Auteursrechtenorganisaties deugen niet

CopyrightAuteursrecht is nuttig, maar tegenwoordig krijg ik er de kriebels van. Natuurlijk, als ik een stukje schrijf is het prettig dat niet iedereen dat zomaar kan overnemen en herdrukken of op z’n eigen site kan zetten als was ‘t van hen. Maar steeds vaker komen mensen die iets maken waarop auteursrecht van toepassing is, zelf in de problemen door de organisaties de menen hen te vertegenwoordigen, en werkt auteursrecht tegen consumenten.

Jaarlijks moet ik stapels formulieren invullen en krijg dan een bedragje terug. Bijvoorbeeld voor mijn boeken die via de bibliotheken worden uitgeleend en voor stukjes die via de interne systemen van kranten worden verspreid en geraadpleegd. Maar er blijft idioot veel aan de strijkstok hangen – VWS was vorig jaar nog erg boos over zo’n club die wel allerwegen inde maar het intussen verdomde aan de rechthebbenden uit te keren – en de instanties waarbij je publiceert, stellen dodelijke eisen aan hun auteurs. Zo wilde krantenconcern PCM indertijd dat je voor 4% bovenop je honorarium voor een half jaar afstand deed van al je rechten en zelf niks mocht herpubliceren, terwijl zij alles mochten met je werk. Onder dat contract mocht ik mijn eigen stukjes niet op mijn eigen site zetten.

Het wordt erger en erger. Auteursrechtenorganisaties roepen moord en brand over downloaden en piraterij, we lezen wekelijks hoe erg internet voor auteursrechten is, maar tegelijkertijd zijn ze zelf sloom, ouderwets en achterlijk, en verhinderen ze de legale verkoop van materiaal dat mensen graag willen aanschaffen.

De serie The L-Word is mateloos populair onder dames. Iedereen wil ‘m zien en velen willen ‘m hebben. Maar kopen kán simpelweg niet. Seizoen 2 kwam in Nederland pas anderhalf jaar later op dvd beschikbaar, inmiddels was seizoen 3 in Amerika al zowat ten einde. Daar ga je dan toch niet meer op zitten wachten? Dan download je.

Er zijn veel series die ik subiet op dvd zou kopen als ze beschikbaar waren. Op tv word ik mal van de onderbreking van reclames, je kan nooit eventjes terugspoelen om die geweldige woordenwisseling nog een keer te zien, je moet wachten tot het een omroep behaagt om je favoriet uit te zenden en krijg je series in wekelijkse porties geserveerd terwijl ik liefst zes afleveringen achter elkaar wil zien op een tijdstip dat mij uitkomt. Maar ik kan ze niet kopen. En als ik zo’n serie dan download word ik beschuldigd van piraterij.

Twee weken geleden bereikte de Amerikaanse auteursrechtenorganisatie een voorlopig dieptepunt. Nine Inch Nails toerde door Europa en liet soms ergens USB-sticks achter met daarop een nummer van de nieuwe cd. De band had rare t-shirts waarop sommige letters anders gekleurd waren en samen de naam van dedicated websites vormden; kortom, de band deed van alles om een leuke buzz rondom de nieuwe cd te scheppen. De fans werkten gretig mee: de liedjes op de gevonden USB-sticks worden rondgestuurd, de verborgen websites werden publiek gemaakt. Het was een mooi spel tussen band en fans.

Totdat de Amerikaanse muziekindustrie dreigde met rechtszaken tegen sites die de USB-liedjes beschikbaar stelde. Nine Inch Nails heeft godbetere een eigen label, die auteursrechtenorganisatie gaat daar helemaal niet over. De dag dat de cd uitkwam kon je de hele cd beluisteren op de website van de band. De auteursrechtorganisatie was not amused.

Aantal reacties: 5

  1. JuZo ≡ 04 Apr 2007 ≡ 04:24

    Schrijven is uitsluitend roeping alleen dor proza geen poesie de paar echte schrijvers schrijfsters lopen in onbestemde kledij zien er onbestemd uit van onbestemde leeftijd en kunne worden door donaties van collega’s in leven gehouden slapen in hun huizen knippen zelf hun haar weten hun hele leven lang niet hoe geld eruit ziet lopen zomaar wat rond komen pas op stoom na de eerste drie jongeklare in Americain gaan daarna onbestemd onmerkbaar en heel gewoon ook nog maar heel even

    dood ‘\°_°/’

  2. Cory ≡ 09 Apr 2007 ≡ 04:25

    Dit doet me denken aan een vermakelijk nummer van Weird Al Yankovic, http://www.dontdownloadthissong.com :)

  3. Cynthia ≡ 25 Apr 2007 ≡ 04:25

    Het komt trouwens bij ook regelmatig voor dat ik eerst iets download om te kijken of ik het daadwerkelijk leuk vind en daarna alsnog de daadwerkelijke dvd koop.
    Met de L-word is het inderdaad geen doen om te wachten die heb ik allemaal al gezien en erg van genoten als het uitkomt koop ik misschien de orgineel wel.

    Gr Cynthia

  4. nee@niet.grom ≡ 25 Apr 2007 ≡ 04:25

    “Nine Inch Nails heeft godbetere een eigen label, die auteursrechtenorganisatie gaat daar helemaal niet over.”

    Karin, Nothing Records zijn echt niet zo onschuldig hoor. Ze hebben het deels aan hun eigen paranoide anti-piraterij gedrag te danken. Heel veel mensen zijn dit vergeten, maar het is toch echt zo dat Nothing Records was van de eerste labels was die achter websites aanging die filmpjes en audio-files hadden geplaatst van Nine Inch Nails en Marilyn Manson. Talrijke van die NIN en MM sites hebben toen een dreigbrief gekregen van Nothing Records en hebben uit angst hun audio en video files offline gehaald. Dit voorval is van mid jaren 1990 (zo rond 1996-97), kortom van ver VOOR Napster! Nothing records waren zelf trendzetters in de anti-piraterij gekte rondom online audio/video-files. Koekje van het eigen deeg dus.

  5. JuZo ≡ 25 Apr 2007 ≡ 04:25

    ‘Roeping’ en marktmechanisme =
    vele schrijvers/schrijfsters voelen zich ‘geroepen’ slechts weinigen de hele goeien worden/zijn uitverkoren en de hoogte van hun prijs/vergoeding/loon/declaratie/honorarium wordt doodgewoontjes op de markt bepaald.

    Ben je goed, dan krijg je veel.

    Als je ‘n boek schrijft krijgt de auteur van de opbrengst nog geen 10 % de houder/houdster van het copyright op de omslag en de foto’s krijgt nog geen 10 % en de rest gaat allemaal op aan o.a. productie- licensie- (typografie) materiaal- belasting- en distributie- verkoop- en reclamekosten.

    Het auteursrecht is vaak tamelijk arbitrair.

    Oud-collega journalist Peter Norton stelde zijn Norton Utilities gratis en legaal ter kopiëring beschikbaar in zijn ‘Machinetaalboek voor de IBM-programmeur’ ISBN 90 201 2165 0. Ze zijn ontelbaar maal nagemaakt.

    Zijn advies in zijn boek: ‘kijk met de disassembler hoe de grote meesters (Microsoft) het hebben gedaan en doe het dan een beetje anders, en veel beter’. Dat werkt voor alles.

    Het auteursrecht is gedurende een bepaalde, beperkte tijd tegenover ‘menigeen’ handhaafbaar maar niet of minder sterk, voor de gedeelten die de auteur van andere voorbeelden en voorgangers heeft overgenomen of van leraren in de Nederlandse taal (1e klas lagere school).

    Wil je veel geld verdienen dan moet je niet in de journalistiek of in de schrijverij gaan of ze goed als Harrij Müliesj of Rard Reve wodde.

    - \Â_Â/-

Schrijf een reactie

E-mail adressen worden niet getoond noch aan derden doorgegeven.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Hou me per e-mail op de hoogte van nieuwe reacties op dit artikel.
      (U kunt zich hier abonneren zonder zelf te hoeven reageren.)