U VERKOOPT GOED, mevrouw Hay. Uw boek Je kunt je leven helen verscheen in december 1987, en sindsdien zijn er vijftig duizend exemplaren van verkocht. U staat al anderhalf jaar vrijwel ononderbroken in de non-fictie top tien van Vrij Nederland en de Haagse Post. Een hele prestatie.
Toch bent u een slecht stylist: uw boek staat vol met herhalingen, kromme redeneringen en Reader’s Digest-achtige anecdotes. U adstrueert uw stellingen met een enkel voorbeeld, en vat die vervolgens op als bewijs. Helaas heeft u het ook met uw vertalers niet getroffen. Maar uw verkoopcijfers dwingen eerbied af. Te zien aan de fondslijst bent u, met al uw posters, kaarten, bandjes en boeken, in uw eentje in staat uw Nederlandse uitgever te laten draaien.
Uw boek gaat over de eenheid tussen lichaam en geest: de les die we kunnen leren uit de boodschappen die ons lichaam ons geeft, en hoe ons leven te verbeteren. Uw boek vertelt hoe onze ‘verkeerde gedachtenpatronen’ zoals u dat noemt, ons lichaam beïnvloeden. Uw eigen grondgedachte is dat iedereen van tijd tot tijd negatieve gedachten over zichzelf heeft, last heeft van zelfhaat en schuldgevoel, en u stelt dat die gedachten ons leven bepalen. Niet onze instelling, maar onze complete wereld. Die gedachten zijn bijvoorbeeld de oorzaak van ziektes.
U zegt dat wij, dat onze geest, ziektes schept. U zegt: “Ik geloof dat we zelf iedere zogenaamde ‘ziekte’ in ons lichaam kreëeren. Ons lichaam is, net zoals alles in het leven, een reflektie van onze innerlijke gedachten en overtuigingen.” (pag 117) U zegt dat wij honderd procent verantwoordelijk zijn voor al onze ervaringen. U zegt dat negatieve gedachten - wrok, haat, onzekerheid, rancune - ziektes veroorzaken, en dat als we die vermijden, we “in staat zijn om de blokkades op te ruimen die ons weerhouden van een blakende gezondheid” (flaptekst). Door onszelf positieve gedachten in te prenten - ‘affirmaties’, die meerdere keren per dag herhaald dienen te worden - kunnen we genezen; helen noemt u dat. Want, zegt u, voor elke ziekte is een psychologische oorzaak, of in uw woorden: een mentaal equivalent aan te wijzen. Die hangt samen met ons mentale grondpatroon, en “dit is slechts een gedachte en elke gedachte kan veranderd worden. Het loslaten van wrok zal zelfs kanker doen verdwijnen.” (pag. 12)
U heeft een lijst van ziektes opgesteld, mevrouw Hay, met hun waarschijnlijke oorzaken en remedies. Om ons veranderingsproces te bespoedigen. U wordt daar zelfs bescheiden: “Niet ieder mentaal equivalent is 100 procent waar voor iedereen. Wel kunnen we het als uitgangspunt nemen voor onze speurtocht naar de oorzaak van de ziekte. Veel mensen die met alternatieve geneeswijzen werken raadplegen met hun kliënten vaak deze lijst en hebben vastgesteld dat de mentale oorzaken in 90 tot 95 van de 100 gevallen kloppen.” (pag. 117-118) Een greep uit uw lijst, mevrouw Hay: suikerziekte ontspruit uit “verlangen naar wat had kunnen zijn. Een sterk verlangen alles te regelen. Niets heerlijks (zoets) meer.” Een hersenbloeding ontstaat wanneer mensen “liever doodgaan dan veranderen”. Kanker wordt veroorzaakt door “oude rankune. Diep geheim of droefheid dat aan het ik vreet. Haatdragend.”
U ziet veel kwalen en ziektes, waaronder een aantal ernstige, als een zuivere metafoor. U gaat u te buiten aan een letterlijke, fysieke vertaling van een psychologische terminologie. Multiple sclerose - waarbij sprake is van littekenvorming in het zenuwweefsel - ziet u als het gevolg van “geestelijke hardheid, onbuigzaamheid.” Polio of kinderverlamming wordt veroorzaakt door “verlammende jaloezie. Een verlangen iemand tegen te houden.” Ongelukken zijn te wijten aan “verzet tegen autoriteit. Geloof in geweld”, darmproblemen aan “onverteerde ideeën”. Uw remedies: “Ik heb vrede waar ik ben”, “Dit moment is vol vreugde. Ik besluit nu de heerlijkheid van vandaag te ervaren”, “Het leven is verandering en ik pas me makkelijk aan bij het nieuwe.”
U ONTKENT HET lichaam, mevrouw Hay. Met al uw ideeën over de samenhang tussen lichaam en geest is het kennelijk nog nooit bij u opgekomen dat het lichaam een zelfstandige entiteit is: met eigen wetmatigheden, die zich niet zomaar door de geest laten dwingen. De grote paradox in uw denkwijze, mevrouw Hay, is dat u met al uw causaliteiten het lichaam als volstrekt ondergeschikt ziet aan de luimen van een almachtige geest. Het lichaam kent geen eigen kracht of zwaktes. Het lichaam is volgens u niets dan de taal van de geest, en diens arena. U reduceert ziekte en invaliditeit tot beeldspraak en symboliek. U neemt het lichaam niet serieus.
U heeft zelf ooit kanker gehad, mevrouw Hay, en bent daarvan genezen zonder medisch ingrijpen. Oprecht gefeliciteerd, mevrouw Hay, maar is het ooit bij u opgekomen dat die genezing een prestatie van uw lichaam was, en niet van uw al te lucide geest?
Uw opvattingen over aids zijn vreemd, mevrouw Hay. U zegt dat geslachtsziekten voortkomen uit “het gevoel, vaak onderbewust, dat het niet goed is om onszelf seksueel te uiten. (..) Herpes is een ziekte die steeds weer terug komt om ‘ons te straffen’ voor onze overtuiging ‘dat we slecht zijn’. Herpes heeft de neiging om aktief te worden als we emotioneel uit ons evenwicht zijn. Dus dat zegt meteen al een heleboel. Laten we nu dezelfde theorie overbrengen naar homoseksuele kringen, waar ze dezelfde problemen hebben als alle andere mensen plus de maatschappij die ze met de vinger nawijst en ’slecht!’ roept. Gewoonlijk zeggen hun eigen vader en moeder ook: ‘Je bent slecht.’ Dit is een zware last. Dus kreëerden homoseksuele mannen een ziekte die AIDS wordt genoemd en die veel angstaanjagender is dan herpes.” Dan, na een fragment waarin u stelt dat in homokringen overmatig veel aandacht is voor jong en mooi zijn: “De manier waarop homo’s elkaar behandelen, is voor veel homo’s de reden om oud worden te vrezen. Doodgaan is bijna te preferen boven oud worden. En AIDS is een ziekte die vaak fataal is.” (pag. 126-127) U zegt dat homo’s zelf hebben gekozen voor aids, mevrouw Hay?
U BENT KRAS in de psychologische kwalificaties die u uitdeelt, mevrouw Hay. Op basis van hun lichamelijke gesteldheid velt u oordelen over mensen. De tijden dat zulke theorieën gemeengoed waren in Europa, schrijft men hier op zwarte bladzijden, mevrouw Hay. Hun grondpatroon deugt niet, zegt u. En dat van gezonde mensen wel, omgekeerd geredeneerd? Denkt u, denken uw vijftig duizend lezers, vanwege uw modieus holisme gevrijwaard te zijn van een dergelijk fundamenteel onfatsoen?
U bent solipsist, mevrouw Hay. U zegt dat wat we geloven over onszelf en over de wereld, waar wordt. “De gedachten die we denken en de woorden die we uitspreken kreëeren onze ervaringen (..) Geen mens, geen plaats, geen ding heeft enige macht over ons, want ‘wij’ zijn de enige denkers in onze gedachtenwereld. Wij kreëeren onze ervaringen, onze werkelijkheid en iedereen die erbij hoort.” (pag. 14)
U kunt het toeval niet accepteren, mevrouw Hay. Uw universum hangt van wetmatigheden aan elkaar, en vormt in die zin een gesloten, totalitair systeem. Alles wat ons overkomt heeft een reden, en die reden moeten we ten alle tijde bij onszelf zoeken. Bovendien wilt u dat we onszelf eindeloos observeren en controleren, want elke negatieve gedachte kan funest zijn. Vertelt u niet van de vrouw die na het loslaten van een oude angst plotsklaps weer goed kon zien, en door haar herhaalde gedachte van ongeloof haar zicht weer verloor? Feind hört mit, mevrouw Hay.
U BENT GEVAARLIJK, mevrouw Hay. U praat mensen die te kampen hebben met ellendige ziektes schuld aan: u stelt ze verantwoordelijk voor hun ziekte. En als de werkelijkheid weerbarstiger blijkt dan uw theorie en genezing ook na affirmaties uitblijft, is dat alweer een blijk van hun persoonlijk falen. Dankuwel, mevrouw Hay, maar ik geloof heus dat er gezonder manieren zijn om ziek te wezen.
Aantal reacties: 6
Ik vind het jammer dat u zo negatief schrijft over het boek van Louise L. Hay. Ik ben Louise Hay eeuwig dankbaar!! Door haar tips in de praktijk te brengen (dus niet alleen lezen, maar echt doen!!) gaat het al bijna 20 jaar echt goed met mij. Voor mij was het een eye-opener dat het belangrijk is om van jezelf te gaan houden en jezelf te accepteren zoals je bent! Dank zij dit boek kreeg ik handvatten om een verleden van pesten, incest, mishandeling en agressie te verwerken en dit niet langer aan te trekken. En de daders te vergeven (maar dit lukt niet van de ene op de andere dag, kostte mij 2 jaar om dit te kunnen). Dit doe je voor jezelf niet door hun daden “goed te praten” Gevoelens als bitterheid, wrok, woede, haat verdwijnen en maakt je vrij van binnen! Zeker weten dat het erg belangrijk is positief te denken, want zoals jij denkt zal jou wereld zijn. Als je regelmatig denkt: ik ben vreugdevol, dan ga je je echt vreugdevoller voelen. Zeker weten, (want zo ben ik begonnen met affirmeren). Het proces dat ik me dankzij het affirmeren elke dag beter ging voelen heeft 2 jaar geduurd!! Gelukkig kan ik me nu niet meer herinneren hoe vreselijk ik mij toen gevoeld moet hebben. Want het heeft mij verbaasd dat het mogelijk was zo lang mij steeds weer een beetje beter te voelen en dat 2 jaar lang. Wat betreft de ziektes, ben ik het met u eens dat je niet absoluut kan stellen dan elke ziekte veroorzaakt wordt door de verkeerde gedachten die Louise L. Hay al geloof ik best dat er een kern van waarheid in zit. Ik had b.v. veel last van mijn schouders en moest geopereerd worden. Volgens Louise Hay is dan een mogelijk verkeerd gedachtenpatroon (nogmaals mogelijk gedachtenpatroon, Louise Hay stelt niets absoluut!!): schouders zijn bestemd om vreugde te dragen i.p.v. lasten! En in mijn geval klopte dat! Ik was geneigd om andermans problemen teveel aan te trekken en ze op te willen lossen, dus op mijn schouders te nemen i.p.v. ze daar te laten waar ze horen. En sindsdien doe ik dat niet meer. Ik ben Louise dankbaar voor dit inzicht.
Ik kan dus gerust stellen dat dankzij het lezen van het boek van Louise L. Hay ik enorm veel geleerd heb en er heel veel ten goede is veranderd in mijn leven. Psychologen, psychiaters, Riagg konden dit niet niet bereiken in mijn geval, hier had ik weinig tot niets aan. Dit zegt wel genoeg volgens mij.
Enkele jaren geleden was ik door iemand op het boek “Je kunt je leven helen”attend gemaakt. En kort daarna heb ik mij “Gebruik je innerlijke kracht”gekocht.
Vooral het laatste boek heeft mij veel steun in moeilijke tijden gegeven. Ook omdat ik geen mensen heb met die ik van gedachten kan wisselen. De meeste mensen zijn niet eerlijk, zij willen zelf leuk en aardig worden gevonden, vaak is ook afgunst en jalousie in het spel.
Als je zelf niet zo bent kan je niet begrijpen dat mensen zo zijn. Door het boek wordt je geholpen hoe je met dit soort problemen moet omgaan. Je wordt zelf sterker en ik weet nu ook wat het inhoud dat”van jezelf houden”. En ik geloof ook, dat voortdurend negative gedachten hebben of ongelukkig zijn je ziek kan maken.
O wat goed dat dit artikel er uit is gelicht door lezers, nu werd ik er ook op attent gemaakt. Nu geen tijd, maar ik ga alles grondig lezen en herlezen (incl. het boek van Louise waar ik in de tijd misselijk van werd), en voor nu zou ik de lezers ook vooral op het boek van Karin willen attenderen: ‘Het strafbare lichaam’, zeer aan te bevelen!
Heb het boek van Hay er weer eens bijgehaald. Wat mij, met hernieuwde blik, opvalt dat haar lijst met ‘verkeerde gedachtes’ achter elke kwaal eigenlijk net zo werkt als astrologie en waarzeggerij: In elke opmerking zit wel iets wat iedereen herkent. Dat is zo gemeen eraan, het raakt een kleine kern van waarheid waardoor je onzeker wordt. Het is echt kwalijk wat ze doet: ze praat mensen een schuldgevoel aan, je bent volgens haar fout bezig geweest en daarom ziek geworden. Als je bezwaar maakt tegen deze theorie, of haar tips werken niet dan zegt ze doodleuk dat je te veel weerstand hebt ofzo, oftewel, doe je weer iets verkeerd. Wat is het toch dat mensen zo graag op hun kop willen krijgen, van de dominee, van de meester, van een guru of schrijver.
Dat je veel kan hebben aan positievere gedachten is natuurlijk een feit, en dat idee wordt ook veel gebruikt in de psychologie tegenwoordig. Heel wat menslievender is bijvoorbeeld het boek ‘Denk je sterk’. Methode die veel gebruikt wordt is RET. Voordeel is dat er geen religie aan kleeft zoals dat bij Hay en Tolle en noem ze maar op wel het geval is. Nadeel is dat het bijkomende placebo effect misschien niet plaatsvindt omdat je niet (meer) gelooft. Moesten we toch eens iets op verzinnen: Hoe het placebo-effect in het lichaam te stimuleren zonder dat te hoeven koppelen aan een theorie. Want dat zelfgenezend vermogen (hoe klein dat ook is in feite) is en blijft een prachtig en wonderlijk mechanisme van het lichaam. Zo mooi dat iedereen dat wil claimen als zijnde het resultaat van hun methode of theorie.
Ik vond dit een opvallende tekst en de reacties evenzeer. Om even iets te citeren (Pietie): “Dat is zo gemeen eraan.. waardoor je onzeker wordt.” Maakte haar boek jou onzeker? Je schreef ook misselijk te zijn geworden van haar boek, waar denk je dat die misselijkheid voor staat?> Volgens mij staat misselijkheid voor angst voor verandering en weerstand om oude patronen/gewoontes los te laten. Maar goed, dat is slechts één visie erop. Hoe zie jij het zelf?
“Ze praat mensen een schuldgevoel aan”> De manier waarop je het boek opvat, zegt veel over de manier waarop je zelf denkt. Hoe kan het dat de inhoud voor de ene persoon zeer positief aanvoelt en kennelijk zelfs helend werkt? En dat het voor de ander aanvoelt als een vingerwijzing?
Zou het niet zo zijn dat lichaam en geest wel degelijk in samenwerking zijn met elkaar en elkaar constant beïnvloeden? En dat zodoende je alleen gezond kunt zijn als ook beide in overeenstemming zijn met elkaar? Of is het zo dat jullie een eigen religieuze opvatting hebben, waarbij alleen het stoffelijke lichaam bestaat? En dat er angst bestaat voor de mogelijkheid dat er méér is dan dat? Mijn verwondering is namelijk dat als je ergens niet in gelooft, kun je het net zo gemakkelijk weer aan de kant schuiven en verder gaan. Wat maakt dat jullie de moeite nemen om hier uiteen te zetten hoe gevaarlijk mevrouw is, terwijl er toch vele mensen zijn die er baat bij hebben? Ik zie het meer als een individuele keuze, welke soort hulpverlening je prefereert. Persoonlijk vind ik het niet zo fijn om in de reguliere gezondheidszorg keer op keer te worden ‘geholpen’ met onderdrukkende medicijnen (antibiotica en dergelijke), terwijl de oorzaak van de ziekte niet verholpen wordt. Aan ieder de eigen keus toch? Ik wens het beste voor iedereen, waar een ieder zich ook fijn bij moge voelen.
@feather: Ik ga er graag op in, want het blijft een boeiend onderwerp! Hier alvast de eerste dingen die in me opkomen, misschien schrijf ik later meer.
Je citeert een halve zin van wat ik schreef:
“In elke opmerking zit wel iets wat iedereen herkent. Dat is zo gemeen eraan, het raakt een kleine kern van waarheid waardoor je onzeker wordt”.
Ik denk dat elk mens met een matige zelfwaardering onzeker zal worden van het boek van Hay. Is het niet juist haar bedoeling dat je aan jezelf gaat twijfelen, zo ga je namelijk in haar theorie geloven en haar adviezen opvolgen. Iemand die helemaal tevreden is met zichzelf en een goed gevoel van eigenwaarde heeft is niet ontvankelijk voor haar boodschap. Dat vind ik ook gemeen: het lijken altijd mensen in kwetsbare positie te zijn die worden ingepalmd en in de greep gehouden. Wat ik denk, eerlijk gezegd, is dat het Hay er vooral om gaat dat ze zoveel mogelijk boeken verkoopt en zoveel mogelijk cursussen en workshops kan geven. Net als Jomanda willen zij graag geld verdienen en blijven verdienen, desnoods ten koste van anderen.
Je schrijft verder: “De manier waarop je het boek opvat, zegt veel over de manier waarop je zelf denkt”
Klopt, dat ik een waarheid als een koe. Maar, is de manier waarop jij het boek opvat niet precies zoals Hay het bedoeld en gehoopt heeft? Ik denk dat jij een hele goede klant en een hele goeie leerling bent, in tegenstelling tot mezelf.
Elke andere schrijver zou het niet zo heel veel deren als het geschrevene niet gewaardeerd wordt. Hay daarentegen calculeert alvast een verzekering in en stelt in feite: iedereen die mijn theorie verwerpt wil het gewoon niet aangaan, die is bang en niet goed bezig. Dat lijkt me een beetje dominante en arrogante opstelling. Ik zou eerlijk gezegd niet graag haar dochter of zoon willen zijn.
Dan schrijf je: “Volgens mij staat misselijkheid voor angst voor verandering en weerstand om oude patronen/gewoontes los te laten. Maar goed, dat is slechts één visie erop. Hoe zie jij het zelf?”
Het is niet alleen jouw visie, maar ook die van Hay, wat toevallig! Hoe ik dat zelf zie? Ik vind veel dingen eng in het leven, maar het heeft me er nooit van weerhouden om de dingen te doen die ik wil doen en die ik nuttig en nodig vind. Ik ga avonturen genoeg aan, heb vele knopen doorgehakt en vaak genoeg mijn leven omgegooid.
Het klopt als je bedoelt dat veel mensen liever in slechte bekende patronen blijven zitten, dan dat ze iets nieuws proberen. Dat is natuurlijk al lang bekend in de psychologie, daar heb ik mevrouw Hay niet voor nodig.
Misselijk makend vind ik geloof ik die pertinente manier waarop ze haar theorie verkondigt en verdedigt. Als je weet dat 1 op de 3 mensen kanker krijgt, en er tegelijk ook veel mensen rondlopen die heel negatief denken en doen maar die geen kanker krijgen. Hoe verklaar je dat? En hoe verklaar je dat dieren en bomen ziek worden, ook door een verkeerd denkpatroon of een verkeerd karaktertrekje of houden ze misschien niet genoeg van zichzelf? En hoe verklaar je vanuit haar theorie dat sommige ziektes besmettelijk zijn? Of erfelijk.
Iedereen heeft negatieve gedachten toch? geen mens is alleen maar positief.
Dat bijvoorbeeld verdriet (en daarmee verwaarlozing?!) tot ziekte kan leiden is natuurlijk duidelijk, ook daar heb ik mevrouw Hay niet voor nodig om dat te geloven.
De meeste kwalen en ziektes zijn niet te genezen door het aanleren van andere gedachten, tenzij de oorzaak ervan van psychische aard is. Het eerder genoemde RET, of andere technieken uit de moderne psychologie helpen dan prima, zonder religie, zonder vreemde theorieën. Aandacht is belangrijk, dat iemand goed naar je luistert en je wilt helpen, dat helpt.
En een stelling als tegenhanger van jouw opmerking: Lichaam en geest zijn per definitie niet constant in samenwerking en beïnvloeding, gelukkig maar, anders waren veel mensen al lang gestopt met ademhalen.
Wat ik wel denk is dat met religie en geloof er ook een passie in mensen wordt aangeboord die een helende werking kan hebben en veel extra energie geeft. Te vergelijken met een goeie verliefdheid of zwangerschap. Waarschijnlijk is dit wel van tijdelijke aard. (waarna je daarna weer denkt: shit, ben ik nu toch weer verkeerd aan het denken geslagen, stomme ik?!)
Tot slot schrijf je over de oorzaak van ziekte, en hoe die in de reguliere geneeskunde niet wordt aangepakt. Heb je helemaal gelijk in. Weet je ook de reden dat het niet gebeurt? Men weet veel niet! In de reguliere wetenschap gaan ze je niets op de mouw spelden. Maar helaas is dat wat de meeste mensen toch nog steeds het liefste lijken te hebben: iemand die ze precies vertelt hoe het zit. Of die theorie nu klopt of niet doet niet ter zake.
Hoewel Hay’s boeken mensen best kunnen helpen, denk ik dat er te hoog over opgegeven wordt. Er zijn denk ik betere boeken dan die van Hay, die beter helpen zonder vreemde theorieën en zonder mensen een schuldgevoel aan te praten. Wat zij doet en gelooft kan schadelijk zijn, ik ken een vrouw die zelfmoord pleegde omdat ze was doorgedraaid van het idee dat ze zelf verantwoordelijk was voor haar kanker. Dankzij Hay dus. Had ik nu maar eerder een goed ander boek voor haar kunnen kopen… wellicht een boek over hoe je in kwetsbare periodes de juiste mensen om je heen kunt vinden.
Schrijf een reactie