Opgeruimd

Moz vertelde me vorige week dat het in Japan de gewoonte is aan het eind van het jaar algehele grote schoonmaak te houden. Het huis wordt van onder tot boven geveegd, geboend en gewassen; achterstallig werk wordt ingehaald en afgerond; relaties worden aangetrokken, bijgewerkt of netjes beëindigd. Alles zodat je met minder ballast het nieuwe jaar in kan.

Het zal toeval wezen, maar dat is precies wat ik de afgelopen vakantie heb gedaan. Relaties wat opgewreven, eindelijk het een en ander geschreven dat al ver over tijd was, en het huis danig opgeruimd. Vooral dat laatste was vruchtbaar werk. In de loop der tijd vormen zich altijd opstapelingen: een halve meter oude kranten hier, een stapel tijdschriften daar, planken her en der die overvol raken, steeds meer potjes en doosjes en flesjes op de schappen in de badkamer, kasten waar je niks meer uit kunt halen zonder dat de rest naar beneden tuimelt, onder tafel, bank of bed weggeschoven dozen – dat werk.

Vooral in de keuken, slaapkamer en badkamer heb ik prettig huisgehouden, maar ook de vloer in de woonkamer is aangenaam leeg geworden. In totaal belandden er circa tachtig kilo kranten en tijdschriften bij het oud papier en zes vuilniszakken plus een paar dozen vol troep bij de vuilnis. (Troep is spul waarvan je jarenlang denkt: ‘Dat ga ik nog eens… later…’ maar inmiddels is het teveel jaar verder en is later nog steeds geen spat dichterbij.) Verder heb ik voor het eerst sinds 2004 de linoleumvloer weer ‘s in de was gezet, dat hoort eigenlijk elk half jaar maar ja, da’s ook zo’n laterklus. Het linoleum glanst nu en de kleur lijkt warempel een tint dieper, ik kijk er met innige tevredenheid naar. Het voelt zelfs zachter aan mijn voeten. Toch maar vaker doen voortaan :)

Onder de wapenfeiten:

  • Eindelijk die honderd ofzo oude 3,5 inch schijfjes weggedonderd – ik wou al jarenlang kijken of er wellicht oude teksten op stonden die ik nooit had overgezet. Daartoe had ik ook een oude laptop bewaard, eentje die nog schijfjes aankon. Mijn papieren archief is echter compleet, dus áls er nou ‘s iets is dat ik niet in de computer heb kan ik het beter scannen, bedacht ik: dat kost bij elkaar minder tijd dan honderd schijfjes met elk tientallen bestanden doorlopen. Hopla, de deur uit.
  • De warboel van kettinkjes, haarspelden, tandenstokers, oorbellen, schoenveters, mouwophouders en veiligheidsspelden die in allerlei doosjes en laden huisde, uitgezocht en gesorteerd. Ik ben thans in het trotse bezit van keurig gepaarde, in kartonnen strips gestoken oorbellen die netjes in een mooi maar eerder leegstaand doosje gevleid liggen. Kettinkjes draag ik nooit maar ze weggooien vond ik toch jammer, dus die liggen nu in een ander, inmiddels leger doosje ontward te wezen.
  • De overjaarse en overbodige medicijnen weggeflikkerd. Wat moet ik nog met emla-zalf, waarmee je je huid kunt verdoven voordat er een chemo-infuus wordt ingeprikt? Of met vier jaar oude oogdruppels? De rest heb ik gesorteerd (ik wist niet dat ik zoveel ibuprofen had) en in een doos gezet, zodat je de handel in één keer van de bovenste plank in de badkamerkast kunt halen zonder gevaar voor in kettingreactie omvallende doosjes of op de grond in gruzels uiteenspattende flesjes.
  • Alle flacons en potjes en flessen in de badkamer doorlopen. Hoe ik aan drie flessen mondwater kom weet ik heus niet (ik gebruikte het verplicht tijdens de chemo maar verder nooit), en wie het ooit nog in z’n hoofd haalt me zeep of bodylotion cadeau te doen, krijgt op z’n volgende verjaardag als wraak de helft van mijn resterende voorraad.
  • Make-up uitgezocht. Ergens lag een zakje oude lippenstiften (het resultaat van een vorige schoonmaakaanval een jaar of acht geleden, maar ja, als ze eenmaal in een zak onderin de kast liggen gebruik je ze helemáál niet meer). Alles bekeken en op kleur gesorteerd, en netjes rechtop in twee plastic bakjes gezet: eentje met rood en dieprood, eentje met bruin en paarsig. Ingeving van de avond was om een miniscuul papiertje met de kleur in kwestie te besmeuren en dat papiertje bovenop de lippenstift te plakken. Nu kan ik zo’n doosje uit de kast halen en in één keer zien welke kleur ik wil. (‘Dat klinkt licht autistisch,’ plaagde mijn vriendin C. ‘Ja,’ zei ik, ‘en ik vond het heerlijk om te doen.’ Ik was trots op mijn ingeving. Het voelde alsof ik zelf een Libelle-tip had bedacht.) Verder heb ik me innig voorgenomen de eerste jaren geen lippenstift meer te kopen en het spul vaker te gebruiken, zodat de voorraad eindelijk ‘s slinkt.

Allemaal heel bevredigend. Clutter clogs the mind, al was het maar met allerlei dagelijkse ergernisjes, onnodige extra handelingen en vagelijk op het gemoed drukkende ooit-nog-te-doen lijstjes. Bovendien is dit rustiger aan de ogen, en zijn de zichtlijnen in huis nu langer.

En oh ja, ik heb eindelijk flink en fijn gewerkt aan The Next Ten Years deel 5, ‘t is nu bijna af :) De teksten gaan hopelijk dit weekend naar de redactie en naar de overige auteurs. Met mazzel komt het boekje in maart uit. Nu nog de boekhouding over 2008 en 2009 afmaken, en dan ben ik 2010 heel opgeruimd begonnen.


Aantal reacties: 6

  1. juzo ≡ 05 Jan 2010 ≡ 11:37

    Okee. Nu de schrijfstijl en de onderwerpkeuze nog, en de beste wensen voor 2010.

  2. Cynthia ≡ 05 Jan 2010 ≡ 14:09

    Ik ben niet verder gekomen dan de boekenkast, waar ik allerlei boeken vond………. en meer heb gelezen dan heb weggegooit.
    Leuk maar niet echt efficient.

    Gr Cynthia

  3. Kitty ≡ 05 Jan 2010 ≡ 15:58

    kringloopwinkel, kringloopwinkel! (ivm de niet te dragen kettinkjes). Volgens mij kan make-up – dus ook lipstick – bederven… Slim om het zo georganiseerd te doen!

    Ik ben zoveel jaar geleden begonnen met het opgeruimd houden van kasten en lades. Het is zelfs zo dat ik een aantal lades heb, die altijd leeg zijn (evt eventjes als tijdelijke opslagruimte voldoen). Dan schuif ik die wel eens open en kan blij zuchten dat het zo mooi opgeruimd is… En nee: de andere lades zitten niet overvol. Geeft rust in het hoofd ;)

    Onlangs (25 december) mijn hobbykamertje helemaal opgeruimd. Daar staat mijn boekenkast en werkblad + kasten/planken met mozaïekbenodigdheden. En inmiddels was het ook een ‘deur open, flikker maar even daar neer, deur dicht, zie je er niets meer van’ kamer geworden… Nu is het weer helemaal netjes, dus ook geregeld eventjes naar binnen gluren en genieten… Het mozaïeken zelf staat even in de ijskast, omdat ik vorig jaar een overbelaste schouder had (en geen kracht had) en nu een beaglepup aan het opvoeden ben; dus simpelweg even geen tijd. Komt wel weer en tot die tijd een keurig opgeruimd kamertje.

  4. Manou ≡ 06 Jan 2010 ≡ 16:14

    Potdomme wat schrijf je toch hartverhelderend goed. Merci voor inspiratie!

  5. Thomas J. Boschloo ≡ 08 Jan 2010 ≡ 17:24

    Medicijnen horen niet bij het grof vuil maar moet je inleveren bij de apotheek! Anders komt het in het grondwater en dat is slecht.

    Verder nog gelukkig nieuwjaar en een gelukkig 2010 toegewenst!

  6. visit website ≡ 22 Sep 2013 ≡ 20:04

    Incredible, astounding site file format! How prolonged have you been writing a blog to get? you made writing a blog view quick. The whole look of one’s site will be excellent, as well as the content material!

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *