Niet normaal

Natuurlijk helpen de Amsterdamse demonstraties van gisteren tegen Poetin geen klap. Dat Amnesty Internnational het gebied rond de Hermitage had afgezet met geel gevaarlint en daarop ironische teksten als: ‘Geen homopropaganda binnen dit gebied’, ‘Vandaag geen kritische blogs a.u.b.’ en ‘Jaag president Poetin geen schrik aan, hou Amsterdam op 8 april mensenrechtenvrij’, zal de nieuwe tsaar immers niet van gedachten doen veranderen. Dat er op het Oosterdok – pal tegenover het Scheepvaartmuseum waar Poetin met Beatrix dineerde – duizenden mensen met regenboogvlaggen stonden te zwaaien, al evenmin.

Want kritiek van buitenlandse burgers op Poetin is best prettig, maar in de praktijk hebben de mensen om wie het gaat, er bitter weinig aan. Wanneer er in een paar maanden tijd tweeduizend invallen worden gedaan bij ngo’s, en wanneer kritische journalisten aan de lopende band worden opgepakt, gevangen gezet en soms zelfs worden vermoord, zet een demonstratie in Amsterdam weinig zoden aan de dijk.

En toch was het goed dat het gebeurde. Omdat de mensen in Rusland wier rechten aan de lopende band worden geschonden – homo’s, journalisten, critici – zich er mogelijk een beetje door gestut voelen; en omdat alleen buitenlanders Poetin er nog veilig op kunnen wijzen dat wat hij doet, bepaald niet normaal is.

Maar vooral: omdat wat Nederland zelf officieel aan ‘kritisch geluid’ jegens de Russische president laat horen, zo schaapachtig is. Langs je neus weg zeggen dat Poetin misschien een wat ouderwets beleid in deze voert, dat ‘wij’ ons daarover zorgen maken en hem meteen daarna vorstelijke champagne met kaviaar aanbieden terwijl je over een zakelijke deal begint, is zo godvergeten laf dat je er spontaan een flauwte van krijgt.

Was het de regering menens geweest met haar kritiek, dan had ze aanzienlijk meer kunnen doen. Je kunt heel beschaafd en toch gedecideerd laten zien dat homoseksualiteit wél normaal is. Rutte, of de koningin, hadden een paar sjieke homostellen kunnen uitnodigen om bij het diner aan te zitten, die – de handen liefderijk ineen geslagen – Poetin officieel hadden kunnen verwelkomen. De Hermitage had een paar schilderijen met een homoseksueel thema kunnen opduikelen. Het Scheepvaartmuseum had desnoods een zalmroze loper kunnen uitleggen.

Amsterdam deed het aanzienlijk beter dan Rutte en Beatrix. De stad vond het prima dat Amnesty en het COC pal in het zicht van Poetin demonstreerden. De politie liep gemoedelijk tussen de demonstranten door en converseerde op vriendelijke toon met de deelnemers. Uit alles begreep je dat de politie die demonstratie best vond.

Er was één scene waarvan ik hartstochtelijk graag wilde dat Poetin die gezien zou hebben: een politieagente die vriendinnen onder de demonstranten ontwaarde, waarna ze elkaar omhelsden en hartelijk zoenden.

Heel normaal – in Amsterdam.

Aantal reacties: 6

  1. Theevogel ≡ 10 apr 2013 ≡ 21:51

    Ik ken niet veel columnisten die ook veilig gezeten in het zadel van hun stokpaardjes de platgetreden paden nog weten te vermijden. Maar ik ken er wel één :)

  2. Annette ≡ 10 apr 2013 ≡ 22:00

    Ik heb een interview gezien met Hans van Manen, dat hij was uitgenodigd samen met zijn partner, maar toen Hans erachter kwam, dat zijn partner mee mocht onder het mom assistent, voelde Hans zich heel terecht nogal in zijn wiek geschoten.

    Sterke column!

  3. Irene ≡ 10 apr 2013 ≡ 23:11

    Eens!

    “Bij officiële gelegenheden zouden de Nederlandse afgevaardigden zich steeds door een prominente L, H, B of T, die ook als zodanig wordt voorgesteld, laten vergezellen. Wil je iets met óns, dan wil je hén erbij.”

    http://www.heavenlycreature.nl/gedurfde-dans

  4. Spaink ≡ 11 apr 2013 ≡ 00:34

    Annette @ 2 en Irene @ 3: Eberhard van der Laan had perongeluk heeltoevaliig een te volle agenda om te komen, en stuurde op het laatst – heel goed gekozen – Carolien Gehrels als zijn vervangster. En Gehrels is lesbisch. Maar of ze nou haar partner mocht meenemen…? Bij zo’n vervanging op het laatste moment lukt dat vaak niet.

  5. JPaul ≡ 11 apr 2013 ≡ 04:35

    @4. Spaink ≡ 11 Apr 2013 ≡ 00:34
    Hoezo is de aanwezigheid van een (enige) burgemeester (m/v) bij een staatsbezoek relevant?
    En als: waarom is diens/dier agenda dan plotsklaps tè (over)vol en is vervanging door een pot (welker echtgenote in enen (of structureel/perdefinitie/uitprincipe) geen tijd kan vrijmaken) van node?
    En waartoe moet die partner zijn of haar opwachting maken? Anders dan om te bevestigen dat ze/hij er is?

    Ja, ik zeur. Niet zomaar. maar
    terecht

  6. Spaink ≡ 11 apr 2013 ≡ 10:01

    JPaul@ 5: De burgemeester was uitgenodigd, dat maakt hem relevant voor die bijeenkomst. Zijn agenda was ‘overvol’ omdat Van der Laan wilde wegblijven, en dat is een statement. En dan een lesbische wethouder zijn plaats laten innemen, is ook een statement. Maar dát statement was leuker geweest als zij haarpartner had kunnen meenemen…

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Hou me per e-mail op de hoogte van nieuwe reacties op dit artikel.
      (U kunt zich hier abonneren zonder zelf te hoeven reageren.)