Statistiek

Comments Posted By Thian

Displaying 691 To 720 Of 831 Comments

Kiezen tegen kanker

En de mensen die volkomen gezond zijn, die leefstijl volgen en wel kanker krijgen, daar hoor je niets van bij het KWF.

Ben het volledig met je eens hoor Karin.

Heb zelf net een verwijzing voor genetisch onderzoek voor darmkanker (HNPCC), heb 50 % kans op het te hebben, de reden dat ik het toch laat onderzoeken, om serieus genomen te worden als ik klachten heb die in die richting wijzen, en dan hulp naar mijn wens te kunnen krijgen, niet om elk jaar op de onderzoeks tafel te belanden en proefkonijn te worden.

Hoezo erfelijkheid bepaalt maar een klein deel?, mijn vader en zijn zussen zijn allemaal drager, de generatie ervoor ook, zal het ras dan wel zijn he!

Ik ben allegisch voor dit soort campagnes.

liefs thian

» Posted By Thian On November 06, 2009 @ 19:54

Dag schat

heel veel sterkte karin,

vindt het zo mooi dat hij jou en jou huis heeft gekozen,

je hebt hem zoveel gegeven.

denk aan je,

liefs thian

» Posted By Thian On October 27, 2009 @ 01:38

Wegstrepen

Erg he al dieren iets mankeren, ze lijken zo hulpeloos, en het zijn zulke trouwe vrienden, schrik al als er een een piep geeft.

Heel veel sterkte hoor karin,

voor jou en voor tweety,

liefs thian

» Posted By Thian On October 24, 2009 @ 12:26

Zelfmoord II

Hallo Cem,

deze draad is dicht,
er is een nieuw forum
voor mensen die denken aan zelfmoord,
daar schrijf ik ook

dit is de link
http://www.spaink.net/forum/

en is er mischien een manier om te sparen voor een nieuw xbox?

ik denk eerder dat je beste vriend Sabrie,
jou erg zal missen.
praat er eens met hem over,
en het kan altijd nog,

heel veel sterkte,
en welkom op het forum

liefs thian

» Posted By Thian On August 29, 2010 @ 12:04

Lieve Henk,

Muziek helpt he. Lief de link.
Ga vanavond op mij gemak de teksten op je site bekijken.

Kon het gisteren veel beter handelen, blijf bang voor dingen die ik in mijn slaap kan doen, waar ik niets meer van weet later.
Zorg dat ik een telefoon bij de hand heb, en heb het even laten zijn wat het is, wel wat voorzorgsmiddelen. Was gelukkig zo uitgeput dat ik in bed gebleven ben.

hoop dat jij het allemaal een beetje redt, met kleinkinderen, gezin, katten etc.

Liefs groetjes Thian

Liefs

» Posted By Thian On August 26, 2009 @ 10:37

LIeve Janus,

En je had het zo druk, nu zo hier in de weer,
het is fijn dat je schrijft hoor,
Moet een beetje lachen om je post.

Zo was het ook bedoelt met dat waterballet, (heb toen nl nooit aan leegscheppen gedacht) als afleiding, probeer de ernst er wat af te halen, het niet erger te maken.

Lief wat je schrijft over de politie!, mensen in huis he, vooral mannen, houdt me voor dat er toch ook vrouwen werken, ze zijn altijd met z’n tweeen dat is bedreigend voor me

Heb eerlijk gezegd nog gewacht tot er bericht van Bert was en erg genoeg het bericht van Luc gemist, terwijl hij zo wat kon gebruiken,
gelukkig dat Henk er was vannacht.

Heb geslapen wel onrustiger als gewoon onrustig maar ja, was verschrikkelijk moe, had in huis op de vloer allemaal dozen en tassen staan. Kastruimte gebrek, verzamelwoede, heb die poetsmiep gevraagd het met me naar beneden te brengen (geen lift 2 hoog) heb dus heel veel met haar samen naar benden in de kelder gebracht, en heel veel weggegooit, dat zijn hier ondergrondse containers (een blok verder) dus ook sjouwen. Maar nu zie je gewoon heel heel erg veel vloer.
Toen ik had vertelt dat ik het makkelijker schoon te houden wilde maken (had al veel uitgezocht, ze vond het al een stuk leger toen ze kwam, werd ze enthousiast. Hebben daardoor heel veel gedaan.
Ga dan helemaal over mijn grenzen heen, maar voelt wel goed omdat mijn huis prettiger leefbaar is. Nog 1 hoek (knutsel/schillderhoek)

Is er meer ruimte voor een schommelstoel, vindt hem wel mooi hoor, roeze is helemaal goed (tegenwoordig met zacht turqois en zacht limegroen) zou hem alleen wit schilderen, is dat erg? Heb het nogal modern in huis.

En nu de medicijnen ja, dat is moeilijk, zie ik heel erg tegen op, ze nemen mij daar niet serieus genoeg, is gewoon een klein foutje, krijg het gevoel dat ze niet begrijpen dat het voor mij zo lastig ligt.

Ach en Raymond, zou ie tegen mij durven?? , grapje, ben heel tevreden zo met mijn medaille als herinnering aan een fijne plek met lieve mensen.

Dat schrijven van dingen die we nooit in het echt zouden schrijven, zodat het in het echt niet op een gegeven moment iets makkelijke maken, ik schrijf bv hier wel eens iets en denk o,jee en krijg een gewoon antwoordt. Merk dat ik in gezeldschap iets meer durf te zeggen, zeggen ze op het DAC ook. Gisteren heel rechtstreeks tegen iemand gezegd die moeilijk deed, kwaad wilde praten, daarvoor kom ik hier niet, ik wil het darten volgen. En ze liet me met rust. (begeleidster zat naast me, was fijn.) Heb jij daar ideen over? Later hoor als je zelf het weer een beetje achter de rug hebt en tot rust gekomen bent, en een beetje uit het dal bent gekrabbelt.

(Wat ik tegen Bert heb geschreven net is een goed voorbeeld.

Vondt je bericht gisteravond en nu heel erg lief.

Veel liefs en sterkte,

groetjes Thian.

» Posted By Thian On August 26, 2009 @ 10:27

@ Bert

Fijn wat te lezen en dat je er nog bent.

Vindt het wel ongelovelijk dat je zo’n brief zomaar gestuurd hebt,
het is niet te bevatten wat je je vriendin daarmee hebt aangedaan.

De enige brief die bij mij op de post gaat is een brief naar de politie, met wat ze kunnen aantreffen, wat ik ga doen en waar ze de onderstaande doos kunnen vinden etc. Met de vraag of zei kunnen zorgen dat als ik dood ben de brieven op verantwoorde wijze bij de mensen komen waar ze voor zijn.

Heb ook brieven klaar liggen maar die zou ik nooit naar de personen zelf sturen, dat ligt allemaal met uitvaart verzekering + beschrijving, hoe ik het wil en kleding, wilsverklaring, adressenlijst, paspoorten van de katjes etc in een duidelijk opvallende doos zichtbaar.
En in de hal staat duidelijk zichtbaar een brief in nood gevallen, bij ongeluk of dood. Daar staat ook een hele omschrijving en gebruiksaanwijzing van de katten in, waar de doos staat en dat ze die moeten pakken, wilsverklaring,ziektebeeld, alles wat nodig kan zijn.

Had het eerts zichtbaar klaar hangen, de doos was een idee van de PIT.

Ik ben bang dat als je dit soort dingen doet, zomaar een brief sturen, je op een gegeven moment iedereen afstoot en als het echt nodig is je niet meer serieus genomen wordt.

Mag hopen dat je je vriendin maandag toch gaat vertellen dat je dit ook zelf serieus neemt en hulp gaat zoeken, vraag desnoods daar haar hup bij zodat ze het gevoel krijgt dat je er echt mee aan de gang gaat.
Volgens mij is dat voor jou maar ook voor haar het beste dat je zou kunnen doen, dat zal voor haar de druk verlichten. En wie weet gebeuren er onverklaarbare dingen en wordt je angst minder??????

» Posted By Thian On August 26, 2009 @ 09:46

Lieve Luc,

Vindt het zo erg voor je, en zo knap dat je hulp blijft vragen, goed van je hoor, en goed dat je naar het crisiscentrum gaat, je bent het waard dat je alle hulp krijgt.

Vindt het erg dat ik het vannacht niet meer gezien heb, en heb kunnen reageren.

Leef heel erg met je mee, heel veel sterkte.

Weet dat je mischien al weg bent en niet meer leest, maar toch

liefs en een knuffel van Thian

» Posted By Thian On August 26, 2009 @ 09:24

Heb stom genoeg in de apotheek staan kijken, waar hij bij was, of het de goede medicijnen waren, ben helemaal vergeten naar de hoeveelheid te kijken, had het idee dat er wat anders wat, maar wat dat ben ik dan helemaal kwijt. Moet bijna alles wat ik echt moet doen opschrijven anders lukt het niet

Afgezien dat weggooien me niet lukt, dan zit ik volgende week zonder medicijnen, krijg het per week, der dag per tijdstip van innemen verpakt (baxter) omdat het zoveel problemen op levert. Heb het nu voor 14 dagen uitgezet gekregen.
Ze hebben er aantekeningen in de computer over, heb gesprekken gehad, kreeg telkens medicijnen er extra bij die alang gestopt waren, gaven toen toe dat ze dat niet hadden ingevoerd, is net pas opgelost.
In leveren kost me heel veel strijd en moeite. Maar moet gewoonweg, weet het ook anders niet.

Als ik er niet af kan blijven, bel ik het crisiscentrum, kunnen zij me helpen, adviseren, de politie vindt ik eng.
Morgen om 10 uur is het DAC open, kan ik daar terecht. Het is moeilijk dat mijn behandelaar op vakantie is, haar vervangster ken ik niet, durf ik niet te bellen. Schrijven kan ik wel, praten niet.
Ik zorg wel dat ik iemand bel want alleen gaat het niet worden.

Begleidster van het DAC heb ik de vorige keer verteld hoe moeilijk het was ze kent me, mischien weet zij raad of wil ze samen met me bellen.

Wens iedereen een rustige nacht.

» Posted By Thian On August 26, 2009 @ 00:41

Ans, wat schattig dat poesje katertje?

Raar he dat het telkens mis blijft gaan met die medicijnen, moet morgen maar echts iets gebeuren, en weer inleveren!!, nee hoor laat me niet kisten.

Hoop zo dat je maar een heleboel plezier gaat krijgen op die studie, even op een goede manier terug in de schoolbanken met ook alle leuke dingen die er bij horen. Knap hoor dat je dat doet.

liefs Thian

» Posted By Thian On August 25, 2009 @ 23:25

Heb weer een dubbele hoeveelheid medicijnen gehad van de apotheek, dit maal nog veel meer, vooor 2 weken ipv 1 week terwijl medicijnen een heel hoop triggeren.

Lukt me nu op dit moment wel om er af te blijven, (rustig maar, is bij mij het weekend al genoeg crisis geweest) maar er moet niet teveel gebeuren.
Wie kan ik nou weer eens inschakelen om te zorgen dat dit niet meer gebeurt en dat het ingenomen wordt.
DIT HOORT NIET TE KUNNEN, het is al moeilijk genoeg zo!

Janus, je gelooft het nooit, ik ben derde geworden met darten, ze vonden me een onverwacht goede beginner, puur toeval hoor al weet ik nu wel hoe het theoretische zou moeten.

Ans helemaal geweldig het badje, heb eendjes, eendjes helpen hoor, een eendje met een duikbril en een met een koptelefoon, en visjes voor een bad, alleen nog geen badje.
Zie je helemaal voor me met de hangmat, schommelstoel, wel ranja met een rietje he, in allelei kleurtjes.

Om eerlijk te zijn heb ik het in een ander huis wel eens geprobeerd met een badje in de badkamer, lang, lang geleden, ging prima, maar kreeg het niet leeg, geprobeert om te kiepen, ging als een waterval langs de trap naar beneden, liep dwars door de muren, liep dagen lang te soppen op de vloerbedekking van de trap. Was wel erg komisch.

De poetsmiep heeft echt haar best gedaan en we hebben veel opgeruimd, zit er nu heel netjes bij voor mijn doen, ze vond het prettig omdat ze zoveel eer van haar werk had, ahum, was echt nodig.

Ga proberen heel de nacht aan eendjes denken, met een beer in mijn armen. En morgen iemand bellen, weet bij “jeweetwel” niet wie, maar iemand.

groetjes Thian.

» Posted By Thian On August 25, 2009 @ 22:43

Lieve Bert,

Ik leef met je mee het is heftig he, zou je iemand kunnen bellen, het vertellen en vragen of ze met je mee gaan naar het crisiscentrum, opvang, zorgen voor je dat je hulp krijgt, hulp waarvan je niet bang hoeft te zijn dat het belastend is voor degene, maar van mensen die ervoor betaald worden.

Er gaat mischien veel mis in de hulpverlening, heus ik weet het, maar ik heb ook zoveel goede ervaringen en zulke lieve mensen tegen gekomen en dat altijd een beetje in mijn hart meedraag

Ben zo bang dat je nu in de ellende een overhaast besluit neemt, daar ben ik voor mezelf ook vaak bang voor, daarom de voorzorgs regelingen.
Lijkt me zoveel beter om een definitief besluit kalm te nemen, met goede voorzorgsmaatregelen en zodat je niet beschadigd wakker kan worden met nog meer elllende.

Begrijp dat het lijkt of er geen einde aan de ellende komt, het duurt oneindiglang en ondragelijk voor je gevoel, en dat je niets meer aan kunt, dat is een crisis maar het zijn een soort golven het wordt vanzelf weer iets rustiger.

Mij helpen medicijnen de ergste pieken weg te halen, het iets dragelijker te maken, mischien kunnen ze jou op een of andere manier helpen.

Wens je zoveel sterkte, denk aan je,

Thian

» Posted By Thian On August 25, 2009 @ 21:32

Lieve Ans

Heb ook gemerk, dat de mensen waarmee ik bevriend raakte als ik ze beter leerde kennen ook een zootje ellende achter zich hadden, verwaarlozing, mishandeling.
(alleen bleek mijn eigen verhaal dan toch iets waar ze van terug schrokken, afhaakte, na ik iets vertelde, terwijl ze wel aan mij hun hele ellende vertelden, en begrip verwachte, ik besefte toen niet dat dat wel heel zwaar was)

Zou er onbewust iets van herkenning zijn? waardoor je, we deze mensen uitkiezen, is het veilig ofzo, of bekend, bang voor het onbekende.

had een collega die haar hele leven in de watten was gelegd, bij elke miniscule tegenslag, was ze depressief zei ze dan (hooguit 2 weken, na 3 gesprekken bij een psych was ze genezen. Is ook heel erg frustrerend.
Niet om als vriendin om uit te kiezen.

Er lijken vaak ook mensen mij uit gekozen te hebben, en kan moeilijk zeggen jou wil ik niet, is nu ook iemand die me opzoekt, dingen samen wil doen. Maar heel veel geld net aan een ander uitgaf en nu boos is omdat degene het allemaal wel aannam maar niet komt als ze belt dat het niet goed met haar gaat, en het telkens af laat weten. Ze zat er vreselijk om te huilen op het DAC, vertelde het alleen tegen mij, schold op haar,en degene was achter haar aan het darten!!!! Iemand van de leiding gehaald, maar toen vertelde ze dat niet maar een ander verhaal, anders zou ze moeten horen dat ze gewaarschuwd was denk ik.
De leiding zei wel tegen haar, kijk ze zitten bijna met je mee te huilen.

Volgens mij is een goede manier om nieuwe kennissen op te doen een cursus volgen (bv in een buurthuis voor de prijs) op hobby gebied, mensen met de zelfde intresses enzo.

Vindt een speeltuin leuk, heb steeds de neiging zo’n kinder opblaas badje neer te zetten, met eendjes.

Lieve Henk:
Ik was erg onder de indruk van die link, vond dat lied, porselein, heel mooi, heb het overgetypt, aantal keer geluisterd, weet nog niet hoe ik muziek op mijn mp3 speler moet zetten, maar als ik het weet doe ik het.

Ben op zoek naar mooie liedteksten, maak een map ermee, voor moeilijke tijden, wil die muziek ook op mp3 speler hebben om tegelijk af te kunnen luisteren.

Allebei liefs en groetjes
Thian

» Posted By Thian On August 25, 2009 @ 10:29

Hoi Bert,

Dat eten begrijp ik wel hoor, lukte het weekend niet om boodschappen te doen, en de kasten zijn heel erg leeg. Daarom eet ik door de week op het DAC, omdat het gewoonweg niet lukt regelmatig en gezond eten klaar te maken.

Klinkt mooi en lief zoals je over je vader schrijft, ken dat niet.
Maar kan heel goed komen doordat er geen tijd voor je was.
wie weet helpt dat om een manier te vinden met je angst om te gaan.

Fijn dat ze nog van je houdt, het je heeft laten weten.

» Posted By Thian On August 25, 2009 @ 00:31

Lieve Ans,

Je kon toch niet anders als je moeder zo zien, dat komt toch door alles wat je heb mee gemaakt, was ook een manier om te overleven, denk dat het wel gezond is om daar nu tegen aan te trappen maar ook te weten dat ze ziek was en de tijd mischien anders.
Ben het volledig met je eens dat je beter er voor uit kan komen dat je ziek bent, en hulp nodig hebt, vindt het zelf een plicht van ouders om te zorgen voor hulp voor hun kinderen als ze zelf (geestelijk) ziek zijn. Dat wordt nu allemaal vanzelfsprekender, dat is ieder geval bereikt.
Vindt ook heel eigenwijs dat ik er open voor uit moet komen, en zeg niet dat het niet goed gaat als het niet zo is, overlaat ook niet met ellende, kom meteen met iets positiefs daarna maar ga niet net doen of er niets is voor de gemoedsrust van een ander.
Denk dat de enige manier om goede hulp te krijgen is te zeggen wat er niet goed gaat, alleen is het niet makkkelijk, vooral als je ddan weer een ander krijgt die eerst wil zien dat je het echt niet kunt.

Moet er ook eigelijk niet aan denken om alles wat gemist is in te moeten halen, wil dat niet zoeken al is het onbewust. Wil daar ook tegen aan trappen, net als jij met dat wiegen. Bijzonder je droom van je moeder, eng en mooi.

ken dat die dankbaarheid, voor kleine dingen, een bloeiend klavertje, wil dat het liefst ook tekenen dan, ook voor de mensen die ooit iets liefs voor mijn gevoel iets voor me hebben gedaan gedaan, wat ze zelf gewoon of hun werk vinden. Dat is fijn dat zou ik niet kwijt willen.

Een hangmat is ook een goed idee, ze hebben dat ook in stoelvorm, zie nog steeds de boven buren als ongenode gasten neer storten. maar als je die niet hebt zo ik een hele schommelbank instaleren. Beetje boorwerk draai ik mijn hand niet voor om, heb al heel wat gaten in het plavond geboord, en heb een hele stevige boormachine die overleeft wat ik hem allemaal laat doen.

blijf maar lekker eigenwijs hoor, en creatief.
liefs en een knuffel.

» Posted By Thian On August 25, 2009 @ 00:18

Lieve maffe janus,

Mag wel he, na je berichtje.
je weet de stemming er wel in te brengen.

Wat ben je snel, heb gekeken naar de schommelstoel uit 18 nog wat!!, moet eerst overleggen hoe ik er fynacieel voor sta, zal wel duur zijn.
Vindt het via internet bestellen wel erg eng, nog nooit gedaan, winkel is makkelijker, maar ‘k denk na.

liefs thian

» Posted By Thian On August 24, 2009 @ 23:54

@ ergens, wie weet waar,

Hoi bert,
Als je niet eet, val je af, so wat, maar door dat je geen voedingstoffen die je nodig heb binnen krijgt en te snel af valt voel je alleen maar slechter, gaat steeds meer achteruit, visuele cirkel. Nl weet je dit zelf maar kan het toch niet laten. Lees de potst van janus maar die schrijft over vitamines ergens en spiegels

wat als het nou te veel wordt voor je (moet ik ex zeggen) vriendin en zij stort in, omdat ze het niet aan kan, en zeg zelf, veel tijd kwijt is aan het
MSNen, jou te redden, en ze daarnaast wie weet wel een leven probeert te hebben. Wat dan? je klinkt heel bezorgt naar haar vandaar.
(dat redding zoeken en vastklampen schijnt ook typisch iets te zijn van emotioneel verwaarloosde kinderen, ben bang dat ik zelf de neiging heb, en houdt dat daarom stevig op afstand)

Weet je ik ben ergens best wel trots, en zou er zelf moeite mee hebben het aan haar te laten merken als ze het niet aankan. Als het zo heel slecht is wil ik zolang mogelijk mensen zo min mogelijk belasten.
Het kan soms niet anders, en ja hier schrijf ik wel maar dat is anders.
Ben bang dat mensen zich verantwoordelijk voor me voelen en zich rot voelen als ik er niet meer ben (door zelfdoding) terwijl ze hun best voor me hebben gedaan.

Als ik bv bel verplicht ik mezelf ook minstens 2 positieve dingen te zeggen en te vragen en te luisteren naar hoe het met de andere gaat,
mag even me verhaal doen en daarna verder. Om te voorkomen dat ik anderen te veel belast. Weet niet hoe degene aan de andere kant dat ziet hoor. Mischien vindt die het wel belachelijk. Het is mijn maffe manier.

Weet dat het allemaal mooi op het schermpje staat en je overladen wordt met goede raad, gooi het schermpje daarom maar niet het raam uit hoor.

Ik wens je moed en sterkte

Thian

» Posted By Thian On August 24, 2009 @ 23:45

Lieve Luc,

Het gaat wel weer een beetje, ergste herbelevingen zijn weg, ben weer een beetje aan het opkrabbelen. Mijn huisje op orde aan het brengen.
Denk ook aan jou.

Lastig he, ik heb toen overbruggings gesprekken gehad in het crisiscentrum met een gespecialiseerde maatschappelijkwerkster, ze was erg lief, als het niet gaat bellen hoor,je kunt er altijd naar vragen.
Hardstikke goed dat er boven tafel is waardoor je in een cirkel ronddwaalt.

Lieve Janus, en Ans

Dat schermpje he, dat geeft veel veiligheid, schrijf ook vanalles wat ik nooit zou zeggen, geeft me het idee dat we toch met een paar mensen hier dezelfde basis problemen hebben, basisveiligheid, vertrouwen etc.
de kenmerken van emotionele verwaarlozing. Werkt het daarom soms?

Dat wist ik niet van dat wiegen, hebben ze zeker niet gedaan, waren al tegen op babypraat, wat mensen blijkbaar automatisch doen (ik kan het niet, voel me belachelijk) ,ze zei dan leert een kind nooit goed praten. Heb veel geleerd over haar denkwijze toen mij oom kinderen kreeg en ze daar veel comentaar op gaf, waren incompetente en overbezorgde ouders, die de kinderen bedierven en verwende. Zijn in werkelijkheid liefdevolle ouders. Heeft me geholpen hoor dit te beseffen, om het te kunnen plaatsen en een eigen inzicht te kunnen krijgen.

Ik wist het eerst niet maar als het moeilijk of heftig is schijn ik zelf schommelende bewegingen te maken, een hulpverleenster vroeg heel voorzichtig of ik het vroeger ook deed, wist niet waar ze het over had, nu weet ik dat dat wel zo was. Deed ik ws ook bij de bedrijfsarts toen ze me aanraakte. Merk het zelf niet zit in een eigen wereldje.

Wil wel graag een schommelstoel.
Moest wel lachen hoor om die pootjes, denk eerder dat het de staartjes zijn. Dan moeten ze maar op schoot komen zitten, is het niet miAUW. Heb ook een hangstoel in een standaard of zo gezien bij iemand maar zie er maar eens aan te komen, kijk wel regelmatig bij de kringloop. Krijg in december nog 1 x extrageld, dan is dat een van me eerste doelen. Kan een schommel niet vervangen, maar ja, ben al tevreden met iets.

Kreeg van de bedrijfsarts een cctje van een e-mail met een verklaring voor de WIA die hij de maatschappelijkwerker en mijn begeleidster heeft gestuurt met daarin dat ik voor 100% niet instaat ben tot enige werkzaamheden, en 3 kantjes met daarin dat hij eerder denkt dat dit jaren gaat duren als maanden. Vindt het eng, alsof ik met een nepbriefje spijbel, de boel belazer, er is altijd wel iets dat ik kan doen toch..

Maar schrijft ook dat hij denkt dat dit voldoende is om de verlenging voor het DAC aan te vragen. Dat is iets dat ik graag wil, anders ben ik er geweest, zonder enig doel voor de dagen door te komen.

Ben me ook maar weer op de (mandoline) accoorden aan het gooien, en mijn hand aan het verrekken, het is moeilijk maar merk resultaat en de anderen ook.

Succes en sterkte met alles wat je moet regelen,
met de hooikoorts en alles

ik schrijf gewoon in het wilde weg hoor,
kan het toch niet laten, neem het me wel eens voor.

Liefs groetjes Thian

» Posted By Thian On August 24, 2009 @ 20:24

Heel veel sterkte Luc, denk aan je.
Liefs Thian

» Posted By Thian On August 24, 2009 @ 10:50

We weten wel dat we leven he, niets is vanzelfsprekend.

» Posted By Thian On August 24, 2009 @ 09:34

Denk ook dat een mens compleet is, kan zijn, denk zelfs dat het aangepraat wordt dat we niet compleet, niet goed genoeg etc. zijn, allemaal oordelen.

Denk dat een relatie pas goed kan verlopen als je je zelf goed kan redden, goed voelt met jezelf, ook alleen kan zijn. Dat alles beter in evenwicht is.

Maar heb zelf geen enkele ervaring in die richting wel het tegenovergestelde, tegelijker tijd onderdrukt worden, verantwoordelijk zijn, en afhankelijk zijn (geworden?) in een relatie, maar ik was nog maar zo jong, had me het allemaal anders voorgesteld. Wilde weglopen en alleen naar Groningen om daar een opleiding te volgen. Lukte niet.

Ik heb me altijd wel compleet gevoeld, wel anders, heb wel het idee dat anderen het me moeilijk maakte, als ik maar rustig mijn weg kon vinden, met rust gelaten, zonder afhankelijk te zijn, zonder druk en dwang redde ik me het best. Voelde me alleen in huis het best. Heb niemand toegelaten omdat ik dat niet kan, niet omdat ik het niet wilde.

Heb wel altijd graag kinderen gewild, mischien zelfs wel een gezin al weet ik niet hoe. Heb bewust de keuze gemaakt om het niet te doen, vindt ik nu een goede keuze, ik had niet goed voor kinderen kunnen zorgen. Janus heeft het wel goed uitgedrukt met die spagaat.

Vindt het knap van je Ans hoe je vecht voor je eigen leven, eigen mening, wat een onbegrip he. Durf geen schommel op te hangen aan het plavond, appartement, ben bang dat mijn boven buren naar beneden komen.

Kan me voorstellen dat het een groot gemis is hoor Bert, weet nl niet hoe groot werkelijk.
Ik bedoelde dat er na een behandeling van je angst er mischien nieuwe mogelijkheden zijn. Maar begrijp best dat je daar niet aan wilt denken, er niet aan toe bent.

Liefs Thian

» Posted By Thian On August 23, 2009 @ 22:44

Lieve janus,

Kon je humor naar Luc wel waarderen hoor, ben benieuwd naar zijn reactie. Als hij er nog uit komt wat hij, jij, hij bedoelt.

Ans heeft gelijk kan me geen enkele voorstelling bij wiegen voorstellen, werd alleen functioneel, of voor straf aan geraakt en daarna zwaar mishandelt terwijl ik wel graag het gewoon wilde maken.
Hij heeft me in gestampt dat aanraken, vies, klef, en onhygienische is, en deed me altijd pijn gewoon voor de lol, deed hij ook bij de katten, trok snorharen uit als ze opschoot zaten, zei dat het geen pijn deed.
Zou ergens wel heel graag willen dat ik er gewoon op kon reageren, maar dan moet ik eerst degene leren kennen, vertrouwen.

Maar juist dat het via het schermpje is maakt het mogelijk te schrijven,
te leren, besef tuurlijk dat je hier elkaar maar beperkt leert kennen, het is voor mij toch zo waardevol.

Vindt je bedoeling en woorden zo oneindig lief, zat daardoor te huilen.
(beter als krassen toch)

zou wel graag een stevige schommel willen (zijn nou eenmaal alleen op kinderen berekent), schommelen tot in de wolken, ergens waar niemand me kan zien of horen.

Kan geen kraaltjes meer zien, zit nu songteksten over te tikken en uit te printen. Het eerste moet eerst want bij mijn laptop heb ik geen printer, en op de (heel erg oude) computer geen internet. Zo blijf ik bezig, afleiding weet je wel.

Er belde net iemand of ik zin had om mee te gaan naar een rommelmarkt wel lief, maar zit nog in pyama, gisteren en vandaag nog niet gedouched of aangekleed, geen boodschappen gedaan dus, dus kon het niet, durf ook niet goed, moet lange mouwen aan, is veel te zichtbaar, bloed af en toe nog. Is fynancieel wel goed.

Een vraag die ik me ergens van je herinner, andere methodes helpen niet want het moet bloeden op een of andere manier, gaat niet om pijn, meer dat alles kapot moet, is onmacht, heb ook bijna de ruiten in gegooit, was bang dat dat op zou vallen, geprobeert op andere dingen te richten.

Of ze me kunnen behandelen hangt van een groot deel af of ik ze toe laat,
de bedrijfsarts heb ik zelf amper mee gekregen, dat zag hij, heeft aan mijn begeleidster gezegd dat hij niet dacht dat ik het hoorde, (alleen toen hij maar zat te wauwelen en ik het gevoel kreeg dat hij iets van me wilde heb ik gezegd: wat wilt u van me, toen zei hij volgens mijn begeleidster, zo! jij bent er!. Dat weet ik dus weer niet, ze zei dat het heel erg nodig is dat er iemand bij is)

Maar zolang ik zo ver weg ben als er iets gezegd wordt, kan niemand iets met me beginnen, het hangt er helemaal vanaf of ik instaat ben een therapeutische relatie (vies woord) aan te gaan, en iemand, behandelaar te vertrouwen.
Mijn begeleidster, vindt ik erg aardig, vertrouw ik met fynancien, omdat ze alles overlegt en zo duidelijk wil dat het voor mij goed gaat. Maar haar laat ik ook zo moeilijk toe.
Ik weet niet of ik dat alleen al kan, vandaar dat het niet duidelijk is of ik te behandelen ben.

Heb wel ronduit uit gesproken dat over ruim 2 weken (haar vakantie) het voor mij weer nieuw is en ik weer een drempel over moet, weer moeilijk.
Dat ze dat in elk geval weet.

Ga me toch maar eens douchen en aankleden, en wat eten, kijken welke medicijnen ik gemist heb. De wereld draait toch door he, ook al zet ik hier alles stil.

Liefs en een knuffel via het schermpje van Thian.

» Posted By Thian On August 23, 2009 @ 15:01

Lieve Janus,

heb het gelezen,
Doe maar rustig aan hoor,jij,
het komt allemaal wel, zoals het gaat, geniet maar van het zonnetje,
hoop dat je weer wat opknapt. (van alles)
Heb bewondering voor hoe je bij je zelf herkent wat er gebeurt,
en kan weet wat je kan doen, hoe je voor ogen houdt dat het tijdelijk is.

Is een voorbeeld voor me.

liefs, groetjes.

Thian

» Posted By Thian On August 23, 2009 @ 11:00

@ 460

Hoi Bert,

Je klinkt heel erg verdrietig, ik denk ga juist wel achter die verwijzing aan, mischien kunnen ze je helpen met die angst.
Je weet maar nooit en mischien is het te proberen.
Juist omdat je daardoor mischien toch de relatie met je vriendin kunt redden als je er wel over praat.

Ze kunnen echt wel veel hoor.
Ze willen zelf mij proberen te behandelen in een specialistischcentrum, terwijl ze niet weten of ik echt behandelbaar ben en het volgens hun heel erg lang gaat duren (gem. 6 a 7 jaar en daar redden ze het bij mij ws niet mee) Twijfel er zelf ook heel erg over hoor.

Mischien zou het wel goed zijn om bij een nieuwe therapeut te beginnen, schone lei, het kan zijn dat je iemand treft waarbij het klikt.

Weet je en zelfmoord kan altijd, elke dag, ieder moment nog.
Dat blijft, maar een kans op hulp, je weet het niet, dat kan je aanpakken en mee stoppen als het niet gaat, je weg er in zoeken.
Daarom ga ik nog evendoor, vecht ik door, omdat er mensen zijn die wel echt willen helpen, alhoewel ik het heel vaak ook niet meer zie.

Alsjeblieft zou zo graag willen dat je het advies van Luc op volgt, je kunt ook zo,n informatie nummer (nummercentrale hoe heet het?) bellen en vragen naar een telefoon nummer in je eigen woonplaats, of bellen naar Rotterdam en daar verder vragen.

Daar proberen ze je echt wel te helpen, kunnen door verwijzen etc.

Heel veel sterkte Thian.

» Posted By Thian On August 23, 2009 @ 10:52

Lief maatje,

Het gaat hier ook even niet best, bij de benen en armen open gekrast vannacht, crisiscentrum gebelt, lukte me niet om te zeggen wat er was, dus ja wat kun je verwachten. Kon niet zeggen dat ik dood wilde.

Als ik mensen goed ken, weet wat ik aan ze heb dan kunnen ze me soms aanraken, bij de bedrijfsarts, raakte de begeleidster me aan om me te troosten, en haar mag ik erg graag, vertrouw ik mischien wel een beetje, maar dat kon ik niet hebben op dat moment (vond het juist wel erg lief van haar), ze observeert me en lijkt precies te weten waar ik ben.
Ze vindt me zo makkelijk in de omgang, om me te helpen, terwijl anderen geen raad met me weten. Daarom is het fijn dat zij de overdracht doet naar de woonbegeleiding. Mocht daarna ook nog naar haar komen zei ze.
Lief he.

Hoop zo dat je wat aan die groep gaat hebben, weet niet wat het inhoudt hoor, maar alles wat je helpt is goed toch…
Geef het een kans hoor, het duurt zo lang he, het andere kan altijd nog, strijd je nog even met me door??? weet dat het moeillijk is hoor.

Merdicijnen werken bij mij vaak averechts, toch ben ik blij dat er nu wat is dat een heel klein beetje ondersteunt, anders zou ik nu helemaal gek worden van alles dat op me af komt.

Ben stiekum (niet voor geschreven) begonnen met een kwart tablet, toen een halve een paar dagen en daarna pas de voor geschreven hele.
Om te zorgen dat het niet zo heftig als eerder zou kunnen worden, heb wel ervaren dat de werking eerst heel heftig is maar als je aan de medicijnen went veel minder heftig, meer een beschermend laagje dat de moeilijke dingen net wat meer op afstand houdt.
(als ik die dingen niet vergeet in te nemen) Het allemaal net wat meer te overzien en iets meer haalbaar lijkt.
(gebruik voor het slapen gaan antidepressieva en en een slaaptablet waar ik al weken doorheen ga, maar kan wel blijven liggen en rusten.
Over dag gebruik ik een antipsychotica dat vermindert de prikkels die je op je af krijgt wat, houdt de grootste pieken tegen.
Behalve als het allemaal zo heftig is, maar dan zou het zonder ws nog veel heftiger zijn.

Ben het helemaal eens met je tekst naar Bert, daar zou hij de hulp krijgen die hij nodig heeft als hij dat wil. En in alle grote plaatsen is een crisiscentrum heb ik gehoord.

Liefs en een knuffel, Thian

» Posted By Thian On August 23, 2009 @ 10:30

Hoi Bert,

Moest eerst even op Ans reageren hoor ze is zo’n schat.

Wat klink jij verdrietig, en heb je veel mee gemaakt de laatste tijd,
vindt het echt heel erg voor je.
Weet je psycholoog hoe het echt met je gaat? zou zo graag voor je willen dat je je begrepen zou voelen.
Schrijf maar hier hoor, we weten allemaal hier hoe moeilijk het leven is, ook ik zelf.

Het lijkt een beetje of ik de andere kant van zo’n relatie heb mee gemaakt, agressie komt vaak uit angts voor he. Maar er speelde veel meer en hefigere dingen mee hoor, maar hij was ook bang dat ik weg ging. Heb me er letterlijk en met levensgevaar uit moeten vechten.
Je maakt dat ik naar de andere kant ga kijken.

Wees voorzichtig met medicijnen, in de zin dat ze niet altijd doen wat jij wilt, je er afhankelijk, lichamelijk en of geestelijk beperkt uit wakker kan worden, hen zelf ook de neiging om er oa met medicijnen er een eind aan wil maken dus begrijp dat wel hoor.

Zelf red ik het door naar de kleine dingen te kijken, beetje bij beetje, dag voor dag. Het blijft heel moeilijk.
Ik heb het zolang alleen gedaan, maar er zijn zoveel mensen die me proberen te steunen en te helpen dat en daar ben ik heel erg dankbaar voor, daardoor vecht ik door zolang het nog gaat.
Heb nu een afspraak dat ik iemand maandag weer zie, mag mailen als het niet gaat, denk dan maandag moet haalbaar zijn. Zo gaat het door.

Hoop dat je blijft schrijven en ik je niet afgeschrikt heb hiermee.

Heel veel sterkte, groetjes Thian.

» Posted By Thian On August 22, 2009 @ 18:24

@ 455

Lieve lieve ans,

Wat ben jij dapper, ik kijk uit naar je lijstje.
(gaat niet zo goed nu, mischien kan ik er ook wat uit halen)
Heb genoten van de lieve en soms direkte , en spontane reactie’s en
zal je niet vergeten, soms lees ik even een stukje terug.
mischien toch wel een boek?

Blijf jij maar sentimenteel hoor,

liefs en knuffels Thian.

» Posted By Thian On August 22, 2009 @ 17:57

@ 425

Lieve Janus,

Wilde toch nog even reageren op wat je schreef toen.

Ben blij dat de prostitutie niet zover gelegaliseerd is.
en die club daar nog niet aan doet, je weet maar nooit.

Arbeidsethos: Lijkt me moeilijk alles is op werken gericht, eerste woorden bij kennis maken (behalve bij ouderen en in sommmige culturen, hoe heten je ouders en wat doen ze), is al snel wat doe je vooor de kost.

Hoe reageer jij daarop?, heb je erg veel last van? lijkt me heel moeilijk
Gebruikte het zelf als het weer was besproken.
Terwijl ik zelf ook werkeloos ben geweest merk ik nu hoe moeilijk het kan zijn.

Nu als ik iets maak, een schilderwerk, poppekleertjes, kaarten, pompoenvogels, etc wordt meteen de opmerking gemaakt dat kun je verkopen, kun je je werk van maken. En ze willen het ook nog kopen.
(mag gelukkig op het DAC niet handelen)
Moet niet denken aan de stress bovendien zou je btw moeten afdragen, is niet haalbaar.

Denk ook dat vrijwilligerswerk onder gewaardeert wordt, terwijl het steeds meer het regulierewerk bv in de zorg, moet vervangen, en er steeds meer mee instant gehouden wordt, wat zonder vrijwilligers zou komen te vervallen.

Liefs en groetjes Thian

ps natuurlijk krijgen jullie het in kleuren en geuren te lezen als luc en ik elkaar werkelijk zouden ontmoeten in het cissiscentrum.

» Posted By Thian On August 22, 2009 @ 11:33

@ 446

Hallo Auke,

Het is veel om te lezen he, neem je tijd maar hoor en schrijf ondertussen, het is zoals Elisabeth zo mooi schreef: een heel boek geworden.

wat ik me afvraag is hoe oud je dochter is, en of ze mischien beinvloed kan worden waardoor ze je niet wil zien. (heb dit bij een vriendin zien gebeuren) vandaar, Lijkt me hoe dan ook heel erg moeilijk voor je.

Heb ook telkens het gevoel en letterlijk alles kwijt te raken, en het niet meer kunnen opbrengen van het oppakken laatstaan opnieuw iets waar ik helemaal tegen aan trap.
Heb wel gemerkt dat er als alles weg lijkt te vallen er toch telkens iets nieuws komt, hulp (uit onverwachte hoek), kleine dingetjes, iets, iemand, wat dan ook, iets wat waardoor het weer even de moeite waard lijkt, waardoor ik het weer even red.

Blijf maar schrijven hoor, het is wel een beetje verslavend, zoals Ans al eerder schreef, kan het niet laten. Hoop dat het jou een klein beetje kan helpen.

groetjes Thian

» Posted By Thian On August 22, 2009 @ 11:00

Lieve Emma,

Wil even schrijven dat ik aan je denk, en het erg naar voor je vindt dat het zo’n moeilijke tijd voor je is.

Heel veel sterkte, liefs Thian

» Posted By Thian On August 22, 2009 @ 10:40

«« Back To Stats Page