Stabiliteit

Het is tragisch hoe bang, benepen en bot het westen reageert op de ontwikkelingen in Egypte. Altijd pleiten Europa en Amerika voor meer democratie in de Arabische regio; een argument dat in 2003 zelfs gebruikt werd om de inval in Irak te legitimeren. En nu honderdduizenden Egyptenaren al een week lang openlijk het vertrek van Mubarak eisen en de spanningen in het land met de dag oplopen, geven we niet thuis.

‘Stabiliteit in Egypte is belangrijk,’ zalfde Obama vrijdagnacht, kort nadat Mubarak zijn poppenkastregering had ontslagen en deed of daarmee de kous af was. Pas gistermiddag, lang nadat duidelijk was dat de grond onder Mubaraks voeten in drijfzand was veranderd, begon een van Obama’s woordvoerders voorzichtig aan te dringen op hervormingen. Die moesten dan wél ‘ordentelijk’ zijn, voegde hij daar waarschuwend aan toe. Alsof er ‘onordentelijkheden’ van de zijde van de demonstranten waren te duchten: die gedroegen zich voorbeeldig.

Stabiliteit was ook waarop Mubarak zich beriep in zijn toespraak vrijdagavond. Zijn speech was surrealistisch. Mubarak klopte zichzelf op de borst voor zijn oneindige goedheid: dat het volk nu haar mening kon geven, was aan hem te danken, hij had het land zulke vrijheden gegund. (Diezelfde dag had-ie internet en mobiele netwerken goeddeels platgelegd.) De demonstranten mochten daarom best hun mening geven, maar wanneer ze het te bont maakten, dwongen ze hem tot ingrijpen. Want de veiligheid van zijn volk ging hem boven alles. (De politie had al meermalen het vuur op demonstranten geopend; later die avond liet Mubarak duizenden gevangenen los en stuurde hij – naar oude traditie – honderden ingehuurde provocateurs de grote steden in.)

Door zo kort na Mubaraks toespraak diens retoriek van stabiliteit over te nemen, ondermijnde Obama de positie van de demonstranten: hij sprak in het straatje van Mubarak. Bovendien had Mubarak zojuist zelf een soepele machtsoverdracht geblokkeerd. Zijn vertrek kon daarna alleen nog met onrust en protest worden afgedwongen: met instabiliteit. Obama bepleitte derhalve de status quo. Heel stabiel, ja. Maar wel stabiliteit die over de ruggen van de Egyptenaren heen wordt gekocht.

Democratie is een mooi exportproduct, maar kennelijk willen we het vooral ingevoerd zien in landen waarvan het regime ons niet bevalt. De groene revolutie in Iran steunden we gretig. Maar opstand in Egypte? Uhm, mja, nou, liever niet. Egypte kan beter ‘stabiel’ blijven.

Ook de uitentreuren herhaalde vrees dat we onze goede banden met Egypte kunnen kwijtraken en straks de Muslim Brotherhood er wellicht aan de macht komt, klinkt me vals in de oren. Hoe langer het westen aarzelt de revolte te steunen, hoe meer de Egyptenaren zich door ons in de steek gelaten voelen – door hetzelfde westen dat zegt overal de democratie te willen bevorderen. Elk uur dat we ons afzijdig houden en Mubarak niet openlijk afvallen, plegen we verraad aan de democratische krachten in Egypte. Als het nieuwe Egypte straks argwaan koestert jegens het westen, dan hebben we dat zelf verdiend.

Wie de Muslim Brotherhood vreest, had El Baradei moeten laten weten: ‘Zodra jij naar voren stapt laten wij Mubarak vallen.’ Nu kondigde El Baradei zijn bereidheid pas laat aan, mogelijk te laat, wachtend op steun die uitbleef.

Wie de Muslim Broterhood vreest, kijkt bovendien slecht. Dit is geen religieuze revolutie. Dit is verzet van mensen die werk, zeggenschap en vrijheid willen. Van jongeren die, al zijn ze grootgebracht in een dictatuur, geïnfecteerd zijn geraakt door dezelfde democratische waarden die wij nu verzaken.


Aantal reacties: 9

  1. Geri ≡ 01 Feb 2011 ≡ 16:31

    Helemaal mee eens.

  2. Johan ≡ 01 Feb 2011 ≡ 16:41

    Maar waar moet Amerika straks hun verdachten heenbrengen als ze gemarteld moeten worden? Guantanamo Bay valt teveel op, Egypte was daar altijd als trouw bondgenoot voor beschikbaar.

    Dom natuurlijk, hoe langer Obama wacht met steun hoe slechter de Egyptenaren straks over het westen denken. In Iran is ook zoiets gebeurt, te lang steun aan de Sjah en het nieuwe regime is uiterst vijandig naar de vroegere vrienden van de Sjah.

  3. Pietie ≡ 01 Feb 2011 ≡ 18:52

    Laten we hopen dat het inderdaad snel duidelijk wordt. De demonstranten zelf zijn er in elk geval helder over. Daar kunnen wij toch niet omheen?!

  4. JPaul ≡ 02 Feb 2011 ≡ 04:33

    Spaink schreef:
    “Democratie is een mooi exportproduct, maar kennelijk willen we het vooral ingevoerd zien in landen waarvan het regime ons niet bevalt.”

    Democratie is geen exportproduct, net zomin als ‘DeRevoluutsie’ of het ‘Kapitaal’ of ‘HetWereldJodenDom’ waarvan niemand mij het telefoonnumer bezorgen kan (met dank aan Gerard Reve), niet eens een product: het is een idee.

    het is slechts een slecht omschreven misverstand

  5. Agnes ≡ 02 Feb 2011 ≡ 07:37

    Democratie is inderdaad geen exportproduct. We krijgen er namelijk geen goede prijs voor.

    We willen zelf vrijheid hebben en democratie.
    Niet te veel in landen die voor ons van stratgische waarde zijn, waar grondstoffen in de bodem zitten die wij nodig hebben om onze industrie op gang te houden, of waar we op een andere manier politiek of economisch belang bij hebben. We willen de vrijheid hebben om daar te halen wat we nodig hebben. Ten koste van wat dan ook. O ja, we moeten wel een beetje rekening houden met de publieke opinie. Als we die tegen ons krijgen, winnen we onze eigen verkiezingen immers niet meer. Dan zijn we zelf weg en hebben we helemaal geen invloed meer.

    De hypocritie van de vrije markt. Je kan ook zeggen: de duistere kant van de vrije markt. We zijn er allemaal mee behept.

    * Waar ik het heb over “we” en “ons” mag dat tussen aanhalingstekens gedacht worden. Iedereen die zich aangesproken voelt is welkom.

  6. Spaink ≡ 02 Feb 2011 ≡ 09:41

    JPaul: de kenschets van democratie als exportproduct was sarcastisch bedoeld.

  7. Pietie ≡ 02 Feb 2011 ≡ 22:07

    Shit, minstens 600 gewonden vandaag. Het regime is blijkbaar nog erg goed in organiseren.
    Waarom doen leger en politie niets, was dat ook in opdracht? Misdadig!

  8. Pietie ≡ 02 Feb 2011 ≡ 22:53

    Laatste nieuws: demonstranten moeten vertrekken. Misschien vanavond nog worden leger en politie tegen hen ingezet. Wat een nachtmerrie.
    Gister schreef ik: hou vol Egypte. Nu zou ik willen schrijven: pas op jullie zelf en op jullie gezinnen.
    Mubarak is sowieso geschiedenis nu! De hele wereld heeft gezien wat voor een barbaarse tiran hij is. Hij laat gevangenen vrij en betaalt mensen om te vechten op het plein. Ga je zo om met je burgers? Die man verdient geen macht.

  9. Pietie ≡ 03 Feb 2011 ≡ 00:08

    3 doden, 1500 gewonden. Hoe gaat het morgen worden…

Trackbacks & Pingbacks 1

  1. From Een democratische omwenteling in de Arabische Wereld? Deel 2 – 2 ثورة ديمقراطية في العالم العربي؟ جزء « Mijn hersenspinsels en gedachtekronkels on 05 Feb 2011 at 20:20

    […] (denk aan de groene revolutie van 2009 in Iran), maar nu het om een Amerikaanse bondgenoot ging, drong Amerika aan op ‘stabiliteit’. Natuurlijk geeft een land dat zich van haar regime wil bevrijden, haar stabiliteit op – dat is […]

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *