Comments on: Tussen goed en kwaad

By: brenda

brenda — Sat, 25 Apr 2009 17:56:42 +0000

Ook ik tracht duidelijkheid te krijgen betreffende de fyto-oestrogenen in soja e.d. en hun juist wel of juist niet goede werking bij hormoongevoelige borstkanker. Het kamp van de Haagse arts door Ineke1 aangehaald ken ik ook en ik twijfel nogal. Ineke: kun je wat meer vertellen over zijn onderbouwing ?? Wat zegt hij van de kritiek dat je net zo goed kunt redeneren dat hij zeer gevaarlijk bezig is met zijn genisteine. Gezien de argumenten die hierboven al genoemd staan uit beide denkrichtingen.
Ik heb sinds vrijdag de diagnose hormoongevoelige borstkanker, en zal over een paar dagen weten of er uitzaaiingen zijn. Ik wil dit voeldsel-dilemma graag oplossen. Wie weet nog meer informatie. Ook ik begrijp absoluut niet dat we hier niet worden geinformeerd door de reguliere artsen / oncologen etc. …

By: Ineke1

Ineke1 — Tue, 20 Jan 2009 23:30:51 +0000

Beste Pietie,

Dank voor je bezorgdheid, ik ben me bewust van de hoeveelheid charlatans die zich op het alternatieve geneeskundige vlak begeven. Deze man is echter arts, bioloog, wiskundige en orthomoluculair oncoloog, nauwelijks een onwetende te noemen dus. Daarnaast ben ik nog altijd onder controle bij het AVL en word ik goed in de gaten gehouden. Ik denk alleen dat er in combinatie met de reguliere wetenschap nog ander mogelijkheden zijn die je zou kunnen proberen. Uiteraard in combinatie met en onder toeziend oog van de behandelend arts.
Ik wil niemand opdringen hetzelfde te doen maar wel wijzen op de mogelijkheden die er nog meer zijn.
warme groet,
Ineke1

By: Pietie

Pietie — Tue, 20 Jan 2009 22:56:53 +0000

Oh, wees toch alsjeblieft voorzichtig met die alternatieve genezers en hun theorieën. Ze baseren zich bewust niet op wetenschappelijk onderzoek omdat ze niet willen dat hun methoden goed onderzocht worden. Om dan hun cliënten toch te overtuigen, komen ze elke keer weer met het verhaal dat de farmaceutische industrie ‘het andere kamp’ financiert.
Maar ondertussen kan deze meneer vast ook goed leven hoor van zijn praktijk. (zelfs iemand als Karadzic kwam makkelijk aan de bak in de alternatieve geneeskunde)
Er wordt overal geld verdiend, natuurlijk, maar des te meer reden om je te richten naar de beste en meest objectieve toetsingsmethoden.

By: Ineke1

Ineke1 — Tue, 20 Jan 2009 21:36:57 +0000

Beste Karin,
Ik ben zelf en ex-borstkanker patiënte en ben nu 6 jaar kankervrij. Ook bij mij werd een hormoongevoelige tumor verwijderd en werd mij verteld dat ik geen oestrogenen mocht slikken. Ik kwam in contact met een orthomoluculair arts in Den Haag die mij genisteïne plus (in het begin mega) voorschreef, een uit soja gehaald oestrogeen gelijkend op een hormoonvervangend middel. Dus… alles waar jij tegen gewaarschuwd wordt was volgens hem juist heel goed voor het lichaam. Wellicht kun je hem googelen, zijn naam is Valstar. Ik heb veel baat bij dit middel; minder opvliegers, steviger huid, botontkalking vertraagt en het heeft een gunstige invloed op de vertraging van borstkankercellen. Ben het dus niet eens met veel wat hierboven gezegd wordt over het gevaar van sojaproducten. Veel onderzoeken tegen deze producten worden ook gefinancieerd door de farmaceutische industrie die uiteraard meer gewin heeft bij het slikken van medicatie uit de eigen stal.
Ik hoop dat ik je wat op weg heb kunnen helpen en wens je gezondheid en een lang leven toe.
Ineke1

By: Els

Els — Mon, 01 Dec 2008 17:17:00 +0000

Beste Karin,
Doordat ik ‘googlede’ op kanker en fyto-oestrogenen kwam ik op jouw site terecht. Die ik al eerder bezocht op aanraden van mijn huisarts, en die ik erg goed vind.

Ik ben het helemaal met je eens dat de invloed van voeding op gezondheid in de reguliere geneeskunde op een vreemde manier wordt onderbelicht. Waarschijnlijk omdat het zo ingewikkeld is. Maar toch:
Het gevolg is dat je als je informatie zoekt over voeding en kanker je vaak tegelijk in het “alternatieve circuit” terecht komt. En dan is melk drinken bijvoorbeeld slecht, terwijl ik juist vanmiddag nog in een boek over gezond eten van een Wageningse professor las dat het zelfs bewezen is dat melk beschermt tegen kanker. Dat wist ik dan weer niet.
inmiddels lijkt ook wetenschappelijk te zijn bewezen, dat grapefruit eten het oestrogeenniveau in het bloed verhoogt en dus het risico op borstkanker verhoogt. Zie bijvoorbeeld http://www.thatsfit.com/2008/01/23/grapefruit-consumption-risking-business-for-some
Iedere ochtend een uitgeperste grapefruit: jaren lang dacht ik dat ik op die manier lekker gezond bezig was, maar helaas. Ik zal niet zeggen dat dat voor 100% verklaart dat ik borstkanker heb, maar het zal er in ieder geval ook toe hebben bijgedragen.
Met dank ook weer voor dit artikel, Els

By: HenK

HenK — Mon, 13 Oct 2008 00:16:18 +0000

Een helder verhaal en een duidelijke keuze, Joan.
Passend bij mijn filosofie dat de mens een optelsom is van genetisch materiaal en levenservaringen. Die som heeft je op dit punt gebracht.
Hetzelfde geldt overigens voor Juzo… en voor mij.

Met één ding ben ik het niet eens. De ‘vroeger prachtig ogende actrices’ zijn voor mij geen voorbeelden van ravages. Willeke van Ammelrooy zit nog in de herstelfase en ziet er daarom minder goed uit, maar Pleuni en zeker Petra zagen eruit zoals je van mensen op hun leeftijd zou mogen verwachten (of zelfs beter).
Voor mij liever Petra Laseur dan, bijvoorbeeld, Marijke Helwegen… :-)

By: Joan

Joan — Sun, 12 Oct 2008 12:55:42 +0000

Ja inderdaad, HenK. Je kunt er trouwens ook voor kiezen JuZo’s opwekkende mededelingen aan de herstellende mens over te slaan, dat doe ik al lange tijd. Door jouw bijdrage las ik het weer eens (beter worden van een ernstige ziekte is topsport, volgens JuZo) en hij lijkt een heel grote behoefte te hebben te denken dat je alles zelf in de hand kunt hebben. Dat je zelf een voorname bijdrage levert, de voornaamste eigenlijk, in je herstel. Als JuZo dat nou nodig heeft om de ook voor hem onmiskenbaar naderende dood (uit andere bijdragen van zijn hand heb ik begrepen dat hij al lange tijd met pensioen is) minder beangstigend te maken, ach, hij gaat z’n gang maar.
Wat jouw eigen bijdrage bij 21 betreft trouwens, hoewel zonder fanatisme pas ik daar wel enigszins in. Ik rook niet, drink niet tot heel matig, eet geen vlees (wel vis), loop elke dag minstens 6 kilometer, zwem regelmatig. Weliswaar ben ik mijn laatste kankercontrole vergeten en daarna ook vergeten een nieuwe afspraak te maken, zendmasten kunnen me gestolen worden, voedingssupplementen neem ik niet op zo nu en dan, als ik eens een griepje heb gehad, een multi extra vitaminepil van Atrium na, maar ik leef wel heel gezond. Desondanks heb ik totaal niet de ambitie om oud te worden, laat staan dat het mijn ultieme doel zou zijn. Ik vind het gewoon prettiger, voel me er evenwichtiger bij, om gezond te leven. Ik vraag me zelfs wel eens af, nu ik al vele jaren uiterst matig drink (meestal niet dus) of de depressiviteit waar ik vroeger echt erg onder geleden heb niet heeft samen gehangen met mijn toenmalige gewoonte (die in het tijdsbeeld en mijn werkomgeving paste) om fors alcohol te drinken. En als ik tegenwoordig wel eens rook, krijg ik gelijk zo’n Speedy Gonzales-gevoel, als een opgedraaide tol. Tegenwoordig bestel ik via Internet mijn thee bij de kleinzoon van de voormalige Earl Grey in Engeland, en geniet daar erg van. Destraks bij de lunch even wat onbespoten worteltjes met een onbespoten appel door de sapcentrifuge gegooid, beetje kaneelpoeder erdoor geroerd, heerlijk. Ik leef gezond omdat ik mezelf graag in de watten leg. Maar toen ik deze week in “de Wereld draait door” de vroeger prachtig ogende actrices Willeke van Ammelrooy, Pleuni Touw en Petra Laseur zag en me weer verbaasde wat de tijd voor ravages kan aanbrengen, had ik weer het gevoel dat oud worden definitely not my cup of tea is. Had het er van de week met een vriendin over die ik al een jaartje of ruim veertig ken, hoe vaak zij tegenwoordig het gevoel had een begin van Alzheimer te hebben. Net zo vaak als ik gelukkig. Regelmatig dus. Zij maakt daarin alleen een andere keuze dan ik, zij zal het over zich heen laten komen als het toeslaat terwijl ik van plan ben er uit te stappen omdat ik het met mijn moeder heb meegemaakt en mezelf dat niet aan wil doen. Zag in NOVA vorige week weer beelden over gesedeerde demente bejaarden in een verpleeghuis, zag weer mijn dappere moeder daar zitten, in een rolstoel na 2 gebroken heupen, dement maar nooit zeurend, vreemd genoeg wel haar gevoel voor humor behouden waardoor de zusters haar – gelukkig – graag mochten. In Never, Never, Neverland ga ik dat zelf meemaken. Ik zie er alleen meerwaarde in als je religieus bent. Dan kun je jezelf nog wijsmaken dat je de beker tot de laatste heel bittere druppel hebt leeggedronken en dat dit je in een volgend leven zal helpen. Maar atheist zijnde en niet in reincarnatie gelovende, ben ik van plan bijzonder gezond te leven en ten volle van het leven te genieten, tot het zelfgekozen moment dat ik er uit zal stappen.

By: HenK

HenK — Sun, 12 Oct 2008 04:41:41 +0000

@ 22 Juzo
“Het is het een of het ander en men heeft het zelf in de hand:
men blijft leven zoals boven omschreven,
of men gaat (zo snel mogelijk) dood.”

Tsja…
Er is een Amerikaanse sekte waarbinnen men gelooft in het eeuwige leven op aarde (hier en nu !), wanneer je er maar echt in gelooft.
Gaat een sektelid dood, dan was het klaarblijkelijk geen echte gelovige.
Daar moest ik aan denken bij “men heeft het zelf in de hand”.
Kwaad worden of lachen ?
Laat ik maar voor het tweede kiezen, dat schijnt ook gezonder te zijn.

By: Karin

Karin — Thu, 09 Oct 2008 19:48:54 +0000

Karin, wat ik bedoelde was juist het probleem aanstippen dat blijkbaar ook in de ‘behandeling’ bij allerlei vormen van kanker speelt, maar ik vooral ken van neuromusculaire aandoeningen, nl. dat een diëtist en daarmee alle voedingsgerelateerde aandachtspunten nauwelijks aandacht krijgt binnen de medische wereld, dat er een groot gat aan kennis en kunde is, en ik denk ten onrechte. wat uit jouw verhaal ook blijkt.
ps: ik ben dochter van een diëtist met een nma.

By: Spaink

Spaink — Thu, 09 Oct 2008 04:23:00 +0000

Andere Karin: de optie van een gesprek met een diëtist is alleen ter sprake gekomen toen ik aan de chemo was. Ik zou er nu natuurlijk om kunnen vragen, maar de vraag die ten grondslag lag aan dit stukje was: hoe komt het dat ik wel werd gewaarschuwd over de combinatie van hormoongevoelige tumor en crèmes, en niet werd gewaarschuwd voor de combinatie van hormoongevoelige tumor en voeding / voedingssupplementen? Dat ik zelf kan ingrijpen weet ik, maar ‘t gaat erom hoe borstkankerpatiënten in het algemeen worden geïnformeerd – oftewel, mijn specifieke geval is daarbij minder interessant.