Karin Spaink

lieve meid,

dat is een tegenvaller, zit bepaald niet mee
met het dgt gebeuren, zou ook razend zijn als
ze voor me beslissien dat je dan maar vaardigheden moet inzetten en oefenen terwijl er niets te oefenen valt.

En ja daar ben ik wel bang voor, voor je, meer minime,s,
en mischien ook meer grote me,s die het over nemen als je een weekendje kwijt bent, en over de autoweg rijdt,
en mensen (mij) helpt waar je mentor van bent,
als ze die richting op gaan gaan ze er naar zoeken, lees het ook op het forum, ook dat mensen er moeite mee hebben,
is niet fijn, heb het weekens even gedacht zal ik er iets over zeggen, het maar even gelaten kon nog wel dacht ik.

begrijp dat het moeiljk is, zonder enig vooruitzicht op dit moment, en niet slapen en zo veel pijn en nog veel meer.

thian vindt het wel heel erg lief van je hoor dat je nog even blijft tot thian in netjes in de nieuwe huisje bivakeert, en thian zit weer netjes in de structuur naar denhaag door de mail en jou stimulans keurig met regeltjes en opdracht(in eigen draad)

hoop dat creatieve therapie beter verloopt vandaag,
dat je daar een beetje steun gaat krijgen, en gehoord wordt
denk aan je hoor,

liefs thian

Bericht bewerkt 14:49 – 28 Sep 2010 door Justme

Dit is misschien wel wat? € 5,- incl. verzendkosten.
http://fietsen-brommers.marktp…..1&fs=1

Oeps, ja, je hebt gelijk. 12 € wordt het dan, geen idee hoe duur ze in de winkel zijn.

Meisje wat gaat het beroerd, die pijn, vind het echt vreselijk voor je. Ik heb geen idee wat het beste is, afbellen of toch gaan? Kan je alleen maar heel veel sterkte wensen. Dikke knuffel van mij!

Elmo schreef:

bij de GGZ alleen maar te horen dat je vaardigheden

Jij beschikt GVD over méér Resources dan al die non-Human robots van het GGZ-Management bijeen.
En dan: "ze hadden het besproken…"
Met jouw persoontje in het agterhoopht, of alleen hun eigen incompetentie.

kNusje maar, dan

Bericht bewerkt 11:22 – 29 Sep 2010 door Elmo

fijn dat je gegaan bent,
heel erg goed van je

ja confronterend,
je hebt het mooi uigebeeld,

sterkte met je afspraak,
fijn zo,n alarm hoop dat je nog even tijd hebt?
en niet ook meteen moet vliegen etc.

en vanavond lekker naar je restaurant?
weer vertrouwd.

heel veel sterkte vandaag,
liefs thian

oef dat valt tegen,
was je op tijd?
en wakker..

die donderdag heeft me echt de das om gedaan. DGT groeps was rampzalig. althans na de pauze. daarvoor was het een constructieve bijeenkomst. daarna was ik zo aan het dissocieren dat ik mijn stoel niet uit kon, ik kon niets eens een arm of zo bewegen. kon toen ik voor de zoveelste maal werd aangesproken door een peut nog net aan geven dat ik vast zat en pas weg wilde als iedereeen weg was. kon niet uit mijn stoel. de groep is vol, 8 deelnemers en 2 peuten. in een kleine ruimte. je kunt je boek niet eens boven je schrift leggen want dan lig je bij een ander in zijn schrift. we hadden al geprobeerd om wat ruimte te scheppen door de tafels te verzetten, ook niet erg succersvol.
en toen na de pauze gingen groepsleden voordoen hoe ze deden als ze boos waren. de persoon tegenover mij keek alsof ze me door de grond wilde werken en ik wilde niets liever dan onder tafel duiken. niets persoonlijks, puur als voorbeeld, maar het kwam ontzettend hard binnen. de persoon naast me verraste me door heel hard te gaan praten en druk te gaan gesticuleren. en daar brak het lijntje. boem terug in de tijd. ikke heel klein en de andere mesnsen (voor mijn gevoel de wereld) heel groot en best wel een tikkie boos, agressief.
ik weet nog dat ik mijn schrift dicht deed en weg wilde lopen. maar dan zou iedereen me zien. en was ik een schot voor open doel. dus bleef ik zitten. dat was dom, toen verloor ik mezelf in dissocieren. echt compleet vast in mijn eigen lichaam. een hel op aarde. niets kunnen doen, nog niet eens help kunnen zeggen, want dan ben je weer zichtbaar voor de anderen, hup snel makkelijk slachtoffer. hebben dat kipje.
en ergens gewoon meekrijgen wat de groep aan het doen is. naderhand het huiswerk voor de volgende keer vlekkeloos kunnen oplepelen. maar toen was iedereen weg op 1 peut na. toen werd het langzaam maar zeker weer veilig. 1 persoon van wie mijn wijze geest weet dat ze vertrouwen is, die me probeerde terug te halen naar het hier en nu. die mij en zichzelf liet schrikken door voorzichtig met haar hand over mijn arm te strijken in een poging het contact te herstellen. gevolg was een weekend zeer slecht slapen. en een weekend met kleine energievretende o zo lieve stuiterbal.
gisteren was ik gebroken. slecht slapen = slecht voor psychische gemoed = slecht voor je lijf en mijn lijf had het al zwaar te verduren = is slecht voor je gemoed = slecht slapen = een dikke vette 5 op suicidegedachten. lang leve mijn dagboekkaart, dan kunnen we het er volgende week tenminse over hebben. nog 1 keer en dan gaat ze op vakantie. naar Nepal. ik wil best mee. het gaat de laatste tijd beter tussen ons, meer op 1 lijn. voel me beter begrepen. en dan kom je tot de conclusie dat je over 14 weken "klaar" bent met DGT. dat je jaar erop zit. dat je denkt; man ik heb meer overhoop gehaald dan dat ik er mee op ben geschoten. heb bijna een extra diagnose, lijk veel meer te dissocieren al vroeger (natuurlijk niet waar, dat deed ik altijd al, maar nu heb ik de volle omvang ervan pas door). pijn, nog steeds pijn, dus nog steeds weinig perspectief. door vaardigheden gaat de lichamelijke pijn niet weg. en activiteiten ondernemen wordt lastig met pijn. hoewel met kleine man naar de film Toy Story 3 afgelopen zondag een erg goede zet was !!
dan hoef je alleen maar samen een emmertje popcorn te delen en naar een scherm te kijken, terwijl je onderuit hangt.
donderdag brak ik en nu, een halve week later heb ik dit kunnen reconstrueren. ga proberen de thematiek van mijn dromen en het gevoel wat ik er bij had toen ik wakker werd, op te schrijven. opdrachtje van M. dat kan namelijk inzicht in mijn dissocieren geven. werk aan de winkel…

ziezo, Elmo is weer thuis, brak en moe. met een record aan tramadolletjes (10 ipv de max van 8). maar… wel moe en voldaan. het waren twee leuke klusdagen – ja, dat kan !-. met hier en daar tegenvallers, want de oude laag verf kwam mee toen ik de nieuwe laag er overheen wilde schilderen. gelukkig ook hoogtepuntjes; zo heb ik het motoralarm van JPke af laten gaan omdat ik ff wilde proberen hoe zijn BMW zat. en last but not least, ik heb de berging toch nog stralend wit achter kunnen laten. en we hebben een lekker surinaams afhaalzaakje ontdekt. medeklussers bedankt !
en nu slapen. want morgen weer klussen bij een groepsgenoot van DGT. truste allemaal.