Wie volgt?

De dood van Jeroen Willems was een schok. Hij was getalenteerd, gedreven, ondernemend, rijk aan ideeën. En, zoals gisteren in een overlijdensadvertentie stond: ‘Iedereen was een beetje verliefd op hem.’

Ook ik bewonderde hem. Een paar jaar geleden heb ik nog met ‘m afgesproken dat ik ooit een toneelstuk voor hem zou schrijven…

Onze levens hebben elkaar meermalen gekruist. Jeroen sprak teksten in voor een toneelstuk dat ik ooit schreef. Mijn echtgenote heeft als tiener te Heerlen toneelles gehad van zijn vader, die Iphiginea in Auris met haar instudeerde – in het Grieks. Na een voorstelling in Amstelveen wilde Jeroen alles weten over mijn afgezette borst, zodat ik me voor hem publiekelijk ontblootte. En afgelopen zomer had hij nog bijna opgetreden op mijn huwelijk met Christiane, om daar voor mijn bruid iets van Brel te zingen.

***

Bovendien & daarnaast: zit ik mezelf – samen met veel anderen – al maandenlang voor te bereiden op de aanstaande, onafwendbare dood van een allerliefste intimus. Fietst er ineens iemand tussendoor die zomaar neervalt – patsboem, zonder aankondiging of enige waarschuwing; al zijn lievelingen volkomen ontredderd achterlatend.

Zodat ik mezelf van de weeromstuit intens rijk weet dat ik al die lange maanden van dat vergeefse gevecht om lijfsbehoud van nabij mag meemaken, hoe moeilijk dat ook is. Liever moeizaam afscheid kunnen nemen en – hoe pijnlijk ook – links en rechts draadjes mogen afhechten, dan dat een geliefde zomaar dood neervalt. En dat je dan jezelf nog eeuwig op je eigen kop blijft geven: had ik dit toen maar meteen gezegd, had ik dat indertijd nou maar niet uitgesteld…

Vertrouwen op ‘later’ – later vertel ik je wat ik nog zeggen wou, later doen we eindelijk ‘s wat we altijd nog zo graag samen wilden doen! Heus, die tijd komt nog wel, maar nu zijn we allebei helaas effies te druk – werkt niet altijd.

Later bestaat niet meer wanneer iemand pardoes omvalt: dan is ineens alle tijd weg. Maar later bestaat eigenlijk ook niet meer wanneer iemand worstelt met een aangekondigde dood. Want dan verschuiven prioriteiten en nemen opties pardoes af. Alles wat je nog wou – ooit, of nu – blijkt dan irrelevant te zijn geworden.

Dus ja. Laat de mensen van wie je houdt, merken dat je ze van je houdt – elke dag weer. Stel niet uit tot morgen wat je nu voor ze wilt wilt doen. Weet dat je geliefden – of jijzelf – morgen kunnen omvallen. Betuig elkaar de liefde, zo vaak als je kunt. En erken dat het leven kwetsbaarder is dan we wel willen weten.

Dag Jeroen. Je was mooi, en ook ik hield een beetje van je. Ik had je graag beter gekend.

Ik wens je intimi veel sterkte met dit abrupte, onzegbare, onaangekondige verlies.

Aantal reacties: 7

  1. edwin emanuel posse ≡ 06 Dec 2012 ≡ 20:44

    Yes ik baal ook een beetje, en ook nog eens dubbel, want ik kende de persoon helemaal niet, zijn liedjes ook helemaal niet, ik denk dan gelijk, “Typisch Holland, dat zo een talent zo weinig te horen was op tv”

  2. thian ≡ 06 Dec 2012 ≡ 21:34

    (((karin))) !

    heel veel sterkte
    en heel veel liefs

  3. HenK ≡ 07 Dec 2012 ≡ 01:40

    Memento mori… tsja…
    Sterkte bij het een plaats geven van de dood van Jeroen.
    En nog veel meer kracht en (be)rust(ing) toegewenst bij het afscheid nemen van een “allerliefste intimus”…

  4. CiNNeR ≡ 07 Dec 2012 ≡ 04:13

    In die sfeer probeer ik ook altijd te leven, nu laten merken dat er liefde is en niet uitstellen tot later omdat ooit wel eens nooit kan worden.

    Het klinkt altijd een beetje hol op papier, maar ook ik wil je veel sterkte wensen. Met het verlies van Jeroen en het afscheid nemen van iemand dichtbij je.

  5. Sjaak ≡ 07 Dec 2012 ≡ 13:00

    Ondertussen stijgt elke 10 jaar de gemiddelde levensverwachting met ongeveer 2 jaar voor vrouwen en ongeveer 2,5 jaar voor mannen.

    Tegelijkertijd overlijden dierbaren veels te jong en is de dood, die is feitelijk altijd plotseling, een veels te weinig besproken fenomeen.

    -

  6. Jogy ≡ 13 Dec 2012 ≡ 17:00

    Het leven kan zo voorbij zijn, Jeroen mocht net 50 worden en ik ken hem alleen van tv. Het is soms wreed, we worden dan allemaal ouder, toch vallen er genoeg onderweg uit.

  7. JPaul ≡ 16 Feb 2013 ≡ 04:47

    ‘t Had me, “Who’s Next” – als tribuut; eerder kunnen invallen, … .. .
    zoek op JoepTjoep
    “Who’s Next”

    En “Love Stinks”; niet als J. Geils Band ‘t bezingt – maar ‘t vreet

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Hou me per e-mail op de hoogte van nieuwe reacties op dit artikel.
      (U kunt zich hier abonneren zonder zelf te hoeven reageren.)