Schrijverskatje

Max wordt al een echte schrijverskat: hij kijkt graag naar het beeldscherm (hiernaast ziet u hem terwijl we samen naar Lost kijken), hij is dol op papier en hij ligt voorbeeldig op schoot als ik achter de computer zit. Soms wil-ie nog wel eens op het toetsenbord stappen – daardoor doet de computer soms wat raar, gisteren wist-ie bijvoorbeeld een externe schijf razendsnel te hernoemen to ‘qws’ of zo – maar steeds vaker stapt-ie netjes over het toetsenbord heen.

Ook de laptop, die naast het beeldscharm staat, trekt hem nog regelmatig (welke kat kan een plekje met vloerverwarming weerstaan?) maar daar boek ik eveneens vooruitgang. Zodra hij op de laptop stapt, zeg ik bestraffend ‘Aaa!’ en pak hem bij zijn nekvel op, waardoor Max subiet verlamt en zijn kopje scheef laat hangen. Daarna laat ik hem zachtjes zakken in zijn bakje tussen beeldscherm en toetsenbord. Twee seconden nadat ik hem loslaat, komt zijn spierkracht terug. Dat doen we dan allebei drie keer achter elkaar en daarna volstaat het om ‘Aaa!’ te zeggen. Hij leert snel, deze jongeman :)

Hij kan ook steeds beter springen. Als ik in de keuken ben geweest – steeds netjes met de tochtdeur dicht – en er weer uit terugkom, rent-ie vaak enthousiast op me af: ‘Ha daar bén je weer!’ en klimt rits-rats in me. Buitengewoon vertederend. Het betekent wel dat ik in huis voorlopig beter geen nieuwe kleren kan dragen, die zitten anders binnen de kortste keren vol ophalen. Net als mijn benen momenteel, want tot vandaag had Max nog niet goed door dat er verschil bestaat tussen aangeklede benen en blote benen.

Hij speelt graag met papier, een kort filmpje daarvan staat inmiddels op YouTube. Vooral de randen van het papier moet-ie hebben, en op de een of andere manier kreeg hij er een enorm dikke staart van, wat nogal koddig staat want hij heeft nog maar een heel dun staartje. Uhm, niet te had lachen hoor. Ook een kat heeft eergevoel.


Aantal reacties: 14