Veiligheid

Mateloze dataverzamelingen aanleggen over alles wat wij burgers doen – waar we lopen, hoe en wanneer we reizen, met wie we bellen, mailen of chatten – gebeurt uitsluitend voor onze eigen veiligheid, zo verzekert de overheid ons. Dat opsporingsdiensten tegenwoordig zonder tussenkomst van de rechter inmiddels bij bedrijven, banken en verzekeraars zowat alle soorten gegevens over ons mogen opvragen, zelfs al rust er geen enkele verdenking op ons, is ook al voor onze veiligheid.

Onze veiligheid neemt niet toe wanneer wij allemaal structureel door de overheid worden bespioneerd. Zelfs de meest fijnmazige bespionering van het hele volk kan niet verhinderen dat een enkele fanaat iets dramatisch doet.

Intussen worden miljoenen mensen die werkelijk nergens van worden verdacht, massaal in de gaten gehouden. Dat is een enorme verspilling van menskracht, en vooral: van aandacht. Bijna iedereen die ooit een grote aanslag heeft gepleegd, stond al eerder op de radar van de opsporingsdiensten, maar niemand had tijd om die signalen op te volgen. We zijn zo druk bezig om hooibergen aan te leggen en te ordenen, dat niemand tijd overheeft om iets te doen met mogelijke naalden. Bovendien weten we eigenlijk niet goed hoe zoiets eruit ziet: een naald.

Ja nee, kan wel zijn, maar láter, later zal het wel werken, is het argument: ooit zullen onze algoritmes zo goed zijn dat geoormerkte verdachten vanzelf uit de eindeloze datastroom komen rollen. Maar eerst hebben we meer informatie over alle burgers nodig! Pas dan zullen afwijkende patronen zichtbaar kunnen worden.

Die redenering houdt in dat we onze privacy niet opgeven in ruil voor bewezen grotere veiligheid, maar in het kader van wat een bar slecht georganiseerde zoektocht naar artificiële intelligentie blijkt te zijn.

Onderwijl houdt de overheid alle vragen naar efficiëntie en werking van haar spionage hardnekkig af. “Hoeveel aanslagen hebben we met deze burgersurveillance kunnen voorkomen?” “Veel.” “Vertel eens wat meer? “Dat kan niet, met het oog op de nationale veiligheid.” “Maar wat doet u precies met onze gegevens?” “Dat kunnen we niet zeggen, met het oog op de nationale veiligheid.” “Hoe gaat u om met onze gegevens? Hoe bewerkt u die, en hoe komt u precies tot verdenkingen?” “Dat kunnen we niet zeggen. Met het oog op de nationale veiligheid, ziet u.”

Nationale veiligheid blijkt een geweldige stoplap. Met een beroep daarop kun je alles verzamelen, alles rechtvaardigen, ja zelfs privacy tot obstakel verklaren, en jezelf als overheid onderwijl aan elke toetsing en uitleg onttrekken, ja zelfs het parlement tekst en uitleg weigeren. Zelfs als blijkt dat maatregelen die uitsluitend werden toegestaan in het kader van terrorismebestrijding, tegenwoordig hoofdzakelijk worden ingezet om verkeersboetes te innen of mensen met een belastingachterstand op te sporen.

Aantal reacties: 5

  1. Olav ≡ 27 jun 2013 ≡ 11:50

    Ja maar, ja maar, lieve mevrouw Spaink, ze zouden toch niet tegen ons liegen?

    Dat doen die aardige mensen die over ons waken toch zeker niet?

    Straks ga je nog zeggen dat onze dappere machthebbers niet uitsluitend het beste met ons voor hebben. Waarop kan je dan nog vertrouwen?

  2. HenK ≡ 27 jun 2013 ≡ 21:39

    En ook deze column wordt aan jou ongetwijfeld omvangrijke dossier toegevoegd. Mensen die zelf nadenken en ook nog oproepen tot zelf nadenken… die ‘moet’ je natuurlijk in de gaten houden en ‘indien nodig’ monddood maken.

    “Niet overdrijven, dat soort dingen gebeuren hier niet…”.
    Uh… dream on over ons ‘aardse paradijsje”.
    HenK.

  3. Puck ≡ 28 jun 2013 ≡ 03:19

    Ik heb laatst geprotesteerd toen men mij vroeg om een kopie van zowel de voor- als de achterkant van mijn ID-kaart. Bij de afdeling vrijwilligerswerk van de geestelijke verzorging van een zorginstelling – toch niet echt een organisatie van wereldformaat.
    Nou ja.. geprotesteerd: het begon met een dappere vraag in de vorm van ‘maar is dat wettelijk voorgeschreven??’. Omdat ik me vaag herinnerde dat er iets was, met ID-kaarten en het feit dat het maar onder bepaalde specifieke voorwaarden en situaties verplicht is om je te legitimeren.
    Maar de mevrouw zei ‘Ja, dat is voorschrift!’, en zij klonk veel fermer dan ik me voelde. Dus ik ben afgedropen, en heb, om toch nog iets van mijn protest waar te maken, de achterkant niet opgestuurd.
    Nu krijg ik geen kerstpakket. Omdat ik niet Officieel ben.
    Over veiligheidsmaatregelen gesproken… want iemand zijn kerstpakket onthouden, daar red je levens mee…

  4. Janus ≡ 28 jun 2013 ≡ 08:20

    @ 3. Citaat: “want iemand zijn kerstpakket inhouden, daar red je levens mee…”

    ….en het is ook een prima manier om terrorisme mee te bestrijden. ‘t Zal ze leren, de krengen!

  5. Sjaak ≡ 03 jul 2013 ≡ 13:58

    Toch is deze afluisterzaak nog veel uitgebreider en erger. EU- lidstaten, en niet alleen Groot- Brittanie, doen het zelf ook, misschien op wat andere manier, maar “men” weet toch echt nagenoeg alles over de burger.

    -

Trackbacks & Pingbacks 1

  1. From Veiligheid | Sargasso on 27 jun 2013 at 13:00

    [...] column van Karin Spaink verscheen eerder in Het Parool. Tags NSA, PRISM, Veiligheid Twitter Facebook GD Star [...]

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Hou me per e-mail op de hoogte van nieuwe reacties op dit artikel.
      (U kunt zich hier abonneren zonder zelf te hoeven reageren.)