Verplichte vrijhandel

‘Hoe vrijhandel een vies woord werd,’ kopte de Volkskrant vorige week. In het artikel kregen de critici van CETA, TTIP en TTP onderuit de zak: ‘Velen stellen zich niet meer open voor de wereld maar sluiten zich ervoor af. Zij zien haar niet als bron van welvaart maar als bedreiging. Vrijhandel en globalisering zijn scheldwoorden geworden. Grenzen dicht en luiken dicht.’

Oeps. Daar werd heel GroenLinks – een partij die niet vreselijk hecht aan nationale grenzen – zonder pardon in het kamp van de eng-nationalisten geparkeerd. Ook de VVD en D66 hanteren dit frame om het verzet tegen de aankomende internationale handelsverdragen te bagatelliseren.

De argumenten van veel tegenstanders zijn echter van een andere orde: zij vinden dat CETA en TTIP teveel ruimte geven aan multinationals. De verdragen scheppen voor multinationals een level playing field: ze kunnen zich grosso modo overal hetzelfde gedragen. Maar dat gaat evident ten koste van lokale producenten, die nu vaak al moeite hebben zich stand te houden, en van met moeite tot stand gekomen nationale milieu- en arbeidsregels.

Dat CETA een variant bevat van het alom verguisde ISDS, een internationale instantie die geschillen tussen multinationals en nationale overheden moet beslechten zonder tussenkomst van een rechter, in het geheim, zonder transparantie, en zonder mogelijkheid van beroep – is de ultieme steen des aanstoots. Ook het verzet van Wallonië concentreert zich daarop. ‘We weten totaal niet hoe het ISDS zal uitpakken,’ zei de Waalse premier, ‘en we hébben toch al gerechtshoven?’ Echte gerechtshoven, waarin – anders dan bij het ISDS – de multinationals die in het geding zijn, zelf geen zitting hebben. Dat is toch een voorwaarde wanneer je onafhankelijke uitspraken wilt garanderen…

De voorstanders van CETA jammeren nu dat Wallonië met haar verzet tegen CETA de EU ondermijnt. Wat, zou mijn wedervraag zijn, is de waarde van de EU wanneer lidstaten nooit nee mogen zeggen tegen voorgenomen beleid? Er is toch een instemmingsvereiste van de lidstaten, geen instemmingsverplichting? Hoe kun je nu boos worden op Wallonië wanneer het zich keurig aan alle EU-regels houdt: onderhandelen, luisteren, verder praten, waar mogelijk compromissen sluiten en dan tot een besluit komen? Tegen stemmen is simpelweg hun recht.

Wil de EU ooit uit dit dilemma komen, dan dient ze globalisering en vrijhandel grondig te heroverwegen en haar prioriteiten te herzien. Laat onze supranationale instanties eerst paal en perk stellen aan multinationals die nu openlijk misbruik maken van globalisering, en de kosten daarvan afwentelen op burgers, consumenten en overheden. Hier doen wat daar niet mag, daar aftrekken wat je hier verdient, en onderwijl zo ongeveer nergens belasting betalen.

Wanneer CETA, TTIP en TTP eerst de belastingafdrachten van de vrijhandel op orde brengen, garandeer ik algehele instemming van de critici.


Aantal reacties: 4

  1. Janus ≡ 26 Oct 2016 ≡ 15:45

    De EU zou, de janboel die het nu is, zich voorlopig helemaal niet met verder dan Europa strekkende handelsverdragen moeten bezig houden. Eerst moet binnen de eigen grenzen orde op zaken worden gesteld. Bijvoorbeeld het Europees Parlement een vetorecht geven over alles wat de (niet democratisch gekozen) Europese Commissie besluit. Alsook een inperking waar EC en EP het over zouden mogen hebben. Niet over de hoofden van landen heen regeren. En dan hebben we ook nog zoal wat landen (binnen de EU) waarmee de EU eerst in het reine dient te komen.

    Pas als de EU stabiel is, kan verder gekeken worden. Eerder niet.

    Janus.

  2. JPaul ≡ 27 Oct 2016 ≡ 02:42

    Vrijhandel? laammenielache… .. .
    Zodra die, zoals in de 17e eeuw te doen gebruikelijk – met oorlogsschepen, was afgedwongen; bedelden betrokken compagniën om van staatswege bescherming tegen concurrentie. Er is nulkommaniX veranderd, sindsdien.

    Picture this: oliemagnaat Rockefeller klaagt Edison aan om de uitvinding van de gloeilamp, waardoor de verkoop van lampolie dramatisch instort (zie te dien ook en vooral: WillyVandersteen zijn professor Barabas)
    Picture this: stoommachinefabricant sleept de heren Daimler en Benz voor de rechter wegens de uitvinding van de ontploffingsmotor (zie ook: Kuifje/Tintin)
    Picture this: transistor vs buislamp (zie Astérix zijn druïde Panoramix)

    picture this: een knoflookextract (werkt) tegen (wat vroeger onkruidbestrijding heette; nu: gewasbescherming) een planteziekte wordt door “Brussel” verboden omdat er daar geen E-nummer voor bestaat – JA! echwel! so much for wetgeving

    De verliezer issss: … degene met de slechts (in terms of available monetary resource) betaalde juridische bijstand. (punt)

  3. bert ≡ 03 Nov 2016 ≡ 16:58

    Mooi verwoord Karin Spaink. Ik heb na afloop vaak het idee dat ik hetzelfde had willen zeggen. Spijtig dat we u niet meer zo veel op de televisie zien. Blond doet het nu heel goed weet u. Misschien een tip.

  4. Johan ≡ 18 Nov 2016 ≡ 20:33

    Gelukkig dat Trump het met je eens is, Obama heeft de moed al opgegeven om dat verdrag er nog voor 20 januari door te drukken. Voorlopig is het dus dood, maar over 4 of 8 jaar zullen ze het vast opnieuw proberen.

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *