoen, dat mag van mezelf, ik ben ook belangrijk.
Er gaat niks mis als ik meedoe, het is denk ik wel leuk om weer mee te doen.
Dus wereld, kijk maar goed! Roofie is back in business!!
sloop die muur die om je heen staat.
je weet nooit hoe het lopen zal… ik wist vorig jaar ook niet dat ik voor mezelf zou starten met mijn partner.
als je dat zelf ook wil, stuur maar een bericht, hard werken maar na een half jaar kan je er van leven
Toch ook maar even hier melden dat het niet iedereen even goed gaat…
Na ruim een week op de hartbewaking lig ik nu alweer een aantal dagen op de ‘gewone’ cardiologie in afwachting van een nogal uitgebreide bypass-operatie in het EMC.
Mocht ik er doorheen komen, dan heb ik in ieder geval weer heel wat waar ik over kan schrijven, want het ziekenhuis blijft een apart wereldje…
Groeten en beste wensen aan iedereen die ik ‘hier leerde kennen’,
Henk.
sterkte HenK, een zware ingreep dus… en ja het ziekenhuis wereldje is raar, ook die in engeland.
ik wacht je schrijfsels af, altijd interesant om te lezen.
Sterkte HenK!
Hoi HenK: héél erg veel sterkte daar zeg, in dat ‘aparte wereldje’. Voel door je bericht heen, dat je observatiezin het alvast nog heel erg goed doet…
Sterkte!! Ik duim, een hart onder de riem (wat raar in deze context).
emma
had niet op het minst de huiskamer mogen/liever kunnen blijven bestaan. ?!
Thian, Landy , Rooftop: blij dat jullie het beter gaat. Soms een stap vooruit, soms even achteruit, soms vechten, soms de zwakheid even toelaten, soms herinneringen koesteren, soms loslaten…. Zo geraak je al een eindje, vaak…
Zomaar even een gedachte, in het passeren.
Al bijna een jaar zonder forum, mis mijn stamkroeg nog steeds, en jullie…
hou jullie
emma
Jee HenK,
Daar schrik ik van! Houd je zo ode als mogelijk in dat aparte wereldje.
Emma! Jaa, de huiskamer, met wijntjes, kriek en thee..en muziek, heel veel muziek.
HenK, dit is wat de engelschen een temporary setback zouden noemen.
Mag ik het woordje ‘geluksvogel’ in deze bizonder onprettige omstandigheid poneren. Als ik lees dat je al op de ‘gewone’ cardiologie ligt. Van het Erasmus universitair medisch centrum, niet zomaar een of ander streek-ziekenhuisje, maar in goede handen. En niet meer op de hartbewaking, wachtende op een operatie, die ongetwijfelt door zeer kundige artsen zal worden uitgevoerd.
Met in mijn hoofd de gedachte/hoop ‘onkruid vergaat niet’ .
En daarmee verwachtend/hopende dat je er wis en warachtig wel doorheen komt.
Ik wens je heel veel sterkte toe.
Opdat je ons later mag vertellen, van het rare wereldje dat emc heet.
http://www.youtube.com/watch?v=xTa28a8QKo4&feature=related
De huiskamer… Geen alcohol hier, mixt slecht met cannabis.
Wel een goede stereo met zeer deugdelijke luidsprekers.
En muziek
http://www.youtube.com/watch?v=vxp0PFoIdmU&feature=related
houd u goed en sterk, waarde dames en heren reunisten.
Sterkte, HenK!
Bedankt voor jullie reacties!
Ik ‘moet’ inderdaad wel uitgaan van ‘een goede afloop’, want anders had ik m’n laatste weken hier graag anders/elders doorgebracht… en dan heb ik de operatie nog tegoed.
Herinneringen aan het forum en met name aan de huiskamer… herinneringen aan mensen die soms heel dichtbij kwamen… herinneringen aan mensen die ‘uit beeld’ verdwenen… en herinneringen aan mensen die het leven echt weer hebben opgepakt…
Mensen, die ik allemaal een eigen ‘gezicht’ gaf.
Nou, ik ga voor de zevende keer afscheidnemen van een kamergenoot… en er komt ook weer een arts binnen voor een ‘babbeltje’.
Tot ‘ziens’, hoe of waar dan ook.
Vriendelijke groet,
Henk.
lieve Henk
heel veel sterkte en liefs
heel wat voor jou, in het ziekenhuis
kan me voorstellen dat er heel wat gebeurt is
en dat je veel ziet gebeuren
heel veel goeds nu
en veel sterkte en success met de operatie
liefs thian
lieve emma, rooftop,
mis ook een plekje, huiskamer oid, niet onder de noemer van zelfmoord,
soms ook moeilijk gehad, stoppen met medicijnen bv is ook niet helemaal gelukt,
ben nu heel hard bezig met een fijne module bezig waar ik veel aan heb
queentje was jarig, dat hebben we gevierd
mis jullie en vraag me soms af hoe het jullie gaat
zo goed als mogelijk hoop ik dan
liefs thian
Hallo allemaal. En HenK – mazzeltov!
Hallo iedereen,
Ik ben er nog en heb een lange heel moeilijke weg afgelegd. De eindstreep heb ik nog niet behaald. Ik ga nog elke dag het gevecht aan met mijn doodswens. Maar tot nu toe ben ik de winnaar.
Het nemen van een poes (Lola) heeft een grote invloed op mijn leven. Ze is onvoorwaardelijk aanhankelijk en lief voor mij. Zij is mijn maatje.
@ HenK: veel sterkte gewenst. Heb vertrouwen in je artsen.
@ Sjampool: bedankt voor alles.
@ Karin: bedankt dat het forum er was. Dankzij het forum en de mensen die ik daar heb leren kennen ben ik er nog.
Lieve groetjes.
Schrijf een reactie