Statistiek

Comments Posted By Wieteke

Displaying 31 To 38 Of 38 Comments

Een slechte verhouding

?

» Posted By Wieteke On August 03, 2007 @ 22:54

Joan, waar zie jij staan dat ik een gezondsheidspolitie wil instellen …

» Posted By Wieteke On August 02, 2007 @ 22:54

Laat ik beginnen met “ik hoop dat ik me niet superieur heb opgesteld omdat ik schrijf dat ik gestopt ben met roken”. Het is niet mijn bedoeling om wie dan ook de maat te nemen. Ik hoef me echter – naar mijn bescheiden mening – niet te verontschuldigen voor het feit dat ik niet rook, matig drink en er overigens een ‘bewuste’ levensstijl op na houd. Daarnaast is heel oud worden voor mij niet de hoofdprijs en dat is het nooit geweest.

Mij wordt verweten dat ik niet goed lees, met name het woord ‘heisa’ valt slecht. Dat heeft een kern van waarheid, want het staat er ook niet letterlijk.

Vorige week kreeg ik de uitslag van de laatste MRI-scan, ik heb op minstens 10 plekken in mijn botten uitzaaiingen. De uitslag was dat er in 1 jaar tijd geen nieuwe bij zijn gekomen en dat er sprake is van lichte regressie (remissie). Vanmorgen heb ik een 4-wekelijks shot APD in ontvangst mogen nemen. Naast mij zat een jonge BK-patiente (begin 30, haar oudste kind is 3 jaar) die preventief chemo kreeg. Ik kreeg verslag van de laatste consulten met specialisten en haar grootste klacht was eigenlijk dat er zo veel te kiezen is, zij ziet liever dat ‘men’ zegt “we hebben behandeling x voor jou in petto en we verwachten jou hiervoor op tijdstip x in ziekenhuis x”.

Noodgedwongen ben ik 13x per jaar een dagdeel op de afdeling Dagbehandeling Oncologie te vinden, ik hoor en zie daar (te)veel, soms praat ik mee en soms sluit ik me door middel van een iPod en een boekje af. Ik heb zondag een reiskostenoverzicht gemaakt voor mijn verzekeringsmij, ik had de eerste 7 maanden van dit jaar 76 afspraken ten behoeve van mijn lijf. Soms heb ik het gevoel dat ik alleen nog massa ben, een klomp onwillig vlees. Het kost enorm veel moeite om kwaliteit terug te winnen en te behouden.

Ik chargeer maar weer eens: Het beeld dat ik een zurig, afgemeten mens ben dat alleen bezig is met rekken ten koste van ‘de leuke dingen van het leven’ (roken, drinken, eten …) klopt niet. Ik vind mijn heil in andere geneugten, ik kick op sportschoolwinst, het langer kunnen lopen, weer kunnen fietsen, opnieuw kunnen tillen. Ik geniet van muziek/film/museum/schouwburg, mooie boeken, architectuur, langs de rivier lopen, op een zonnig terras zitten, uit eten, met vrienden praten/mailen en nog minstens honderd andere dingen. Niet echt een uitgekleed leven dus. Ben intussen druk doende om zakelijk nieuwe dingen van de grond af te krijgen. Probeer met beperkingen te leven, er een beetje omheen te werken. Ook ik heb strepen: zo zal ik niet nog eens aan chemo beginnen. Die beslissing is – na 15 maanden kanker – definitief. De enige die daar iets over te zeggen heeft ben ik. In mijn afweging heb ik alle gesprekken met artsen en andere reguliere zorgverleners, de alternatieve hoek en last but not least familie en vrienden meegenomen. En niet te vergeten alle info uit (dag)bladen en van het internet. Zekere bijwerkingen neem ik voor lief. Maar nogmaals, dat is mijn pakkie an. Ik leef ‘t lekkerst als ik het gevoel heb dat ik de loop van de ziekte kan beïnvloeden, ik ben in voor preventie.

Ik heb niets tegen op een zienswijze a la Karin, het is een mening. Maar ik sta in deze discussie vierkant achter Sjaak; ik kan Karin niet goed volgen, vind dat ze een beetje koketteert met haar luxe, haar keuzemogelijkheden. Ik denk daarbij aan mijn buurvrouw van vanochtend, die tegenovergesteld redeneert: ik wil leven, zeg me wat ik moet doen en ik doe het …

» Posted By Wieteke On July 31, 2007 @ 22:53

Ik had mijn levensstijl al veranderd voordat bij mij BK geconstateerd werd. Om een cijfertje aan de statistieken toe te voegen: bijna 6 jaar. Gestopt met roken, geen whisky meer, alleen nog wijn en bier voor het aangename. Niet meer om 02.00 uur naar bed om vervolgens weer voor 07.00 uur in touw te zijn. Ik heb altijd gezond gegeten, maar toen de kilo’s bleven plakken ben ik nog bewuster gaan eten.

Ik heb een hoge drempel om aan discussies als deze deel te nemen. Bang om zielig gevonden te worden. Nergens voor nodig want ik sta mijn vrouwtje nog net als anderhalf jaar geleden. Wel vind ik het redelijk zwak om aandacht te vragen voor het geleden leed en in 1 adem door te zeggen dat je niet alles doet om nog meer leed te voorkomen.

Karin, waarom heb jij het meteen over opgelegde normen als ik het ‘stoer’ vind als jij uitspraken doet over een fase waarin ik al verkeer. Vanzelfsprekend mag jij roken, drinken en eten wat je wilt. Niemand zal jou dwingen om iets te slikken waar jij moeite mee hebt. Maar waarom al die heisa? Al dat wikken en wegen is voor mij ook dagelijkse kost, maar ik moet mijn kop dicht houden omdat mijn situatie niet opportuun is … vind jij?

Ik heb een broertje dood aan normen en waarden, ik ga niet roken en ik houd ‘t bij wijn en een levenswijze die me zo lang mogelijk fit houdt … als het mag. Ik slik elke avond keurig mijn pilletje omdat ik geen alternatief kan bedenken. Gebrek aan creatief vermogen? Dat zal ‘t wel zijn.

De waarheid? Die is te vinden waar jij de punt van het potlood zet. Mijn opluchting? Ik ben al een paar jaar niet afhankelijk van drogredenen om een of andere verslaving goed te praten: heerlijk, wat ‘n vrijheid! Nu nóg een paar jaar de tijd om er van te genieten …

» Posted By Wieteke On July 29, 2007 @ 22:51

Wat een luxe om zo met elkaar in discussie te mogen zijn. Sinds 28 april 2006 heb ik (pak ‘m beet) 92% kans om te sterven als gevolg van borstkanker. 60 zal ik niet worden, 57 zeer waarschijnlijk ook niet. Stoer hoor, om te roepen dat je bij longkanker waarschijnlijk alleen op de palliatieve toer gaat. Ik ben bestraald, heb chemokuren gehad, 2 zware operaties achter de rug en slik elke dag braaf mijn (anti-)hormoonpilletje: alles ter palliatie … Mag ik dit wel van jullie, moet ik niet gewoon met opgeheven hoofd het graf in? Zal ik ook maar weer gaan roken, mijn orthomoleculaire dieet staken, het op een zuipen zetten om toch vooral geen slaaf van statistieken te zijn.

Ook ik had en heb niet de wens om stokoud te worden. Maar sinds ik op mijn 50e hoorde dat ik al in de verlenging zit heb ik maar 1 wens: 60 worden. Hoe egoïstisch …

» Posted By Wieteke On July 28, 2007 @ 22:50

Onbekwame arbo-artsen

Als ‘stille’ meelezer ben ik blij met de reactie van Tomas Rejda. Ik was bezig om een nieuwe carriere op te starten toen bijna 11 maanden geleden de diagnose borstkanker werd gesteld en 3 dagen erna uitzaaiingen in de wervelkolom werden gevonden. Ik heb eerst radiotherapie gehad tegen de rugpijn, meteen daarna 6 chemokuren (om de 3 weken). Na de 2e chemokuur ben ik aan de slag gegaan met een fysiotherapeute. De eerste week na een chemokuur liet ik alles over me heen komen, de 2 weken daaropvolgend liep ik in principe 3x per week op de loopband, meestal 1 uur. Dit heb ik volgehouden tot december. Toen werd ik langdurig uitgeschakeld door rugproblemen, een operatie en revalidatie. Inmiddels loop ik weer.

Ik zou gek geworden zijn als ik niet in beweging gekomen was. Ik mis een werkkring waar ik (al is het maar een paar keer per week een paar uur) met andere zaken dan mijn gezondheid bezig kan zijn. Nu ik weer wat langer kan zitten mis ik dat werken enorm.

Ik heb ook weken gehad dat ik blij was dat ik niet hoefde te werken. Maar nu blijf ik noodgedwongen op de zak van mijn partner leven wat me een rotgevoel geeft.

» Posted By Wieteke On March 21, 2007 @ 13:59

Armoede in VS neemt fiks toe

Hoezo discussie, het lijkt de Juzo one-way wel!

» Posted By Wieteke On March 01, 2007 @ 01:55

Kale vrouwen: ‘stress, or a sign of madness’

Als ervaringsdeskundige – mijn laatste chemo was op 11 september, hoe toepasselijk – meen ik dat het vooral angst is voor “de ziekte”. Vooral bij AH liet men me voorgaan, ik leek af en toe Mozes wel, overal waar ik kwam zag je een looppad ontstaan. Voorafgaand aan mijn 1e chemo had ook ik mijn haar kort laten knippen, 3 weken erna mijn hoofd laten scheren. Ik heb meteen bloothoofds een rondje Hema gedaan met de gedachte ‘erger dan nu kan het niet worden’. Ik heb menig postbode en collectant verrast met mijn kale hoofd, maar als ik naar buiten ging zette ik een pet op. Toch ben ik van mening dat een “gewone” kale vrouw minder bekeken wordt dan kankeraartjes. Als ik in de spiegel keek zag ik vooral geen wimpers, geen wenkbrauwen. En een lijkenkleur, in en in wit.

Toen mijn haar terugkwam en op dikte was heb ik de pet afgeschaft, dat is dus sinds begin december, waarbij vermeld moet worden dat de oogbekleding al weer terug was. Ondanks superkort haar werd ik ineens als een normaal mens behandeld. Ik moet helaas weer meer tijd voor de dagelijkse boodschappen uittrekken.

Vrienden zeggen dat het wel bij me past dat korte haar, maar ik wil ‘t liefst mijn dikke, krullende lange haar terug. Snel, heel snel! Kaal zijn blijft voor mij het meest confronterende deel van kanker hebben. Omdat 3 dagen na het constateren van borstkanker uitzaaiingen werden ontdekt is de mogelijkheid van meer chemo’s reeel. Omdat ik kinderen heb – en daardoor meer bereid ben voor kwantiteit te kiezen – zal ik daar niet meteen nee tegen zeggen. Maar ik zou nu al nachtmerries kunnen krijgen om weer alles mee te moeten maken van het chemogedoe, waarbij kaalheid met stip op 1 staat.

» Posted By Wieteke On February 20, 2007 @ 00:44

 Page 2 of 2  «  1  2 
«« Back To Stats Page