Via MSWeb ben ik hier op je weblog terecht gekomen en lees dat je geen medicatie (hormonen) wilt innemen na een lange periode van “slikken”. Ik begrijp je “slik-moeheid” goed. Zelf neem ik wel hormonen, ben begonnen al voor het jaar van de diagnose “MS” (2002). Hierna veel gelezen op internet van o.a. professor mw. Haas uit Duitsland die serieus onderzoek naar het effect van hormonen slikken bij “MS”. Gelukkig ben ik “stabiel” en zal nooit zeker weten of dit mede daardoor komt.

Ik slik verder niets tegen de “MS”. Geen remmende middelen etc. Zorg alleen dat ik zo gezond mogelijk eet en drink 2x dgs 0,10 ml. medicinale cannabis. (Wat is er het eerst : het EI of de KIP?)

Ik vind je een moedige vrouw en hoop voor je dat je fysieke situatie zich nu kan gaan stabaliseren, je de rust en ruimte krijgt om je lijf wederom te leren ontdekken. Wens je heel veel succes met je keuze’s en het gaat je verder goed.

Jackieline

En al die jaren? Proberen de boel zelf op te delen in tijdfasen naar eigen inzicht en kunnen, deed ik feitelijk zelf nogal. Steeds zelf goed kijken naar wat wel en wat niet. Al die pijnfenomenen horen er gewoon bij. Chemo geeft gewoon een ongelooflijke opsodemieter aan lichaam. Feitelijk oefende ik nogal in het kunnen van de dingen periodegewijs. Voor zelfvertrouwen?

De belgische documentaire op CANVAS heb ik deels gezien op zondagavond. Veel vrouwelijke patienten met vooral commentaren van vrouwelijke arts en personeel. De enige baas die getoond werd had zich behoorlijk aangepast aan het vrouwelijk gebeuren. Een prachtige documentaire overigens over wat er zo al speelt bij BK en hoe men daar mee omgaat.

Veel over kanker weet men overigens inderdaad niet. Wat initieert nu zoiets? Weet men wel alle variabelen? Hoe zit het precies met vragen over daadwerkelijke levensverlenging? Men weet het niet echt. Daar als enkele patient toch een zekere eigen filosofie bij te ontwikkelen vind ik zo gek nog niet. Sophie van der Stap net uitgelezen: heel interessante passages.

Zelf beet ik mij nogal vast in de dingen. Mijn arts vat dat samen als “jij doet veel” in de zin van het veel doen om het doen. Ben nu begonnen aan het nieuwe boek van Adriaan, maar de eerste pagina valt al niet mee. Heeft ie daar nu zo lang over gedaan denk ik nu. Die narige teleurstelling heb ik bij het lezen van de stukjes van Karin nog niet gehad de afgelopen maanden.

Zij (Karin) heeft gelijk als ze beweert dat (kanker en) BK enorm triest is. Dat gaat nog even niet over. Van der Stap heeft een hele goede bewering/ vaststelling onderaan op pagina 57: kanker (behandeling) is in die fase van jou leven realiteit en dus jou wereld (of woorden van gelijke strekking). Met andere woorden: jij bent altijd anders dan je (gezonde) omgeving.

Heb je dat stukje in NRC Next gelezen over chemotherapie en het effect op stemmingen? Ik moest direct aan jou denken, en dacht dat is vast oud nieuws voor Karin S. (want je klinkt altijd erg op de hoogte). Mocht je het gemist hebben, dan zoek ik het graag nog even voor je op.

Veel sterkte,
Marlou