En alle preventieve onderzoeken maken ook niet echt het grote verschil qua ziek worden of niet. Meer zouden vrouwen – en maatschappij – gedient zijn met veel meer basaal wetenschappelijk onderzoek. Wij snappen te weinig van virussen – en andere beestjes – en haar werking i.v.m. DNA.

Geringes Interesse an Mammographie

Vier Wochen nach dem Start einer Mammmograpie-Reihenuntersuchung in der Region ist das Interesse bei den Patientinnen gering. Bislang habe nur ein Viertel der Frauen im Alter von 50 bis 69 Jahren an der kostenlosen Untersuchung zur Früeherkennung von Brustkrebs teilgenommen, so ein Arzt des Radiologischen Zentrums Aachen. Unter den ersten 70 Patientinnnen seien bereits zwei Krebstumore im Anfangsstadium enntdeckt worden. Insgesamt werden 120.000 Frauen der Region zum Röntgen eingeladen.

Dat is al bekend zolang de statistiek bestaat en dat is lang.

‘\°_°/’

1. Van der Wall zegt: “Er blijkt geen verschil te zijn tussen vrouwen die wel en vrouwen die niet maandelijks hun borsten onderzoeken. De ene groep leeft niet langer dan de andere, en ontdekt afwijkingen ook niet eerder. Wel hebben vrouwen die maandelijks zelfonderzoek doen, een grotere kans onnodige ingrepen te ondergaan. Ze voelen soms te veel, krijgen daardoor meer onnodige onderzoeken en biopsies en ondergaan vaker mammografieën, waarvan de straling hun kans op kanker ook nog eens vergroot.”

‘t “Geniep” zit voor mij in de laatste zin: “…..waarvan de straling hun kans op kanker ook nog eens vergroot.”

Ja zeg -
- zou je niet aan screening mee willen doen oa met het argument dat de straling van borstscreening mogelijk een kankerverwekkende werking heeft (google er maar op) dan wordt dat als argument weggewuifd omdat het een te verwaarlozen percentage vrouwen is waarbij dat gebeurt en heeft wel screenen meer voordelen dan nadelen, dus mevrouw ……..,
- wordt op grond van wat cijfers borst-zelfonderzoek door vrouwen afgeraden, omdat ze via die weg mogelijk teveel onnodige ingrepen ondergaan, wordt het argument van de kankerbevorderende straling van screening ineens wel van belang, dus mevrouw …….

Als we maar luisteren!

2. Daarnaast wijst van der Wall er op dat alert blijven door vrouwen zelf van belang blijft omdat “….. het goed is dat vrouwen hun lichaam kennen en zichzelf serieus nemen als ze iets voelen in hun borsten. “Als je normaal doucht, je insmeert of in de spiegel kijkt, zie of voel je een echte afwijking heus wel. Waar het om gaat is dat je dan meteen naar de dokter gaat en je niet laat afschepen. Snel handelen, dat redt wél levens.”

Dit dubbelzinnige advies zet toch ook echt geen zoden aan de dijk in de praktijk. Vrouwen moeten zichzelf serieus nemen – goed. Maar zullen artsen, met het oncologisch advies van ní­et langer aan zelfonderzoek doen in hun achterhoofd, die vrouw die zichzelf serieus neemt nog wel serieus nemen wanneer ze op consult verschijnt? Je niet laten afschepen zegt van der Well – ja zeg!

a. wie controleert de controleerders?

b. met welk doel worden bepaalde ongecontroleerde meetresultaten, getallen, berekeningen in bepaalde ongecontroleerde onderzoeksresultaten gezet, die aan bepaalde ongecontroleerde massa-georiënteerde verspreidingsmedia dwingend worden voorgeschreven?

c. hoe is de betrouwbaarheid van al het beweerde in het algemeen geregeld?

‘\^_^/’

Daar beginnen we eerst dan maar eens alvasjes mee.

Om zo weinig mogelijk aan het toeval over te laten, vindt er altijd een tweede screening van de foto’s plaats via de stichting die het borstkankeronderzoek begeleidt en ondersteunt. Borstonderzoek wordt volledig vergoed door het ziekenfonds (Sécurité Sociale) en vrouwen worden opgeroepen vooral mee te doen.

Betekent dit dat 1 op de 5 dood gaat? Of dat 1 op de 5 na de foto niet meer terug komt bij de arts en op die manier is “gemist”? Of dat artsen in 1 op de 5 gevallen de kanker over het hoofd zien? Wat is het nou?

Ga je in je boek nog iets zeggen over de verzekeraars, of laat je dat aan de Michael Moores over? Ik denk dat, als we willen weten waarom doctors moeilijk doen over zelf-onderzoek, we het vooral in de hoek van de verzekeraars moeten zoeken.

Het zou me niets verbazen als, netzo als in de docu van Moore, er in de achterkamers een kartel-achtige overeenkomst is tussen doctors en verzekeraars: “Ontmoedig dat zelf-onderzoek aub, want die hypochondrische patienten willen dan allemaal naar de specialist worden doorverwezen, en het kost ons alleen maar geld, terwijl het in de meeste gevalle maar verspilling is want het is loos alarm!”

Doctors en verzekeraars op een kussen
Daar slaapt Magere Hein tussen

Is eigenlijk onderzocht waarom die aantallen stijgen? Wordt daar in het boek verder op ingegaan?