seks & sekse

Seks, sekse & what have you


Op de wip. Over biseksualiteit en homo's in schaapskleren, Lezing LNBi, 22 september 2006
Is 'biseksualiteit' een aparte categorie? Volgens mij niet. Hooguit is biseksualiteit een bufferzone tussen twee Koude-oorlogsmachten. De gedachte aan een derde weg in seksualiteit spruit voort uit de - naar mijn idee - verkeerde gedachte dat er 'naturen' in seksualiteit bestaan, dat er sprake is van een 'geaardheid'. Die gedachte leidt tot bizarre etikettering, tot uitsluitingspolitiek en, uiteindelijk, tot aanpassing aan de oude normen waaraan je juist wenst te ontkomen. Met videofragmenten.
Misbruik in First Life, Het Parool, 27 februari 2007
Het actualiteitenprogramma Netwerk meldde geschokt dat er sprake was van 'virtueel kindermisbruik' in Second Life. het Openbaar Ministerie en de Tweede kamer sprongen er meteen bovenop. De discussie is bizar, want in Second Life lopen heus alleen volwassenen rond. En 't is raar dat iedereen zich drukker lijkt te maken over virtueel misbruik dan over echte kinderen die worden verkracht.
Je borsten als wapens, Bepster, 15 oktober 2006
De Volkskrant portretteerde in haar glossy in september de nieuwe lichting vakbondsvrouwen. Dat je bij zo’n stuk geen zuiver traditionele foto wilt, is logisch: deze vakbondsvrouwen presenteerden hun ideeën als modern, jong, vlot. Maar zo? Stuk voor stuk werden ze sexy afgebeeld. Kleren half los, nietsige jurkjes aan, veel buiken en dijen, half ontblote decolletés: alsof ze meededen in de strijd om America’s next supermodel.
Werk in de wilgen, Bepster, 22 september 2006
Tot hun twintigste gaan mannen en vrouwen keurig gelijk op qua economische zelfstandigheid, daarna gaan mannen in dezelfde lijn pijlsnel omhoog. Mannen hebben geen partner nodig om financieel overeind te blijven. Bij vrouwen dondert de boel in elkaar rond hun zevenentwintigste, als een krappe 70% financieel op eigen benen staat. Het komt door de kinderen.
Vrouwenpraat, Het Parool, 3 maart 2005
Er is weinig informatie beschikbaar over de overgang, en ook onderling praten vrouwen er weinig over. Je moet doelgericht vragen wil je iets te weten komen over hun ervaring. Vreemd. In Nederland zijn op dit moment circa een miljoen vrouwen in de overgang. Dat is een heleboel.
Demonstratief zoenen, Het Parool, 17 mei 2005
Vanavond wordt in Amsterdam de liefste demonstratie ooit gehouden: openlijke liefkozingen en publiek vertoon van affectie. Verder niks, geen spandoeken of zo. Alleen geknuffel. Van lesbo's, homoseksuelen en transgenders, dat dan weer wel. De demonstratie is bedoeld als verzet tegen afnemende tolerantie.
Ladies, goodnight!, Het Parool, 30 november 2004
Afscheid van een serie waarvan ik ben gaan houden. De kracht van Sex & the City was dat de vier dames alle heimelijkheden op tafel legden, niet alleen seksuele kwesties.
De vrouw met de baard, Het Parool, 27 juli 2004
Na de kijkers flink te hebben opgejut, toonde Heleen van Royen in Zomergasten een pornofilmpje met een ejaculerende mevrouw. Van Royen betwijfelde de authenticiteit van het geheel maar had duidelijk haar huiswerk niet gedaan.
Maak ons mooi, Het Parool, 4 november 2003
Je kunt makkelijk skeptisch zijn over 'Make me beautiful'. Mensen die zich de kop breken over een wipneus of dodelijk ongelukkig zijn over hangende borsten zijn een makkelijk doelwit. Maar zit en niet een vals klasse-oordeel in die kritiek?
De machowereld van Financiën, Het Parool, 21 oktober 2003
CDA-staatssecretaris Joop Wijn kondigt aan dat alleenstaanden meer belasting moeten gaan betalen, ten gunste van gezinnen. Het gaat hem om het steunen van een specifieke leefvorm. De belastingen moeten 'aansluiten bij de belevingswereld van de mensen'. In zijn betoog klinkt het oude kostwinnersmodel sterk door.
Tussen Freud en Flexa, Het Parool, 12 augustus 2003
De eerste ex van mijn kersverse ex had allemaal tips hoe ik de relatie, die ik zojuist had verbroken, weer kon opkalefateren. Ik moest hem beter begrijpen. Daar had ik nu net geen zin meer in. Wat helpt meer om een mens te doen opknappen: Freud of Flexa?
De homoseksuele hink-stapsprong, Het Parool, 11 juni 2002
De geschiedenis beweegt zich nooit in een rechte lijn. Er is enorm veel succes geboekt in de acceptatie van homoseksualiteit, maar niettemin zie je zelden een trucker met een foto van z'n vriendje op het dashboard, noch een directrice die een foto van haar vrouw op haar bureau heeft staan. Het gaat goed, én slecht.
«Beste drugsbaronnen...», Het Parool, 11 september 2001
Open brief aan de drugsbaronnen. De Nederlandse regering heeft, op bevel van de EU, poppers verboden (je kunt er, menen ze, bloedarmoede van krijgen als je vaker dan twintig keer per dag snuift). Dat verbod is hét recept voor grote winst, vervuilde drugs en wat meer. Spaink tracht een dealtje met de drugsbaronnen te sluiten.
Peter en Marianne, Het Parool, 14 augustus 2001
De NVSH lijkt zichzelf redelijk overleefd te hebben: over seksuele voorlichting wordt niet heel erg moeilijk meer gedaan, en allerlei seksuele minderheden hebben hun eigen plekken gecreëerd. Maar het aantal mensen dat seksueel overdraagbare aandoeningen heeft, stijgt hand over hand. Kennelijk ligt er een oude taak vers voor het oppakken.
De blik van de dader, Het Parool 3 juli 2001
Lezend in de groepen over zelfmoord kom je nogal wat mensen tegen die als kind zijn misbruikt. Eenmaal volwassen geworden voelen ze zich nog steeds ongewenst, ongeliefd, misplaatst. Maar het ergste is dat ze de blik van de dader lijken te hebben geïncorporeerd: diep in hun hart vinden ook zij dat ze niet deugen.
Quod licet Iovi, Het Parool, 15 mei 2001
Imam El-Moumni wordt aangevallen vanwege zijn opmerkingen over homoseksualiteit, alsof er geen Nederlandse fundamentalisten zijn die even domme uitspraken doen. Heeft het zin - en is het aanbevelenswaard - om mensen die zulke dingen zeggen voor de rechter te slepen? Volgens mij niet. Sterker: iedereen moet het mogen zeggen, niet alleen religieuzen.
De ballen in de kerstboom, D e Standaard, 5 april 2001
Laat de term «castratie» in gemengd gezelschap vallen en zie hoe alle mannen naar hun kruis grijpen, zo ongeveer als voetballers in het muurtje zich beschermen wanneer de tegenpartij een strafschop neemt. Dat komt door Freud. Maar castratie betekent niet het weghalen van de penis, het is het weghalen van de testikels, meestal om vruchtbaarheidsredenen. Bespreking van Gary Taylor's boek "Castration".
Gemoedelijke perversies, XL, december 2000
De segregatie tussen homo- en «gewone» horeca is vrij strak. Je ziet zelden heteroseksuelen in homobars en nauwelijks een «normaal» contingent homoseksuelen in «gewone» cafés. De enige plaats waar die strenge scheiding langzaam wegvalt, is bij kinky parties.
Gewetensbezwaard, Het Parool, 20 november 2000
Wethouder Dales van Amsterdam dreigt ambtenaren van de burgerlijke stand die geen huwelijk tussen homoseksuelen willen sluiten, te ontslaan. Groot gelijk heeft-ie. De term «gewetensbezwaar» is hier te groot (we hebben die gereserveerd voor zaken van leven en dood), en bovendien ontkennen zulke weigerachtige ambtenaren dat het huwelijk sec van karakter is veranderd.
Lage vergelijkingen, XL, oktober 2000
In het parlement zou gestemd worden over het homohuwelijk en klein-rechts stijgerde: sinds de abortusdebatten hadden ze niet zulke zware tijden gehad, beweerden ze. Maar wat is dat: trouwen met aborteren vergelijken? En wat is dat voor geklep over gewetensbezwarde ambtenaren?
Feminiene man, XL, juni 2000
Een onderzoek beweerde dat vrouwen bij wie de ringvinger langer was dan de wijswinger (ofzo) lesbisch waren, vanwege met iets als testosteron en de ontwikkeling als foetus, vielen mij de schellen van de ogen. Ik ben gewoon een man. Een feminiene man.
Transvrouwelijkheid, XL, april 2000
Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, zou ik ergens spreken over transgender. Er waren mannen geweest die kaartjes hadden willen kopen, maar was niet de bedoeling geweest: het was immers vrouwendag. Maar 't had de organisatie niet lekker gezeten en mijn onderwerp wakkerde dat debat aan. Waarom zou je iemand die als man geboren was en vreselijk veel moeite had gedaan om vrouw te worden, niet binnenlaten?
Vrouwelijkheid is een product, Het Parool, 7 februari 2000
«Eigenlijk zijn alle vrouwen travestieten, en zijn sommige mannen het óók,» zei Maarten 't Hart gistermiddag in De Balie, aan het eind van zijn lezing over travestie. Waarmee hij wilde zeggen dat mannen die voor vrouwen willen doorgaan daar vooral zo goed in slagen omdat vrouwen in de laatste decennia veel make-up zijn gaan gebruiken, waardoor het voor mannen op hun beurt doenlijk is geworden vrouwen na te bootsen door diezelfde strategie te volgen. Vrouwelijkheid is een product en het resultaat van veel vijlen en schaven.
De top van de ijsberg spuit, de Groene, 18 december 1999
Ook al wordt het fenomeen doorgaans versleten voor urine dan wel voor dichterlijke overdrijving, het bestaat wel degelijk: vrouwelijke ejaculatie. Mits op de juiste plek - de G-plek - gestimuleerd, kunnen vrouwen spuitend klaarkomen. En nee, het is niet mal; noch is het urine. Een biologische uiteenzetting over een te weinig gedocumenteerd fenomeen.
Godsdienstwaanzin, XL, oktober 1999
Bisschop Eijk wordt niet vervolgd vanwege zijn stupide opvattingen over homoseksuelen Wie religieus is, mag kennelijk allerlei akelige dingen over vrouwen en homoseksuelen zeggen. Wie niet religieus is, mag dat niet. Erm... is dat geen discriminatie? Jawel. Sterker nog: dat is religieuze discriminatie.
Lust in pilvorm, Het Parool, 12 april 1999
De vele aandacht die tegenwoordig aan de mogelijkheid en wenselijkheid van farmaceutisch ingrijpen wordt besteed, is een aanwijzing dat mensen thans eerder als een biologisch eiland worden beschouwd dan als wezens ingebed in een sociale context. Maar medicijnen kunnen wel degelijk iemands gemoedstoestand beïnvloeden. Vanwaar eigenlijk het vreemde onderscheid tussen anti-depressiva, ontremmers, ontspanners enzerzijds en drugs anderzijds? Over de kunstmatige scheidingen tussen medicijnen en drugs.
Boldly going where man has gone before, XL, oktober 1998
Het bestaan van de G-plek is genoegzaam bekend. Maar dat dames ook kunnen spuiten (ejaculeren), dát is nieuws. Een kleine anatomische les. Maar leg voortaan wel een zeiltje in uw bed.
Verkrachting erger dan moord?, Het Parool, 14 december 1998
De directeur van Reclassering Nederland haalde de kranten met zijn uitspraak dat pedoseksuelen die kinderen ernstig misbruiken en onverbeterlijk blijken, naar zijn stellige overtuiging levenslang opgesloten zouden moeten worden in psychiatrische inrichtingen. Van der Valk acht deze mensen ongeneeslijk ziek en meent dat ze een dusdanig gevaar voor de samenleving vormen dat ze voorgoed moeten worden opgeborgen. Daarmee zou verkrachting van een kind strenger worden bestraft dan moord. Pedofilie is een doodzonde, en kinderen worden kennelijk als onaanraakbaarder gezien dan pubers of volwassenen. Er spelen rare vooroordelen mee.
Monarchie en mannen, Het Parool, 14 september 1998
In het debat over de pro's en contra's van de monarchie ontbreekt telkens een opmerkelijk feit: dat de Nederlandse monarchen al vier generaties lang vrouwen zijn geweest. Zal de monarchie veranderen als een man staatshoofd wordt?
Poppers, of: de behoudzucht der dames, XL, mei 1998
Vrouwen gebruiken zelden poppers. Heteroseksuele mannen ook al niet. Ze lijken exclusief voorbehouden te zijn aan homoseksuele mannen. En hoewel poppers niet ongevaarlijk zijn, is het de moeite waard ze een keer te proberen: je komt er erg lekker op klaar. Maar veel vrouwen vinden externe lustopwekkers uit den boze. Ze willen puur natuur.
Op naar de hersenbank!, Het Parool, 30 maart 1998
Dezer dagen krijgen alle volwassen Nederlanders een folder over orgaandonatie, met het verzoek zich als donor te registreren. Maar niet iedereen blijkt donor te mogen zijn: homoseksuelen worden uitgesloten. Maar wat is dat, een homoseksueel?
Proeftuin affectie-regulering.CAR case-studies evaluatie , essay uit M/V: doorhalen wat niet van toepassing is, Nijgh & Van Ditmar 1998
Fake overheidsadvies waarin - op grond van bestaand onderzoek - gezondheid wordt gerelateerd aan florerende relaties, met als onontkoombare conclusie dat echtscheding en alleenstaand zijn niets is gedaan en de overheid de verplichte koppelarij ter hand moet nemen. Het 'advies' begint goedbedoelend en eindigt absoluut dictatoriaal. Het is gebruikt voor een toneelstuk van De Ket en Van Houts.
Truth or dare, of: Procrustus in de lesbowereld, essay uit M/V: doorhalen wat niet van toepassing is, Nijgh & Van Ditmar 1998
In de lesbowereld wordt moeilijker gedaan over seks dan we wel willen toegeven. Misschien moeten het motto 'opwindend, cultureel en strijdbaar' maar voor de jaarlijkse demonstraties bewaard worden, en mag in het dagelijks leven het formaat van het lesbische bed best wat minder groots en meeslepend gesteld zijn. Tegelijkertijd leidt schuwheid en afwachten tot niets.
Vieze verhalen, essay uit M/V: doorhalen wat niet van toepassing is, Nijgh & Van Ditmar 1998
Na de ontmaskering van Marc Dutroux trok een golf van hysterie door Nederland en België. Opmerkelijk daarin was dat het steeds homoseksuelen waren die het moesten ontgelden, ook al was er geen enkele link tussen wat Dutroux had gedaan en homoseksualiteit. Verslag van een hetze.
Seks als glijmiddel, essay uit M/V: doorhalen wat niet van toepassing is, Nijgh & Van Ditmar 1998
Censuur en verboden binnen de nieuwe media worden meestal met een beroep op seks worden verkocht. Dat is griezelig, omdat enerzijds overheden en beslissende instanties lijken te geloven dat wat er op Internet aan seks is te vinden, zo excessief is dat daar nodig paal en perk aan gesteld dient te worden; anderzijds omdat overheden dat vooroordeel ten eigen bate aangrijpen en het misbruiken om vergaande restricties aan het net op te leggen. Seks is een glijmiddel - voor censuur.
Dames als daders, titelessay uit M/V: doorhalen wat niet van toepassing is, Nijgh & Van Ditmar 1998
De daders van seksueel geweld zij mannen, hun slachtoffers vrouwen - denken we. In de praktijk blijkt dat niet helemaal te kloppen: ook vrouwen mishandelen hun partners en plegen incest. En seksueel geweld blijkt niet het privilege van heteroseksuelen te zijn, ook al houdt de theorie absoluut geen rekening met zulke nare feiten. Een verkenning.
MV: doorhalen wat niet van toepassing is, titelessay uit M/V: doorhalen wat niet van toepassing is, Nijgh & Van Ditmar 1998
Is geslacht eigenlijk wel zo'n duidelijke, onmiskenbare categorie als we denken? Wat zijn dat eigenlijk, vrouwen, en hoe voelt het vrouw te zijn? Verkenning van sekse en gender aan de hand van biologie, feminisme, travestie en transseksualiteit. De tekst werd uitgesproken als de Annie-Romeinlezing in maart 1997.
Toestanden, XL, februari 1998
Sinds de invoering van partnerregistratie kunnen ook homostellen «trouwen». Niet elke gemeente staat te trappelen om dat te doen, maar weigeren mogen ze niet. Met een zo'n burgemeester, die van Barneveld, had ik een gesprek. Hij vreesde «toestanden».
Homohuwelijk: alle dagen cabaret, Het Parool, 10 november 1997
De discussies over het homohuwelijk zijn geweldig: ze maken alle vooroordelen die er over homoseksualiteit bestaan ineens zo mooi evident. Daarom heb ik een cabaretprijs ingesteld en bij deze geef ik het juryrapport voor de HoHu-bokaal.
Als een meisje «ja&rauo; zegt, Het Parool, 2 juni 1997
Optredens van de vrouwenband Rockbitch worden momenteel vrijwel overal verboden: ze zouden fatsoensregels overtreden. Maar is wat Rockbitch doet nu werkelijk zo onrustbarend? Welnee, het is aanzienlijk onschuldiger dan beweerd wordt, en bovendien: mannenbandjes doen wel erger.
Standaardwaarde, XL, juni 1997
Onlangs werd iemands site geweerd van HyperBanner, een advertentie- annex linksysteem. Waarom? Omdat er een blote man op zijn hyperlink-button zat. Dat kon niet, vond HyperBanner: veel te expliciet. Niet dat ze wilden discrimineren, welnee, ben je mal, maarreh...
Literaire les, XL, februari 1997
Er is nogal wat te doen over de islam en homoseksualiteit: op scholen zeggen steeds meer mensen dat docenten last hebben van Marokkaanse en Turkse scholieren, die intolerant zouden zijn. Maar ik meen dat zulke angst ook veel te maken heeft met onkunde. Als je je tegen artikel-31'ers kunt verdedigen, waarom dan niet tegen ouderwetse islamieten?
Gratis ammunitie, Het Parool, 27 januari 1997
Minister Borst zei het «te kunnen begrijpen» wanneer vrouwen uit een andere cultuur abortus lieten plegen op een vrouwelijke foetus. Wat ik een kortzichtige uitspraak acht, die bovendien koren op de molen is van mensen die er een stupide interpretatie van de islam op nahouden - allochtonen en autochtonen. Naar aanleiding van deze column kwamen er klachten over mij binnen bij het Meldpunt Discriminatie.
Wat is onschuld?, Het Parool, 16 december 1996
Vanwege de commotie die de laatste maanden in het voetspoor van Dutroux is ontstaan over kinderporno en kindermisbruik, is pedofilie een nog heikeler onderwerp geworden dan het al was. En het was al nooit eenvoudig.
Barbertje moet hangen, Het Parool, 15 november 1996
Als gevolg van de affaire Dutroux wordt ineens nijver gezocht naar kindermisbruikers. Homoseksuelen staan - hoe vreemd - hoog genoteerd als mogelijke daders daarvan. De Belgische vice-premier Elio di Rupo is het object van roddels en laster geworden, en op basis van de verhalen van een bewezen fantast is Di Rupo's reputatie gebroken.
SOS COC, XL, november 1996
Er gaan dingen mis bij het COC. Het bestuur blinkt niet bepaald uit in openheid, maar dat is nog niet eens het ergste. Naar aanleiding van Dutroux worden de wildste beschuldigingen geuit aan het adres van homosuelen, doch het COC zwijgt in alle talen. Immers: Dutroux, dat was toch iets met pedofielen? Hebben wij niets mee te maken.
Vieze verhalen II, Het Parool, 14 oktober 1996
Panorama kwam kortgeleden met een «dossier» over kinderporno. Daarin stond onder meer een stuk over kinderporno op het net. Niet alleen was dat artikel een schoolvoorbeeld van uiterst slechte resarch, ook liet Panorama het verschil tussen beeld en werkelijkheid geheel vervallen, door het voor te stellen alsof deze foto's gelijk stonden aan daadwerkelijk misbruik, in 't hier en nu.
Vieze verhalen, Het Parool, 31 september 1996
In het voetspoor van de zaak Dutroux zoekt iedereen thans naar kinderporno-netwerken. 2 Vandaag wees wel een heel ongewone verdachte aan: de homowereld. In het voetspoor van de TROS volgden ook de Panorama en de Telegraaf. Verslag van een hetze.
Schuld en consensus, Het Parool, 16 juni 1997
Eindeloos zoeken naar consensus maakt dat de zwakste groepen het onderspit delven, beweert Herman Vuijsje in zijn nieuwe boek Correct. Hij geeft het voorbeeld van hemofilie-patiënten die te lijden zouden hebben gehad onder de sterke aids- en hiv-organisaties van de homobeweging. Ja, ja.
Vakantieschool, XL, juni 1996
Op vakantie in zo'n toeristenverwerkend dorp op de Canarische Eilanden valt het me op: hoe vreselijk ouderwets zijn toch de verhoudingen in gezinnen met kinderen. Die mensen hebben geen verhouding met elkaar, maar met hun kinderen. Eigenlijk heel leerzaam voor wie overweegt een kind te nemen. Misschien zou je bedenktijd moeten nemen, en eerst een maand in zo'n kamp moeten?
In stilte, Het Parool, 6 mei 1996
De kranslegging bij het Homomonument. In stilte denk ik stiekem: «Jij zou opgepakt zijn, en jij, en jij...» Later ga ik naar de nationale kranslegging, die ik eigenlijk te patriottisch vind. Daar is een stil en mooi protest van een eenling.
Pardon, daar gaan we weer, XL, mei 1996
De speechwriter van de voormalige vice-president Dan Quayle schreef een artikel waarin ze uitlegde waarom ze tegen het homohuwelijk was. Zelden heb ik zo'n hypocriete redenering gezien - en dat is eigenlijk de voornaamste merites van discussies over het homohuwelijk. Kun je zien hoe vies sommige tegenstanders zijn.
Gezinswaarden, XL, april 1996
In de discussie over het homohuwelijk worden (zeker in de VS) gezinswaarden zó voorgesteld, dat homofobie als een ware gezinsdeugd verschijnt. De vraag of het homohuwelijk het gezin inderdaad aantast, wordt niet gesteld - laat staan dat men zich realiseert dat het homohuwelijk het gezinsdenken juist stéunt.
Mannen en sport, XL, maart 1996
Sport en mannen, daar is iets vreemd mee. Zodra ergens een bal aan te pas komt laten mannen alle emoties vrij baan en doen ze dingen die in elke andere context als hoogst «onmannelijk» worden beschouwd. Neem nu alleen het gedoe over het nieuwe sportnet en de betaling die de KNVB voortaan eist voor uitzendrechten - als kapotte ego's spatten de mannenbroeders op de vloer in stukken.
Generatieconflict, Het Parool, 15 januari 1996
De gezondheidszorg kan soms moeilijk overweg met patiënten die informatie willen en de zaken anders willen regelen dan subsidietechnisch handig is. Deze zorgbureaucratie verandert deels door aids - maar dat heeft niets met homoseksualiteit te maken, doch alles met leeftijd.
Kinderdromen, XL, november 1995
Tegenwoordig schijnen meisjes zes of zeven Barbies te hebben, en maar één Ken, die als een voetveeg voor de Barbies dient. Dat liefde voor Barbie tot grote feministische daden kunnen leiden, bewijst Gloria Steinem; die was als kind ook Barbiefan. Dat wordt allemaal haarfijn uitgelegd in een prachtig boek over Barbie. Maar de schrijfster onderschat Kens betekenis onder homomannen, helaas.
Ouderschap en de wet, XL, augustus 1995
Thans gaan huwelijk en ouderschap al lang niet meer hand in hand en door technische ontwikkelingen is het bovendien mogelijk geworden een onderscheid te maken tussen sociaal, biologisch en genetisch ouderschap. De zaak wordt steeds complexer aangezien die verschillende definities daadwerkelijk op verschillende mensen van toepassing kunnen zijn. Van wie een kind nu wettelijk is bezorgt rechters derhalve hoofdbrekens en juristen volle werkdagen.
Homomonument, Het Parool, 8 mei 1995
Toespraak bij de kranslegging bij het Homomonument op 4 mei 1995, waar de vervolging van homoseksuelen tijdens en na WO II werd herdacht. Nog niet zo lang geleden werden organisaties als het COC geweerd bij officiële herdenkingen.
Chantage, XL, april 1995
De Britse actiegroep OutRage! verklapt homoseksuelen. Ze brengen die namen in de openbaarheid en beweren daarmee de goede zaak te dienen. Daarmee verlagen ze zich tot verwerpelijke tactieken en maken ze mensen die hun nek hebben uitgestoken, het leven zuur.
Aidskindjes, XL, januari 1995
Over aids, hiv en kinderen krijgen. «Andere mensen kunnen toch ook morgen onder de tram komen? Ik heb evenveel recht op een kind als ieder ander,» zei een vrouw op Wereld Aids Dag. Ze is niet zwanger, wel seropositief.
Kinderen als feministische ammunitie, Vrij Nederland, 10 december 1994
Bespreking van het boek De wet van het hart van Dorien Pessers. Pessers betoont zich een ouderwetse marxist. Ze schrijft gortdroge stukjes waarin ze haar eigen gelijk dichtritst en waarin ze keer op keer uithaalt naar feministische vrouwen, die in haar ogen hun eigen zak hebben verkwanseld door te hameren op het belang van betaalde arbeid. Bovendien redeneert Pessers wel erg vanuit de gedachte dat iedereen in gezinnen woont.
Seks & moraal, XL, november 1994
Naar aanleiding van een Veronica-serie waarin seksuele perversies werden gedocumenteerd, brak er onder homosuelen een debat uit over seks en moraal, en de verbeelding van beiden. Helemaal zuiver wordt het debat echter niet gevoerd: een aantal boze homo's hebben er kennelijk bezwaar tegen wanneer het hele scala aan homosuele subculturen wordt vertoond, en staan een tamelijk gekuist beeld voor.
Verkeerd verbonden, XL, oktober 1994
Over de schrik wanneer je ontdekt dat de zwijger, die je al drie maanden telefonisch terroriseert, je eigen vriendje blijkt te zijn. En wat je moet doen als hij na zijn ontmaskering nóg niet ophoudt.
Wie van de acht, Het Parool, 26 september 1994
«Tegenwoordig hóef je toch geen aids te krijgen?» hoorde ik deze maand voor de derde keer. Nee, het hoeft niet, maar het gebeurt wel. En lang niet altijd zoals mensen denken. Welke echtgenote weet bijvoorbeeld dat haar man naar prostituees gaat? Inmiddels kent één op de acht Nederlanders iemand met aids. Een handvol van dergelijke mensen.
Het geheime seksleven van de techniek, de Groene, 20 juli 1994
De introductie van nieuwe technieken lijkt vooral te lukken wanneer er een link met seks kan worden gelegd: If it doesn't make you come, it doesn't stay. Dat Philips geen porno voor hun V2000 systeem wilde, was dan ook de doodsklap voor het systeem. Nieuwe media - van 06-lijnen, cd-roms en Internet tot zoiets vaags als virtual reality - worden ogenblikkelijk op hun seksuele allure verkend. Over bitneukers, cyberseks, digitale Casanova's en technofantasieën. Inclusief die ene passage waar Francisco van Jole kwaad over werd.
De kus, XL, juli 1994
Ooit organiseerden de Grieken kuswedstrijden: winnaar was het paar dat de welluidendste kus kon doen klinken. In zekere zin zijn deze wedstrijden de voorloper van de Olympische Spelen. Om het recht te mogen kussen wordt ook nu nog gestreden: zeker wanneer het een openbare lesbo- of homokus betreft. Vandaar dat het ineens een goed idee leek om op Roze Zaterdag - waar ik een deel van de middag zou presenteren - de grootste openbare kus ever te organiseren....
Identificatie, XL, februari 1994
Het grote voordeel van een etiket vinden, van het gaan aanleunen tegen een groepsidentiteit, is dat er eindelijk een focus voorhanden is die al dat wisselvallige en onsamenhangende gedoe binnenin kan richten en een nieuwe context biedt voor onbegrijpelijke wensen en verlangens. «Oh, dus dát was het! Dat maakte dat ik anders was dan de anderen!» Tegelijkertijd ga ik telkens steigeren wanneer iemand spreekt over iets als «geïnternaliseerde homohaat» - zoiets onderschat het nut van zelfhaat & -hekel.
Oude oma's, Het Parool, 17 januari 1994
Over de Italiaanse arts die bevruchte eitjes bij vrouwen van middelbare leeftijd implanteert, is veel te doen geweest: zwangere oma's zouden «onnatuurlijk» zijn. Wellicht. Maar is dat een bezwaar? En waarom eigenlijk telkens al die aandacht voor zwangerschapstechnieken? Wat is er op het krijgen van bestaande kinderen tegen?
Niet over de lijntjes, Het Parool, 18 december 1993
Groot was de vreugde bij de Sneak Preview toen we Aladdin voorgeschoteld kregen. De film bleek trouwens regelrechte horror, doodeng. Met de meest vreemde seksuele intriges. Want dat Aladdin en Jasmine verliefd zijn, is slechts een dekmantel: terwijl ze verbaal de heteroseksuele liefde belijden gaat hun hart uit naar andere dingen.
Kleur bekennen, XL, december 1993
Prins Willem-Alexander werd voor de NOS-televisie uitgebreid geïnterviewd. Sommige op voorhand gepubliceerde uitspraken maakten dat mijn roze zintuig op red alert sprong... En jawel. Willem-Alexander deed zijn aanstaande volk kond van zijn voorkeuren: hij doet alles mits het maar iets is met veel mannen erbij.
Zevenendertig, XL, oktober 1993
Mijn ouders zijn net zevenendertig jaar getrouwd - dat is lang, dat is langer dan ik zelf besta. En ze houden nog immer veel van elkaar. Over lange liefdes, en cultuuromslagen: mijn generatie bekijkt verhoudingen van dag tot dag, die van hen niet.
Hellun Zelluf is dood, leve..., de Groene, 20 oktober 1993
In 1991 richtten Geert Vissers en Marco de Koning de stichting Hellun Zelluf op. Ze waren weinig te spreken over de vorm waarin voorlichting over aids werd gegeven en wilden die anders aanpakken. Hellun Zelluf rekende af met het beeld van het zielige hiv-slachtoffer en de tragische aidspatiënt, een tragiek die voor homoseksuelen nog extra onderstreept werd door de pijnlijke en nauwelijks te torsen last van hun seksuele voorkeur. Hellun gaf voorlichting over safe sex een wuft imago.
Voorstel, Het Parool, 10 juli 1993
Naar aanleiding van het pas opgerichte kinderhotel realiseerde ik me dat iedereen hoofdzakelijk spreekt over het wegbrengen van kinderen, en zelden over het ophalen ervan. Dat lijkt me een teken aan de wand. Vandaar dit voorstel voor uitleenkinderen en een kinderbibliotheek waar men een kind voor een week kan huren.
Kinderen krijgen, XL, juni 1993
Kinderen wilde ik niet, dat wist ik allang. Dus dat was niet de voornaamste reden dat ik griezelde bij het moeten aanschouwen van de video van de buren, waarop de zojuist geslaagde bevalling van de vrouw des huizes te aanschouwen viel. Heel modern was dat toen, zo'n bevallingsvideo. Ik vond het erger dan de gemiddelde horrorfilm.
Boter bij de vis, XL, mei 1993
Dat gepraat over het homohuwelijk is leuk en aardig, maar sommige relaties worden daardoor zwaar op de proef gesteld. Sommige intimi eisen ineens boter bij de vis en anderen merken dat hun boter niets meer is dan margarine.
Met lu-lu-lu-liefde, Het Parool, 7 april 1993
Juryrapport bij de uitreiking van de Hans-Paul Verhoefprijs 1993, die ditmaal gewonnen werd door de Stichting Hellun Zelluf. Ze houden zich bezig met vrolijke voorlichting over safe sex.
Fantasie, XL, maart 1993
Het komt vast door al die kostscholen, denk ik wel eens, maar het blijft fascinerend hoe de Britten zich privé volmondig overgeven aan vormen van seks die ze publiekelijk met een stiff upper lip afwijzen. Het ene schandaal is nog niet uitgeraasd in de pers of het andere dient zich aan. En allemaal politici. Ik fantaseer wel eens over wat de Nederlandse politici zouden doen...
De gevangen blik, de Groene Amsterdammer, 17 februari 1993
Waarom reclame minder seksistisch is dan vrouwen wel eens denken, en waarom zelfs de meest feministisch bedoelde verkoopspot geheel anders begrepen kan worden dan de makers ooit in gedachten hadden. Over clichés en breuklijnen in beelden. Toespraak ter gelegenheid van de opening van de tentoonstelling Blikvanger. Reclame: het spel van bekijken en bekeken worden van de stichting Amazone.
Drinkwater, XL, februari 1993
Al in geen maanden is er een baanbrekend artikel gepubliceerd waarin een wetenschapper harde noten kraakt over de hormonale basis van homoseksualiteit. Van die stukken waarin wordt uitgelegd dat de suprachiasmatische kern in de hersenen van homosuelen abnormaal vergroot is en dat het dáármee te maken heeft, of waarin wordt aangetoond dat er een verband bestaat tussen linkshandigheid en lesbisch. Doodzonde is dat!
Verdomd: verdoemd, XL, januari 1993
«Gehandicapten die niet in staat zijn een gezin te stichten en te onderhouden, mogen ook geen seksueel verkeer hebben. [..] Het verbod op seksualiteit voor onhuwbare gehandicapten vloeit voort uit de koppeling tussen seksualiteit en huwelijk.» Aldus, volgens de Volkskrant, moraal-theoloog Bonifazio Honings van de pauselijke Lateranen-Universiteit. O, hemel.
Theorie, XL, december 1992
Een mevrouw mocht laatst in het NRC haar theorie over mannelijkheid en vrouwelijkheid ventileren. «Mannelijk is concentratie, aandacht op één punt. In de wetenschap en de kunst komt dat tot uitdrukking, maar ook in de geslachtsdaad. Vrouwelijk is expansie, spreiding, boodschappen doen, kinderen opvoeden, zwanger zijn, allemaal expansie.» Wat een onthullend inzicht. Maar mevrouw gaat verder: volgens haar theorie blijkt dat mannen wel eens vrouwendingen doen. Het nieuws van de eeuw.
Rijstebrij of luilekkerland?, Opzij, december 1992
Of ik weer een stapel damesporno wilde recenseren. Ditmaal niet alleen met damesdames maar ook met herendames. En gaandeweg werd ik kribbig. Steeds maar meer van hetzelfde: men geeft U zóveel kleur, zóveel reliëf, seks in hi-fi, met alle toonhoogten en -laagten, dat U er niets meer aan hebt toe te voegen. Door teveel te geven, snijdt men alles af. Een acute overdosis beneemt me de lust: of die porno voorlopig asjeblíeft even uit mag.
De koffie is klaar, XL, november 1992
Stond 'koffie' in de reclame sinds jaar en dag voor het voorbeeldige gezin, sinds kort is dat afgelopen. In de koffiereclames vind je tegenwoordig geen gezinnen meer - de koffie is geïndividualiseerd, gepassioneerd, vrijgezel geworden met een spannend leven. En daar passen geen echtgenoten of kinderen bij.
Tekens, XL, oktober 1992
De behoefte om onderscheid te maken en elkaar te herkennen, is onder damesdames nog altijd groot. Zodat er allerlei onbenullige dingen vol symboliek worden geladen om echt van namaak te onderscheiden. Tegenwoordig gaat het kennelijk over de heteroseksualiteit van verzorgde nagels.
Beursberichten, XL, juli 1992
Samen met mijn uitgeefster bezocht ik een beurs: de Ero 92. Als dank voor de bestseller die ik haar zojuist had geleverd, mocht ik van Carly een leren keursje uitzoeken. Maar dat vond die meneer die zo geprotesteerd had tegen mijn tirade over de Orenmaffia interessant...!
In de herkansing, SEK, december 1991
Ergens tijdens het Gay and Lesbian Film Festival was ook een damesfeest georganiseerd, en wel in een zwembad: de nachtelijke Wet Party. Alwaar ik als zeemeermin in mijn rolstoel kon en alwaar een dark room was. Maar of die nu veel werd gebruikt? Onder dames moet zo'n dark room duidelijk nog inburgeren.
Het verlangen als verkeersongeluk, de Groene, 4 december 1991
Verslag van het Gay & Lesbian Film Festival 1991. De manier waarop verlangen in beeld gebracht wordt, blijkt twee varianten te kennen: de Europese en de Amerikaanse. Oftewel: het uitspinnen en in kaart brengen van de fantasie versus de onmiddellijke voltrekking van elk verlangen, de dromen en nachtmerries versus het schelle licht van de werkelijkheid. Over Monica Treut en Ulrike Ottinger versus Leigh Grode en Annie Sprinkle.
Recht uit het kruis, Catalogus Gay & Lesbian Film Festival 1991
De organisatoren van het Gay & Lesbian Film Festival dat in 1991 in Amsterdam werd gehouden, vroegen me een selectie te maken uit de groeiende hoeveelheid damesporno. De gekozen filmpjes zouden onder andere vertoond worden op de spectaculaire Wet Party, een nachtfeest in een zwembad. Over lezzies, macho-sluts, censuur, safe sex en het Wilde Westen.
Procrustes in de lesbowereld, de Groene, 26 juni 1991
Wanneer je het damesdeel van de homopers of van de COC-agenda doorneemt, vliegt de seks je om de oren. Spannende seks wel te verstaan: over recht op en neer, of hoe de lesbische variant daarop in de wandeling ook mag heten, doet men er het zwijgen toe. Maar degenen voor wie dat allemaal bedoeld is lijken zich hoogst ongemakkelijk te voelen bij al dit vertoon, om niet te zeggen: beklemd, bekneld, opgerekt en in bochten gedrongen. Het lesbische bed lijkt geleend van Procrustes. Lezing voor het Amsterdamse COC, waarin de dames de mantel wordt uitgeveegd en ik uiteindelijk een knieval doe.
Dames als daders, Opzij, oktober 1990
Hoewel er driftig op is gestudeerd, heeft nog niemand een sluitende verklaring van de oorzaken van geweld tegen vrouwen kunnen ontwikkelen. Tegenwoordig wordt algemeen erkend - niet alleen door feministen - dat zulke vormen van geweld een structurele oorzaak hebben, en dat de machtsverschillen tussen mannen en vrouwen daarbij doorslaggevend zijn. Maar wat blijft er van zulke theorieën over als het vrouwen zelf zijn die zulk geweld plegen? Wanneer vrouwen mishandelen, incest plegen, verkrachten? Hoe het feminisme op zijn grondvesten kan schudden. (English version: Criminal ladies)
Ooit gevallen op een roze kneus?, SEK 1990, Vrouwenspecial
Raar eigenlijk dat je nooit of zelden mensen met een handicap in homokringen ziet. Ze zijn er wel. Maar roze kneuzen, rolpotten en vierbandenstoten vallen niet erg goed. Veel mensen hebben vooroordelen over de seksuele impact van handicaps.
Test Uzelve!, SEK 1990, Vrouwenspecial
Kleine test om uw moderniteit op het lesbisch-seksuele vlak te bepalen.
Kan mijn kat ongelijk hebben?, Opzij, januari 1988
Onder feministen woedt een forse discussie over SM: is het bevrijdend of juist onderdrukkend? Onderwijl pogen tal van SM-verenigingen hun voorkeur geaccepteerd te krijgen - waar trouwens een paradoxaal streven in besloten ligt. Een discussie over katten, spruitjes, SM, feminisme en het al dan niet bestaande verband tussen die vier zaken.
Daar sta je dan met je goeie gedrag, congresbundel, 1985
In 1985 organiseerden een aantal clubs een conferentie over mannen en seksueel geweld. Ik zou een bijdrage schrijven, maar allerlei toch al wankelende theorieën vielen definitief omver na een akelige ervaring. Waarna het laatste restje geloof in economische zelfstandigheid als preventief beleid - waar iedereen toen de mond vol van had - definitief versplinterd raakte.