Bedankt voor je toelichting, die ik grotendeels al wel kende, maar die hier en nu toch handig is, want deze voorgeschiedenis is zo langzamerhand al ancient history, wat jouw blog betreft. Het is vooral handig, omdat het nu helemaal een fluitje van een cent is – twee keer zo duur sinds de invoering van de euro! – om mensen, die hier in hun zoektocht aanmeren, naar deze post van jou te verwijzen.

Vriendelijke groet, Janus.

PS over typo’tjes. In de naam van Sabine ontbreekt de a en na het cursieve ‘alleen’ ontbreekt de spatie. (Altijd een instinker na die codes.)

Dat betekent echter bepaald niet dat niemand nog op dit stuk mag reageren. Dat mag gerust! Maar iedereen die er dieper op door wil gaan – en vooral mensen die zelf piekeren over zelfmoord – verwijs ik graag naar het forum over zelfmoord op deze site, te vinden op http://www.spaink.net/forum/ .

Sbine: mocht je verder willen praten, meld je daar gerust aan. Als je me een mailtje stuurt – karin@spaink.net – met je gewenste loginnaam, maak ik subiet een account voor je aan.

Geen enkel bezwaar HenK. Maar eigenlijk moet je dat aan Karin vragen. :) En dank voor de eer en de waardering.

En @ Sabine (437)

C: “En de relatie duurde maar zo’n 12 jaar, is dat is ongeveer de helft van m’n leven.”

Dan was het dus geen puberbevlieging, maar 2×12 = (bij jou ongeveer) 24 en dat vind ik nog steeds jong. Maar afscheid nemen van iemand met wie je zo lang een intensieve band hebt gehad, valt zwaar, zeker. En dat je dan aan dit leven een einde wilt maken, als je je doodongelukkig voelt, is ook heel begrijpelijk. Maar met (ongeveer) 24 jaar heb je, als alles ‘normaal’ verloopt, nog tweederde van je leven voor je, dus nog (ongeveer) 48 jaar, zeg minstens 50.

En dan sluit ik me aan bij wat HenK tegen die andere Sabine op het forum zegt over het zin géven aan je leven, waarbij hij tegen jou dacht te spreken. Lees dat maar ‘s. Het staat hier:

http://www.spaink.net/forum/voorstellen/sabine/

Je hebt dus nog 48 jaar, als het niet meer is, om nieuwe zin aan je leven te geven, want je geluk ligt altijd in jezelf voor een groot deel. Dat is nu makkelijk gezegd, dat wéét ik, want nu zit er een grote domper op je geluk en hangt er een grauwsluier over je leven. Maar alles heeft tijd nodig, tijd waarin dingen kunnen slijten, ook dompers en grauwsluiers. Neem die tijd (voor jezelf).

Er is ook ergens een draad op het forum, die ‘lichtpuntjes’ heet. Dat is de op één na onderste op de homepage. Daarin kan je lezen waar andere mensen inspiratie uit putten om de boel toch weer wat zonniger te zien. Het zijn vaak kleine dingen, maar daarom niet minder waardevol.

Als je je wilt aanmelden op het forum, klik dan op ‘Zelfmoordforum’ bovenaan in de draad van Sabine en kijk dan bij ‘Uitleg’ en bij ‘Aanmelden hoe?’. Alleen moet je het tegen spam beveiligde emailadres van Karin even terugbouwen tot een normaal emailadres. Of klik op ‘mail me’ helemaal verstopt onderaan rechts op het rechterdeel van de pagina om Karin te mailen en je aan te melden. Als je dat wilt natuurlijk.

En o ja: trek je niks aan van JPaul, want die is gewoon gek (maar wel goed en vaak nog leuk ook).

Ik neem nu afscheid van je en hoop dat je nieuwe gesprekspartners vind op het forum.

Nogmaals alle goeds, Janus.

PS. Karin, deze draad is door jou al afgesloten en daardoor schrijf ik hier nu met de nodige terughoudendheid. Een signaal van jouw kant hoe hier nu mee om te gaan stel ik wel op prijs. Vr Gr, J.

En de relatie duurde maar zo’n 12 jaar, is dat is ongeveer de helft van m’n leven.

Met vriendelijke groet,
Henk.

Karin heeft speciaal voor gesprekken over zelfmoord en het verlangen daarnaar een forum gemaakt, want deze draad, waar je nu in gepost hebt, werd te vol en is in feite al voor dit onderwerp gesloten. Je vind dat forum hier:

http://www.spaink.net/forum/

Maar in ‘t kort wil ik je iets zeggen. Je klinkt erg jong en als je jong bent dan lijken dit soort dingen voor je gevoel enorme rampen, maar dat zijn ze niet. Verwar pijn niet met het eind van de wereld en ook niet met je éigen einde.

Zelfs als je ouder bent of zelfs heel oud, dan is het verlies van een vriend ook nog niet het einde. Wel heel pijnlijk vaak, maar niet het einde. Je bent er altijd zelf nog. Vertrouw op jezelf, ook al heb je nog zo’n verdriet.

Ik verwijs je nogmaals naar het forum, want daar zijn een aantal mensen, die je zeker zullen opvangen in de situatie, waarin je nu verkeert. Ikzelf schrijf daar niet, dus wens ik je verder al het goede.

Janus.

Voor degenen die dit lezen. Ik wil ook heel graag dood. Heb alleen geen flauw idee hoe. Mijn vriend heeft me verlaten. Ik heb er alles aan gedaan om hem terug te krijgen maar hij wil echt niet meer. Hij houdt veel van mij en wil misschien over een tijdje wel weer verder met me maar hij heeft ondertussen al seks gehad met twee andere meiden. Met de een stelde het niet veel voor, maar met de ander wel. Hij ziet haar nu ook nog heel erg vaak. Gelukkig woont ze in Groningen. En wij in Zuid-Holland. Wie kan mij helpen echt een einde aan mijn leven te maken. Ik wil dit voor de volle 100%.

Ja, ik ben depressief en denk al langer na over levensbeeindiging. Heel in het algemeen acht ik het ieders recht en ben ik van mening dat dit waardig moet kunnen worden uitgevoerd. Verder vind ik in veel tegengestelde meningen niet minder reden voor ronduit onthutsend egoïsme en hypocrisi. Sommige hebben zelfs het vermogen zo eerlijk te zijn dat zij de rekening voor mislukte pogingen ook maar bij de dader te willen neerleggen. …Goed, als we dit op alle fronten zouden willen en doen. Ministers laten dokken voor missers, etc…. en dan ook evenredig laten dokken ! Zojuist nog op de radio dat de meeste Nederlanders het een goed idee vinden om mensen die roken, weinig bewegen, ongezond leven een hogere premie te laten betalen… Ach, in tijden van financiële benauwing wordt steeds minder een taboe, heel gewoon. Zoals het al jaren heel gewoon is dat de zorg hier en daar een tandje moet laten, dat ouderen een tijdje gewoon geen washand zien, …Er komen nog wat ouderen bij en de beschikbaarheid van het benodigde geld zal niet niet meegroeien. Er is al sprake van een kosten/baten analyse als iemand in het ziekenhuis komt te liggen met een dure, complexe behandeling. Sommige middelen worden al niet meer vergoed. En dit vinden we nu al heel gewoon. Dat sommige het wel, maar anderen niet kunnen betalen. Ook regelmatig wordt op een zekere dag een lijk ontdekt in een huis waar het een tijdje stil was, het iets begon te ruiken. Eigenlijk sla ik dat soort nieuws altijd gewoon over, is de kop al genoeg. Ik herinner me het meest recent een Brits stel dat in de zomer al in ontbinding werd aangetroffen met in hun woning nog de sfeer van een zalig kerstfeest. We zijn zo met elkander begaan dat uit dit leven stappen eigenlijk een misdaad is. En als we het toch doen, dan maar beter meteen goed, want anders wordt ook daarvan de rekening onder de neus gelegd. Ben je mal, daaraan je belastingcenten te zien opgaan !

Er nog van afgezien hoezeer juist die mentaliteit van zogenaamde begaanheid zoals die zich afgelopen jaren meer heeft ontwikkeld van sociale solidariteit naar boekhoudkundige kilheid, in een steeds verder verloederende samenleving waarin verschillen tussen arm en rijk enorm zijn toegenomen, mij al voldoende is er geen zin meer in te hebben, mensen best wel zat te zijn, is er bij sprake van een bijna of niet controleerbaar gevoel het eigenlijk wel gehad te hebben. Ik denk er niet over, maar het komt tot me als ik eenmaal stil lig, als een bezoeker. …Het is nu pas voor het eerst dat ik hierover iets schrijf nadat ik vandaag bedacht dat ik nu toch wel wat meer moet gaan ondernemen, zoals wat en hoe te verkrijgen. …Ik wanhoop mede vanwege mijn lethargie zelfs hier wat actiever in te zijn… Het was inderdaad alsof me de gedachte en bekende ingeving, mijn besluit, alleen al voldoende was. dat de rest slechts de afwikkeling is. Maar nee, het is minder op recept verkrijgbaar, en ook minder dan ik hoopte elders op het web vindbaar.

Nou heb ik niet direct een medisch farmaceutische achtergrond, maar dacht ik toch al wel een en ander te weten. Ooit meegemaakt dat iemand zich een hoeveelheid insuline wist te vergaren en zich zo heeft geholpen. Maar in de methoden van wiki vond ik hier niet direct iets over. Het zal ook wel niet zo heel fijn zijn, vrees ik al op voorhand. Maar, die mensen die in de VS ter dood zijn veroordeeld, die worden toch op heel humane wijze chemisch bestraft? En renpaarden met een gebroken enkel of wat toch ook, humaan of animaal?

Is het dan ook dat om deze humane gronden dat dergelijke middelen niet beter verkrijgbaar zijn? Wat een wereld, waarin geld te over is om plastic zakjes op het perron achtergelaten te inspecteren op nucleair of explosieve inhoud, want zo groot is die bedreiging kennelijk. Maar een pilletje waarmee iemand heel goed de eigen weg kan uitstippelen, de zorgkosten kan drukken, machinisten langer fit kan houden, dat schijnt niet eens heel gewoon ergens anders dan op recept vandaan te kunnen komen… Het inderdaad misschien nog makkelijker aan ee pistool te komen, waarmee gekken anderen bij bossen tegelijk mee neerschieten, dan aan dat vreedzame pilletje… Dat is een bitter pil