Stickers

Vandaag en vannacht wordt mijn hart getest. Van de herceptin kreeg ik steeds maar een bonkend hart en er dient te worden uitgezocht hoe & wat. Nu zijn ze bij de hartpoli minder snel dan bij oncologie, dus er zat zes weken tussen mijn eerste bezoek en het uitvoeren van het onderzoek. Bovendien ben ik nu net klaar met de herceptin…

Maar ja, het zal zijn nut wel hebben, en in de eerste week na de herceptin heb ik nog steeds een hard bonkend hart, dus vandaag toog ik naar het ziekenhuis voor een zogenaamde holtertest. Ik kreeg negen stickers opgeplakt met daarop elektroden en draadjes eraan, die naar een kastje lopen. Er wordt vanalles gemeten en morgenochtend moet ik het ding – na 24 uur – weer inleveren. Gedurende die 24 uur moet ik een dagboekje bijhouden, zo van: 10:25 – 10:40 autorijden, 10:40 – 10:45 lopen, 10:45 – 12:00 zitten & werken.

Nergens bij stilgestaan, dus ook niet bij het feit dat een t-shirt met een v-hals wellicht minder handig was. Dat ik een dik soort walkman in een riem om mijn middel droeg viel niet zo op maar die stickers boven mijn shirt wel, zodat ik allemaal rare blikken kreeg vandaag. Grappig ook om te zien wie nu wel vraagt wat dat allemaal voor draadjes en plakkers zijn, en wie niet – ik hou er de theorie op na dat wie vraagt hetzij vertrouwd is met mij, hetzij met lichamen-waar-iets-mee-is en dat wie niet vraagt, met geen van twee vertrouwd is.

Onder het shirt ziet het er allemaal nog raarder uit. Wel supersonisch, ook. Alsof er ergens onder mijn zeeroverbeha een usb-poortje zit en ik word opgeladen. Of dat ik heel moderne nicotinepleisters op heb. (Nicotinepleisters? Ik?)

Morgen na het inleveren nog een hartecho en dan begin januari de uitslag.


Aantal reacties: 12