Statistiek

Comments Posted By Thian

Displaying 541 To 570 Of 831 Comments

Zelfmoord gaat niet op recept III

Hoi Ellisabeth.

Ik speel mandoline, en hoop echt dat het gaat lukken in die band, fantastische muziek. Muziek maken is ook fijn net als schilderen als het lukt, krijg wel zere vingers nu omdat ik een poos niet gespeelt had.

Wat is dat dat centrum voor psychisch herstel, hoe lang ga je er naar toe en wat ga je daar doen, is het een vorm van intensieve therapie?
Zie je er niet tegen op? Vervelend dat je niet precies weet wanneer je er heen kunt, en dat er een wachtlijst is. Duim voor je dat je eerder terecht kunt.

Hen je het schrijven met je behandelaar overlegt en hoe staat die er tegen over? ik durf er niet over te praten ben bang dat ze de me er niet meer willen behandelen omdat het haaks op het stabiliseren staat daar willen ze dat ik alles toedek, bizar woord alleen al, en ik wil het niet toedekken, heb ook gezegt het gaat om feiten die ik allemaal nu weet en je kunt feiten etc. toch niet weg werken, herbelevingen verminderen etc onder controle krijgen snap ik. Maar wat ik nu weet weet ik.
Daar is niets aan te doen en dat zou ik ook niet willen, krijg je het later nog een keer voor je kiezen.

Denk maar niet na over eventueel verliefd zijn, je merkt vanzelf wel of het echt is en dan nog wederzijds, het idee is prettig, geniet ervan.

Durf het zelf niet aan, ben erg bang in de situatie te komen dat mensen weer met me kunnen doen wat ze willen, zoals die gekke, aardige erg muzikale muzikant, zie tegen hem op, geef antwoordt als hij wat vraagt ook al zijn het antwoorden die niet gegeven en mogen gegeven kunnen worden. En dat is een herkenbare situatie van vroeger die me bang maakt. Weet dat hij het zelfde effect op andere (vrouwen) heeft op het DAC, en hij dan soms hele botte dingen kan zeggen. Het ligt aan mij ik moet die situatie,s onder controle krijgen, Van onderwerp veranderen of aangegeven dat ik daar liever niet over praat.

Heb jij dat ook dat contacten met anderen zo moeilijk kunnen zijn, of voor de verkeerde mensen gaat?

liefs en groetjes Thian.

» Posted By Thian On July 20, 2009 @ 14:14

Lieve elisabeth,

Het gaat wel hoor, ik heb nieuwe medicijnen (zopliclon, naast de 2 trazolan die ik al had)) en een beetje duf en dissy, maar heb sinds tijden 2 nachten redelijk rustig geslapen, duurt wel even voor het werkt terwijl op de bijsluiter staat dat je binnen een kwartier effect hebt en ben ook vroeg wakker maar tussen door slaap ik eindelijk. Dat was heel lang geleden.

Pak daardoor weer wat kleine dingetjes op.
Moet nu nog twee kaarten maken voor afscheid deze en volgende week dinsdag. Zie ik erg tegen op, zowel het maken als het afscheid.

Heb vandaag een enthousiatste gekke en depressieve muziekgast op bezoek, in mijn huis dus doodeng, gehad. Hebben veel muziek gespeelt vindt dat ik het fantastisch doe, hij speelt zelf geweldig op allerlei instrumeneten, is verder blijkbaar niet zo veel gewend.
Was leuk hij wil dat ik in september met ze in een band ga spelen, lijkt me wel leuk hoor, eerst zien dan geloven, populair, country, mexcicaans en zelfs bach etc gespeelt.
De ellende is dat ik geen nee tegen die gast kan zeggen, hij nodigde zichzelf uit, gelukkig had ik een paar uur om het apartement op te knappen en zelf te douchen en iets netjes aan te trekken.

Wist niet goed raad met de eerder posts, weet niet waarom , was zelf ook een beetje raar, heb toen maar niet geschreven.
Dat schuldgevoel wel, als de wereld stopt met draaien denk ik wat kan ik fout hebben gedaan, jij ook?

Hoe redt jij het een beetje? Laat maar wat lezen.

Lieve Ans
Wat goed dat je kiest voor jezelf, ik heb zelf contact verbroken met familie en ondanks het schuld gevoeletc. is het een hele opluchting niet meer te hoeven op zitten en pootjes geven, het gevecht niet meer te hoeven etc. Heb genoten van je scheldpartij hier, duim ook voor je.

Lieve Janus, een hele tijd geleden:
Ja er wordt regelmatig gezongen kom van dat DAC af met gegeleiding van de gekke enthousiate muziekant en nu ook af een toe een beetje van mij.

Wat ik mezelf aan doe, niet het krassen hoor daar heb ik geen moeite mee. Nee wat ik het ergste vindt, het hele proces van ziektewet, daarna afkeuren en in de bijstand komen. Afhankelijk zijn van regels en ambtenaren die geen mensen maar cijfertjes zien, formulieren op tijd moeten in leveren, dat deze mensen zo kunnen beslissen dat je geen geld krijgt. Afhankelijk zijn wat hulpverleners over je beslissen: je bent nu een aantal keer achter elkaar geweest dus kunnen we nu kijken naar psychiatrische thuiszorg; dan denken mens je bent weken te laat toen wes het hard nodig, vroeg ik er om. Van hun afhankelijk zijn, dingen wettelijk niet zelf kunnen regelen.
Dan alle ellende van vroeger, constant over me heen krijgen het weten en niet kunnen en mogen vertellen, hun programma door moeten lopen, herbelevingen. Mijn toekomst die ik had opgebouwd met werken en alles kwijt zijn een heleboel ellende ervoor terug hebben, en niet weten wanneer en of dit ooit stopt. Alles wat ik had gewild kan fynancieel niet meer.
Asl ik stabiel zou zijn mag je het hele verleden nog eens door spitten, zo niet blijft het een tijdbom.

Okee duidelijk genoeg denk ik; ik wil eigelijk wel graag dat er ergens bekend is wat mijn verleden is, ik schrijf vrij veel en heb wel eens gedacht ik schrijf er een boek van. Het lukt me alleen niet in een volgorde te schrijven. Mischien zou dat al genoeg zijn dat het op papier staat, wat ik hier heb vermeld is het het topje van de ijsberg.
Maar ik denk dat behandelaren er negatief tegen over zouden staan, willen het juist toedekken, dan haal ik het zelf naar boven. Kan het moeilijk stiekum doen, ze wil toch niets lezen.
Als ik het maar niet terug lees gaat het goed, gek he??

Heb het idee dat je meer geschreven had waar ik op wilde reageren, maar kan het niet terug vinden.

Hoe gaat het met jou?

Allemaal sterkte en groetjes, Thian

» Posted By Thian On July 19, 2009 @ 23:34

@ 19

Hoi Elisabeth,

Huil maar hoor, moet er blijkbaar uit, hoe rot het ook is, als ik kon huilde ik met je mee.

Ben nu sinds die medicijnen zo beroerd, zo afwezig, zie alles wel herken het niet, huiskamer, appartement, heb erge dissociatieve en mogelijk psychotische klachten, weet niet hoe ik telkens weer een nieuwe dag door moet komen, ben zo verschrikkelijk moe en raar, heb het gevoel helemaal gek te worden. Lijkt of ik zelf er helemaal niet ben, ergens tussen het crisiscentrum en thuis blijven hangen, weet niet meer wat echt is en wat niet. De kattebak verschonen is al een hele kunst, verder ben ik ook niet gekomen.

Morgen naar de arts, kijken wat die nou weer verzin, vandaag een behandelplan in het klad door genomen, wordt je ook niet echt vrolijk van, uitgelegd waarom ik dingen niet zie zitten en waar ik tegen vecht.
Dat alles weg is wat ik opgebouwd had, baan, inkomen, huis, leven en dat ik daarvoor in de plaats alleen maar ellende heb gekregen, zei ze herbelevingen, nee gezegd FEITEN, en dat daar over heen gepraat is tot nu toe en ik het alleemaal maar moet uitzoeken.

Het maatschappelijk werk moet eerst overleggen, maar denkt er over begeleid zelfstandig wonen aan te vragen bij ciz ipv psyychiatrische thuiszorg, zal me een zorg zijn als er maar snel wat gebeurd want ik kan niet meer zo.

Het DAC is wel erg fijn hoor, het lukt me niet de laatste tijd om te gaan en de laatste keer werd ik gek van alle geluiden en heb in een ruimte alleen gezeten daarna kwam ze even met me praten, ze had meteen gezien dat ik raar was, probeerde me af te leiden, heel lief. Hun doel is om ons even te zien lachen en ontspannen, als je een poosje niet bent geweest stuurt ze een berichtje, hoe het gaat en gewoon wat praat, geen druk. Eigenlijk is het DAC en de begeleiding goud waard.

Jammer dat we niet samen kunnen schilderen, gewoon wat kloderen, meestal wordt het nog iets ook, zou mischien helpen.
Heb wel ideen wil dat mischien bij houden in een schrift, gaat het niet verloren, mischien komt het nog van pas.

Sterkte, groetjes, Thian.

» Posted By Thian On July 17, 2009 @ 01:29

Hallo allemaal,

Lieve elisabeth en ans, bedankt voor de lieve woorden,
ik kan er zelf niet om huilen, een hulpverlener waar ik het tegen zei vertelde me dat hij kon zien dat ik van binnen wel huilde, dat vondt ik wel erg mooi en lief gezegd. Weet je in werkelijkheid gaven ze me weg omdat hij een rechtzaak tegen ze dreigde te beginnen, het ging dus om geld en ze deden het waar hij bij was en gaven hem met recht een stok in handen, ik heb jarenlang dagelijks gehoord er is toch niemand die het kan schelen wat er met je gebeurt, je moet blij zijn dat ik je nam.. En zelf dat zij hij nl ook weer om zichzelf te beschermen en me aan hem te binden het is zo ingewikkeld. Daar weet jij ook alles van zo te lezen toch? elisabeth?

De leukste gesprekken op het DAC dag activiteitencentrum vindt ik gewoon gekkigheid met elkaar maken, fantasie verhalen maken, met z,n allen om ons zelf kunnen lachen. Dat breek het een beetje, maakt het wat normaler. Tot afgrijzen van anderen heb ik daar wel eens gewoon geantwoord, ja ik hoor stemmen, maar ik vindt het niet erg hoor. Ging iemand op in met gekkigheid samen(er zitten daar ook behandelaren) zei ze opeens stil als mijn behandelaar het hoort schrik ze zich rot en krijg ik een andere diagnose. Het is eigenlijk wel erg dat zelf daar er een taboe op rust.

Janus; ik heb juist de gedachte dat als ik echt van me zelf zou houden zou ik me dit niet allemaal aan doen en er netjes en voorbereid er een eind aan zou maken.
Is dat een erg gekke gedachte?

groetjes Thian.

» Posted By Thian On July 14, 2009 @ 15:47

Lieve Ans,

Moeilijk hoor om je er zo buiten te voelen staan, dat mensen over “onbenullige” dingen praten terwijl je (we) zelf zo met het leven worstelt. Het geeft het gevoel dat anderen dat helemaal niet kennen, kijk maar mooi door de dure auto’s heen.
Hier wordt je begrepen.

Groeten Thian

» Posted By Thian On July 13, 2009 @ 21:19

Hallo allemaal, Henk ,Janus ,Luc ,Elisabeth.

Ben even van het toneel verdwenen, maar weer terug.
Ik had vrijdag een andere antidepressieva voor geschreven gekregen voor de nacht. De arts (van Palier) zei toen al dat ik paradoxaal reageerde op medicatie ivm met de truxal waar ik wakker van werd terwijl het hoort te sederen.
Ging helemaal mis dus, werd heel somber en heel erg impulsief, huihouden ging wel vliegend maar raakte volldig de controle kwijt. Wat ik niet handig vond met krassen, weet dan niet wat ik de volgende dag aantref. Durfde niet te praten over de gedachten aan zelfmoord en wat dat zou doen.
Heb dus in 1 keer (doe er normaal uren over) het crisiscentrum gebeld, toen het gesprek me niet beviel laat maar gezegd, maar degene ging er meteen op in en vroeg of ik wilde dat ze vroeg of ik opgenomen wilde worden en ben daar maar op in gegaan. Heb constant alles over zelfmoord verzwegen was als de dood voor een gedwongen opname.
Zondag daar een arts gezien die de medicijnenen heeft gestopt, vondt het daar niet om uit te houden maar thuis ook niet hoor, vloog tegen de muren (in mijn hoofd ) op van de onrust, liet iemand me ook een rondje buiten lopen in de gedachte dat ik er van zou opknappen, kon geen geluiden niets verdragen alles vloog me aan. Heeft daarna heel lief met me gepraat en wat rust gevens gegeven en de boel overhoop gehaald omdat ik vroeg om breinaalden, bezig zijn helpt. Ze kon ze niet vinden maar dat ze zo lief was te zoeken. Terwijl ik eerst een beetje heleboel bang voor haar was. Ben nu thuis na telefoon gesprek arts en mag vrijdag komen, zie er wel tegen op.

Elisabeth wat erg dat die vriend het niet door had terwijl hij je zelf had overgehaald, wat heb je je daar eenzaam en verloren gevoelt.
Ben in gedachten bij je.

Vond beide gedichten mooi, maar vooral ;er is een weten sprak me aan, voel me ook zo vaak versteend en zo koud, en van wat ik tussen de regels schrijf is de top van de ijsberg want als ik echt zou schrijven dat is niet te bevatten voor jullie en voor mij niet

Allemaal ik denk dat ik door te bellen naar het crisiscentrum mezelf meer tijd heb gegeven, ik ga echt wel af op behandelaren hoor en rem ze zelfs af voor alles waar ik niet aan toe ben om te zorgen dat het me niet boven het hoofd groeit en het een klein beetje te doen blijft.

Ja Janus ik zal dat soort sites niet bezoeken want dat kan ik niet aan, lijkt me te verscheuren, geeft zoveel herbelevingen en verschillende gevoelens etc tegelijk dat ik heel erg lang van slag maar ook de controle kwijt ben. Heb ook een negatief advies in deze dingen.
NL. heb ik wel zelf ideen over dit soort sites, en ik ben er zeker niet voor, ik geloof in een rechtstaat, of het al dan niet perfect is. Ik wil zelf ook graag netjes behandelt worden en als je mensen zo makkelijk kapott kan maken, er zijn mensen die dat voor de grap zouden doen, hoe vreselijk moet dat zijn.
En paradoxaal heb ik ook medelijden met hem, hij was toen 25 (ik 15), geen 40ger, had toestemming van mijn moeder en vader (zolang ze het maar niet zagen en er last van hadden), heeft zelf geen fijne jeugd gehad en heeft me volop de nadelen verteld. Ik weet zeker dat hij een pedofiel is, hij vertelde dat hij zeker niet van kinderen van hemzelf af kon blijven nog voordat er sprake was van kinderen. Hij heeft me ook voor gehouden dat ik teveel wist en hij me daarom moest vermoorden en me niet kon laten gaan als hij me nu tegen komt probeert hij het weer (is eerder gebeurd, toen heeft een kennis me zonder het te weten gered)
Begrijp het nu jullie over die sites schrijven beter, ik heb foto,s zou hem zo “aan de schand paal” kunnen hangen.

Mijn enige zorg is dat hij andere kan misbruiken, toen ik bij hem was heb ik dat proberen te voorkomen, terwijl ik het toen niet als misbruik/ mishandelen zag, hij had immers toestemming. Nu weet ik aan de ene kant beter maar tegelijkertijd ook niet, ik ben er niet aan toe om me meer te realiseren omdat dat teveel overhoop haalt. Nu voel ik een vage medelijden maar verder niets, als ik me er teveel in verdiep wordt ik overspoelt noemen ze het door hele heftige dingen.
Het is goed zo voor nu.

Allemaal bedankt voor de lieve woorden die ik heb gelezen, dat is hart verwarmend.

Heel veel sterkte, groetjes Thian

» Posted By Thian On July 13, 2009 @ 14:54

@ 860

Hoi Janus,

Ben er ook even stil van, en moets om het laatste deel heel erg lachen,
rolspellen never nooit, in die relatie moest ik verplicht over alles dagelijks waar hij het niet eens was met hem een rollenspel doen waarin hij dan mij was en me afmaakte, als ik iets zij, was zijn antwoord hoeveel is 1 + 1, en daarna je zegt nu dat het 3 is, er was geen goed antwoord, het draaide op geweld uit, de hele nacht. (had meer geschreven maar gewist is hier niet op zijn plaats).

Heb overgens vandaag nieuwe slaapmedicatie (lees antidepressieva), driekwartier geleden ingenomen maar merk nog niets.
Waardoor ik vertrouwen krijg bij de behandelaar is dat ze nu (eindelijk) de praktische dingen aan pakken, en de rest ben ik niet aan toe nu, eerst zorgen dat ik gewone dagelijkse dingen kan oppakken en het weer een beetje zie zitten, er wat meer plezier in heb. De rest zal e een zorg zijn. Alhoewel ik wel tegen problemen aan loop praktisch die ik toch maar ga aan kaarten.

Met de MRIscan schijnt er verschil te zien te zijn bij mensen die zwaar mishandelt zijn, de hersenen schijnen ook kleiner te zijn etc.
Er is lange tijd gedacht dat ik een geestelijke/verstandelijke beperking had, heb mezelf toen ik 11 was leren lezen daarvoor kon ik dat niet, had een grote achterstand met de groffe motoriek, thuis werd ik behandelt of ik achterlijk was en daar waren ze ook van overtuigd, als ik als tiener een krant pakte zijden ze dat begrijp je toch niet en dan zij ik dat het van school moest en lieten ze me gaan, ik heb mezelf toen ook muziek leren lezen en spelen. Nu denk ik dat aangezien mijn werk heel wisselvallig was het met het dissocieren te maken had.

Oke wordt draaierig en kan toch beter naar bed gaan, schrijf de volgende keer wel verder.

Groetjes Thian

» Posted By Thian On July 11, 2009 @ 00:18

Hoi Elisabeth bedankt voor je lieve woorden en wat je in me ziet.

Zit even in een diep dal, dagen spanning, weinig slapen, en de behandelaar die me vertelde dat ik een uitnodiging van een psychiater zou krijgen om wat testjes te doen, gaat ook kijken hoe suisidaal ik ben.
Heb verontwaardigd uitgeroepen; dat is niet eerlijk, er was me beloofd dat het niett meer hoefde op die voorwaarden heb ik de screening gedaan.
Helemaal over mij toeren, daarna nog een beetje aangegeven dat ik vorige week het idee had gekregen door haar manier van doen dat ik het fout deed, dan maar had moeten opletten en mijn eerste gedachte was dat als het weer voor kwam het niet meer zou vertellen, ze reageerde wel positief en zei dat ze me had willen uitleggen waar het door kwam etc.
Terug in de taxi hoofd vol tegenstrijdig heden van die psych die ze nu zou afzeggen maar de volgende keer moest het wel.
De bedrijfsarts had het er ook al over gehad dat er een handtekening van zo iemand nodig was, over mij toeren gebeld, ik kan niet weer een andere diagnose krijgen of naar iets anders door verwezen en alleen een gesprek, maar wel ook over suidaliteit. Heb toegestemd maar ben als de dood (leuke woordspelling) om ergens opgesloten te belanden.

Even een grote stap terug dus.

Heb wel volgende week een afspraak bij het maatschappelijkwerk voor psychiatrische thuiszorg te regelen bij een andere ondernemening en nog wat dingen en kan morgen een arts bellen om te praten over de omgekeerde slaapmedicatie. Omdat ik nu een aantal keer achter elkaar was geweest, voel me net een klein kind afhankelijk van de gunsten nou ja je begrijpt het wel.

Met taxivervoer was te doen, heb zitten breien om niet hoeven praten, en hij vroeg of hij de gordel vast kan maken. NEE gezegd, zo dicht mocht hij niet bij komen, hij luisterde en liet het me zelf doen.

Heb (normale hoeveelheid) slaapmedicatie ingenomen en moet zo naar bed, morgen komt er weer een of andere tiener van de HH thuiszorg limonade drinken en af en toe wat huishoudelijks doen.

Sterkte en groetjes,
Thian.

» Posted By Thian On July 09, 2009 @ 23:22

Ans en Elisabeth,

Ben zelf zwaar mishandeld op alle manieren door ouders en vanaf 15 jaar door een 10 jaar oudere “vriend” van het gezin, ben aan hem gegeven.
Stond daarna alleen toen ik er weg kwam en kon geen hulp krijgen om de laatste aan te geven. Heb al eerder en laatst nog geinformeerd om alsnog aan gifte te doen. Vooral omdat hij een pedofiel bleek en ik bang ben dat hij als hij de kans krijgt meer kinderen kwaad doet, hij heeft ook mijn broer misbruikt en had tegelijk met mij ook een relatie met mijn moeder (zij hield het tegen) en hij heeft weinig of geen grenzen.
Blijkt dat dat 5 jaar na het gebeuren niet meer kan omdat het verjaart is.
Voel me schuldig dat ik anderen hier niet in beschermd heb door het niet aan te geven, maar het helpt wel dat ik er naar geinformeerd heb en het dus wel ergens bekend is.

@ 840 Ans

Wou dat het zo werkte, ben in heel gevaarlijk omstandigheden er levend weg gekomen. Maar ben vanaf heel klein kind mishandelt en dan leer je niet wat normaal is, alleen overleven, schijnt zelf letterlijk je hersenen niet goed te ontwikkelen dat komt niet meer helemaal goed.
Heb daarna net als Luc ggedaan wat hoort, het leven geprobeert op te pakken, werken, woning, inkomen etc. niet afhankelijk zijn.
En nu blijkt dat ik alleen maar heb overleeft, ben alles kwijt en kan niet meer, ben mijn hele leven door dissocieren er door gekomen, kan geen aanraking van mensen verdragen, kan me niet hechten, ben altijd onrustigen angstig etc.
Tijdens de screening zij ze dat ik het verbazingwekkend lang had vol gehouden en goed had gedaan ivm de vele problemen en klachten.
Nu moet ik voor de zoveelste keer opnieuw beginnen. En blijkt dat hoewel ik ben weggegaan ze nog evenveel invloed op mijn doen en laten hebben, en dat besef ik pas nu.

» Posted By Thian On July 09, 2009 @ 21:34

@ 827

Luc die site is geweldig, ben gek op dieren heb, jaren mijn zakgeld ingelevert en alle onmogelijke huishoudelijke klussen gedaan om te kunnen pony en later paard rijden. Weet alleen niet of ik het durf aan te kaarten bij behandelaar. Zou het liefst er morgen meteen heen bellen maar dan zit (tijdens hun telefonischspreekuur) ik bij de genoemde behandelaar, had ik het maar in maart geweten zou veel makkelijker zijn geweest. En het is ook een eind uit de buurt, maar hoeveel verder kan het zijn? Ik denk er over.

» Posted By Thian On July 09, 2009 @ 02:02

@ 828

Hoi Luc,

Palier is een behandelcentrum in Denhaag, daar val ik sinds kort onder het centrum intensieve behandeling en onder het centrum Dissociatieve stoornissen, heb vandaag weer even bewezen dat ik er thuis hoorde, al is dat het laatste dat ik wil. Heb er een behandelaar een spver io die mijn behanding gaat coordineren maar me voorlopig nog niet begrijpt, nouja heb haar 5 keergezien denk ik. Had telkens nog het excuus dat het door het reizen niet kon, nu heb ik een machtiging voor taxivervoer gekregen om veilig heen en terug te komen en geen excuus meer. Had liever een behandelaar hier in de omgeving gehad.

Erg zo’n meter boeken als het niet lukt, en de druk van het eigenlijk moeten.
Ja ken dat geen fut, alleen doelloos voor je uit staren.
Heb nu sederende medicijnen en wordt er dus wonder boven wonder actief van (is ‘snachts niet zo handig heb er dan 2 overdag 1), lijkt of er ruimte komt om iets te ondernemen, ben wel rustiger in mijn hoofd, wil graag overdag meer zodat ik daadwerkelijk meer kan doen en het niet bij plannen blijft en ik me prettiger voel, het leven mischien wat meer oppakken. Heb het idee (binnenkort) weer aan het werk te kunnen op gegeven, in de zorg komt steeds meer druk, mijn functie is ondertussen vervallen en wordt vrijetijds manager oid alleen intake en plannen, je ziet de clienten niet meer omdat je anderen, die geen tijd en zin hebben, het uit moet laten voeren omdat dat goedkoper is, en dat noemen ze vakkundig etc. Dat kan ik niet ben te betrokken.

Sorry hoor het lukt me niet kort te antwoorden,

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 09, 2009 @ 01:25

@ 825

Hoi Luc,

Lief je reactie, maakt niet uit hoor wanneer je reageert, neem de tijd, ik heb in het begin ook eerst gelezen en toen gaan schrijven vondt het erg eng in het begin, had zoiets van o, het zijn wel echte mensen, geen fictie.

Ik heb als activiteitenbegeleidster in een verpleeghuis gewerkt, zit nu al 1,5 jaar in de ziektewet, daar was ook een coma afdeling, ik werkte zelf met psycho geriatrie, maar henb wel wat over geleerd en gehoord.
Fijn dat ze blij waren met je ontwaken, maar voor zover ik weet horen mensen vaaj een jaren lange revalidatie en of begeleiding te krijgen om om te leren gaan met de veranderingen in de psyche (naast evt lichamelijk letsel) zoals verandering van karakter, emotionele instabiliteit (zijn ook andere termen voor) etc ook wordt de direkte omgeving ondersteunt omdat als het leven weer wat normaler wordt bv omdat het lijkt of er een totaal andere partner is.

Ik ga hier verder niet op in hoor want dat heeft geen zin. Maar ik denk wel dat het heel erg moeilijk zal zijn geweest alles zo zelf weer te hebben moeten oppakken, ik kan me goed voorstellen dat je er op een gegeven moment over belast van raakt en dat het best wel mee zou kunnen spelen nu. Mischien dat als je hulp zou zoeken dat het handig is het er over te hebben en dat het verschil zou kunnen maken.

Moet zeggen dat ik ook wel eens wegloop tijdens een gesprek bij een behandelaar, ben immedels zo ver dat ik nog een paar woorden kan uitbrengen en nu zelf weer terug ga of met afspraken weg ga (dat ik bel als ik het niet red, heb nu ook een briefje mee van een hulpverleenster van PsyQ dat ik haar mocht bellen omdat ik erg afwezig en me onwerkelijk voelde, lief he, ook heeft ze kleurplaten voor me uitgeprint en heft ze me gevraagd om na te denken hoe ik afscheid wil nemen, mag haar wat laten doen of met haar naar buiten ze wil het graag goed laten verlopen.
Ik weet nu waarop het niet goed gaat bij nieuwe behandelaar en (moet) ga dit aankaarten morgen dat is erg spannend. Ben er ondertussen van overtuigd dat het net is wie je treft en of het klikt. Jammer dat je niet iemand getroffen hebt die de goede toon vond.

Ik wil en kan die belofte over geen zelfmoord plegen niet doen, is me wel gevraagd, ik onderbreek het en vertel wat ik wel kan beloven en zorg dat er voldoende ruimte voor me in zit. Dus ik beloof dat ik bel voor ik iets doe in die rchting, fdat ik dan degene die ik bel gelegenheid geef om met me te praten etc. En daar houdt ik me ook echt aan, soms bel ik eerder uit voor zorg.
Nu vindt ik dat ze me bij PsYQ zo lief zijn dat ik moet wachten tot ik daar afscheid heb genomen, krom maar ja wat doe je er aan.
Ben benieuwd hoe ze er bij Palier over denken.

De IT lijkt me erg technisch en zakelijk, hoe redt je je daar? lijkt me moeilijk, wel rot de zorgen om je bedrijf en alles wat erbij hoort, knap dat je het zolang hebt volgehouden.

Heel veel sterkte, groetjes Thian.

@ 821

Hoi Elisabeth,

Heb met behandelaar overlegt, vindt dat ik mijn grenzen aan moet geven, moet volgen. En dat ik dus beter niet aan bingo mee kan doen, wel erbij gaan zitten met een werkje oid ivm dat het de enige avond opening is en de avonden zo lang zijn voor me.
Ga het nu daar nog met de leiding bespreken, zodat ze me junnen steunen omdat andere bezoekers me anders proberen over te halen.
Goed he.

Sterkte groetjes Thian.

» Posted By Thian On July 09, 2009 @ 00:42

Hoi elisabeth,

Had slaapmedicatie genomen gisteren (en was de tweede poging met versturen), en niet meer gelezen, had niet zo’n snelle reactie verwacht, vindt het wel erg lief dat je voor me op wilde blijven.Hoop alleen dat je het niet gedaan hebt, je had ook al een moeilijke dag.
Moest vanmorgen vroeg op, naar behandelaar hier dat stopt de 28 ste. Rare drukke week, alles ‘smorgens.

Heb wel gekrast zag ik vanmorgen, ik vindt het niet erg hoor, het haalt het schuldgevoel een beetje weg. Heb las het erg blooed wel eens het gekke idee dat jje daar ookk een schilderij mee zou kunnen maken gek he.
Zo raar gisteren, weet wel wat er is gebeurt maar is toch onwerkelijk, zit ook te hopen bij elk nummer dat het er niet op staat, in het begin gaat het nog maar hoe minder ik over heb hoe erger het wordt, had bedacht al ik het eerste dat ze noemen over slaan kan ik nooit bingo hebben.
Maar ik werd er rustiger door waarop de leidster zei, voor de groep, je speelt toch niet vals en mijn buurvrouw meteen zei 21 is al geweest en ik nl niet kon zeggen dat ik dat niet deed.
Maar ook een prijs uitkiezen is lastig, er zit alleen maar in mijn hoofd datt ik het niet mag, niet verdien, heb er niets voor gedaan, thuis vroeger was het een hel als er een spelletje werd gespeelt, ze konden allemaal niet tegen hun verlies, ik was de kleinste, moets zorgen dat ze allemaal wonnen maar dat mochten ze niet merken want dan was het ook niet goed. Eindigde in ellende en ik kreeg de schuld.

Blauwe plekken door knijpen of slaan vinden ze ook zelfbeschadiging, alles wat bij een ander pijn doet ook al voel je zelf geen pijn.
Kan wel zeggen niet doen hoor maar dat is niet haalbaar he?
Blijk soms ook hele grote paarsblauwe plekken te hebben, dat heb ik dan zonder ik het merkte zelf gedaan met krabben, soms heb ik brandblaren van de verwarming die ik tijdens en daarna niet voel, kom ik er bij omkleden achter, dan heb ik het alleen maar koud gehad. Gek he.

Ga nu snel douchen en naar behandelaar.

sterkte voor vandaag,

groetjes Thian.

@ 823

Hoi Magnani,

Je schrijft aan Ans maar wil je toch even zeggen dat ik het wel waardevol vindt wat je eventueel te zeggen / schrijven hebt hoor.
Schrijf gewoon maar als je wilt.

Groetjes Thian.

» Posted By Thian On July 08, 2009 @ 09:47

@ 816

Lieve elisabeth,

Wat erg wat er met je gebeurt is, een heele lieve hulpverleenster in het crisiscentrum zei tegen mij dat als je als kind geen grenzen tussen jou en een ander hebt geleerd, geen eigenheid, basis veiligheid en nog wat van die dingen dat het je dan wordt aangedaan ook als volwassene, omdat je het dan niet weet. Je moet als het ware leren hoe het anders kan. En als er dan ook nog een groot leeftijds verschil is is het oneerlijk en kan er niet van je verwacht worden er tegen op te kunnen.

Doet die psycholoog het wel in overleg met je, kijkt hij of je het aan kan en is er opvang als het mis gaat??? Moet er niet aan denken, ga dood van binnen als ze zoiets met me zouden doen. Keek en kijk nog regelmatig toe naar me zelf, gek iets he vooral als je voelt dat je uit elkaar gaat zeg maar, bv voelen hoe je na hevig schrikken aan tafel gaat zitten thee drinken met een hulpverleenster maar ook gewoon bij het raam blijft staan en afwisselend van beide plaatsen praat… maf heel maf.

Zit ook weer onder de tafel, kom er gerust bij.

Ben naar het DAC geweest na lang nadenken gebleven terwijl er Biingo was. Had het niet moeten doen. Zo ellendig in mij hoofd, zo druk, ik mag niet winnen, maar ze begrijpen het niet, winnen is leuk maar voor mij niet, en ze denken dat het om de andere bezoekers gaat maat die ziie en hoor ik niet dan. Ze klapten voor de anderen vast ook voor mij denk ik. Ze zei dat ze niet kon horen dat ik Bingo zei, moest harder, Na de derde keer winnen, wou ik niet meer, sloeg cijfers over maar mij buren hielden me in de gaten, zeiden er wat van. De leidster was heel lief pprobeerder op haar manier te helpen zei dat ik ze zo allemaal over me heen kreeg dat ik beter kon meewerken dan was ik er sneller van af. Kon het niet, moest wel, vreselijk, heel veel weg geweest, nu moet ik krassen, doe het nooit meer.

Denk ook aan Malka, raar he op zijn site dat er mensen komen en gaan en je vaak totaal niet weet hoe het verder met degene gaat.

groetjes Thian.

» Posted By Thian On July 08, 2009 @ 00:26

@ 810,

Hoi Luc,

Lief wat je schrijft.
Wat ik me meteen afvroeg is hebben ze met je gepraat over de gevolgen van maanden lange coma, ik heb een opleiding in de gezondheidszorg en er jaren lang gewerkt. Weet dat het invloed op je hele zijn en denken kan hebben. Ws ben je gerevalideerd en zullen ze er met je over gesproken hebben.

Huil maar hoor, ik heb van een hulpverlener in het crisiscentrum gehoord dat je met huilen giftige stofjes kwijt raakt (er ook wat over gelezen) die ontstaan door verdriet etc. en als je niet huilt en het opstappelt en je je slechter voelt. Ik neem het met een korreltje zout maar het is vast niet voor niets dat mensen kunnen huilen. Ik huil wel met je mee.
Je hebt ook veel mee gemaakt.

Ik wil ook overal uit weg, als ik zeg dat ik weg wil, zeggen ze dat, schijnt wel iets te maken te hebben met PTSS, met onrust. Is ellendig want je kunt niet voor jezelf vluchten, nou je met DIS een beetje behoorlijk wel.

Met een hulpverlener moet het maar net klikken en dat na een jaar wachten, vreselijk. Dat moet toch beter kunnen?
Heb geen idee wat RL is.

Blijf hier maar schrijven hoor, fijn wat van je te horen.

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 07, 2009 @ 01:49

@ 809

Lieve elisabeth,

Er zijn is genoeg, blij zijn om alle kleine dingen,
kun jij ook blij worden van een klaver bloemmetje dat bloeit, op je buik willen aan liggen om het te tekenen, als je het plukt gaat het immers dood.
Het mooie zien, blij worden van een staartstokje dat gras uit je handen eet, van de katjes die kopjes geven etc. Ik zie details geen geheel.
Mischien komt het omdat ik geen geheel ben.
Maar van een kleine nare gebeurenis ben ik evenredig van slag.

Maar ik zoek een ander woord voor splinters, juist omdat het me aan lijmen doet denken als het in elkaar past, zolang het iets is dat in elkaar past, nee mischien elkaar aan vult, tot een kleurijk mooi geheel maakt, doordrongen van licht en zon.

En de waarheid, wie weet wat de waarheid is, ik niet, het is veel te verwarrend die laten we links liggen, alleen maar gewoon zijn zoals we zijn en horen wat we zeggen, wat we bedoelen wat doet de rest er toe?
geen verwachtingen maar mogen zijn wie je bent.

Begrijp je,

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 07, 2009 @ 01:29

Hoi Henk,

Fijn wat van je te lezen, het was niet zo bedoelt hoor maar ik was bang dat we met zijn allen mischien over donderend zouden zijn voor nieuwe komers.
Heel begrijpelijk dat het herkenbaar is, mischien hebben jullie wat aan elkaar dan.

Goed te lezen hoe je met je vriendin omgaat, dat dat kan, je niet spot of treitert maar begrip probeert te hebben. Het is voor bv mij al niet te begrijpen, dacht hoe kan een buitenstaander daar dan ooit mee omgaan, zoveel praktische problemen levert het op zo vermoeiend, als of het als zand door je handen glipt, de werkelijkheid. Mooi om te lezen hoe je er tegen aan kijkt. Hoe het kan.

Heb tot voorkort heel veel te horen gekregen dat andere mensen veel ergere dingen hebben (niet hier hoor) etc, hoor dat sinds deze diagnose niet meer, dat is wel heel raar, voor mij is er voor en na geen verabdering.

Krijg sinds kort behandeling in een gespecialiseerd behandelcentrum, heb nu ook taxivergoeding, zie het nog niet erg zitten maar geef me maar over voorlopig, nee ik ga het een kans geven. Heb aan gegeven dat het vorige stabilsatieprogramma averechts werkte, dat ik het hier en nu vreselijk vindt en dat niet bevordelijk werkt en dayt heeft ze allemaal opgeschreven en maakt nu een behandelplan. We zien wel.

Bedankt voor je lieve woorden, veel sterkte
ik hoop weer wat van je le lezen.

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 07, 2009 @ 01:13

Hallo allemaal, ben een beetje overdondert door wat ik allemaal heb gelezen en bij versturen van posts kreeg ik telkens een error.

Hoi Janus,

Ik waardeer echt wat je schrijft hoor, bedankt voor je lieve en wijze woorden. Dat gedicht was algemener als het opgevat was, de hele ellende van verjaardag, de brieven van familie, de herbelevingen, het lezen hier, en toen was het er plotseling, stond zo op papier. Heb het in een opwelling gepost en dacht nu een error maar die krijg je als je je woorden goed afgewogen hebt.Is niet erg hoor.

Kan mezelf van buiten observeren en weet dat het niet rieel is maar ik blijft me schuldig en onrustig, rot voelen, gaan bemiddelen het goed maken, weet ergens dat het irrieel is, voel het niet zo. Is me tot voor kort ook nu met die ellendige verjaardagskaarten verteld, toe geschreeuwd, in het gezin als kind kreeg ik letterlijk overal de schuld van zelf van wat de hond deed kreeg ik storm over me heen. Kwam door mijn geboorte dat mijn vader schizofreen was zei mijn moeder met bordeline etc. Volgens wat ik nu weet kun je als kind je dan niet goed ontwikkelen, zelfs je hersenen echt niet, blijft aan het overleven. En ellendig genoeg zie ik daar staan wat mij over mkijn kindertijd vertelt is. Dat bedoel ik met verwrongen ideen.

Ik schrok in het begin even vanje post aan Malka, maar je verduidelijkte jezelf er in en ik zie overal je goede bedoelingen ook al draaf je nog wel eens door (net als ik) Moet ook erg om je lachen hoor. Waarom moet je die boom nou weer laten staan, wil hem op m’n balkonnetje samen met een koe en geitjes, zou ie dat houden denk je. En welke god zou je dan uit kiezen om te zijn?

Groetjes Thian.

» Posted By Thian On July 07, 2009 @ 00:58

@ elisabeth,

Wat schrijf je lief, ik probeer door te vechten hoor, laat het er niet zo bij zitten,
en zorg voor een neutraal, kort en niet dramatisch, kant en klaar berichtje is, voor als ik er niet meer mocht zijn voor de websites waarop ik actief ben, dat dan zo verstuurt kan worden.
Net als het ontwerpen van een kaart.
Gek he, had ook nooit gedacht zo oud worden.

Maar zoals ik zei ik vecht nog dapper door.

Jij ook he, mijn idee over jou, een zorgzame moeder voor haar 4 kinderenen toch onbegrepen en ja wat, ieder geval creatief, gevoelig en begrijpend. Zou je graag tegen komen als ik zou durven, over schilderen praten etc.

Heb het gekke idee dat janus manier van schrijven aan je ex doet denken (door wat je over hem schreef). Raakt het je daarom zo? begrijp wel waarom je hier voor kiest. Doe maar wat het beste is voor jou.

Je leest nog van me hoor, zeker.
heel veel sterkte en liefs,

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 05, 2009 @ 23:59

@ 778 Janus

Een hele tijd geleden lijkt het, maar het bleef in mijn hoofd, het ging over stemmen, jij noemde het stemmen maar het gaat veel verder hoor,
Het ging over een 11 jarige jongen, je schrijft als hij je letterlijk heeft vrij gevochten, waarom (in godsnaam) zou hij willen dat je er een eind aan maakt. Je hoopt dat ik hem als vriend ga zien.

Dat zie ik al lang, voor de “kleintjes” ben ik niet bang. Daar moet ik om lachen maar ze maken wel dat ik met een duim in mijn mond en met een beer op de bank zit. Dat ik speelgoed koop etc.

Hij heeft me vrii gevochten uit een situatie die erger als de dood was, een verkrachting (was hooguit 11) waarbij andere jonges me wilden helpen maar werden tegen gehouden door mijn broer en die allemaal samen wegliepen. Toen ik ze weg zag lopen ben ik zelf weg geraakt en weer bijgekomen toen ik los was, heb mezelf hem aleen nog een schop zien geven ben toen gevlucht. Het dichtje van de dader zat bij me in de klas en heeft me het toen ik in de twintig was. Iedereen wist het alleen ik niet, niemand heeft ooit me me gepraat.

Het zijn niet alleen stemmen, ik gedraag me ook zo dan, ik werd er zelf op het werk wel op aangesproken en dan wist ik er niets meer van of vaag maar kon het niet na vertellen. Daarom willen ze een gespecialiseerde behandeling. Na 10 keer weet ik nog steeds niet zeker of degene die op me afkomt de behandelaar is.

In meerderheid ben ik voor dood gaan, afspraken tellen ook, en er wordt gezegd dat er mischien een manier s om prettig te leven. Heb geprobeerd doelen te stellen, huisje met tuintje en dieren, echt goed schilderen, eigen stijl ontwikkelen, weer iets gaan doen met muziek. Maar andere momenten lijkt het flauwekul,ik neem immers mezelf mee, alles gaat daar niet om weg etc je kent het wel.

Moest toch even er op schrijven, had ik beloofd aan mezelf.

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 05, 2009 @ 21:40

lieve Elisabeth,

Ik vindt het zo erg, ik begrijp je hoor, maar vindt het erg dat je je niet meer veilig voelt hier en hier niet meer zult schrijven,
Anderen die het ook hard nodig hebben zullen mischien ook niet meer schrijven. De de kracht van zo’n site, is juist dat er hier begrip zou zijn voor de constante strijd in ons, de wanhoop etc.
Heb het gevoel dat ik wat fout heb gedaan, weet dat je contact met mij wilt houden, maar dat ik iets had tegen moeten houden ofzo iets anders had moeten doen.

Voel me heel klein en in de war, tijdens mijn gedicht, dat overgens bijna niet rijmt, heb ik al zitten huilen, het kwam zo vanzelf en is zo waar.

En ik heb zo’n moeite met de anonimiteit opgeven, omdat mensen altijd een voorsteling hebben van mensen, als je niet aan hun voorstelling voldoet. Ben zo vaak teleurgesteld maar ook aangevallen, misbruikt, mishandelt, uitgestoten door mensen die daartoe gedwongen werden. etc. moet moed verzamelen als je het begrijpt.

Wat fijn dat je zo’n fotograafvriend hebt, hoop echt dat je een fijne dag in de dierentuin hebt gehad. En ben nog nieuwsgieriger naar je schilderijen enzo. Wat goed je voornemens, moedig.
Raar he dat in slechte tijden dat soms, als je/ik me er toe kan zetten het werk wat extra’s kriijgt, er is me ook vertelt dat ik in deze periode echt vooruit ga. De meeste beroemde schilders hadden geen best leven geloof ik. zouden ze daarom zo goed schilderen.

In elk geval heel veel sterkte, ik keek uit naar je posts, heb het idee je een beetje echt te kennen.

bedankt daarvoor.
Thian.

» Posted By Thian On July 05, 2009 @ 21:13

alleen maar ergen mogen zijn
waar geen oordeel is, geen kritiek
een heel klein plaatsje voor mij
ergens waar niemand mij ziet

waar ik alleen gehoord wordt
mag zijn wie ik ben
met alle verwrongen ideeen
alle wonden

waar mensen vriendelijk zijn
zeggen het is goed
je kunt er niets aan doen
het was niet jou schuld
meer vraag ik niet

een plekje onder de tafel
warm en beschut
en veilig

» Posted By Thian On July 05, 2009 @ 14:08

Naar aanleiding van alle reacties op het schrijven van Luc en Malca

Wat me verwondert is hoeveel er al ingevuld wordt, de hoeveelheid adviezen, comentaar.
De een heeft hooguit 20 regels en de ander hooguit 10 reges geschreven,
zouden we ze hier niet mee afschrikken?…

En toch wat info voor Malka hier, de meeste mensen gebruiken hooguit hun voornaam, of een verzonnen naam, ik ook hoor, juist om open te kunne schrijven. En niet zo herkenbaar te zijn, je weet immers nooit of je elkaar nog eens tegen zult komen en in welke situatie.
Dat het e-mail adres beschermt wordt is ook niet voor niets, je weet niet wie je voor je hebt en veel mensen hier zijn kwetsbaar. Als iemand je e-mail adres vraagt, krijg je een heel vriendelijke mail van Karin en kun je zelf rustig beslissen. (Dat vindt ik prettig)

Heel veel sterkte allebei en schrijf maar gerust hier hoor.

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 05, 2009 @ 13:51

@ 790 en 791 even door elkaar.

Elisabeth, fijn dat het er op zit he, een nieuw begin, voornemens,
samen zijn met mensen is confronterend, van een afstandje is alles mooier.
Kan altijd bij goede vriendin terecht, als ik had gebelt.. maar als ik er ben wil ik na een poosje, hoe lief ze ook zijn, alleen maar weg (huil ‘snachts), het vraagt zoveel, tempo is anders etc.
In de keuken kan je je ook creatief bezig zijn.

Zou zonder creatief bezig zijn, schilderen muziek maken etc dood zijn, leef door dit alles te doen, voel daardoor. Anders voel ik niet, houd ik zelf weg, is me vertelt en geloof ik, alles gaat weg en er is niets meer.

Vind Janus reactie op mijn vraag of het verhaal van de dierentuin hier wel hoort wel erg lief hoor net als jou reactie’s.’

Ben wel in een gat gevallen, kom er af en toe uit, is net of alles niet echt gebeurd is, of ik niet echt ben, of mensen gewoon door me heen kunnen lopen en ik niet zichtbaar ben, of ik helemaal niet jarig ben geweest, mischien besta ik wel niet dacht ik straks, voelde niets, kon me niet bewegen. Ben gaan schrijven, helpt

O,ja Janus die truxal is voornamelijk sederend, raar want dat doet het bij mij totaal niet, wordt juist actief of ik weer ruimte krijg om wat te doen. De slaapmedicatie is een antidepressieva allebij niet verslavend, wel langzaam afbouwen omdat de klachten anders bij stoppen in een keer hevig terug kunnen komen (nu gelijkdelijk denk ik dan meteen bij geleidelijk stoppen)

En die taxivergoeding is een pak van mijn hart maar tegelijker tijd betekent het ook dat ik geen excusen meer heb en dat is confronterendt? Krijg ws bij Palier info over wat het ziektebeeld inhoudt en waar het vvandaan komt (psycho-educatie alhoewel ze al voorzichter wordt met medische termen aan gezien ik ws mijn neus er door optrek als of het iets vies is, verontschuldigt zich ervoor) heb gezegd als het maar afgepaste informatie en niet te rechtstreeks is, ben wel nieuwsgierig.

O, en ik las ergens i.p.v. stoornis; aandoening vindt ik een betere term omdat het aangedaan is. Vindt ziekte (beeld) oook vreselijk, dan beter beperking. Door de zin je bent ziek als je koorts hebt,?????en anders..
Nou ja beperking, denk dat je erdoor andere dingen ontwikkeld om te overleven oa. creatief kunnen uiten, maar iemand die blind is gaat ook beter horen, of moet ik luisteren zeggen. Dan zorgt elke beperking voor een ontwikkeling. Wordt me te ingewikkeld

Door de onrust wordt ik heel druk en snel, keek snelle jelle wel zijden ze op het DAC, normaal ben ik de rust zelf.

Groeten en veel sterkte allebei

» Posted By Thian On July 05, 2009 @ 00:41

@ 787

Hallo Malka,

Je kunt ook hier schrijven hoor, dan reageren er wel mensen, voor mij werkt het juist omdat het annoniem is en doordat anderen het zelfde hebben vindt je hier begrip over.
Wat erg om dan weer wakker te worden en steeds die opnames.
Ben zelf 5 keer in crisiscentrum opgenomen geweest en er werd steeds gepraat over langdurige opname, sta er wat dubbel tegen over wil het aan de ene kant echt tootaal niet aan de andere kant ben ik soms zo moe van alles dat het lokt en nog veel meer. Ben niet gedwongen opgenomen omdat ik nog net meestal meewerk, dat lijkt me vreselijk.

Heel veel sterkte

Thian.

@788

Luc, (en Karin)

Je schrijft dat het lezen alleen al helpt,

Ben het helemaal met je eens, vindt het een wonder dat dit bestaat heeft me er af en toe doorgehaald alleen al door dat het me doet beseffen dat er andere mensen zijn en er begrip is, contact al is het anoniem. Helpt me even gewoon te kunnen zijn en denken.

Bedankt daarvoor.

Sterkte Luc.

Thian

» Posted By Thian On July 04, 2009 @ 23:16

@ 785

Hallo Janus,

Wilde eigelijk nog reageren op de post ervoor maar dat past niet bij mijn stemming, komt nog wel eens.

Wel leuk iets over de dierentuin te schrijven, past het wel op deze site?
doe het toch maar.

Het was heel moeilijk om de deur uit te gaan, maar heb het wel gedaan, in de brievenbus beneden gekeken, vondt een machtiging van ze zorgverzekering voor taxivergoeding, bij de berging stond de wasmachine er nog (grofvuil) ben terug gegaan om te bellen. Me wel even afgereageert.

Moest toen nog een keer “weg gaan” heb het gedaan, om 12.00 uur bij de dierentuin was het ook een grote stap om naar binnen te gaan. Toen regende het zachtjes, maar heb alles van me afgezet en ben meteen in treintje voor een rondrit gaan zitten, dan ga je naar de andere kant van de dierentuin en kon ik terug lopen (was al doodmoe) eenmaal daar scheen de zon volop.
Kreeg prompt een astma aanval, was te verwachten, medicijnen hielpen, ben op mijn gemak de dierentuin door gegaan, heb me dat ook telkens voor gehouden: je hoeft niet alles te zien, soms ergens een halfuur gezeten, de stokstaartjes gras gevoerd. Meer dan honderd foto’s gemaakt. Probeer maar eens een achter glas druk ijsberende tijger netjes op de foto te zetten hij liep er telkens uit of het weerkaaste (lijkt wel een spook).
Hen mensen gekeken, ijs gegeten. Tekenen durfde ik niet, ben dankzij extra medicijnen tot 17.00 gebleven, betrapte me wel telkens op hardop praten, heb plezier gehad, was leuk .

Het is gek maar door de truxal kan ik dingen ondernemen, wordt helderder en actief en helemaal niet slaperig. (ga het toch eens op internet na lezen) Vergeet alleen telkens dat ik het heb en daardoor het in te nemen.
“savonds kon ik nl geen voet meer verzetten, heb foto’s gekeken, omdat weer een beetje op te roepen en daardoor kwam ik niet in een hele diepe put terecht, het was dragelijk.
Ben van plan te gaan tekenen /schilderen met de foto’s als voorbeeld, heb folders mee genomen om als achtergrond te gebruiken. Dan houdt me nu even staande.

Ik ben erg benieuwd hoe het verder met jou is gegaan, hoe het nu gaat, je klinkt er druk, helpt bezig zijn je?

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 04, 2009 @ 11:22

Lieve Elisabeth,

Hartelijk gefeliciteerd, veel sterkte, denk aan je.

Thian

» Posted By Thian On July 04, 2009 @ 00:41

@ 781 en 782

Elisabeth en Emma

Wat ongelovelijk lief, heb weer zitten huilen,
ben gisteren met 3 dubbele dosis slaaptabletten gaan liggen en heb wonder boven wonder een nacht rustig geslapen.
En nu ga ik met limonade en brooodje in zomerse kleding, en vooral met een heel klein schetsboekje en Fototoestel dapper naar de dierentuin en maak er een goede dag van.
En laat alle tegenstrijdigheden en vragen even thuis.

Die anonimiteit kom ik nog wel op terug.

Elisabeth ik hoop dat het morgen toch een beetje een fijne dag wordt.

Heel erg bedankt allebei.

Thian

» Posted By Thian On July 03, 2009 @ 10:44

@ 777

Dag Elisabeth,

Fijn dat het gelukt is, frustrerend he, weet er alles van net bij verzenden een error, iets met javascript, heb dit geprobeert te repareren? instaleren kreeg uiteindelijk iets met een prijskaartje en alles engels nl ben toen maar gestopt.

Het gaat niet goed hoor, ben erg overstuur en huil steeds, bij behandelaar ging het ook niet er ging zoveel mis deze week, ze zei dat gaat niet goed en toen merkte ik pas dat ik een glas water in mijn hand had en de boel over me heen liep. Ze vond dat ik er erg niet bij was.
Heb post gehad, zoals afgesproken mee genomen, ze heeft het geopent en vertelt, vroeg hoe mij vader heette, hij heeft alleen maar zijn voornaam op geschreven, en opa en oma alleen maar sterkte, ze was met stomheid geslagen vond het heel vreemd duidelijk, vroeg waarom mijn moeder niet schreef. Uitgelegd dat die vindt dat ik dat moet doen, en daarna alles wat zij wenst. Was raar, heb er zoveel moeite mee.
Heb het daarna daar vernietiigd in de papierversnipperaar.

Ze wilde maar een kleinstukje van wat ik op had geschreven lezen, gaf het toen terug. Wilde niet met praktische dingen bezig. Maar dat kan zij alleen regelen (psychiatrische thuiszorg) wilde dat ik het gewoon zelf kon regelen.
Ze wilde stabiliseren in het behandelplan zetten, had het over het hier en nu. Gezegd dat ik dat niet wil, ze zei dat het bedoelt was om uit het verleden naar 2009 te gaan. Dat vindt ik oook beroerd betekent voor mij ontslag, fynanciele problemen, hulpverleners waar je van afhankelijk bent etc. alle problemen nu. Schreef ze op, ben benieuwd of ze een alternatief heeft. Verder had ze het maar over me daar veilig voelen, laat ze eerst zorgen dat alles geregelt is. Weet nl niet hoelang ik het nog volhoudt.

Toch fijn ook al is het ook erg moeilijk, je kinderen en man bij je met je verjaardag, mensen die om je geven.
Dat ken ik niet, vindt het toch wel erg moeilijk morgen alleen, maar probeer er wat van te maken.

Met belangstelling over het schilderen gelezen, reageer ik nog wel op als ik een beetje rustiger ben.

Die lieve behandelaar mag ik deze maand nog naar toe en bloemen vindt ik een goed idee.

Groetjes Thian.

@ 778

Hallo Janus,

Het ligt veel moeilijker als je schrijft hoor,
kan op dit moment niet meer, is allemaal te groot en te veel. zoals je hier boven hebt gelezen.

groetjes Thian

» Posted By Thian On July 02, 2009 @ 20:56

Een tikkeltje te Wilders, amigo?

Ik heb niets op met wilders en zijn partij, maar ik ben blij dat hij weer eens zijn ware gezicht laat zien, ipv van afstand te doen van al zijn eerder niet te veranderen standpunten om maar te mogen regeren.

Anders was dat idiote kabinet er mischien al geweest,
en ik vindt dat een gevaarlijke mengeling, waarbij onze
gezondheidszorg en sociale staat snel verder kunnen afbrokkelen,
en wat komt er voor terug ?

» Posted By Thian On August 19, 2010 @ 10:32

«« Back To Stats Page