Statistiek

Comments Posted By Henk

Displaying 721 To 750 Of 798 Comments

Zelfmoord gaat niet op recept I

Niet goed zijn voor jezelf, geen respect hebben voor wie en hoe je bent… dat zijn inderdaad aardige kenmerken van het niet biochemische deel van een depressie.
Wanneer je vanaf je geboorte een etiket “niet gewenst” op je voorhoofd krijgt en daarna ‘wat pech’ hebt in het leven, is inzicht krijgen het maximaal haalbare. De opgelopen schade raak je nooit meer kwijt.
De onzekerheid, het gevoel ‘waardeloos’ te zijn…
Zonder geweldige eerste pilaar had ik nooit gered.

» Posted By HenK On December 17, 2008 @ 05:03

Depressief…
Bij mij werd het in 1983 officiëel vastgesteld en pakweg tien jaar, met de nodige psychiaters en psychologen (praten en pillen), later, was ik ‘uitbehandeld’. Chronisch depressief, met een combinatie van oorzaken.

Ik heb er iets over geschreven op m’n site, wellicht heb je er iets aan:
http://home.hetnet.nl/~heraclitus/heraclitus_depressie.html
En mocht de angst om meegesleurd te worden te groot worden, dan is een (hopelijk korte) opname het overwegen waard. Het heeft mij wel door een zware periode heengeholpen… en ik ben er nog steeds, min-of-meer.

» Posted By HenK On December 16, 2008 @ 04:39

@ John
Alleen ben ik niet, maar voor de rest denken mijn omgeving en ik er ook zo over. Ook voor ons geen opgeklopte, voorgeprogrammeerde feestelijkheden.
En ik heb niet het gevoel dat we onszelf hiermee iets tekort doen.
Integendeel…

Op naar 2 januari ! :-)

» Posted By HenK On December 15, 2008 @ 05:33

@ anoniem
“Ook deel ik mede dat mijn verhaal vanaf het begin deels hypothetisch is geweest.”

Wellicht heb je verwoord wat anderen echt ervaren (en niet konden of wilden schrijven). Het voor-/nadeel van dit medium, je reageert (of niet) op wat je leest. Meer informatie heb je niet.
Fijn, dat het voor jou allemaal veel minder zwart is dan het leek.
Verder, zoals ik al schreef, wens ik je sterkte… bij datgene waar jij uiteindelijk voor kiest. Het ga je goed.
En Karin heeft gelijk. Door de computer-problemen is ook al stukje continuiteit verloren gegaan en door jouw bijdragen te verwijderen zouden de reacties erop nergens op slaan.

» Posted By HenK On December 14, 2008 @ 04:38

Een off-day…
Je zult maar het gevoel hebben, dat je een off-life hebt.
En dat al heel lang.
Dat de momenten dat je ergens van geniet korter en korter zijn/lijken… en achteraf steeds onbeduidender.
Dat uitzicht op mogelijke verbetering verdwenen is achter een grauw wolkendek en je je letterlijk doodmoe voelt bij de gedachte aan morgen, overmorgen… de kerstdagen… een nieuw jaar.
Dan komt het moment dat uitstappen een mooie uitweg lijkt… of misschien wel is. Oordelen over wie daarvoor kiest zal ik, hoop ik, nooit doen. De strijd en het lijden van anderen kun je niet inschatten.

Anoniem, ik kan je niet helpen aan ‘de juiste info’, maar wens je sterkte… bij datgene waar jij uiteindelijk voor kiest.

» Posted By HenK On December 11, 2008 @ 03:53

Bedankt, Magnani.
Ik denk dat het verstandig is om de therapie door te zetten, maar ik zou -wanneer ik jou was – wat je tijdens en na de sessies voelt in je eigen woorden voorleggen aan je psychiater. Zij kan/zal er dan op reageren, misschien voor een andere benadering kiezen of eventueel zelfs voorstellen dat een andere psychiater wellicht beter geschikt is.
Een uur is een uur, een psychiater is geen vriend(in) maar een medische professional, maar tijdens dat uur moet er wel zinvol gewerkt (kunnen) worden. Dat kan alleen wanneer je zo open mogelijk bent.

Nogmaals sterkte !

» Posted By HenK On December 06, 2008 @ 04:10

Magnani, je vragen zijn niet aan mij gericht, maar ik wil toch even reageren.
Bijna twintig jaar geleden vond mijn psychiater, waarschijnlijk terecht, dat ik onmiddellijk moest worden opgenomen ter voorkoming dat ik er te vroeg uit zou stappen.
Hoe voelde het om opgenomen te worden ? Vreselijk en tegelijkertijd rustgevend. Kringgesprekken en (creatieve en fysieke) bezigheidstherapie hielpen me net zo weinig als de jarenlange gesprekken met psychiaters en psychologen, net zo weinig als alle medicijnen die ik geslikt heb.
Hoe reageerde mijn familie erop ? Gelukkig niet met schaamte. Een psychische aandoening is net zo ‘normaal’ als een fysieke en hun reactie sloot daarbij aan. Niemand is blij wanneer een dierbare wordt opgenomen in een ziekenhuis, maar je hoopt altijd op het beste resultaat.
Waar ben ik uiteindelijk beter van geworden, wat heeft uiteindelijk echt geholpen ? Ik ben niet beter geworden, maar ben anders gaan kijken naar mezelf, naar ‘het leven’.
Mijn verwachtingen zijn minder hooggespannen dan ze ooit waren, het maakt me veel minder uit wat anderen van me vinden, op de vraag “Hoe gaat er ermee ?” geef ik niet langer het antwoord “Prima”.
Ik vind het leven nog steeds niet geweldig, soms nauwelijks te dragen, maar ik heb ervoor gekozen om er geen einde aan te maken.
Omdat dat altijd nog kan en omdat het leven sowieso eindig is.
En ook in mijn -volgens anderen- grauwe bestaan zijn er dagen, momenten, waarop ik blij ben dat ik iets meemaak.
Die momenten sla ik op als mijn kostbaarste bezit. Eigenlijk het enige bezit dat de moeite van het bewaren waard is.
Die herinneringen helpen mij door mijn zwartste periodes heen.
Dat is mijn verhaal.
Of je er iets aan hebt weet ik niet, want iedere mens is anders en lijden is niet met elkaar te vergelijken.
Ik wens je in ieder geval sterkte toe.

» Posted By HenK On December 05, 2008 @ 06:10

En een tweede, waarschijnlijk even overbodige, tip: Stichting Pijn-Hoop ( http://www.pijn-hoop.nl/index.html ).
“Waarschijnlijk”. Dat woordje in je eerste zin moet je zo lang als je kunt voor ogen blijven houden, Nicolas.
En vergeet nooit zelf na te blijven denken bij je zoektocht naar hulp.
“Doodgaan kan altijd nog”… zo is het !

Sterkte !

» Posted By HenK On November 13, 2008 @ 04:54

‘Zomaar’ wat jaarcijfers… 300.000 mensen denken over zelfdoding, bijna 100.000 mensen doen een poging en minder dan 1.500 mensen ‘slagen’.
Zou dat laatste cijfer hoger zijn wanneer iedereen de beschikking kreeg over de zogenaamde “pil van Drion” ?
Dat zou nog wel eens mee (of tegen. Afhankelijk van hoe je ertegenover staat) kunnen vallen.

De zin van het leven is de zin die je er zelf aan geeft/kunt geven.
Onsterfelijkheid is een door bange mensen verzonnen uitweg voor hun sterfelijkheid.
En je weet nooit wat de nabije toekomst brengt… de dood blijft een zekerheid, waar je op kunt bouwen. Voor wie daar echt niet op wil wachten: Sterkte !

» Posted By HenK On November 09, 2008 @ 08:05

Het heeft enige tijd en professionele begeleiding gekost voordat ik doorhad dat ik er altijd nog een einde aan kan maken wanneer het echt niet meer gaat. Toen schreef ik ook onderstaand gedichtje.

De laatste Trein

Vastgelopen op vragen
die geen antwoord kennen.
De zin, het doel,
waarheen, waarvoor.

Het halfvolle glas,
jezelf verwennen.
Na fopspeen, de foppil,
het gaat maar door.

En eenzaam voor een ander leven:
‘na regen komt altijd zonneschijn’,
in plaats van kruipen eind’lijk zweven,
op reis gaan met de laatste trein.

Een flauwe bocht is snel gevonden.
De rails, ze glimmen in de zon.
Nog 17 minuten wachten,
gedachtenloos, als dat maar kon.

Je ruikt de bomen, hoort ze praten
met vogels, over ‘t mooie weer.
Herinneringen komen boven,
je hart gaat als een gek te keer.

Waarom vandaag, waarom niet morgen,
trein en bestemming liggen vast.
De dag erop lijkt zonder zorgen,
soms word je door jezelf verrast.

Er zijn andere manieren om om aandacht te vragen… zeg ik nu tegen de bijna 100.000 mensen die in Nederland jaarlijks een poging ondernemen.
Van het verblijf op het gesloten afdeling van psychiatrie word je ook niet vrolijk (weet ik helaas uit ervaring).
Ennuh… het leven is sowieso eindig.

» Posted By HenK On October 12, 2008 @ 05:22

Poppers, of de behoudzucht der dames

Ik ben ook Bi, gebruik het al 35 jaar en ondervind er geen nadelige gevolgen van, heb het een tijd bijna dagelijks gebruikt, met mannen sex gebruik ik het heel veel, vind het nog steeds erg geil maar de reactie word minder sterk en daardoor ga je meer gebruiken, heel af en toe gebruikt mijn vrouw het ook tijdens onze sex en word er lekker gek van……

» Posted By Henk On July 13, 2016 @ 19:22

Het totalitaire universum van Louise L. Hay

@Spaink409
En hier baal ik dus echt van! :-(
Schrijf ik met enige moeite (ik ben niet op zoek naar meelij of compassie) een, ik durf te zeggen, inhoudvolle bijdrage.
Wordt alleen die bijdrage verwijderd het kader van opkuisen.
Karin, ik zal maar niet schrijven wat ik jou op dit moment toewens… alhoewel, ook dit zal wel weer worden verwijderd.
Veel plezier met Janus verder… ME, MS wat maakt het uit… van mij zul je verder geen last meer hebben.

» Posted By HenK On December 17, 2015 @ 01:14

Een draad van 1989, meer dan 26 jaar oud…
Louise Lynn Hay, 89 jaar oud en iedere keer dat ik haar naam lees of hoor, denk ik aan een liedje van Youp:
“Waarom gaan de verkeerde mensen dood?”

En (terzijde), van mij mag deze hele draad verdwijnen, want anders duikt er over een jaar weer een nieuwe ‘frank petiet’ op die éénmalig iets schrijft en Janus weer op gang brengt…
Waar is Jules Zollner gebleven? En Tartarus? :-)

» Posted By HenK On December 14, 2015 @ 02:57

Ik schaam me… voor het feit dat ik toch weer gereageerd heb in dit draadje.
Bijna vijf jaar geleden schreef ik al in dit draadje:
“Alles wat je aandacht geeft groeit”.
Mevrouw Hay verdient het om te worden doodgezwegen.

» Posted By HenK On December 04, 2015 @ 03:59

Kun je iemand serieus nemen die Maarten van der Weijden en Pieter van den Hoogenband niet van elkaar kan onderscheiden?

Voor de rest…
De kwakzalvers/kwakdenkers vallen voor mij in één van de volgende twee categorieën:
– mensen, die echt denken (aangepraat zijn) dat ze bijzondere gaven hebben;
– mensen, die doelbewust onzin verkopen.
Ooit dacht/zei ik ook: Baat het niet, dan schaadt het niet.
Maar (ook) die dwaling heb ik inmiddels achter me gelaten… na het van dichtbij meemaken wat een paar maanden te laat een serieuze behandeling ondergaan kan betekenen.
De kwakzalvers van categorie één moeten vooral tegen zichzelf worden beschermd (o.a. door het wegnemen van hen die ze aanpraten dat ze bijzonder zijn);
de kwakzalvers van categorie twee zou ik het liefst blijvend uit de samenleving verwijderd zien.

“Levensbedreigende ziektes met name bij mezelf”
AnnaC SCHAAM JE!

» Posted By HenK On December 04, 2015 @ 01:56

@353
Misschien mag je eens meerijden in zijn ‘bokkenkar’ http://www.heiligdom.com/images/donar.jpg
Maar pas op, want die ‘oude goden’ hadden nogal wat menselijke trekjes en niet alleen positieve… ;-)

» Posted By HenK On June 03, 2013 @ 15:19

Alle religies (en ‘heilige’ geschriften) zijn bedacht door mensen teneinde antwoorden te hebben op anders onbeantwoorbare vragen en/of macht te kunnen uitoefenen op medemensen.
Ooit werd de donder veroorzaakt door een op zijn paard rondrijdende ‘God’, Donar.

Mooi, dat het een troost kan zijn voor wie er echt in gelooft, maar ik ben en blijf (ook nu) een ‘overtuigd’ agnosticus… en zie de mens absoluut niet als ‘de kroon op de schepping’. Mocht ik daar ooit anders over gaan denken, dan heb ik minimaal één herseninfract teveel overleefd… ;-)

Met vriendelijke groet,
Henk

» Posted By HenK On June 02, 2013 @ 14:03

Zie 282/283 :-)

» Posted By HenK On June 12, 2012 @ 05:32

En dit ‘mag’ ik niet onverbeterd laten: Kahlil Gibran! :-)

» Posted By HenK On February 24, 2011 @ 03:54

Zomaar…

“Zeg niet ‘Ik heb de waarheid gevonden’, maar liever ‘Ik heb een waarheid gevonden.’
Zeg niet ‘Ik heb het pad van de ziel gevonden.’
Zeg liever ‘Ik heb de ziel ontmoet terwijl ze mijn pad bewandelde.’
Want de ziel bewandelt alle paden.
De ziel schreidt niet over een rechte lijn, noch groeit ze star als riet omhoog.
De ziel ontvouwt zichzelf gelijk een lotus waarvan de bloembladeren ontelbaar zijn.”

Uit ‘De Profeet’ van Khalil Gibran.

Mijn affirmatie voor vandaag: “Ik blijf zelf nadenken”.

Met vriendelijke groet,
Henk.

» Posted By HenK On February 24, 2011 @ 03:51

Twee korte reacties:
@ Tartarus 253

“Het probleem in Nederland is, dat Nederlandse wetenschappers en/of doktoren het net altijd weer even iets beter weten, zich soms weinig aantrekken van nieuwe wetenschappelijk verantwoorde behandelmethoden en/of nieuwe wetenschappelijke inzichten.”

Daar zijn ongetwijfeld voorbeelden van, maar ik ben niet met je eens dat dat “het probleem in Nederland is”. Er zijn ook voorbeelden van waar we te snel achter wat nieuw was aanholden. Soms door de druk van patiënten en/of commerciële belangen.

“Die symptoombestrijding heeft te maken met jouw Reuma?”

Onder andere.

@ Janus 266

“Ik hoop dat ik zelf die keus nooit zal hoeven te maken.”

Dat hoop ik ook voor jou, maar het doet me genoegen dat je die mogelijkheid niet uitsluit.

“Wel vind ik dat er, zwart-wit gesproken, globaal twee wegen zijn. De ene is het bestrijden van de ziekte en de bijbehorende symptomen – de weg, die historisch in onze cultuur is gegroeid en waar de gangbare medische praktijk zich mee bezig houdt – en de andere is het primair gezond maken van de met een ziekte belaste mens, met mogelike genezing tot gevolg. Bij die laatste weg past meer dat je gaat zoeken naar de oorzaken van de ziekte ook bínnen die mens zelf, ook de mogelijk psychosomatische en dat je vandaaruit verder gaat.”

Er zijn aandoeningen, waarbij je beter af bent of zou kunnen zijn met een holistische benadering, maar in veel gevallen zou ik me op m’n zoektocht toch niet laten leiden door mensen die te vaak de werkelijkheid uit het oog hebben verloren.
Vrijheid blijheid… maar kwakzalvers kunnen mij niet hard genoeg worden aangepakt.
In de tweede plaats omdat het prijskaartje aan de strohalmen die zij de verdrinkenden aanbieden over het algemeen ‘aan de hoge kant’ is en in de allereerste plaats omdat zij met hun ‘praktijk’ een kans op genezing niet zelden verkleinen of zelfs teniet doen.
Jomanda had wat mij betreft de maximale straf voor dood door schuld mogen krijgen.

Omdat volgens mij alle standpunten inmiddels een behoorlijk aantal keren voorbij zijn gekomen, trek ik me weer terug uit de discussie.
Met vriendelijke groet,
Henk.

» Posted By HenK On February 15, 2011 @ 03:55

Janus:
“Ik zie ziekte meer als een uitdaging, een beproeving. Iets om een soort gevecht mee aan te gaan. Niet door symptoombestrijding, maar in eerste instantie als weg tot bewustwording van de oorzaak, want pas dan kan je in feite pas aan werkelijke genezing beginnen.”

Tartarus:
“Als er dan uiteindelijk een ziekte ontstaat, gaan wij vervolgens helaas vaak pech de schuld geven…” en “Ik zoek nooit naar de schuldvraag!; slechts naar een (wetenschappelijke) verklaring.”

Het moet heerlijk zijn om op deze wijze over ziektes te filosoferen.
Helaas is lang niet alles wetenschappelijk verklaarbaar en helaas zullen veel mensen, waaronder ikzelf, het moeten doen met symptoombestrijding. Met, nogmaals helaas, niet altijd het gewenste resultaat.

Mij doet het verder weinig, maar ik denk dat er heel wat mensen worden fijngemalen tussen zwevers en wetenschappers… met aan de zijkant nog de politici en ziektekostenverzekeraars, die op zoek zijn naar bezuinigingsmaatregelen.
Sorry, dat ik er even tussendoor kwam… :-((

» Posted By HenK On February 14, 2011 @ 06:41

En dat onder een column van meer dan twintig jaar geleden, die zo herplaatst zou kunnen worden….
Een compliment waard!

» Posted By HenK On February 03, 2011 @ 02:45

“Alles wat je aandacht geeft groeit”.

Quod erat demonstrandum! ;-)
(129 berichten onder een ‘ouwe draad’)

» Posted By HenK On February 03, 2011 @ 02:37

De ziekte van Crown ?
Ik neem aan, dat je de ziekte van Crohn bedoelt.
En die krijg ik dus, omdat ik me onvoldoende bewust ben van het feit dat “mijn lichaam me aangeeft dat ik met zaken bezig ben om mezelf ziek te maken”.

En dat geldt natuurlijk ook voor alle andere auto-immuunziekten, voor alle kankervormen, voor alle hart- en vaatziekten…
Met het juiste dieët, goede lichaamsbeweging, voldoende rust en de boeken van Louise Hay om je bij de les te houden, heb je geen artsen en medicijnen meer nodig.

Zoals ik @23 al schreef: Sterkte, Amber. Voor het moment dat je “waarheden” toch iets minder waar blijken te zijn.
En waarschijnlijk op zoek gaat naar nieuwe… op Reis met Brandon Bays ?

» Posted By HenK On January 26, 2011 @ 03:20

“Alles wat je aandacht geeft groeit”.
Dat principe had Louise Hay erg snel door…

Het heeft overigens wel iets komisch, wanneer iemand, die het zelf nadenken klaarblijkelijk heeft afgezworen, anderen kortzichtigheid verwijt.

“Gedachten zijn krachten”.
Helemaal mee eens… maar je moet ze niet overschatten.
Want dan kunnen ze op een gegeven moment ook behoorlijk in je nadeel gaan werken. En dan bedoel ik niet alleen het verwaarlozen van een in een vroeg stadium te genezen aandoening, maar ook het moment dat je gaat twijfelen aan je ‘waarheden’.
Dan helpt het niet meer, dat je jezelf probeert te overschreeuwen en een mantra maakt van de ‘lessen’ die je leerde.

Ik wens je sterkte, Amber.

» Posted By HenK On January 24, 2011 @ 05:59

Zeur niet!

Ik heet wel geen Grom, maar ‘een paar zwaluwen maken nog geen zomer’ is onzin. Zoals ik hierboven ook al schreef, de mannen zijn overduidelijk bezig met een inhaalslag en ik zie dat niet als zwaluwen die de zomer aankondigen.

Ik herhaal: “Sunny Bergman en jij (in deze column) lopen inmiddels achter. Nog even en het aantal mannelijke klanten van de cosmetisch chirurg is groter dan het aantal vrouwelijke…
Triest, lachwekkend of domweg de constatering van een feit…
Op dit moment hou ik het toch maar bij het laatste.
Vrijheid blijheid… ook voor hen die niet doorhebben dat ze hun vrijheid inleveren.”

Ach, qua decadentie zijn we inmiddels veel verder dan het Romeinse rijk ooit gekomen is… en ook dat hield op te bestaan.
Een, voor mij, rustgevende gedachte.

» Posted By Henk On September 26, 2007 @ 01:48

“De crux is niet dat vrouwen een onhaalbaar schoonheidsideaal krijgen opgelegd, de crux is dat vrouwen geacht worden het ‘schone geslacht’ te zijn en hun sociale waarde aan hun uiterlijk wordt gekoppeld. Doorbreek die koppeling dan! Doe iets anders, leg je toe op je werk, scherp je verstand, haal je eigenwaarde uit je capaciteiten.”

Met die laatste aanbeveling ben ik het eens…
Maar de crux is volgens mij dat steeds meer mannen en vrouwen zich onhaalbare schoonheidsidealen LATEN opleggen en dat mede daardoor hun sociale waarde aan hun uiterlijk wordt gekoppeld.
Het wordt steeds ‘normaler’ om aan je te laten sleutelen, dus wanneer je dat niet doet… ga je ‘er’ minder bijhoren.

Vroeger werden mensen die niet aan alle schoonheidsidealen voldeden en toch openbare functies nastreefden gezien als mensen met karakter… hun te grote neus, flaporen of kale hoofd werkten als het ware in hun voordeel, zeker bij mannen. Maar er zijn ook genoeg voorbeelden van succesvolle vrouwen die weinig moeite hadden met hun ‘niet ideale’ uiterlijk.
Zoals mensen ook minder/geen moeite hadden met (zichtbare) ouderdom.

En nu…
Terwijl een flink deel van wereldbevolking verstoken is van basale medische hulp, laat men zich hier een schaamlipcorrectie aanpraten… worden hier miljarden uitgegeven aan onderzoeken naar middelen waarmee veroudering geremd kan worden. En dat terwijl men weet dat juist veroudering en vernieuwing van cellen kanker voorkomt. Maar dat is een ander onderwerp.

De grote onzekerheid bij de massa en de moderne marketingtechnieken die worden toegepast door de cosmetisch chirurgen staan nog wel even garant voor ellende die zou kunnen worden voorkomen door wat goede gesprekken met een dierbare en/of een psycholoog…

Sunny Bergman en jij (in deze column) lopen inmiddels achter. Nog even en het aantal mannelijke klanten van de cosmetisch chirurg is groter dan het aantal vrouwelijke…
Triest, lachwekkend of domweg de constatering van een feit..
Op dit moment hou ik het toch maar bij het laatste.
Vrijheid blijheid… ook voor hen die niet doorhebben dat ze hun vrijheid inleveren.

» Posted By Henk On September 18, 2007 @ 01:45

Persoonlijk is niet langer privé

De portretten van Helene Schjerfbeck, de getuige van Jehova en Sjaak…
Sterfelijkheid, omgaan met sterfelijkheid, zou je als gemeenschappelijk onderwerp kunnen zien.

Helene Schjerfbeck keek de dood recht in de ogen en wist ‘m zelfs vast te leggen… de getuige van Jehova denkt aan de dood te kunnen ontsnappen via door mensen verzonnen antwoorden op onbeantwoordbare vragen… en Sjaak denkt iets te nadrukkelijk dat stoppen met roken bijna gegarandeerd leidt tot een lang en gezond leven.

Je hebt gelijk… Helene kon blijven schilderen en zich ontwikkelen. Maar voor mensen die alleen naar de portretten kijken, naar ‘de plaatjes’, voor de vele aanhangers van de uiterlijkhedencultuur, moet het een schrikbeeld zijn.

En dat bedoelde ik met mijn opmerking.
De angst voor de dood gaat inmiddels zo ver dat alle middelen worden ingeschakeld om in ieder geval niet oud (=dichter bij de dood) te lijken.
Maar… laten we niet vergeten dat dit Karin’s blog is…

Nog een korte museumtip, tot besluit: Nicole, mijn ‘wederhelft’, kwam vandaag enthousiast terug van het Brabants Museum in Den Bosch. Prachtige Ans Markus expositie… en daarnaast natuurlijk mooie werken van o.a Jeroen Bosch en Van Gogh.

» Posted By Henk On August 10, 2007 @ 02:30

Zoals ik al schreef: Een mens is de optelsom van genetisch materiaal en levenservaringen en denkt en handelt daarop gebaseerd volkomen logisch.
Ik kan (en wil) niet aan mezelf ontsnappen.
Bij communicatie, vriendschap, verliefdheid, liefde verschillen onze ‘definities’.
Mijn wereldbeeld is anders dan het jouwe.
Niet beter of slechter, maar anders…
Soit.

De waarheid in pacht…
Rabindranath Tagore zei het mooi: In de strijd om de waarheid is strijd vaak de enige waarheid.

En in antwoord op je vraag: Met het onthouden van namen, begin ik ook moeite te krijgen. Zeker wanneer het namen zijn die niet dagelijks voorbijkomen, zoals Helene Schjerfbeck.
Ik weet overigens niet of haar late zelfportretten een aanbeveling zijn om zo oud mogelijk te worden… maar dit geheel terzijde. :-)

» Posted By Henk On August 09, 2007 @ 02:29

«« Back To Stats Page